Bezoek Orasje 19-02-08 t/m 24-02-08

In november 2007 was ons laatste bezoek aan Svjetlana, Jusuf en hun honden. We hadden toen aan Wilma verteld indien je……dan……. Ons kennende zouden wij het nooit volhouden om tot april te wachten, dus toen Wilma vroeg willen jullie naar Orasje gaan, was ons antwoord NATUURLIJK…. Het een en ander moest vooraf nog wel geregeld worden. Waaronder verlof en oppas voor onze 4 viervoeters.

Anita en Patrick passen op Sivka en Parkin en opa, vader van Marco, past op Laki en Flitz. Uiteraard zijn we deze mensen hartstikke dankbaar dat ze dit voor ons willen doen.

Op 18-02 brengen we Sivka en Parkin naar Anita en Patrick. Bij Anita was op dat moment nog een ander hondje op bezoek dat Jayda heet. Sivka had direct door dat dit hondje een vreemde was, dus het dominante gedrag van Sivka kwam een paar uurtjes naar boven. Anita moest Sivka een paar keer corrigeren, maar op Sivka kwaad worden dat kan niemand. En niet te vergeten de soep met broodjes was mmmmmmm. Parkin vindt Stevie helemaal geweldig, Parkin geeft hem kusjes. Erg leuk om te zien.

Dinsdag ochtend: om 05:00 uur wilde wij vertrekken richting Orasje. De gsm-wekker ging af, Marco staat op en roept: "Wat is dit….!". We hebben ons 45 minuten verslapen. De wekker gaat 1 minuut af en om de 5 minuten herhaald zich dat of tot dat je er zelf genoeg van hebt. Sivka en Parkin, onze schuddebolletjes maken ons normaal wakker als de wekker gaat maar zij waren er niet en Laki en Flitz dachten van, die twee zijn er niet, dus daar genieten wij even van.

Uiteindelijk waren we om 06:30 uur vertrokken richting Orasje. Het weer was goed en mooi en de reis verliep zeer goed. Alleen 50 km voor Frankfurt am Mainz werd het even spannend. TomTom kwam met een melding dat er een file is van 1 minuut, 2 minuten later werd dit 45 minuten. Op een rit van 14 a 15 uur valt dat nog wel mee, maar toen kwam de volgende melding binnen en deze vermelde: "verkeers ongeluk en de file wordt 2,5 uur." Dus Tomtom een alternatieve route laten uitzoeken en die ging binnen door, door Frankfurt am Mainz heen vervolgens zaten we weer mooi op de A3 met maximaal 3 minuten vertraging i.p.v. 2,5 uur. We hadden bij de laatste Burger King gegeten in Oostenrijk, die waren we laatste trip met Tanja mis gelopen. Om 21:30 uur komen we aan bij het hotel. De kamer was al gereserveerd en we kregen te horen dat de verwarming het niet doet. Wij dachten meteen dan hebben jullie geen warm water, maar dat was niet zo. We kregen een elektrische kachel op onze kamer. Gelukkig dat het niet zo koud is s'nachts anders was die ene kachel niet genoeg. Om 22:30 uur lagen we in bed.

Op 20-02 om 08:30 uur gaat de wekker weer en gelukkig worden we direct wakker anders waren te laat op het asiel. Het hotel heeft het restaurant verplaats naar het bar gedeelte, dit is wel een verbetering qua gezelligheid en de koffie komt nu van de bar. Het tweede bakkie moet je wel betalen. Om 10:15 uur komen we aan op het asiel en zoals gebruikelijk wordt er geblaft en geblaft van welkom bij ons. Svjetlana, Jusuf, Meho en Linda waren al druk bezig met hun dagelijkse werkzaamheden, die ze stopten om ons te verwelkomen. De pups zijn zo gegroeid en veranderd dat Svjetlana ons echt wel moest vertellen wie, wie was. De drie pups die Elvira heeft mee gebracht zijn super mooi en lief. Benny de dalmatiër viel wel echt direct op, die is net een paar weken binnen en super lief naar hond en mens.

Linda die al ruim twee weken aan het werk is bij Svjetlana is een hele leuke gezellige jonge meid. Het is uiteraard bijzonder om van haar te horen waarom ze dit doet en hoe ze alles ervaart, maar dat gaan wij niet verklappen. We laten dat mooi over aan haar omdat aan jullie zelf te vertellen.

