Bestuur van Stichting Dierenopvang Bosnië

Tanja Lucas

Tanja Lucas, 37 jaar, medewerkster adoptie op afstand SDB, minimaal 2 keer per jaar mee naar het asiel, administratieve zaken.

In oktober 2005 heb ik mezelf als vrijwilligster aangemeld bij SDB.
Onze vorige hond was in dat jaar overleden en ik had genoeg vrije tijd over om me in te zetten voor honden die het slecht hebben en hier zelf niets aan kunnen doen.
Het werk is verslavend zeker als je met eigen ogen gezien hebt in welke omstandigheden ze leven. Dit geeft een enorme drive om je nog meer in te zetten.
Het mooie van het werk is dat met elk resultaat die wij gezamenlijk behalen, de honden een beter leven krijgen, ze zijn verzekerd van voer, onderdak en een leven in veiligheid.
Heel veel mensen steunen ons door een hond op afstand te adopteren. 2x per jaar krijgen deze mensen een update en nieuwe foto's van hun hond.
Een hoop uitzoekwerk voor mij om elke hond terug te vinden op alle foto's die worden genomen maar wel werk dat ik met liefde voor alle honden in het asiel doe.

Inmiddels zijn wij zelf trotse eigenaren van Boris en Tigra, twee bosnische honden!

terug naar boven

Willeke

Mijn naam is Willeke, 22 jaar. Ik ben al vanaf 2004 bestuurslid van de stichting.
In het dagelijks leven ben ik paraveterinair dierenartsassistente.
Ik ben bij SDB terecht gekomen in juli 2004 door een keer mee te gaan naar Bosnië.
Dit heeft destijds zo'n indruk achter gelaten dat het niet bij 1x is gebleven.
Binnen de stichting hou ik me vooral bezig met de nazorg van de geadopteerde honden in Nederland, ga ik minimaal 2 keer per jaar mee naar het asiel en hou ik me bezig met het regelen van medische zaken.
De rest van mijn tijd gaat op aan sport, en niet te vergeten mijn eigen beestjes. Karel en Siam mijn 2 katten, Herman het konijn, Lodewijk de baardagaam en Troufa een griekse ex straathond.

terug naar boven

Suze

Mijn naam is Suze Steenbergen-Andringa. Ik ben getrouwd met Fred, heb een "dumpkat" en twee "dump-hamsters" en woon in Zaandam.

Sinds juli 2006 doe ik mijn best om de stichting te helpen met het aanvragen van steun, hulpgoederen en ik vertaal stukken voor de website.

Doordeweeks werk ik bij een Bank, dat doe ik full time, en daarnaast besteed ik dus zoveel mogelijk tijd aan de honden in Bosnie, die onze hulp zo hard nodig hebben. Ik heb altijd een dag per week gewerkt in dierenopvang, maar dat is een stuk moeilijker te combineren met een vaste baan. Dit is voor mij dan ook de meest ideale manier om een steentje bij te dragen.

Zelf heb ik door mijn full time baan geen mogelijkheid om een hond te hebben. Het asiel bezoeken is voor mij dan ook bijtanken en absorberen.
Ik vind het heerlijk om daar te zijn en te genieten van alle neuzen en pootjes die om aandacht vragen en ga daarom minimaal 2 keer per jaar mee naar Bosnië.
Ik hoop nog lang voor de stichting te mogen werken. Het is een verrijking om dit te mogen doen, wat mij betreft dus nog lang niet aan zijn eind.

Suze Steenbergen-Andringa

terug naar boven

Anita

Even voorstellen.

Voor de site werd er gevraagd een klein stukje over jezelf te schrijven om je voor te stellen en te vertellen wat je voor Dierenopvang Bosnie doet.
Ook ik moest er aan geloven en ben achter de pc gekropen om mijn best te doen een duidelijk beeld te schetsen van wie ik ben.
Ik ben dus Anita, 35 jaar jong en samenwonend met Patrick. We delen ons huis met 13 honden en in onze tuin vertoeven nog 7 kipjes.
Patrick en ik zijn al jaren werkzaam in de hondenwereld en op die manier zijn we ook aan 13 honden gekomen. Als je opvang doet blijft er altijd wel een hondje hangen en bij ons dan vooral de kneusjes.
Ook voor Wilma en Dierenopvang Bosnië hebben we inmiddels al hondjes opgevangen. Verder zijn er op de website wat medische stukjes terug te vinden die ik geschreven heb en kan men medische vragen stellen via de website die bij mij aankomen.
In overleg met andere probeer ik dan een zo goed mogelijk antwoord te geven.
Verder plaats ik de hondjes van Dierenopvang Bosnië op 3 sites die bezocht worden door mensen die zoekende zijn naar een hondje.
Allemaal erg leuk om te doen en op die manier draag ik toch een steentje bij om honden te helpen.

