Stichting dierenopvang Bosnië
Nana
05-05-2010
Hoera, de winter is nu echt voorbij! Nana is weer helemaal gelukkig, die kou en sneeuw hoefden voor haar écht niet.
Eindelijk weer lekkere omstandigheden voor boswandelen, trainen en lekker in de tuin spelen. Ja Nana is echt superblij dat het voorjaar is.
In maart is de flyball weer van start gegaan. Nana en Xyla mochten meteen aan de bak met hun eerste examen flyball.
Die hadden we eigenlijk vóór de Kerst zullen doen, maar ja Koning Winter gooide toen al roet in het eten. Achteraf bezien kwam het nog wel goed uit ook: door de verplichte lange winterstop hadden ze er allebei weer super-zin in.
Nana sloofde zich geweldig uit en heeft zowaar haar diploma flyball beginners gehaald! Weliswaar met haar apporteer-haltertje i.pv. met een tennisbal, maar ze deed het hardstikke goed. Wat een verschil met het begin van de cursus, toen snapte ze de hele lol van het spelletje nog niet. En dan uiteindelijk toch haar diploma halen. Knappe Nana hoor!!!
Xyla had na de winterstop ook wel weer zin in haar favoriete spelletje. Die sjeesde als een wervelwind met de tennisbal over de baan en liep naast de beginners-eisen en passent ook nog 'even' binnen de eisen en tijdslimieten voor het gevorderden diploma. De uitslover..... 2 diploma's in één keer halen. Pffttt. Maar aan het eind van de examanles gingen we dus wel met 3 flyball diploma's naar huis! En Xyla werd meteen gepromoveerd naar de gevorderden-groep. Wauw.
Nana ziet bij vlagen wel en bij vlagen niet de lol van het flyball-spelletje op zaterdagochtend. De ene keer neemt ze me volledig in de maling en maakt ze er een lolletje van (pfft doe mij maar GG-oefeningetjes, die vind ik veel leuker..... kijkt ze dan) ; en tijdens de laatste les in april had ze de smaak weer te pakken en heeft ze zowaar heus geflyballt met een tennisbal in plaats van met haar haltertje!!! Ze is een wonderlijk wezentje af en toe hoor. Maar wel met humor! Die lessen dat ze er een lolletje van maakt weet ze er echt een vrolijke dolle boel van te maken. En dan lig ik natuurlijk helemaal in een deuk. Ja flyball met Nana is elke les een verrassing en altijd kostelijk vermaak.
Gehoorzaamheids- en behendigheidstrainingen zijn ook weer volop aan de gang. Nana doet dapper mee, haar sport- en trainingshumeur is met de temperatuur mee omhoog geschoten. De gehoorzaamheidstraining blijft haar grote favoriet en ze boekt nog altijd opvallende vooruitgang. Nu het niet meer zo koud en nat is, wil ze ook eindelijk weer Af op het veld. ( Blijkbaar vond ze dat ze alle gemiste Af-oefeningen van afgelopen winter moest inhalen, want de eerste paar lessen kreeg ik haar na een Af zowat niet meer in beweging; Kijk dan ik kan écht wel Af hoor, keek ze dan. Haha.)
Sinds ze het commando Voet in de kerstvakantie eindelijk heeft weten te snappen, is ze helemáál super enthousiast over de GG. Ze straalt gewoon als ze haar oefeningetjes mag doen. Los volgen is geweldig en Voet is het einde. Voet is bij haar ook niet gewoon Voet maar ze ploft dan met een vrolijk achteruit-spring-hopsje naast me neer. Koppie omhoog, oren helemaal wijd uitstaan, apetrots, Wat kan ik dat goed he baas !?!?!?! Ach ja, ook al zit ze soms wat scheef, dan sta ik ook te glimmen hoor.........
De roedelverhoudingen zijn inmiddels ook aardig geschikt en geplooid met nieuwe aanwinst Triple er bij. Nana laat zich uiteraard de kaas niet van het brood eten maar heeft zich voor haar doen wonderbaarlijk gemoedelijk en inschikkelijk ontpopt ten opzichte van Triple. Met na de winter een paar weken speciale losloop-training voor Nana en Triple zijn alle jacht-avonturen op wild van afgelopen winter gelukkig weer redelijk onder controle gekomen. Tot mijn grote vreugde kan ik nu weer lekker ontspannen boswandelen met het spul, met drie loslopende honden, zonder al te gekke ongecontroleerde wegloop- of speurincidenten. Baasje blij, hondjes blij en Xyla en Nana weer helemaal happy met rennen achter de tennisballen aan.