We hebben die dag geknuffeld en gespeeld met zowat alle honden en sommige die ons gemaild en/of ge-sms't hadden om die en die hond te knuffelen hebben we dat in het oor gefluisterd. Ze waren echt blij om het te horen…hihi. Foto's gemaakt van de……oooo ja de honden natuurlijk. Iets wat wel bijzonder was dat Svjetlana al met het afscheid nemen bezig was van Linda de hond. Linda is het eerste asiel hondje, ze zit er al ruim tien jaar. Svjetlana zat echt te huilen en we vroegen haar als je haar hier wil houden dan moet je dat gewoon zeggen, maar Svjetlana zei dat zij de tijd dat ze nog leeft in Nederland moet doorbrengen. Linda verdient dat en ze kunnen haar de juiste zorg geven die ze op haar ruim 13 jarige leeftijd nodig heeft. We hebben haar verteld dat Wilma daar zeer zeker over zal waken.

Om 16:30 uur komen we aan op het hotel en krijgen we te horen dat morgen vanaf 12:00 uur tot vrijdag 12:00 uur er geen water is in heel Orasje i.v.m. werkzaamheden aan het zwembad van Orasje.

Om 19:00 uur hadden we een uitetentje gepland met Linda en toen direct aan Svjetlana gevraagd naar het water probleem. Svjetlana wist daar niets van af, maar heeft een goeie vriend gebeld zoals Jusuf dat zegt en het blijkt dat het geen 24 uur is maar 12 uur. De kans is heel groot dat er gewoon water is. Enkel Als het noodzakelijk is dan word het water afgesloten. Dus we kunnen ons toch nog douchen na een dagje werken in het asiel.

Op 21-02 moesten we Linda bij Svjetlana ophalen omdat de auto van Jusuf helemaal vol is met voer voor de honden. Tevens zou de generator-doktor komen, want de generator is kaduk. Er waren een aantal koperdraden weg gesmolten. De generator-doktor zag echt uit als een oude doktor met zijn lederen koffer. Twee uur later liep de generator weer als vanouds. Wel was het advies van de generator-doktor om het elektrische kastje in de toekomst van de generator af te koppelen en hem aan de muur te bevestigen. Door de trillingen die de generator levert kan dit probleem weer voorkomen, dat was zijn ervaring.

Nadat de generator-doktor klaar was kwam de volgende doktor aan en dat was de dierenarts. De vijf hondjes die wij gaan meenemen, Hasija en haar pup Odin, Kudra, Linda en Luxor werden gechipt en hun boekjes werden bijgewerkt. Ook kregen nog een aantal honden hun intenting.

Voor, tijdens en na dit alles werd er door Linda, Svjetlana en ons twee poep geruimd. Meho heeft iedere donderdag vrij. De auto is beladen met katten- en hondenvoer voor Katitca in Tuzla, dat we morgen gaan brengen naar haar.

Net buiten het asiel is al een paar dagen een klein schattig hondje te zien, die niet van Svjetlana is. Waarschijnlijk is ze gedumpt, ze is ook een beetje bang voor ons maar na wat geduld te hebben lukt het Svjetlana en Veerle om hem te aaien. Hij krijgt ook voedsel van Svjetlana. Marco had geprobeerd om hem in het asiel te krijgen maar Svjetlana zei: "No Marco, where, i have no place". Zaterdag als we met de vijf vertrekken mag dat hondje een van die vijf plaatsen innemen. Uiteindelijk is het hondje zelf op een of andere manier het asiel binnen gekomen en toen kon Svjetlana het toch niet over het hart krijgen om haar buiten het asiel neer te zetten.

Om 16:00 uur is de dag van poep opruimen en voer geven gedaan en gaan we niet al te fris ruikend naar het hotel waar geen water zou zijn. Jusuf had ons wel al verteld dat zij gewoon water hebben.