Anita Pennings

terug naar boven

Lillian

Fijn dat u de site van Stichting Dierenopvang Bosnië bezoekt en even doorklikt naar mijn persoon. Mag ik mij dan even aan u voorstellen. Ik ben Lilian, getrouwd met Albert, trotse stiefmoeder van Albert's dochter en wonende in Maastricht.

Mijn hele leven al, staat in het teken van de dieren. Ik verafschuw dan ook alle leed en pijn dat dieren wordt aangedaan, in welke vorm dan ook. Dieren staan voor mij hoog op de levensladder en daar waar ik hulp kan bieden en hun het leven enigszins draaglijker kan maken, zet ik mij voor ze in.

De dieren die mij toch het meest aan het hart liggen zijn "honden". Niet voor niets kwam ik dan ook terecht op de site van hondenopvang Bosnië. Ik was al geruime tijd op zoek naar een dieper doel in mijn leven. Dat doel vond ik toen ik contact op nam met Wilma de Joode en ik mij, geraakt door haar verhaal, op gaf als pleegmoeder voor de zwerfhonden van Bosnië.

Een paar weken daarna kwam al mijn 1e opvanghondje "Zelja" (dat wens/verlangen betekent). Ze miste een pootje, dat verried al héél duidelijk de pijn die ze in Bosnië had geleden. Zowel voor mij als voor Zelja ging er een diepe wens in vervulling, want ze is niet meer bij ons weggegaan en hebben haar zelf geadopteerd en een warm thuis gegeven. Maar dat was niet genoeg voor mij, nee want Zelja was niet het enige hondje dat hulp nodig had in Bosnië. Ik wilde met eigen ogen zien en ervaren waar Zelja vandaan kwam, hoe zij geleefd had. Ik wilde zelf naar Bosnië toe en meehelpen tijdens een werkbezoek in het hondenopvangcentrum.

Een paar maanden later was het zover en stond ik daadwerkelijk in Tuzla/Bosnië, boven op een berg in het asiel, temidden van 400 honden….huilend en vol emotie. In mijn diepste innerlijk voelend hoe zeer deze honden onze hulp nodig hebben en hunkeren naar een liefdevol thuis.

Zelja kreeg vervolg want ik wil doorgaan met dit mooie werk en zoveel mogelijk hondjes gaan opvangen om ze zo een nieuwe gelukkige toekomst in Nederland te bieden. Dierenliefde kent geen grenzen.

8 maanden na mijn eerste contact met Wilma komen mijn 6e en 7e opvanghondje er al weer aan. Wat verheug ik me op hun … telkens weer, en wat is het voor mij ook weer moeilijk als ze geplaatsts worden en weg gaan …telkens weer.

Maar wat een heerlijk gevoel gaat er door je heen als je van hun nieuwe adoptieouders hoort hoe blij ze zijn en genieten en als je op de foto's de dankbaarheid in hun ogen ziet en weet dat ze gelukkig zijn in hun nieuwe warme veilige thuis.

Ja … dat gevoel wil ik zo lang het kan blijven vasthouden, want dat gevoel is een hemels gevoel.

Lillian

terug naar boven

Henny

Hallo

Ik ben Henny Bax, dierenarts en een grote Fan van Stichting Dierenopvang Bosnië (SDB)

Via de praktijk ben ik in contact gekomen met de SDB. Twee uurtjes vliegen en je komt van Nederland, een land van grote welvaart en veiligheid, in Bosnie een land van armoede, verschrikkelijke herinneringen, onderling wantrouwen, kapot geschoten huizen, mijnen en verwaarloosde honden. Er moet veel gebeuren in dat land voor de mensen en voor de dieren.
Graag wilde ik hulp bieden in deze situatie. Als dierenarts ben ik het meest geschikt om iets voor de dieren te doen, elk jaar ga ik als vrijwilliger 1 week werken in het asiel in Tuzla via de SDB..

