
Mijn naam is Carin Bakker, 39 jaar, moeder van Menno, 12 jaar en wij delen ons huis met onze 3 honden, Butchy uit een belgisch asiel en de Bosnische dames Miska en Cuna.
Al vanaf mijn vroege jeugd staat mijn leven in het teken van de dieren, thuis hadden wij al alle dieren die je maar bedenken kunt van honden tot een varken en een gans. Ook nam ik alle zielige en gewonde diertjes mee naar huis om ze te verzorgen. Je kunt dus wel zeggen dat mijn liefde voor dieren er met de paplepel in gegoten is.
Een vriendin van mij en ik wilde eens ervaring opdoen in een buitenlands asiel, ik ben toen een beetje op internet gaan surfen en zo op de site van SDB terecht gekomen. Wat we hier lazen sprak ons enorm aan en toen contact gezocht met Wilma.
Wilma sprak met passie over SDB en ik werd vooral steeds enthousiaster, ik wilde meer doen dan alleen een keer mee naar Bosnië. Zo werd ik opvanggezin voor hondjes die naar Nederland komen en wachten op een baasje. Inmiddels heb ik al heel wat hondjes opgevangen en met heel veel tranen weer laten gaan, maar ik weet dat ze het in hun nieuwe huisje goed hebben en dat er zo weer kans is voor een ander hondje dat zo graag een liefdevol baasje wil hebben.
Toch zijn er ook 2 hondjes geweest die ik echt niet meer wilde laten gaan dat ik ze zelf geadopteerd heb. Zelf ben ik nu 2 keer naar Bosnië geweest en ik weet dat hier mijn hart ligt, helaas kan ik als alleenstaand moeder niet zo vaak gaan als ik zelf zou willen.
Gelukkig kan ik in Nederland ook wat voor ze betekenen, door naamsbekendheid aan SDB te geven, spullen in te zamelen en met marktkraampjes te staan om geld in te zamelen.
Gr. Carin