wspa

Dogstrust

WereldAsielen

"Fred, graaf Fred"

Stripverslag bezoek Bosnië april 2010

(door Fred)

En dan zit de april-reis er al weer op. In maart heb je nog het gevoel dat het nog heel lang duurt, maar dan in ene staat het pal voor de deur en na een periode van hard werken, is het in ene alweer achter de rug.

En ook dit keer zal ik een stukje maken wat vooral te maken heeft met mijn klusbelevenissen van deze reis. Een reis die vooral in het teken staat van het enorm grote castratie- en educatieproject, maar waarbij ik vooral een rol had als klusser.

In die zin ging de reis al niet helemaal zoals gepland. We hadden grootse plannen om een ondergronds drainagesysteem aan te leggen zodat de medewerkers niet meer door de blubber en diepe plassen hoeven om hun werk te doen en we zouden een groot veld in 2 delen zodat er meer honden tegelijk los konden lopen. Het was de bedoeling om dit met z'n drieën te gaan doen en met Rob de bouwer hebben ik menig avond doorgebracht om de plannen voor te bereiden, uit te rekenen wat we nodig hadden en offertes op te vragen. De offertes kwamen echter niet rond, dat moest dan maar op de eerste dag van de reis gebeuren met het risico dat het materiaal niet op tijd zou komen. Door een rare samenloop van omstandigheden, waar ik maar geen woorden aan vuil ga maken, liep het uit op een teleurstellende one-man-action, de andere 2 klussers haakten af. Maar goed, daar laat ik me niet door uit het veld slaan en ben gewoon aan de slag gegaan. Daarbij had ik ook nog de enorme hulp van Cokkie en Winan die ook in Orasje bleven om schoon te maken.

Al met al is er toch een waterafvoer gekomen en een veldscheiding.

Hieronder een impressie van die klussen.

   

Omdat er deze keer nogal wat nieuwe mensen meegingen, besloten we de hele reis samen te rijden. Dit ging erg soepel. Even wachten bij de grenzen totdat iedereen door was en dan weer gestaag door.

 

Vrijdagavond aankomen, zaterdagochtend snel naar het asiel. Iedereen gedag zeggen en de honden knuffelen.

Daarna de operatiekamer inrichten en meteen starten met de eerste operaties

 

terwijl het andere team begint met de schoonmaakwerkzaamheden.

         
   

De eerste klus die ik aanpak, bij gebrek aan medeklussers en materiaal is de waterafvoer. Dit blijft een probleem terwijl de oplossing hiervoor redelijk simpel is: kanalen of slootjes. Als er een sloot langs het veld ligt waar het water in kan stromen, dan wordt het veld droog. Als de sloot is en het water loopt niet weg, dan is de afvoer blijkbaar te hoog of verstopt.

In dit geval bleek beide van toepassing te zijn.

  Het water blijft staan, het kan niet weg omdat de afvoer te hoog ligt. Ik besluit dan toch maar alles weg te graven zodat ik de afvoer een centimeter of 15 kan verlagen. Dit blijkt een bereklus te zijn, maar misschien ook niet eens nodig. Ik krijg het idee dat de afvoer onder de weg mooi afgemeten is, maar dat iemand nog 2 extra pijpen aangelegd heeft en deze veel te veel omhoog laat lopen. Tijd om na te meten dus.   Een beetje improviseren. Op 2 plekken zorgen dat je bij de buizen kan komen en meten hoe hoog deze liggen. Mijn gedachte blijkt te kloppen. Het verschil tussen het begin en 4 meter verder blijkt al 15 centimeter te zijn.
         
   
Tijd om de 2 extra buizen eruit te halen dus.   Op het moment dat deze weg zijn, blijkt het gelukkig inderdaad hoger te komen dan de onderkant van de buis. Het moet dus weg kunnen stromen. Nu blijkt het alleen in de buis te blijven staan. Twee mogelijkheden: de rioolpijp onder de weg door loopt per ongeluk omhoog (lijkt me sterk), of hij is deels verstopt (er komt wel water door de buis dus helemaal verstopt is hij nog niet).   Met het fototoestel blijkt er inderdaad een hoop troep in te zitten. Het doorspoelen met een hoop water blijkt geen effect te hebben. Tijd voor wederom improvisatie.
         