Ook in de tuin is het weer goed vertoeven, zeker als er kluiven of bullepezen aan te pas komen. Hoera het is voorjaar zegt Nana!
Wordt vervolgd,
groetjes Rita
9-02-2010
Alweer 3 maanden omgevlogen sinds de laatste update, en weer 3 maanden vol gebeurtenissen. Hoog tijd om bij te praten!
Nana doet het echt geweldig de laatste paar maanden. Haar vrolijke enthousiasme weet ze steeds meer en uitbundig op het trainingsveld tevoorschijn te toveren.
In de flyball had ze eerst wat moeite om de verschillende onderdelen aan elkaar te knopen. Een tennisbal is leuk, maar vooral om in het bos of op het veld achteraan te rennen. En de flyball-baan is ook wel heel erg leuk. Maar die 2 samen??? Een bal vasthouden op de baan, nee dat wou er echt niet in bij haar.
Min of meer ten einde raad op een gegeven moment haar plastic apporteerhaltertje van de gehoorzaamheidstraining meegenomen naar de flyball. En in plaats van een tennisbal, het haltertje laten lanceren. Misschien dat door de apporteeroefeningen het kwartje zou gaan vallen??? Nou zowaar, het kostte nog wel het nodige oefenen en trainen, maar het werkte! Na een paar lessen vloog Nana de baan op en neer én ondertussen het haltertje vasthouden! En het leuke is dat het 'vliegende voorwerp' in de fly-ball vrije keus is. Het hoeft dus niet perse een tennisbal te zijn, als bijvoorbeeld een piep-kip de truuk zou doen mag ook een piep-kip vliegen. Dus Nana doet nu aan fly-halter in plaats van fly-ball. Ha! Wat een schik. De flyball vindt ze nu echt hardstikke leuk.
De vasthoud-oefeningen uit de flyball heeft ze vervolgens in haar koppie ook weten te vertalen naar de apporteeroefeningen in de gehoorzaamheid. Okee, het apporteren gaat bij Nana nog bij lange na niet vlekkeloos, maar door de flyball is er overduidelijk verbetering in gekomen. Het is in ieder geval geen regelrechte ramp meer en het begint zowaar wat op serieus apporteren te lijken. Knappe Nana!!!!!!
De behendigheid en flyball hebben sinds december winterstop. Geeft niks, zowel honden als baasje waren wel even toe aan wat trainingspauzes. De gehoorzaamheid gaat wel gewoon door, voor zover je van 'gewoon' kunt spreken in dit winterweer.
De trainingen worden ofwel afgelast ofwel het is koud, nat, glad of besneeuwd op het veld, kies maar uit. Xyla maakt het allemaal niet zoveel uit, die sjokt overal wel gemoedelijk door heen. Maar Nana ziet daar de lol echt niet van in, ze verhipt het bijvoorbeeld om dan op het veld 'af' te gaan liggen. Nou vooruit dan, als ik een kleedje meeneem wil ze héél misschien nog wel eens een keertje kort gaan liggen, maar.... liever niet hoor! Geef haar eens ongelijk? Zou ik ook niet doen! Maar zelfs al moet ze kniehoog door de sneeuw ploeteren, ze blijft wel vreselijk haar best doen. Ach wat zal die blij zijn als het weer voorjaar is.
Jaaaaaa..... en dan was er op 4 december gezinsuitbreiding!!!! Triple, een jong Spaans asielhondje, is de roedel komen versterken!!!
Voor alles en iedereen hier in huis een spannende gebeurtenis natuurlijk. Hoe zou Triple op mijn katten reageren, schikt het zich hier in huis met Nana en Xyla, huisregels en routines moeten nog aangeleerd worden.
Natuurlijk goed opletten dat niet alle aandacht alleen naar de nieuwkomer gaat maar wel eerlijk verdeeld wordt..... Ja baasje heeft er deze winter de handen maar vol aan. Gelukkig gaan de roedelverhoudingen heel goed, Triple is de jongste, laatstgekomene en dus laagste in rang en schikt zich daar correct naar. De hele subtiele bijzondere verstandhouding tussen Nana en Xyla is niet verstoord geraakt en Nana's oorspronkelijke jaloerse trekjes verzachten ook steeds meer.
Natuurlijk is er wel eens wat gebakkelei als er een bal of kluifje in het spel is, en wordt de jeugdige onbesuisdheid van Triple soms gecorrigeerd, maar goed dat hoort erbij.