De SDB is een organisatie waar je enthousiaste mensen tegenkomt die in staat zijn om in goede harmonie erg veel te bereiken. Het is dan ook ondanks de verschrikkingen in Bosnië een plezier om met hen naar het asiel te gaan.

De familie huisdieren zijn 2 paarden en een konijn.

terug naar boven

Wilma

Mijn naam is Wilma de Joode en ben de oprichtster en voorzitter van SDB. Ik ben 38 jaar en woon samen met Peter en onze 7 honden (Fred, Barnie, Sancho, Medina, Sam, Male Mama en Hoember) en Robin, mijn papegaai.

Toen het vliegtuig opsteeg, in okt 2000, wist ik dat mijn leven ging veranderen. Dat voelde ik, dat wist ik. Letterlijk en figuurlijk kwam mijn leven van de grond en ik had geen idee wanneer het weer zou landen. Toen wist ik allemaal nog niet wat het met mijn leven zou gaan doen. Toen wist ik allemaal nog niet wat ik nu weet, en nu zou ik soms willen dat ik het nog steeds niet wist. Ik ging naar Bosnië om de mensen te ondersteunen die een vreselijke oorlog mee hadden gemaakt. Als reiki behandelaar hoopte ik de mensen wat ondersteuning te kunnen geven. Vluchtelingenkampen, een weeshuis en een psychiatrische opvang heb ik toen bezocht en veel mensen gezien, behandeld en gesproken. Dat op zich was al een hele bijzondere ervaring en maakt een ander mens van je, van mij in ieder geval wel.

Als je in Bosnië komt dan kun je niet om de zwerfhonden heen. Toen ik daar mee geconfronteerd werd, in 2000, vond ik dat ik er iets aan moest gaan doen. Niemand bekommerde zich om deze dieren. Dat kun je de mensen ook niet kwalijk nemen want het leven is al zwaar genoeg voor de meeste. In het vliegtuig onderweg naar huis wist ik dat ik dit moest gaan doen !! Toen ik thuis kwam ben ik gaan informeren en bekijken wat er mogelijk was. In apr 2001 was ik weer als reiki behandelaar in Tuzla. Daar heb ik toen gesproken met een Bosnische dame die een asiel op wilde richten. Ik beloofde haar dat ik zou gaan helpen. Uiteindelijk heb ik in okt 2002 de stichting opgericht. Daarna is het allemaal in sneltreinvaart gegaan.

SDB is een stichting waar ik enorm trots op ben. Door de stichting heb ik al veel geleerd en heb ik veel bijzondere mensen ontmoet. Door de stichting is het me ook duidelijk geworden dat er veel dingen absoluut niet kloppen en dat mensen werkelijk alles doen voor geld, macht en grotere ego’s !! Het is heel hard werken en het kost veel energie, maar als je dan ziet wat we bewerkstelligen dan maakt het dat absoluut de moeite waard.

Als voorzitter van SDB heb ik de algehele leiding en ben daarmee eindverantwoordelijke voor alle voorkomende werkzaamheden van SDB.

terug naar boven

Kim

Hoi! Ik ben Kim Moelands (31), journalist en recensent maar bovenal het trotse baasje van mijn Bosnische prinses Balou. Ik leerde Wilma en SDB ongeveer anderhalf jaar geleden kennen toen ik haar interviewde voor de goede doelen rubriek van LINDA Magazine. Balou zocht op dat moment een baasje en ze stal mijn hart. Door mijn liefde voor Balou leerde ik Wilma steeds beter kennen en raakte ik meer en meer betrokken bij SDB. Wat ik enorm bewonder aan Wilma en alle andere vrijwilligers binnen de stichting, is dat ze ergens voor staan. Dat ze geloven in wat ze doen, hun mouwen opstropen en met hun poten letterlijk in de modder gaan staan. Waarom? Om de wereld een klein beetje te verbeteren, die wereld waar nog zoveel in mis is. Hoeveel mensen klagen niet, maar laten het daarbij. Het is moedig om je hart te volgen en er ook daadwerkelijk voor te gaan. Die dappere instelling hebben alle mensen bij SDB en daarom voel ik me daar thuis. Ik help Wilma en SDB dan ook van harte met de beantwoording van mailtjes, vertaal tekstjes en wil alles aanpakken wat er op mijn pad komt. Als ik in de ogen van Balou kijk dan weet ik dat het goed is. Dan voel ik dat ik mensen wil ondersteunen die proberen het verschil te maken. Mensen die er alles aan doen om honden een veilige plek met voldoende aandacht en eten te geven. En dat is precies wat SDB doet.

