HULPGOEDEREN TRANSPORT ?

10-12-2005

De dames, en Jan (één van de chauffeurs die ook mee is gegaan naar Tuzla) hebben gisteravond een goede avond gehad bij Nevenka en zijn volgegeten naar het hotel terug gegaan. Omdat het gisteren al snel donker was toen ze in het asiel waren, zijn ze vanmorgen nog even terug gegaan om nog wat extra foto's te maken. Toen ik Marjolein vanmorgen sprak waren ze alweer onderweg naar Sarajevo. De terugreis naar Nederland begint morgen, en dan komen ze dinsdag als het goed is weer in Volkel aan. Wat het 'bijhouden' van dit dagboekje betreft zit het er nu op. Als de meiden terug zijn dan zal er z.s.m. een verslag van Nicole op de site komen, incl foto's.

De honden in het ons asiel kunnen vooruit met het voer en ik zeg niets te veel als ik zeg dat we deze dames eeuwig dankbaar zijn, woorden zijn niet genoeg. Als het aan Nicole en Marjolein ligt zal dit niet de laatste trip zijn naar en voor het asiel, dus we hopen dat er in de toekomst misschien wel weer een keer een vracht naar het asiel kan op deze manier. Deze week is ons duidelijk geworden dat wonderen nog bestaan, dus we hebben weer hoop.

Bedankt allemaal voor het mee leven en de leuke en lieve reacties.

Wilma de Joode

Van: NicoleSeyen

Datum: 12/09/05 20:19:00

Aan: info@hondenopvang.com

Onderwerp: gearriveerd in Tuzla

Hoi Wilma,

zoals je weet zijn we goed aangekomen en ik ben nu bij Nevenka om een klein verslag te maken en te versturen met foto’s naar jou toe....dus bij deze ...

Vanmorgen om 10uur vertrokken vanuit Bugonjo en we kwamen om plm 15u aan in Tuzla....De weg meteen vinden was natuurlijk niet het geval en nadat we Maja (tolk) gebeld hadden kwam zij ons tegemoet en reed met onze truck mee naar boven...Daar aangekomen om plm 16 uur zijn we met z’n allen hard aan t werk gegaan en hebben het hele zooitje er binnen 2 uur uitgekregen...Uiteraard hadden we hulp van vele mankrachten en dat was ook zeer welkom..

Het eten staat klaar voor me dus ik hou het kort maar dan heb je vast een verhaaltje om  op het internet te zetten. Alle hondjes hebben al lekker mogen smullen van het lekkers en kunnen dus weer even vooruit.

Het was weer een geweldig gevoel om er bij te mogen zijn en wat ons betreft tot de volgende keer.....

Nou ik spreek je snel weer ik ga lekker eten nu

Dikke kus van ons allemaal XXX

9-12-2005

Vanmiddag om tien minuten voor vier ging mijn telefoon en ik zag in het schermpje dat het Nicole haar numer was. Ik nam de telefoon aan en het geluid wat ik toen hoorde gaf me kippenvel. Ik hoorde honden blaffen, veel honden blaffen. Het waren de honden in het asiel. Ze zijn vanmiddag dus in het asiel aangekomen. Ik heb niet veel kunnen praten want door het honden geblaf konden zowel Nicole als ik niets verstaan. Het enige wat ik hoorde was; we zijn er en er staan hier mensen te huilen, en ik begin dalijk ook !! Ik weet niet of ik Nicole of Marjolein aan de telefoon heb gehad maar het was duidelijk dat ze er waren en dat Nevenka haar tranen niet kon bedwingen.

Gisteravond zijn de vrachtwagens van Banja Luca naar Bogonjo gereden. Dit zijn beide plaatsen waar Nederlandse militairen gelegerd zijn. De reis van Banja Luca naar Bogonjo duurt gewoonlijk ongeveer twee en een half uur. Ze hebben er gisteren meer dan zes uur over gedaan omdat er veel sneeuw lag. De winters in Bosnië zijn nog echt winters. Het was de vraag dan ook of ze vandaag op tijd in het asiel aan zouden komen. Vanmorgen tegen tien uur had ik Nicole aan de tel en ze stonden op het punt richting Tuzla te gaan rijden. Ze wisten niet wat voor weer ze onderweg tegen zouden komen, want van Bogonjo naar Tuzla is ook weer ongeveer vijf uur rijden, maar ze hoopte rond 4 uur in Tuzla aan te komen. Dat is dus gelukt.

Hopelijk vergeet Nevenka in alle opwinding niet om foto's te maken en die vanavond of morgen aan mij door te mailen zodat we al een eerste indruk krijgen. Nicole en Marjolijn en de andere chauffeurs gaan zondag weer richting Nederland en we hopen en duimen voor net zo'n snelle en goede trip terug als die ze heen hebben gehad.