En voor rest.... tjsa welkom in Nederland, Triple is vanuit Spanje terechtgekomen in een volop Hollandse winter. Vorst, sneeuw, ijs, aan de ene kant heel leuk, lekker door de sneeuw rennen!, maar het heeft hier ook de nodige beperkingen en ontregeldheden gegeven.
Beperkt in de bewegingsvrijheid buiten, dikke pakken sneeuw of ijs leent zich niet echt voor lekkere lange wandelingen. Door de winterse omstandigheden en daardoor voedselschaarste is veel van de de schuwheid van het wild hier in het buitengebied verdwenen, en tijdens het wandelen struikelen we echt over hazen en roofvogels op ons pad of worden we op nog geen 10 meter afstand tussen de bomen door aangestaard door een groepje reeën.
Dus tot grote frustratie van zowel mijzelf als de honden beperkt het wandelen zich al een aantal weken tot vast-aan-de-lijn en is er weinig los rennen bij. Nana heeft de grootste speurneus en jachtinstinct van de drie honden dus die komt echt al helemáál niet los van de riem. We gaan geen jachtpartijtje spelen met hazen of reeën!
En door al het sneeuw ruimen, net klaar en weer opnieuw kunnen beginnen, en regenpijpen moeten ontdooien en alles wat het winterweer aan extra werk met zich meebrengt, is de aandacht voor de honden ook niet altijd even royaal geweest als het baasje zich wenst..... Baasje verlangt ook naar het voorjaar!
Ter compensatie voor het winterweer en de opvoed-aandacht die Triple nodig heeft, vooral maar veel spelletjes en oefeningetjes voor alledrie de honden in huis verzinnen dus. Dit tot groot plezier van Nana, die slooft zich wezenloos uit met de gehoorzaamheidsoefeningetjes, oh wat leuk baas! Na een jaar ein-de-loos en schijnbaar effectloos het commando 'Voet' te hebben geoefend, kreeg Nana het in de kerstvakantie opeens in haar bol en ging van pure uitsloverij opeens spontaan Voet zitten. En nu het kwartje gevallen is, doet ze niets liever dan elke keer maar naast mijn been op haar kont Voet ploffen als ze meent dat er weer uitgesloofd moet worden. JAAA!!!!!! Nana doet eindelijk uit zichzelf en op commando VOET !!!! Oh oh oh wat is baasje blij en trots. Meteen de eerste les na de kerstvakantie natuurlijk uitgebreid demonstreren tijdens de training. Haha die Nana kan het wel, wie had dat gedacht!!!!
Of het nou door de winterrust en vele thuis-oefeningetjes komt of door de komst van Triple (Nana in één klap natuurlijk een plaats gestegen in de roedelorde) , het lijkt of ze in een heel korte tijd net iets stoerder en zelfverzekerder is geworden. Dingen waar ze eerder nog volledig van uit haar vel paniekte ( bromfiets, stofzuiger) zijn nu nog wel een beetje eng maar ze houdt zich opeens groot. Heeft haar zelfvertrouwen toch weer een boost gekregen?
Ik ben benieuwd of en hoe dit zich nog verder ontwikkelt. We blijven trainen en oefenen.
En ach.. met zo'n lief vrolijk enthousiast kanjertje in huis vliegt de winter gelukkig voorbij!
Groetjes, Rita
30-10-09
Alweer drie maanden geleden sinds de laatste update. Veel gedaan en beleefd de afgelopen tijd. Hoog tijd om bij te praten! Een lang verhaal en veel foto's dit keer.
Eerst even bijpraten over Xyla, het is misschien wat buiten het onderwerp, maar zo goed nieuws te melden!!! Xyla's blessureherstel heeft goed doorgezet en in augustus en september hebben we een voorzichtige maar goed verlopen wedstrijdcomeback in de landelijke FHN-competitie gemaakt. Afgelopen zaterdag 24 oktober was de laatste competitiewedstrijd van dit jaar. Tot en met het laatste rondje van de dag was het in onze klasse (A Large) spannend hoe de verdeling van de podiumplaatsen 2009 zou zijn.
We hebben niet super gelopen maar desondanks ging het toch nog best goed. En we zijn uiteindelijk 3e geworden in de competitie 2009 !
WE STAAN OP HET PODIUM !!!!!!!
Bij de prijsuitreiking tijdens de NK kampioenschappen in november kunnen we onze landelijke-competitie-podiumplaats 2009 betreden!