terug naar boven

Cokkie

Mijn naam is Cokkie Onnink.
Ik woon in Barendrecht samen met mijn vriend John, hond Stein en Bosnische hond Harley.
Na het zien van de tv-uitzending van Stichting Dierenopvang Bosnië waren wij zó onder de indruk dat wij contact hebben opgenomen met SDB en zo zijn wij verzeild geraakt in een
groep van geweldige vrijwilligers.
Ik houd mij vooral bezig met de nazorg van de geadopteerde honden en met het cartridgeproject.
Daarnaast verzamel ik dekens en andere spullen en probeer mij zo nuttig mogelijk te maken voor SDB.
Inmiddels ben ik al een paar keer meegeweest naar Bosnie en heb nu met eigen ogen gezien hoe hard de spullen nodig zijn.
Ik doe dit alles dan ook met veel plezier en ik word steeds weer blij als ik denk aan de honden waar we het allemaal voor doen.

terug naar boven

Carin

Mijn naam is Carin Bakker, 37 jaar en moeder van Menno,10 jaar. Samen zijn wij de trotse huisgenoten van 2 honden, 2 katten en 2 tamme ratten. De liefde voor dieren is me met de paplepel ingegoten en vroeger nam ik al alle dieren die hulp nodig hadden mee naar huis, om ze te verzorgen. Ik heb een hondenuitlaatservice en doe dus dat wat ik het allerleukste vind. Verder werk ik in het dierenasiel in Waalwijk.

Een vriendin van mij en ik wilden graag eens in een asiel in het buitenland ervaring opdoen en ik ben toen eens gaan kijken wat de mogenlijkheden waren, zo kwam ik op de site van SDB terecht. Ik las alles eens goed door en wilde meer doen voor SDB dan alleen mee naar het asiel. Zo ben ik pleegmoeder geworden en al gaat het niet zonder tranen als ze naar de adoptiegezinnen gaan, ik weet dat ze goed terecht komen en daar doen we het ten slotte toch voor.

Fred

Stel je eens voor...
... dat je Fred bent, dat je getrouwd bent met Suze die het liefst elke maand naar Bosnië gaat en dat je zelf helemaal niets met honden hebt. Nou, dan is het maar goed, dat het laatste niet waar is.
Ik ben opgegroeid in Amsterdam en heb altijd katten om me heen gehad. Honden heb ik zelf nooit gehad en zodoende kon ik vrij makkelijk zeggen dat 'ik niets met honden heb', maar eerlijk is eerlijk, één keer naar Bosnië en Bulka, (een ongelofelijk lieve Pitbull) naast je zien staan en je bent verkocht.

In het dagelijkse leven werk ik als tester bij verschillende grote bedrijven. Dit houdt over het algemeen in dat ik de hele dag achter de computer zit en vooral veel denkwerk verricht. Dit compenseer ik dan weer door in mijn vrije tijd de buitenlucht op te zoeken om daar te gaan beeldhouwen of hard te lopen en als het kan ga ik net zo vaak als Suze naar Bosnië om ook daadwerkelijk de armen uit de mouwen te steken en dan maakt het me niets uit of het nou het timmeren is van hondenhokken of het harken en scheppen van stront.
Het motto is immers: "Alles voor de hondjes!".

Fred

terug naar boven

Alisa

Hallo iedereen,

Mijn naam is Alisa Hozo en ik kom uit Bosnië
Vanaf december 2004 woon ik in Nederland bij mijn lieve vriend Alexander.
Mijn hele leven ben ik al actief geweest in het verzorgen van hulpeloze zwerfhonden. De redenen waren zeer uiteenlopend, ziektes, een tekort aan voedsel, aangereden en voor dood achtergelaten. ’s Winters kunnen de temperaturen de -20°C bereiken, het kwam regelmatig voor dat ik een kartonnen doos met 7 tot 8 doodgevroren puppies tegenkwam. Iemand laat ze gewoon achter zonder ze een kans te geven.