   
Een hondenbak blijkt net iets smaller te zijn dan de rioolpijp. Deze op een stukje hout getimmerd, en dit weer in een stuk pijp gestoken.   en dan krijg je zoiets...   ...wat je in de buis kan steken.
         
   
En als je dit blijft doen tot en met de laatste stuk slang (totale lengte is ongeveer 8 meter),...   ... dan zie je aan de andere kant al troep verschijnen   erg veel troep.
         
   
Het kanaal hier blijkt ook weer hoger te liggen dan de rioolpijp, dus ook hier moet er gegraven worden.Aan deze kant heb ik dan ook het hele kanaal nog eens flink uitgegraven zodat het water en vuil meteen weg kan.   Lekker tussen de brandnetels en met het gevaar om in het meer te vallen.  

Daarna is het riool aan deze kant helemaal schoon. Hij ligt diep genoeg en hij is leeg.

Op naar de volgende klus.

         
   
Die volgende klus ligt letterlijk in het verlengde van de vorige klus. Het doel is het water van het verste veld weg te krijgen, maar in het kanaal wat hier ligt, blijkt het verloop al erg veel te zijn. Hier valt ook nog wel wat winst te halen door over de hele lengte een horizontaal kanaal te maken (meer een sloot-idee dus).   over de hele lengte wordt er gegraven  

maar gelukkig niet alleen door mij, de dames zetten zich ook bizar hard in om kruiwagens vol weg te krijgen.

Deze kruiwagens worden overigens achter de 'Bulka-kennels' geleegd, daar is het land eigenlijk ook aan de lage kant (waardoor er water blijft staan) dus die kan meteen opgehoogd worden.

         
     
Bedankt voor alle hulp!  

Uiteindelijk is het kanaal een flink stuk dieper, klaar voor de toekomst!

Op naar de volgende klus.

   
         
   

Het verste veld blijft nat, het kanaal staat daar vol water, maar het komt niet door de buis heen die bij het 'betonbruggetje' ligt. Die metalen pijp is er in een eerdere trip met veel moeite onder het beton doorgeslagen maar eigenlijk ligt deze net iets te hoog. Het is echter niet mogelijk deze lager te krijgen, de buis ligt muurvast en het beton ligt echt in de weg.

Dus besluit ik het beton weg te hakken.
  nadat een flink stuk weggehakt is, kan ik er met de schep eigenlijk al goed genoeg bij komen dus besluit ik de rest te laten liggen, daar heb je geen last van, eerder profijt.  

Daarna kon de buis die er lag eruit en kon het kanaal over de hele lengte heen verdiept worden. Klus geklaard.

Op naar de volgende klus.

         
   
Ondanks het water aan het eind van het veld,   blijft het kanaal hier toch nog droog. Er zijn dus nog blokkades die opgeheven moeten worden.   Met de poten in de blubber dus en graven maar.
         
   
En op elk punt is er weer een dijkdoorbraak en begint het te stromen. Het gaat lekker!       Ik zit in een lekkere flow, op naar de volgende klus.
         
   

Tussendoor wijst Svjetlana me nog op een paar klusjes. Een scharnier dat defect is en de zeilen die weggehaald moeten worden. Dat laatste is een mooi klusje voor de dames, maar als ze vragen of ze dat weg moeten halen blijkt dit niet te moeten. Huh?

Achteraf bleek Svjetlana bedoeld te hebben dat ik de restanten van pvcpijpen die voor de zeilen stonden weg moest halen.

  Het scharnier is een mooi klusje om even tussendoor te doen. Eerst het scharnier weer schoonmaken en daarna het lasapparaat erbij  

en dan zit hij goed vast. Even goed geborsteld zodat te zien is dat hij nu echt goed vast zit. Die gaat voorlopig niet meer los.

Op naar de volgende klus.

         
     

Deuren.

John had in Nederland weer op zijn unieke manier al onderdelen in elkaar gelast. Deze hoefde ik alleen nog maar in elkaar te zetten en de laatste puntjes vast te lassen en te voorzien van gaas en dan had ik weer een deur.

De deur voor het uitloopveld.

  Het gaas is er echter nog niet, dat komt later. Op naar de, juist, volgende klus.    
         
   

Bij de ingang van het asiel heb je een sluisje. Het hek dat hier omheen staat staat volledig in het beton, met als gevolg dat het regenwater hier blijft staan. Bij de ingang ligt daar dan een plas van ongeveer 10 centimeter.