Ik ben zo trots op m'n ouwetje met d'r grijze snuut !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Dat is er uit. Gauw terug naar Nana.
Nana mocht vanaf augustus ook meedoen aan het behendigheids-wedstrijdgebeuren. Zoals wel verwacht, Nana eigen, het was de eerste keer dat ze aan wedstrijden meedoet en alles is nieuw en spannend en eng (vooral de omroeper). Op het wedstrijdterrein deed ze het nog heel kranig en dapper, maar eenmaal in de wedstrijdring..??? Daar stond ik dan met een angsthaasje. De eerste wedstrijd ging nog niet eens zo gek, maar vanaf de 2e wedstrijd paniekte ze in de ring compleet uit haar vel. Het enige wat ze nog deed was zo gauw als mogelijk de ring uitvliegen en in één streep terug naar de tent met bench rennen. Nee daar ga ik haar nu niet verder mee plagen, voor Nana geen wedstrijden meer, in ieder geval niet voor een hele lange tijd.
In september tijdens het Dog Summer Event met Nana op de zaterdag meegedaan met een workshop behendigheid. In-triest troosteloos slecht weer die dag, het heeft gehoosd en geplenst daar lustten zelfs de honden die dag geen brood van.
Door het slechte weer die dag wel heel rustig op het veld en in de trainingsringen natuurlijk. Dus toen bij Nana de gebruikelijke aanvankelijke nieuwigheidsbibbers waren ontdooid, deed ze het die dag toch hardstikke leuk!
Behoudens auto uit voor de workshop-onderdelen de hele dag met de honden maar in de auto 'gewoond'. Ik heb me in de auto ook heel wat af zitten vragen waarom ik die ochtend ook al weer mn bed was uitgekomen..... Maar ja thuis en onderweg was het droog, weet het van te voren maar eens. Nat tot op de draad en tot aan m'n enkels soppend in m'n schoenen aan het eind van de middag naar huis. Eenmaal thuis meteen onder een warme douche en baas en honden lagen nota bene op zaterdagavond al om half 10 in bed. Wat een dag! Met dank aan Conny en Nicol is de 'lol' in de regen wel treffend op foto vastgelegd, wat een bikkels langs de kant in de regen. Een paar bijgevoegd, kijk en huiver....
Hoe goed Nana ook is ingeburgerd, tijdens dit soort evenementen is toch met name goed te merken dat Nana een zwerf-start in haar leven heeft gehad. Zo zelfstandig, zelfverzekerd, makkelijk, lief en vrolijk ze is in het bos en voor haar vertrouwde omgevingen, zo bang en bibberig en paniekerig kan ze zijn in drukke, nieuwe en onoverzichtelijke situaties met rare of harde geluiden. Omgevingsfactoren kunnen haar zo van slag brengen, op zulke momenten heb ik dan even vreselijk met haar te doen.
Soms vraag ik me echt af of er ooit wel een moment komt waarop ze zich echt helemaal totaal veilig zal voelen. Ja hier binnen bij mij thuis en in ons 'eigen' bos is ze helemaal op haar gemak, maar de wereld is natuurlijk groter dan dat!
O wat zou ik graag een gummetje pakken en in één keer alle angsten en nare ervaringen uit haar koppie weggummen!
Waar ik zo blij om ben is dat ze bij Nana's trainingen, als ik weer eens met een sneu snuutje naast een bibberend angsthaasje sta, haar positieve vorderingen blijven benadrukken. Kijk eens hoe je een jaar geleden met haar in de A begonnen bent en hoe ze het nu al doet !?!?!
Het geeft mij elke keer weer het blije inzicht dat - ondanks het dipje van dat moment- Nana toch al ongelofelijk veel heeft geleerd, dapper en kranig al een hoop angsten heeft overwonnen en geweldig is bijgedraaid in de korte tijd van een jaar. En dan heb ik prompt weer een K3 smile op m'n gezicht en knuffel ik Nana wezenloos ondersteboven, geeft helemaal niks dat bij vlagen angstige gedoe, je doet het al zo goed!
En ik blijf me verbazen met haar.......