Ik had de hoop dat ooit iemand zou komen en zich zou inzetten voor de omstandigheden van deze lieve kleine wezentjes met hun prachtige en dankbare oogjes. Daarom voel ik mij vereerd om Wilma en de Stichting Dierenopvang Bosnië te helpen met uiteenlopende taken die ontstaan door het taalverschil. Ik wil ervoor zorgen dat de Bosnische regering, de lokale autoriteiten en iedereen die verantwoordelijk is voor het aanpakken van het zwerfhondenprobleem van ons hoort en luistert naar wat wij te zeggen hebben.

Ook al ben ik ver van huis, we hebben een klein beetje Bosnië bij ons in huis. Haar naam is Sunshine (Nani) en ze is ons lieve “zwervertje”. We hebben haar langs de kant van de weg in Bosnië gevonden, 6~7 weken oud. Het is een wonder geweest dat ze niet geraakt is door auto’s en dat zij bij ons is terechtgekomen.
Ze is werkelijk onze “sunshine” gedurende de lange grijze Nederlandse winters en helpt mij wanneer ik heimwee heb.

Ik schaam mij voor het feit dat de hulp voor de zwerfhonden in Bosnië blijkbaar vanuit het “buitenland” opgezet moet worden in plaats van een “lokale” organisatie.
Daarom wil ik namens alle Bosnische mensen die wél van dieren houden, én namens alle door jullie geredde zwerfhonden zeggen;
Hartelijk bedankt!!! & Hvala velika!!!

Alisa & Sunshine

terug naar boven

Eerhard

Hallo,

Ik ben Eerhard van Vliet (40) woon samen met Tanja Lucas en onze Bosnische honden Boris en Tigra. Ik ben werkzaam bij Skapa Interim, een detacheringsbureau van financials en inkoopconsultants.

Nadat mijn vriendin Tanja Lucas in 2005 als vrijwilligster bij SDB begon, raakte ik er ook al snel bij betrokken. Het begon met de reis van April 2006. Daar zag ik met eigen ogen de noodzaak van dit project en het resultaat dat je kunt bereiken met een team aan super enthousiaste vrijwilligers. Een project dat door Wilma de Joode in de afgelopen jaren op een fantastische en gedreven wijze is opgebouwd. Ik probeer haar en SDB te helpen met het financiële management. Daarom ben ik in januari 2007 als penningmeester toegetreden tot het bestuur.

Wij willen als stichting zo transparant mogelijk zijn. Dus mocht u vragen hebben over de jaarrekening die elders op deze website is gepubliceerd, schroom dan niet om contact met mij op te nemen. Mijn emailadres is eerhard@hondenopvang.com.

En dan Tuzla. De stichting heeft de afgelopen jaren heel wat tegenslagen moeten incasseren. We mogen ons hierdoor echter nooit uit het veld laten slaan. We moeten alles op alles blijven zetten om daar het verschil te maken voor dier en mens.

terug naar boven

Elvira

Hallo, mijn naam is Elvira. Ik kom uit een stadje genaamd Bihac, in het noord-westen van Bosnië. Ik ben een 30 jarige koppige en volhoudende Steenbok. Jullie kunnen in het verhaal over Una, op deze site, meer over mij lezen. Ik hoop dat jullie het leuk vonden en ik hoop ook dat er veel, véél meer verhalen over onze samenwerking zullen verschijnen. Ik doneer mijn vrije tijd en mijn energie om dieren te helpen en ik nodig jullie uit om mee te doen! Het maakt niet uit wie of waar je bent!! Dieren voelen alleen het verschil tussen goed en fout.... Voor hen is er niks anders.

Ik hou van dieren, lezen en het luisteren naar goede muziek, bij voorkeur Gibonni, een Kroatische zanger. Ik sta altijd open voor nieuwe dingen en ik hou van kleine dingen in het leven en van gelukkig zijn.
Ik ben bijna afgestudeerd aan de universiteit en mijn vriend Haris en ik zijn ook bijna klaar met het bouwen van ons gezamenlijke huis. Jullie zijn altijd welkom!

Veel groetjes en iedereen bedankt!
Elvira

terug naar boven

Hilda

Mijn naam is Hilda E. van Dijk-Chiavero, 54 jaar, weduwe en ik heb een lieve zoon, 2 geweldige honden en een poes. Ik ben woonachtig in Haren, vlakbij Groningen.

