wspa

Dogstrust

WereldAsielen

November 2008 trip naar Orasje

(door Fred)

Een veel te korte week, Een kort verslag van mij met de nadruk op het kluswerk van deze keer.

Dit was voor mij de 9e keer ofzo dat ik naar Bosnië zou gaan, maar de eerste keer dat ik van plan was te gaan lassen. De vorige keer zijn we met een groot team gegaan en is er een begin gemaakt met een nieuwe kennel die zou komen te staan op de nieuwe betonplaat die we hadden gestort. Deze kennel was al grotendeels klaar, maar net niet klaar genoeg om gebruikt te kunnen worden en dat is zonde.
Niet dat we nou perse meer honden in het asiel willen maar op dit moment zitten er ook nog honden in lage kennels op een vervelende ondergrond dus zouden die kunnen verhuizen.
Mijn plan was dan ook om te gaan leren lassen en al zoekende kwam ik uit bij www.lerenlassen.nl die in Zaandam gevestigd bleek te zijn. Ik schreef Eric van der Meer een mail, legde uit wat ik wilde doen en vroeg of ik bij hem een cursus hiervoor kon volgen. En kon het nog mooier, hij wilde me inderdaad les geven, met de nadruk op geven. Hij vond het een mooi doel, en ik zou op meerdere dagen de lege plekken op kunnen vullen in zijn cursus zodat ik inderdaad in november de kennel af zou kunnen bouwen.
En dus zat ik even later op een terrein in Zaandam te luisteren naar afbrandsnelheid, voortloopsnelheid, afstand en stand van de elektrode en een aantal lessen later verliet ik het klaslokaal met een aantal lasmaskers, -handschoenen, -elektrodes en een echte lasjas en vooral ook een bak ervaring waarmee ik hopelijk vooruit zou kunnen.

En wat duurt het dan lang voordat het zo ver is… Kon de tijd maar sneller gaan…
Maar nu was het dan zover, en mocht de tijd eigenlijk best wel wat langzamer gaan.
De weersverwachtingen waren niet al te best, dus begon ik met het opzetten van de partytent die ruim over de kennel paste. Dan kon ik in ieder geval droog lassen (onder water lassen bestaat ook, maar dat had ik nog niet geleerd).

Ik begon met de elektroden die nog op het asiel lagen. Oei, dat is even wennen zeg. Op de cursus heb ik het geleerd met een super flitskap waardoor je kijkt alsof je door een zonnebril kijkt en zodra je begint te lassen is hij meteen helemaal donker. Hierbij zie je dus precies waar je met je elektrode zit. Nu zat ik daar in het Bosnische en lijkt het alsof je met een blinddoek op op zoek bent naar een stukje ijzer dat je vast moet lassen. Maar goed, al het begin is moeilijk dus stug volhouden.
En wat dan ook opvalt, is dat het ijzer dat je moet lassen helemaal niet op werkhoogte zit, of een grote metalen plaat is, en dat je op de achtergrond geen muziek hoort, laat staan dat het lekker warm is. Nee, in Bosnië is het n’et even wat anders, maar een ding staat vast, zonder Eric had ik het niet geleerd en was ik niet in staat om me aan te passen aan de Bosnische omstandigheden. Oftewel, een paar dagen later was de kennel helemaal af.
De tussenschotten zaten erin, de zijpanelen zaten vast, de sloten zaten op de deuren, de deuren konden dicht, de honden konden erin. Missie geslaagd. Sterker nog, empessant kon ik ook nog even een andere deur repareren door een scharnier opnieuw vast te lassen. Zit toch een stuk beter dan met ijzerdraadjes. Kortom: Bedankt Eric!

De rest van de week liep eigenlijk ook soepeltjes. Er is weer veel werk verricht waarvan veel dagelijkse werkzaamheden en verder zijn er nog klussen opgepakt die nu gewoon erg handig waren om te doen.
Hierbij werden ook weer veel dingen gezien die wellicht in een volgende trip aangepast/aangepakt moeten worden.