Aangekomen op het hotel blijkt dat wij het ook hebben, dus douchen en even relaxen tot 19:00 uur want we gaan naar Svjetlana, Jusuf en Linda, waar we zijn uitgenodigd voor een diner samen met Boris. We hebben lekker gegeten en gebabbeld over van alles en nog wat, maar wat zeker is blijven hangen is de wens van Svjetlana. Svjetlana wil in de week dat wij in Orasje zijn lekker in een stoel zitten en rondkijken hoe wij het hekwerk neerzetten, hondjes steriliseren en haar dagelijks werk doen. Zoals wij Svjetlana kennen zal haar dat niet lukken, rustig in het asiel op een stoel blijven zitten, dat kun je beter aan Jusuf overlaten. 30 april gaan we s'avonds Koninginne-BBQ-dag vieren bij Svjetlana en Jusuf thuis en Svjetlana is dan onze Koningin. Ze werd toen een beetje verlegen…..We hebben de avond afgesloten door de foto's te laten zien van de honden die reeds geplaatst zijn en dan zie aan en in de ogen van Svjetlana en Jusuf iets onbeschrijflijks: "Geluk, liefde, daar doen we het voor, dit geef me de energie om door te gaan, ect, ect". Na dit zijn wij mooi naar ons hotelletje gegaan en lekker gaan slapen.

Voordat je het weet is het vrijdag 22 februari en gaat om 07:00 uur de wekker. En om ons meteen wakker te krijgen komt er geen water uit de kraan. Bij navraag zou dit tot maximaal 08:00 uur duren. Om 07:30 uur was er water, zo kwamen we mooi op tijd bij Svjetlana aan om Linda op te pikken.

We zijn naar Arizona-market gegaan om daar een paar uurtjes te shoppen en natuurlijk straathondjes aaien. Daarna door naar Tuzla om Katitca voer te geven voor haar katten en honden. Tevens had ze gevraagd voor een ontwormingskuur voor haar katten. We hebben wat gesproken met haar, met handen en voeten en Linda die ruim twee weken in Bosnië is kan al heel wat Bosnische woordjes verstaan.

Vervolgens zijn we een aantal autodealers afgegaan om te kijken wat de mogelijkheden zijn om een nieuwe tweede hands auto te kopen voor onze twee helden in Orasje. Het is in ieder geval duidelijk geworden dat tweede hands auto's veel duurder zijn als in Nederland. Veel snappen we er niet van als je weet dat nieuwe auto's tussen de 25 en 40% goedkoper zijn als in Nedederland. Het zal uiteraard met vraag en aanbod te maken hebben en wat vadertje staat er aan wil verdienen.

Na het slapen en opstaan op 23-02 realiseerde we ons dat het weer de laatste dag is van deze mooie, imponerende en leuke trip.

Afgelopen dagen heeft Svjetlana geprobeerd te achterhalen waar Lana zit, dit is een gestolen pup van Ayla. Alyla woont nu bij Tanja en Eerhard. Helaas is het niet gelukt om vast te stellen of Lana 100% zeker bij de man is die haar gestolen heeft. Als dit was gelukt zou Elvira vanuit Bihac komen om ons te helpen haar te bevrijden. Dit zou de zesde hond worden die we zouden meenemen, dit is nu Tajci geworden. Tajci zat samen met Linda de hond, haha, in een kennel en is echt een heel leuk hondje. Tajci hebben we alleen nog moeten laten voorzien van een chip. Verder heeft Marco de auto reisklaar gemaakt en hebben we alle honden nog even gedag gezegd en afscheid genomen van Meho. We zijn in het restaurant van Interex gaan eten en om 16:00 uur gaan slapen tot 20:00 uur.

Om 21:00 uur waren bij Svetlana en zijn we met z'n alle naar het asiel gegaan. Inladen van Odin, Hasija, Luxor, Kudra, Tajci en Linda verliep heel goed. Svjetlana daarintegen had het echt heel moeilijk met Linda. Sommige van ons weten nog wel de eerste keer dat we hondjes van haar meenamen, hoe moeilijk ze het had, nu was het 10 keer erger. Ze weet dat Linda hier in Nederland een nog veel beter leven zal hebben als in het asiel, anders had ze Linda ons echt niet toevertrouwd. Om 22:00 uur zijn we dan vertrokken nadat we afscheid hadden genomen van Svjetlana, Jusuf en de geweldige Linda die haar traantjes ook even moest laten lopen.

De terugreis naar de soep, die altijd klaar staat in Herwijnen bij aankomst, is heel goed verlopen en de honden hebben zich superieur gedragen en om 22:00 uur lagen we met onze vier honden lekker te slapen.

Anita, Patrick en opa nogmaals hartelijk bedankt voor het oppassen op onze honden, zonder jullie is het bijna onmogelijk om zoiets moois te doen ;-))))

Veerle en Marco