De vraag kwam of we hier misschien iets mee konden doen, misschien een gat boren door dat beton heen ofzo.

Nou, daar hadden we het materiaal niet voor, maar we hebben wel Cokkie en een schep...

  Cokkie graaft onder het beton door en maakt een kanaal tot en met het meertje.   Het veld wordt besproeid met de tuinslang en het water komt in de geul terecht.
         
   
Als de dam doorbroken wordt, blijkt het inderdaad weg te lopen. Missie geslaagd!  

Totdat een dag later de explosieven opruimingsdienst komt om enkele pantsergranaten en ander zaken te laten ontploffen. Hmm, die gingen wel heeeel erg langzaam door ons pas gegraven kanaal. Op de terugweg stopten ze nog even en hebben we even gezellig gepraat...

De geul was te diep. Het water wat erin stond was uiteraard geen probleem, maar de hobbel zelf wel vonden ze iets te gevaarlijk voor de ontstekers in de auto...

Reden voor ons uiteraard om een oplossing te zoeken die we meenden te hebben in grind. De auto kan hier overheen, en het water er doorheen.

  Helemaal aan het eind van de week besluit ik toch dat het beter is om iets met een pijp te doen want dit grind gaat in de toekomst waarschijnlijk toch ingedrukt worden of wat dan ook. De dames leggen er dus nog een pijp in. Nu is de missie pas geslaagd. Op naar de volgende klus.
         
   

De Bulka-kennels (de rij kennels waar Bulka in zit).

Daar vlak voor blijft altijd water liggen wat geen kant op kan. Tijd om daar dus ook een kanaal aan te leggen.

  Het idee is om het kanaal aan te laten sluiten op het kanaal dat we eerder deze week al uitgegraven hadden. Dan kan het water meteen weg.   Met de tuinslang in de hand meteen de geul vol laten lopen en kijken welke kant het opgaat. Het lijkt te werken.
         
   
Hier tot de helft, maar uiteraard gaan we door tot het eind, en daar besluit ik een mogelijkheid te maken dat het water aan die kant ook weg kan, via de afvoer naar het bad.   De grond zelf gooi ik in dit geval niet achter de Bulka-kennel, maar juist voor de kennel zodat dit stuk land meteen weer wat hoger komt. Daardoor loopt het water ook makkelijker naar het kanaal.   Aan deze kant wordt elke dag gelopen en dan is een kanaal niet zo handig. Hier wordt dus een pvc-pijp onder de grond gelegd. Het kanaal zelf maak ik wat minder steil zodat het ook wat minder snel in zal storten.
         
   
Weer flink wat gegraven maar wederom een geslaagde actie. Het kanaal zelf loopt echter niet af, het loopt vrijwel horizontaal. Ook hier dus meer het idee van een sloot.  

De volgende dag regent het 'gelukkig'.

  Hierdoor wordt meteen zichtbaar dat het systeem werkt.
         
     
Op sommige plekken blijft toch nog water liggen, daar maak ik nog wat extra geulen.  

En dit werkt uiteraard ook.

Missie geslaagd, op naar de volgende klus.

   
         
     
Er liep al een rioolpijp van de voorkant van de Bulka-kennel naar het bad. Hier zat een hoop vuil en stenen in, deze met de tuinslag en hogedrukspuit even goed schoongemaakt. (de pompslang zelf ook even gemaakt want die bleef lekken door een of andere slechte variant van de gardene snelkoppeling. Snel te fixen met een slangeklem)   Met het fototoestel is goed te zien dat hij nu weer schoon is.    
         
   

De afvoer achter de Bulka-kennel. Hier blijft veel (vies) water staan, maar daar kan ik niet veel aan doen, dat kanaal is ooit gemaakt met beton en die loopt niet goed af, maar bevat een grote kuil. Waar ik echter wel wat aan kan doen, is de verstopping die erin lijkt te zitten.

Het water blijft namelijk tot halverwege de buis staan en dat duidt of weer op een afvoer die verkeerd is aangelegd, of een verstopping ergens onderweg.

 

In het laatste geval wordt het een lastige klus, want die rioolpijp loopt met bochten in het beton onder de grond...