In 2005 ben ik op de site van SDB terechtgekomen en ik heb het wel en wee een tijdje gevolgd voordat ik me als vrijwilligster heb aangemeld. Doe dat op deze manier nu officieel

want ik vind het een betrouwbare Stichting die ondanks tegenslagen, en natuurlijk ook momenten van vreugde, dit werk met ontzettend veel enthousiasme doet. Ik werd hier min of meer door aangestoken. Heb veel respect voor iedereen, ook de mensen die net als ik eerst achter de schermen veel werk verrichten en het vooral met veel liefde doen, want elk dier wat we kunnen redden is er een!!

Hier in het Noorden probeer ik publiciteit te krijgen en vinden voor SDB en probeer zoveel mogelijk spullen te verzamelen, alles wat men nodig heeft voor de honden in het asiel is natuurlijk altijd welkom.

Honden/dieren hebben in mijn leven altijd een belangrijke rol gespeeld en hoop dat ik SDB een beetje kan helpen om al het dierenleed in deze wereld een beetje te kunnen verzachten.

Hilda.

terug naar boven

Brigitte

Hallo allemaal

Mijn naam is Brigitte en ik woon samen met Deef.
Ik ben 35 jaren jong en moeder van drie kids (één van tien en een tweeling van zes maanden)
Als huisvrouw mistte ik nog iets in mijn leven, iets helemaal voor mezelf .
Iets waar ik mijn passie en liefde in kon leggen buiten mijn gezin om .
Ik ben op internet gaan zoeken en kwam de site van SDB tegen .
Het hele concept sprak me erg aan en hebben we samen besloten ons op te geven als gastgezin.
We hadden op dat moment zelf al 2 honden, 5 katten en een tamme rat .

Drie maanden geleden kregen we onze eerste opvang hond, Idemo.
Een schat, zo van de straat geplukt, een poosje in het asiel en toen bij ons in huis .
Vanaf het eerste moment waren we straal verliefd op hem en hebben na één week al besloten dat hij maar moest blijven en we zijn daar nu nog steeds heel erg blij mee .
Ondertussen is de tweede opvang hond ook alweer geweest en ik moet zeggen; ik vind het onwijs leuk om te doen .
Ik hoop in de toekomst wat meer voor de stichting te kunnen doen .
En denk je erover om ook opvang gezin te worden, ik kan je zeggen: VOORAL DOEN !!!

Groetjes Brigitte

terug naar boven

Winan

Ik ben Winan Hoekstra (40) en woon in IJmuiden, samen met mijn lieve rooie knuffelkater Devil. Sinds 1992 werk ik bij de douane, waarvan de laatste negen jaar bij de surveillance te water in Amsterdam.

Ik ben in Friesland opgegroeid en heb het geluk gehad altijd omringt te zijn geweest door huisdieren. Konijnen, cavia's, marmotten, muizen, hamsters, waterschildpadjes, vogeltjes, duiven, katten.......
Een leven zonder huisdieren kan ik me dan ook niet voorstellen en ik heb er af en toe slapeloze nachten van dat er mensen bestaan die daar héél anders over denken.

Ik heb me in juli 2007 aangemeld als vrijwilligster bij SDB. Ik verzamel voornamelijk dekens, benches, hondenmanden e.d. en in april mag ik voor het eerst mee naar het asiel in Orasje. Het lijkt me helemaal geweldig om met al die hondjes te knuffelen, het asiel te zien waar we met z'n allen zo ons best voor doen en de handen eens flink uit de mouwen te steken. Ik tel de dagen.

Helaas maak ik nu te lange dagen op mijn werk, om zelf de zorg van een hond op me te nemen. Maar gelukkig kan ik me regelmatig 'uitleven' op de hond van mijn ouders.

Als ik op de site lees, hoeveel lieve hondjes al geplaatst zijn in Nederland en hoe trots en blij hun baasjes zijn, dan moeten we met z'n allen toch íets goed doen? En dan ís het maar een druppel op de gloeiende plaat. Elke druppel is er weer één!

terug naar boven

Conny

Mijn naam is Conny en ik leef tevreden met mijn 2 honden en 2 katten. Ik kocht een huis met inboedel en had daardoor heel veel dekens. Op internet keek ik wie die dingen kan
gebruiken en voor je het weet heb je 4, 6..8 honden in huis.

Ik ben verpleegkundige op de psychiatrische afdeling en heb een eigen praktijk als therapeut. Ook heb ik op de dierenambulance gewerkt in Utrecht. Ik ben opgegroeid met kippen, katten, een hond en geiten die ik allemaal kunstjes leerde. Later mezelf verblijd met een paard, ezeltje en schapen. Kortom ik houd van mens en dier en zou willen dat we wat beter voor elkaar zorgden op deze wereldbol.