De plaats en richting van de kennels
De vorige trip hebben we een betonplaat gestort van 11 bij 6 meter. Hierop zouden 2 grote kennels tegenover elkaar komen te staan met een pad daartussen van pakweg 2 meter. Deze zouden dan aan elkaar verbonden worden door het dak waardoor je een droge ruimte kreeg. Het idee was dan verder om in de nabije toekomst nog zo’n plaat met 2 rijen kennels te maken en deze door uitloopvelden met elkaar te verbinden. Hierdoor zou de mogelijkheid ontstaan om de hekken van de honden open te laten waardoor ze dag en nacht in en uit konden lopen. Hierdoor waren ze niet meer gebonden aan 1 veld waarop de honden afwisselend kwamen terwijl die hokken schoongemaakt werden.
Tijdens het lassen van hokken kreeg ik echter van Svjetlana te horen dat ze na had gedacht over die kennel en hier toch niet helemaal tevreden mee was. In deze tijd van het jaar zitten de honden die in zo’n geplaatste kennel zitten namelijk bijna de hele dag in de schaduw terwijl de honden die in een kennel zitten die daar dwars op staat dan juist in de zon zitten.
De kennel werd tegen het algemene plan in dan ook een kwartslag gedraaid en het dak werd erop geplaatst zodat ze gebruikt konden worden. Naderhand hebben we nog eens nagedacht of dit een handige keuze was of niet en ik denk dat dit voor dit moment een goede keuze was omdat we nog geen uitloopvelden hebben. Als we deze wel gaan plaatsen in een volgende trip, dan zou deze kennel misschien ook weer teruggedraaid moeten/kunnen worden.

Watermanagement
Een ander probleem op het asiel wat ook meteen als leerpunt meegenomen kan worden is het water. In de zomer valt dat niet zo op, maar nu werd nog eens zichtbaar hoeveel water er op het asiel komt te liggen bij een paar flinke regenbuien.
Bovendien bleek nu dat de daken bij de puppykennels zo zijn gebouwd dat het water van het ene dak op het terrein van het volgende verblijf terecht komt. Dit water werd geprobeerd op te vangen in hondenmanden die later dan weer geleegd werden door het water door het hek te gooien op het nieuwe land.
Aangezien we nog een paar regengoten hadden op het asiel, heb ik deze gebruikt om dakgoten te maken voor de puppyverblijven zodat het water meteen op het nieuwe land kwam.
Leerpunt: bij het maken van een nieuwe kennel moet ook meteen een dakgoot worden gemaakt (iets wat bij de nieuwe kennel op de betonplaat ook nog niet is gedaan). En daarnaast moet al dit water eigenlijk verder afgevoerd worden richting het meer.

Asbestplaten
Op de nieuwe kennel moest uiteraard ook een dak worden geplaatst. Er is al eerder nagedacht over deze platen die in Bosnië nog steeds van asbest worden gemaakt. Dit hoeft op zich niet zo erg te zijn als je ze onbehandeld gebruikt er en verder ook niet meer aankomt maar in Bosnië kijken ze hier iets anders tegenaan en wordt er net zo makkelijk de slijptol ingezet om er een hoek uit te halen.
Vandaar dat besloten is om van deze platen af te stappen en betumen-platen te gaan gebruiken. Zelfde vorm, ander materiaal en zonder asbest.
Nu de kennel echter afgelast was, zouden we hier naar gaan zoeken maar we kregen meteen van Jusuf te horen dat deze platen ook niet goed waren. Hagelstenen zouden er gaten in slaan en daar hebben we uiteraard ook niets aan. Dus zijn we op zoek gegaan naar alternatieven die we nog eens uit moeten werken maar helaas is dit keer dus toch weer uitgeweken naar de oude asbestplaten zodat we in ieder geval in deze beperkte tijd het dak af konden maken zodat de kennels gebruikt konden worden. Volgende keer dus.

En tot slot heb ik nog wat laatste minuutjes besteedt aan het opmeten van de verschillende objecten om de plattegrond van Cees nog wat verder af te kunnen maken. Vrijwel alles ligt nu vast zodat we in Nederland ook wat makkelijker kunnen bekijken of het lukt om bijvoorbeeld een afvoer door het asiel te trekken of een kennel te verplaatsen. Gegevens die thuis weer nuttig kunnen zijn en waarmee ik nu bezig ben om een 3d-model te maken. Wordt vervolgd.

Kortom, een veel te korte week waarin veel te veel te doen was. Korte dagen in dit seizoen en onprettig koud om in te werken. Maar o, wat doen we het graag.


je leert het bij LerenLassen.nl,
je brengt het in praktijk in Bosnië