Ik probeer zo ver als ik kan de lopende tuinslang erin te krijgen, maar deze blijft hangen. Het water loopt echter wel weg dus dan maar eens kijken of ik vanaf de andere kant iets kan betekenen.

Eerst het deksel er dus maar even af

  Om te ontdekken dat er een (gelukkig leeg) vogelnest onder te vinden is. Deze is dus al een tijdje niet schoongemaakt...
         
   

Dit eerst maar even flink schoonmaken.

Een smerig werkje, maar het loont wel. Maar wacht eens, als hier al zoveel troep in zat, hoe zit het dan met de rioolpijp die richting het meertje gaat...

Ook hier probeer ik een tuinslang er doorheen te duwen maar deze blijft hangen. Het vooruit duwen van het vuil zie ik echter ook niet zitten, want nu gaat het water er blijkbaar nog langs over overheen, maar als je het vuil opstuwt, dan kan het wel eens echt dicht gaan zitten en dan zijn we veel verder van huis.

 

Wat ik eigenlijk wil, is een touw ofzo door de hele buis heen krijgen en dan de slang er aan vast maken en die vanaf de andere kant er doorheen trekken.

Maar waar komt het water eigenlijk in het meertje terecht? Dat eerst maar eens bekijken.

Het blijkt ergens achter de bramenstuiken (of wat voor prikstruiken het ook zijn) te zitten. Deze eerst dus maar even slopen.

De afvoer blijkt uiteindelijk net boven het waterniveau te zijn en met het risico dat ik met struiken en al in het water val, zou ik erbij kunnen als het touw hier uit zou komen.

Touw gekocht en in de pijp gedaan, water er achteraan sturen en het touw laten vieren. Daarna omlopen en kijken waar het touw ergens uit de pijp komt.

Nou, nergens dus, het blijft ergens hangen.

 

Op de foto die ik maakte was te zien dat er inderdaad een hoop vuil in zit en dat het touw daar waarschijnlijk op blijft hangen...

   
Idee! (je weet wel, zo'n lampje wat je tekent boven een hoofd). Dat is het, ik maak een autolampje vast aan het touw, stop dat aan de voorkant in het riool en spoel er een hoop water achteraan doorheen. Het water neemt het lampje mee, het blijft drijven en gaat zo over het vuil heen. Na een aantal pogingen (en steeds een eind omlopen om te kijken of hij er al doorheen gekomen is, komt er in ene een hoop vuil en een bos touw mee de pijp uit. Gelukt!  

Vanaf dit moment is het mogelijk om steeds de slang er doorheen te trekken terwijl hij op volle kracht water doorspoelt en hem later weer terug te trekken. Op deze manier krijg ik het riool helemaal schoon.

Het touw laat ik uiteindelijk zitten en maak ik vast in de put en aan de andere kant aan een paaltje. Dat kan misschien een volgende keer nog eens gebruikt worden.

 

 

In de put zelf zet ik een stukje gaas, zodat het grote vuil tegengehouden wordt.

Op dezelfde manier breng ik ook een touw door de rioolpijp vanaf de achterkant van de Bulka-kennel en ook deze kan ik zo goed schoonmaken. Klaar voor de toekomst, op naar de volgende klus.

         
   

Een groot uitloopveld in 2 gedeeltes opdelen. Dat was een van de grote klussen die ik zou gaan doen en waarvoor materiaal besteld zou worden. Dit was echter niet gedaan dus kon ik ook niet echt aan de slag.

Het verzoek kwam om een ander veld op te delen en van een van deze 2 ontstane velden het hek te verhogen zodat hier 2 honden, die nu 24 uur per dag in een kennel zaten, toch los konden lopen zonder over de hekken heen te springen.

 

Het eerste wat ik hier kon doen, was de deur vast plaatsen aan een van de palen die we nog op het asiel hadden liggen. Hiervoor had ik de grondboor nodig die Rob aan Henriet mee zou geven. Die was helaas vergeten en om zelf kuilen te gaan graven van elk een meter diep zag ik niet zitten. Improviseren dus.

Versie 0.1 werkte niet, versie 0.2 ook niet, maar versie 0.3 heb ik meteen uitgeroepen tot versie 1.0. Zelf een grondboor in elkaar gelast!