8-12-2005 15.50 uur

Ik heb telefoon gehad van Nicole en ZE ZIJN IN BOSNIË !!! JIPPIE, wat een overwinning. De grens naar Bosnië was ook geen probleem. Vanmiddag rijden ze door naar Banja Luca en gaan dus morgen lossen in het asiel om dan gelijk weer naar Nederland te komen. Als Nicole en Marjolein weer terug zijn dan krijgt u natuurlijk foto's en een verslag vanNicole. Hoe makkelijk dit is gegaan is echt onvoorspelbaar. Dankzij Nicole en Marjolein, die dit transport geregeld hebben, slapen Nevenka en ik weer een stuk beter, want de honden iedere dag van voer voorzien valt niet mee als er steeds maar 'net' genoeg geld is. De honden hebben nu voor de eerste maanden genoeg voer en namens al deze honden in ons asiel, meer dan 250, kan ik alleen maar zeggen MEIDEN BEDANKT !!! Woorden schieten tekort.

8-12-2005

Op dit moment rijden de vrachtwagens al in Kroatië. De enige grens die ze nu nog over moeten is die naar Bosnië. Tot nu toe verloopt alles op rolletjes en zijn de grenzen geen probleem. Ook Bosnië moet geen problemen geven, zeggen de ervaren mannen van het transport. Vanmiddag hoop ik van Nicole en Marjolein te horen dat ze Bosnië ingereden zijn. Afgelopen nacht hebben ze in Oostenrijk overnacht, een kwartier voor de grens overgang naar Slovenië. Vanmorgen om 8 uur zijn ze weer gaan rijden. Vanavond zullen ze in Banja Luka aankomen waar vandaan Nicole en Marjolein weer papieren mee moeten nemen om naar Tuzla te gaan. Morgen zullen ze dan de vrachtwagen gaan lossen in het asiel. We houden onze adem nog even in. Ik heb net Nevenka gebeld en verteld dat ze al in Kroatië zijn. Nevenka's antwoord; Wilma me happy, me happy !! Ik weet zeker dat er een zware last van haar schouders valt als morgen het voer het asiel in gebracht wordt. Wat deze dame allemaal moet doorstaan in Bosnië is niet te beschrijven en zullen velen van ons niet vol kunnen houden als we in haar schoenen zouden staan. Nevenka is happy, en ik kan u verzekeren dat er geen woorden voor zijn hoe happy ze is als morgen de meiden met de vrachtwagen aankomen bij het asiel.

7-12-2005

Ja hoor, ze zijn vertrokken, en ze rijden nu in Duitsland of zijn al in Oostenrijk. Afgelopen nacht hebben ze in Duitsland overnacht en vannacht zullen ze in Oostenrijk slapen. In totaal zijn ze met 3 vrachtwagens. De chauffeurs in de andere vrachtwagens rijden iedere maand op Bosnië en deze mannen hebben wel eens eerder voer voor ons meegenomen, tussen allerlei noodrantsoenen in. Het moet nu echt allemaal goed komen volgens iedereen dus daar vertrouwen we nu op. Morgen komen de eerste grensovergangen en tot die tijd blijven Nevenka en ik lichtelijk gespannen. Als ze morgen alle grenzen over zijn dan weet ik zeker dat er tranen gaan vloeien, zowel in Bosnië als in Nederland, en dat is dan niet van verdriet !! Voor degeen die dit transport mee volgen blijf duimen a.u.b. want ze zijn er nog niet......

5-12-2005

Vanmorgen heb ik samen met Nicole een groot deel van de opslag ruimte leeggehaald. Deze spullen gaan ook mee met de vrachtwagen naar Bosnië. We hebben o.a. zakken vol met dekens, ongeveer 70 plastic manden en voerbakken ingeladen. Dit zal vandaag nog bij het voer en het hout worden geladen. Morgen gaan ze rijden om donderdag in Bosnië aan te komen. Het blijft allemaal erg spannend. Dat ze gaan rijden is zeker, dat de vrachtwagen vol zit met spullen is een feit. De 'mannen' die wekelijks op Bosnië rijden, waar Nicole mee rijd, en al eens eerder voer voor het asiel mee hebben genomen zeggen dat het allemaal goed gaat komen. We proberen ons dan ook geen zorgen te maken, maar dat valt niet mee. Morgen gaan Nicole en Marjolein dus rijden, samen met nog minimaal 1 andere leger vrachtwagen. Morgen avond zullen ze in Duitsland overnachten. Woensdag nacht slapen ze in Oostenrijk en donderdag komen ze, als alles goed gaat, in Bosnië aan. Laten we hopen en blijven duimen dat dit transport veilig in Bosnië aan komt, want dan zal de winter een stuk minder 'hard' zijn voor de mensen en dieren in het asiel in Tuzla. Ik weet dat er veel mensen zijn die mee leven met deze meiden en het transport en in spanning wachten. Nicole en ik hebben dagelijks contact en we houden u natuurlijk op de hoogte.