Ik probeer hier en daar mijn steentje bij te dragen en vang voor de stichting hondjes op. Het is geweldig om te zien hoe die opknappen van alle aandacht.
De reden dat ik deze stichting heb gekozen is dat het probleem echt wordt aangepakt; steriliseren en castreren, voorlichting en opvang.
Bovendien is het erg gezellig.

Conny Busstra

terug naar boven

Susan

Mijn naam is Susan van Diesen ik woon samen met mijn vriend Mark en hondje Simba in Liessel (bij Eindhoven).
In het dagelijkse leven werk ik als cateringmedewerkster bij de Politie Eindhoven.

Ik ben sinds begin 2008 vrijwilligster bij SDB.
Ik zamel spullen in en zorg voor naamsbekendheid hier in Brabant.

Ik liep al langer rond met de gedachte om vrijwilligerswerk te doen voor dieren maar wat.....
Dus ging ik aan het zoeken op internet, nou wat ik daar allemaal tegenkwam onbeschrijfelijk ik heb vaak huilend achter de computer gezeten, hoe kan het in godsnaam dat mensen zo met dieren omgaan.
Toen wist ik het zeker ik moet iets gaan doen voor deze weerloze beestjes, via Dutchy Puppy kwam ik op de site van SDB terecht, ik heb het allemaal goed bekeken en het sprak me erg aan.
Ik heb me toen meteen aangemeld als vrijwilligster, door het inzamelen van spullen hoop ik zo de levens van de honden wat aangenamer te maken.
Ieder dier heeft recht op een waardig leven, en daar kunnen wij een steentje aan bijdragen.

Groetjes Susan

terug naar boven

Iris

Mijn naam is Iris Orth, en ben 22 jaar. Ik woon samen met mijn vriend en 3 honden in Hengelo (ov) en ben van beroep hondentrimster. Ik ben al sinds ik mij kan herrineren bezig met dieren, voornamelijk honden. Ook in mijn beroep ben ik de hele dag bezig met honden en kan er geen genoeg van krijgen.

Ik ben begin 2006 toevallig in aanraking gekomen met SDB toen mijn moeder een e-mail naar mij doorstuurde waarin gevraagd werd schoonmaakartikelen de doneren.
Mijn moeder vond het verhaal in de e-mail typisch wat voor mij en zei dat ik maar eens op hun site moest gaan kijken.
Na alle verhalen gelezen te hebben, was ik zo enthousiast dat ik gelijk de telefoon heb gepakt en Wilma heb gebeld of ik een keertje mee mocht om te helpen in Bosnie.
In april was het zo ver, mijn eerste trip. Ik mocht mee naar Tuzla.
Onvoorstelbaar. Zo veel emotie, zo aangrijpend, dat ik wist dat dit is waar ik me voor wil inzetten.

Ik probeer alles te doen, wat ik maar kan doen om de stichting te helpen. Een manusje van alles. Niets is mij te gek en ben overal voor in.

Ondertussen heb ik 2 Bosnische vriendjes en een Nederlands asielzoekertje.
Ik blijf me inzetten voor het goede werk in Bosnie, ondanks de alle drukte.
Ik kan niet wachten tot ik weer naar Bosnie kan........

terug naar boven

Marleen en Rob

Wij zijn Rob & Marleen Mulder.

Rob werkt als wagenparkbeheerder bij een groot transportbedrijf en Marleen als adviseur schadeverzekeringen bij de ING Bank.

We wonen met een mooi rariteitenkabinet aan honden, waarvan de meeste kneuzen zijn die geen thuis konden vinden, in het buitengebied van Ommen.

Nadat we al enige tijd in de wereld van hondenhulp hadden gezworven zijn we bij SDB blijven hangen omdat de manier van werken ons erg aanspreekt, de aanpak in Bosnië om daar een mentaliteit verandering teweeg te brengen ten aanzien van honden d.m.v. voorlichting op scholen en plaatselijke bevolking, contacten leggen met locale autoriteiten voor een "humaan" zwerfhondenbeleid, sterilisatie projecten, organiseren van opvang en socialisatie van zwerfhonden en financieel ondersteunen waar nodig.

Naast dit alles bestaat SDB uit een team van vrijwilligers waar je op kunt rekenen.

terug naar boven