  Even goed meten, 6 keer helemaal rond boren en er weer uit trekken. Daarna de paal er even in, beetje heen en weer trekken zodat het gat wat ruimer wordt en dan krijg je de grondboor er ook weer wat makkelijker uit. Simpel maar doeltreffend.
         
   
Markering maken op de grondboor zelf zodat je meteen weet of je al diep genoeg zit.   Diep genoeg, tijd om de paal erin te laten zakken.   En even later is het hek van John eraan gelast. Later, als het materiaal nog op tijd komt, kan ik dan het hek zelf dicht maken.
         
   

Het gaas zelf komt een stuk in de grond zodat de honden er niet onderdoor kunnen.

Bij gebrek aan gaas kan ik wel alvast een geul graven waar dit in moet komen. Lijntje trekken en graven maar weer.

 

Daarna kan ik niet echt verder, maar omdat ik ook niet te lang kan wachten begin ik toch maar vast met een paar gaten, in de hoop dat het gaas inderdaad 2 meter breed zal zijn...

Omdat de kans bestaat dat het 's avonds nog gaat regenen, vul ik ze maar op met een stuk pijp zodat de gaten niet vollopen.

 

En dan, 23 april, in de ochtend, op de laatst mogelijke dag, komt dan eindelijk het materiaal. Het gaas. Meteen even meten, het is inderdaad 2 meter breed en 2,5 meter hoog. Gelukkig.

         
   
De matten breng ik,   maar ook Cokkie en Winanda alvast het asiel op, richting eindbestemming.   De pijpen blijken wel 6 cm te zijn in plaats van 5, maar daar kunnen we ook wel wat mee. Terugbrengen is nu geen optie. Wel zijn ze 6 meter lang, in plaats van 3, dus eerst even door midden slijpen.
         
   
Daarna de schutting over...   ... en denken. Uhm, als ik nou de rest van de palen niet op 1.80 doe, maar op 1.85, hou ik dan niet precies een meter gaasmat over waarmee ik de deur af kan maken?   En binnen een dag is dit dan het resultaat. Een compleet hek, op de laatste meter na.
         
       
Ook de deur moest uiteraard 2,35 hoog worden. In dit geval is hij zelfs nog wat hoger. O ja, en het hek aan de zijkant moet nog worden verhoogd. Dat kan morgen mooi nog even voordat we weer naar Nederland gaan.        
         
     

En dan hebben we nog een uurtje ofzo voordat we op gaan ruimen en dan kan ik met het resterende materiaal nog snel even een hek maken in een ruimte. Deze zou te groot zijn (heb ik andere meningen over, maar goed) en of we deze op konden delen zodat er in totaal toch weer meer honden vrij konden (dat is uiteraard positief).

Kortom, de andere deur die John had gemaakt ook in elkaar gezet, een paal in de grond waar de deur aan kwam te hangen

 

en een paal in de grond waar hij mee gesloten kan worden.

Voor het laatste paneel om de ruimte af te sluiten en een strook aan de zijkant had ik echter geen tijd meer maar dat kan Zafet makkelijk zelf doen.

Mijn taak zit erop.

   

Het is weer een bijzondere reis geweest. Het liep allemaal even iets anders door het afhaken van de 2 klussers waar ik op gerekend had, de aswolk van de vulkaanuitbarsting gooide roet in het eten, het materiaal dat niet aanwezig was en de planning weer omgooide...

Maar goed, dat is een Bosnië-reis. Zo lijkt het gewoon te horen. Er er valt natuurlijk nog veel meer over te zeggen, uiteraard over het hoofddoel: steriliseren en lesgeven, maar dat is terug te lezen in andere reisverslagen. Ik heb me alleen even gericht op het kluswerk, waarvan ik waarschijnlijk nog niet eens alles heb gemeld. De schuifhekken bijvoorbeeld die het niet meer deden door het overwoekerende gras, ook schoongemaakt. De sloten die niet meer lekker liepen, gesmeerd door de dames. En zo zijn er vast nog meer dingen.

Kortom, weer een week van bikkelen (en vooral van veel grond verplaatsen). Een week om met goed gevoel op terug te kijken.

Een goeie week door een extreem goed team!

Van links naar rechts en van boven naar beneden:

Winanda, Nicole, Alma, Renee, Suze, Tanja, Ymke, Henriet, Cokkie, Fred en Lisa.

(Hennie, Carstien en Elisabeth ontbreken op de foto)