WHISKERS / KRUMMEL

19 juni 07

Hai Willeke en Wilma,

Met Krummeltje gaat het prima. Ze is inmiddels gesteriliseerd en heeft dagen op haar rug op de bank gelegen om toch vooral maar te laten zien hoe zielig ze was. :-)) Maar het werkte wel, slim ding.

Ik heb op het punt gestaan om jullie te vragen om haar te herplaatsen. Ze jaagt zo verschrikkelijk op herten dat ze bijna niet te handhaven was in deze omgeving. Had ik toch nooit verwacht van dat hele kleine vertederende puppie, dat ik die dag heb meegenomen :-) Probleem is dat ik nog drie jachthonden heb. Maar Krum is feller dan de andere drie. Op het laatst was het zo erg dat ze zo het kanaal over zwom, de weg overstak en zelfstandig een heel nieuw stuk bos ging verkennen. Met alle risico's van dien dat ze onder een boot of auto zou komen.

Natuurlijk moest ik zelf eerst alles proberen, want ik wilde haar niet zomaar kwijt. Dus een cursus afgesproken in de hoop dat dit zou helpen bij haar. Voor de cursus begon, had ik zelf de oplossing al gevonden. Onze Krummel is dol op FRIKANDEL. Meiske luistert nu als een trein en zelfs als ze een ree achterna zit, komt ze binnen 5 minuten terug. Top hondje, ik ben apetrots op haar. En dat weet ze ook.

De band tussen haar en mij is nu sterker dan ooit. En ik geniet weer als vanouds van deze kleine dondersteen.

Eind goed, al goed.

Groetjes

Willie

Whiskers was een hondje die je niet kon missen in het asiel. Zo'n kleine ukkepuk, vrolijk en aanhankelijk konden we niet in het asiel achter laten. Whiskers heet nu, Krummel, en ze verblijft samen met nog een hoop andere vriendjes in Enschede. Ook Krummel heeft haar gouden mandje gevonden en heeft nu het leven wat ieder dier verdient !!

18 febr 07

Hai Willeke/Wilma,

Krummel is een ondeugd geworden met een heel sterk jachtinstinct. :-)) Zij is degene die altijd de reeën opspoort en voor zich uit jaagt. En ik maar heel trouw mijn heidewachtels aan de riem houden omdat die zo jagen. hahaha

Ze heeft een enorm goede conditie. Als ik wel eens denk, vandaag niet zo ver lopen, dan smeert ze hem vlak voor de poort en gaat zelf nog even een rondje konijnen speuren. Een halfuurtje later staat ze dan hijgend en blazend voor de achterdeur om te kijken of ik eindelijk het eten klaar heb. Drijfnat is ze dan, omdat ze op de terugweg nog even in de beek is gaan zwemmen om af te koelen en uit te rusten. Dat kan hier veilig gelukkig. Ik heb alleen maar bos achter mijn tuin. Ideaal wonen dus, dat vindt Krummeltje ook.

Ze vertedert iedere adoptant die hier voor een SOS hondje komt. Bijna altijd hoor ik ze zeggen: die zouden we wel willen hebben. Mooi niet, die is van mij. :-)) De dondersteen laat zich ook van haar liefste kant zien en ze heeft oogjes waardoor je compleet voor haar valt en dat weet ze zelf ook.

Volgende maand wordt ze gesteriliseerd. De vorige keer dat ze loops is had ik net een ongecastreerde reu in huis en toen in ze bij mijn dochter, die ook helemaal weg van haar is, gaan logeren. Hierdoor was ze een beetje in de war geraakt en tevens een heel stuk gehoorzamer. Maar ik wil niet dat ze het risico loopt om gedekt te worden, dus in maart is een prima ogenblik om door te pakken.

Haar grootste hobby is op de leuning van de bank staan om door het raam te kijken of er nog katten langslopen. En dan gaat ze tekeer. Grrrrrrrrrrrrr.

Je leest wel, dat Krummel van haar leventje geniet. Ze ziet er ook prachtig glanzend uit en is de gezondheid zelve. Ik ben nog steeds blij dat ik dat kleine puppeding toen onder mijn jas heb gestopt.

Tot gauw

Willie