LANA

26 oktober 2007

SDB probeert altijd zoveel mogelijk contact te houden met de nieuwe baasjes van de honden die via ons geplaatst worden. Gelukkig vinden de meeste nieuwe baasjes het ook leuk om ons de avonturen die ze beleven te vertellen. Anita en Patrick, vast gastgezin van SDB die al heel wat hondjes hebben opgevangen, kregen een hele cd met foto's van de baasjes van Lana die bij ze in de opvang heeft gezeten. Anita heeft daar een verslagje van gemaakt.

Lana is het allereerste hondje wat ik voor Bosnie heb opgevangen en zij is afgelopen zomer mee geweest op vakantie naar Zweden.
Ik heb een cd rom vol geweldige foto's gekregen en ik wilde deze (een paar dan) toch even met jullie delen.
Lana was mijn eerste Bosnier en door haar vond ik de Bosnische hondjes ineens erg leuk, en door haar ging ik me inlezen over de Border Collie die ze niet is maar soms toch wel op lijkt.
Dus ook door haar ben ik verliefd geworden op onze Svetka hahaha. Jawel Lana heeft veel voor elkaar gebracht.
Als al onze hondjes toch zo goed terecht komen als Lana dan is dat super.

Dit hondje is niet alleen met haar kontje in de boter gevallen maar met haar hele lijfje
De foto's heb ik niet op volgorde zitten maar dan krijgen jullie een leuk idee van een vakantie in Zweden voor Lana.

Lana met zwemvest mee in de kano

Met vader Michiel en dochter Jet

Naast de tent

Zonderondergang

Bij het kampvuur

Even slijmen bij de baas

en als je dan moe bent wordt je getild hahahah

En natuurlijk 's nachts als het koud was in de slaapzak bij Jet en anders erop.

Heeft Lana een super leven of wat

Ik denk dat ik ga vragen of ik volgend jaar met hun mee mag op vakantie hahahahahaha

We zijn ook langsgegaan bij 2 asiels in Eindhoven en Uden maar in zo’n blaffende chaos met luidruchtige en stille honden is het moeilijk zoeken. Een herplaatsingshond had dan ook de voorkeur, dan weet je ook iets over de gewoontes en gedrag van de hond… Dus verder gezocht op internet want daar staan de herplaatsingshonden, we hadden een hele lijst van eisen waaraan de ideale hond moest voldoen en zodoende hebben we Lana gevonden. Vreemd genoeg voldeed Lana aan geen enkele

voorwaarde die we vooraf bedacht hadden, maar werden we gewoon op slag verliefd op de foto en de karakterbeschrijving.

Toen we Lana op gingen zoeken in haar gastgezin konden ze ons daar gelukkig veel over Lana vertellen. Maar Lana zelf heeft de hele tijd tegen onze dochter aangezeten

als een zacht onzeker knuffelhondje, dus hadden we eigenlijk niets van haar gedrag gezien. Gelukkig was het een super hondvriendelijk gastgezin dat ons precies kon vertellen wat Lana deed en kon zodat we toch goed konden beslissen. Eigenlijk zijn we ons toen pas gaan realiseren dat Lana een Bosnische hondje uit Tuzla is. Maar nu ze bij ons woont is daar eigenlijk niets van te merken want ze heeft wel een hoop bijzondere dingen, maar geen enkele die lijkt op de beschrijvingen die we kregen van de stichting Dierenhulp Bosnië.

Een a-typisch Bosnisch hondje misschien?

Lana is een nog erg jong teefje, geschat op 1,5 tot 2 jaar, en heeft als je er de asieltijd en de plaatsing in een vorig gezin van aftrekt dus niet zoveel Bosnische herinneringen als een wat oudere hond. Wat het eerste opviel was dat het een enorm onderdanig, zacht knuffelhondje is, dat zich gelukkig heel snel bij ons binnen thuisvoelt. Mandjes, dekentjes, beloningsbrokjes, kluifjes en knuffelen waren zeker in het begin Lana’s belangrijkste dingen. Het tweede wat opviel was dat Lana niet kon spelen! Dat had ik nog nooit meegemaakt, ze speelt wel met andere honden maar nog niet met mensen. Omdat het een border-collie kruising lijkt te zijn hadden we ook wel verwacht dat ze iets met ballen of stokken zou hebben, maar daar kijkt ze niet naar om. Ze heeft veel jachtinstinct; klein wild, konijnen, cavia’s en muizen dat vindt Lana pas interessant. Ons konijn, dat los loopt in de tuin, wist niet wat hem overkwam…inmiddels gaat het goed, maar om nou te zeggen dat het natuurlijk is dat het konijn op 50 cm gevolgd wordt door een hond die de hele tijd kijkt wat hij doet… Het ziet er natuurlijk wel grappig uit dat de staart van Lana uit het konijnehol steekt (of haar kop als het konijn weer bovengronds is). We laten ze dus nog maar niet de hele dag bij elkaar zitten, dat is niet leuk voor het konijn (kon ook wel eens fout aflopen).

De enige twee(!) keren dat we Lana tot nu toe hebben zien spelen was met een eikeltje dat we over de grond stuiterend weggooiden. Daar ging ze als een pijl achteraan, ving het en rende triomfantelijk wat rondjes voordat ze er tevreden op ging liggen bijten. Wil je datzelfde nog eens doen dan kijkt ze je verbaasd aan.

Lana luistert enorm goed en wil alles zo goed mogelijk doen, maar ze is erg onzeker en onderdanig. Als ze niet begrijpt wat je bedoelt ligt ze meteen op haar rug.

Wandelen gaat erg goed en ze kan al hele einden los van de riem en ze komt goed als we roepen. Soms schiet ze achter een konijn aan de maïs in, we houden ze langs de mais en langs weilanden nog maar even vast. In de bossen (onoverzichtelijk) blijft ze goed op de paden en is ze te bang om je kwijt te raken om te ver vooruit te lopen. Ze kan zelfs langs de fiets aan de riem, hoewel ze bang is van auto’s en liever op de stoep blijft (wat wel slim is). Van onweer en knallen (ver weg) is ze niet bang (onze vorige hond wel) maar van klikken (multo-map), ploppen(beugelfles) en klappen (kastdeurtjes) dichtbij schrikt ze nog wel. We zeggen wel dat we twee honden hebben; binnen een gezellige theemuts, buiten een oplettend stropershondje.

Daar moeten we dus aan werken (bij ons in de buurt wordt binnenkort een clinic anti-jachtinstinct door een engelse specialiste gegeven, tot die tijd maar meer aan de riem en konijnvrije omgeving opzoeken…)

Vermoedelijk zal het gedrag ook nog iets veranderen, als ze wat zelfverzekerder wordt zal ze wel minder knuffels nodig hebben, en als ze wat losser wordt kan ze misschien ook met mensen spelen.

Lana is bij paarden op haar gemak (ze is paardneutraal, paarden interesseren haar niet) en heeft een gezond respect voor hun formaat. (onze vorige hond zag niet meer zo goed en liep nog wel eens onder een paard door..)

Lana hoeft niet te kunnen wat onze vorige hond kon (dat was wel erg veel), de basis is goed en met wat bijleren gaan we met z’n allen een gezellige tijd tegemoet…

Met Lana hebben we het gevoel het winnende lotje uit de loterij getrokken te hebben.

Groeten van Michiel , Annemieke en Jet