Nicole en Marjolein een hele goede en veilige reis gewenst !!!

Wilma de Joode

23-11-2005

Nieuwe kansen nieuwe ronde en daar gaan we dan ook weer voor. Volgens de nieuwe planning en met de juiste papieren vertrekt Nicole 6 dec met de vrachtwagen naar Bosnië. Het blijkt allemaal minder makkelijk te gaan dan ze gehoopt hadden. Nu is de planning om met een ander militair transport, die wekelijks op Bosnië rijden, mee te gaan. Er moeten speciale grenzen overgestoken worden en er kan niet rechtstreeks naar het asiel gereden worden omdat er in Bosnië ook weer van alles geregeld moet worden. Nicole zegt dat het hoe dan ook moet gaan lukken, dus we hopen dat ze gelijk krijgt en dat ze met prachtige foto's en berichten terug komt. Aan Nicole haar doorzettingsvermogen zal het in ieder geval niet liggen. We duimen dus verder en kijken met spanning uit naar 6 dec.

20-11-2005

Vandaag kwam er een mail binnen van Nicole en het ziet er allemaal niet meer zo prachtig uit als we gehoopt hadden. Het is nog niet helemaal van de baan maar dat het uitstel wordt staat bijna zeker vast. De reden dat het transport misschien niet door gaat is door, wat we gewend zijn, bureaucratie. Dat het spannend zou worden was bekend, het is niet niets zo'n transport, al lijkt het misschien makkelijk. Maar je hoopt natuurlijk altijd op een wonder en de medewerkers en de honden in het asiel hebben een wonder verdient.

17-11-2005

Het begint er op te lijken dat er een wonder gaat gebeuren volgende week. 7 Ton aan voer en veel hout stond al bijna een jaar klaar voor het asiel in Tuzla. Doordat we geen vervoer konden vinden voor deze spullen zagen we het heel somber in. De winter komt eraan. In het asiel is bijna geen voer en hier in Nederland staat 7 ton klaar wat niet vervoerd kon worden. Hoe frustrerend kan iets zijn !! Toen kwam er een telefoontje binnen van 2 dames, Nicole en Marjolein, die in het leger zitten. Nicole, ze was in sept 2003 al eens mee geweest naar het asiel om er een week de handen uit de mouwen te steken. Marjolijn heeft een half jaar in Sarajevo gezeten voor het leger en is toen een dag in het asiel komen kijken. Deze twee dames vertelde dat ze een transport wilde gaan regelen voor het voer en het hout. Ze hadden goede hoop dat het ging lukken want op het verzoek werd positief gereageerd. De dames bleven mij opgewekt bellen iedere keer en vertellen dat het nu dan toch echt ging lukken. Omdat het niet de eerste keer is dat iets niet door gaat waar we juist veel hoop op hadden gevestigd bleef ik sceptisch

Vandaag was het dan toch echt zover. De leger vrachtwagen is geladen met voer en hout en zal dinsdag 22 nov gaan rijden is de planning. Ik kan nog steeds niet geloven dat dit werkelijk gaat gebeuren, dus voor mij persoonlijk zal de ontlading pas komen als ik weet dat de vrachtwagen veilig en wel in het asiel staat.

Ook Nevenka wacht in spanning af want aan voer komen voor de honden in Tuzla valt niet mee. Ze mailde me: I also got 7 sheeps. Don't ask me how I got this meat. It just happened. I also managed to get 20 kg of macaroni. So, I take care about the dogs all the time and I bring stuff. I am so far satisfied because there are no sick dogs. Wilma, I am praying to God that everything turns out well with the food. I am desperate when I think of the winter. Weather forecast says it will be heavy and long winter.

Er zijn 6 grote big bags en een pallet voer ingeladen en veel hout. Gaat er volgende week dan toch echt een wonder gebeuren ? Nicole, die dit transport mee heeft geregeld, is zelf één van de chauffeurs van de vrachtwagen en ze zal een verslag doen van de trip, incl foto’s. We hopen u goed nieuws te kunnen brengen volgende week. Tot die tijd wachten we in spanning af. Want spannend gaat het voor ons absoluut worden.

Wilma de Joode