Ik heb één avond behendigheidstraining geschrapt, die is in een manege en dat was qua geluiden ook helemaal niet haar ding. Die avond ingewisseld voor de cursus beginners Gedrag en Gehoorzaamheid ( GG-B), het vervolg op de A en B gehoorzaamheidstrainingen. Beetje bijhouden leek me voor Nana wel goed, ze ( of ik..?) werd met sommige dingen toch wat slordig. En nee he je houdt het toch niet voor mogelijk......vond ze de B op het laatst maar saai, ze vindt de GG-B hardstikke geweldig leuk !!!! Sta ik dan met alle energie in mens en hond weer braaf zit lig en volg te doen......... Het apporteren is nog steeds een hopeloze ramp met haar maar we doen nu ook los-volgen-oefeningen en dat vindt ze me toch machtig mooi! Mooi naast lopen en dat neusje parmantig naar mij omhoog, pfftt dan glim ik wel van trots hoor. En als ik dan een uur lang haar staartje zo heen en weer zie zwiepen.... nou ja ach daar doen we het toch voor.
En nog meer verbazing.....
In september begonnen met een beginnerscursus flyball , met name bedoeld voor Xyla. Het leek mij dat die tennisballenleipe Xyla dit wel helemaal super zou vinden, en dat is ook zo gebleken. Wat een vrolijke fanatieke flyballer is dat nu al! Ik word zelf helemaal blij als ik tijdens de trainingen die guitige snuit zo vrolijk zie zijn. Geweldig! Dat is het vroege opstaan op de zaterdagochtend dubbel en dwars waard.
Ach en als ik dan toch naar die trainingen ga, ook meteen Nana maar opgeven, wie weet vindt ze het ook wel leuk. En het is meteen weer een mooie oefening voor haar, de flyball is bij een andere club en op een ander terrein dus weer nieuwe dingen te leren en nieuwe indrukken voor haar. Maar ja, gezien haar angsthaasjesgedrag in nieuwe en onbekende situaties heb ik daarbij wel gedacht "jee wat doe ik haar nu weer aan, wat vraag ik nu weer van haar, weer iets nieuws, iets onbekends, nieuwe plek , andere mensen andere honden....."
Maar verhip, vanaf de eerste training heeft ze zich daar op het trainingsveld op haar gemak gevoeld!!!! Geen angsthaasje te bekennen. Nou moe zeg........
Waar Xyla het principe van het spelletje in no-time te pakken had, zo vreselijk ontgaat Nana de bedoeling van het spel. Nana heeft dikke schik hoor met dat balletjesgeklier op het veld. Bal is leuk, qua spel doet ze alle onderdelen ook goed en prima, maar het is of het één of het ander volgens Nana. Dus ze vangt wel netjes de bal maar met op en neer over de baan rennen vergeet ze prompt ondertussen die bal in d'r bek vast te houden. En aan het eind van de baan wel apetrots kijken en springen "heb ik weer effe goed gedaan of niet dan!" terwijl de bal nog ergens aan het begin ligt te liggen. Nou dan kun je mij wegdragen hoor! Nana heeft gewoon een geheel eigen interpretatie van de spelregels....
Of die ooit verder komt dan beginnersniveau..??? Kan me niks schelen, het is weer een goede training voor haar en we hebben allebei dikke lol.
En voor de rest gaat het leven hier gewoon door. Lekker boswandelen, ballenzwiepen, knuffelen op de bank. Ach wat een lieve dankbare schat is ze toch.
We zijn weer bijgepraat!
Groetjes Rita
20-07-09
Zaterdag 18 juli 2009, feestweekeind !!!!
Dit weekeind is het een jaar geleden dat ik Nana heb geadopteerd.
Vorig jaar op zondag 20 juli 2008 heb ik Nana opgehaald. Dus 20 juli heb ik maar tot haar 'verjaardag' benoemd.
Voor het gemak maar dit weekeind vieren.
Is het echt al een jaar geleden?? Die grote heuglijke dag dat ik haar heb opgehaald staat me nog als de dag van gisteren bij...
Wat is de tijd gevlogen ! Maar... Jaaaa, Nana is echt al een jaar bij mij!
En wat heeft ze zich ontwikkeld in dat jaar. Ze heeft een waarlijke en waardige transformatie ondergaan van angstig
Kroatisch straatzwervertje naar zelfverzekerde sportieve Hollandse huishond.
Met sommige dingen zal haar afkomst altijd duidelijk blijven ;
harde knallen en geweerschoten doen haar bijvoorbeeld nog altijd ineen krimpen.
Vuurwerk en onweer zijn dus ook niet haar ding.
En zwaaiende stokken en stampende voeten vindt ze ook nog maar niet te vertrouwen.
Gelukkig is het nog maar zelden dat deze overgebleven 'trauma-puntjes' of paniek-momentjes de kop op steken.
Ze heeft al haar dapperheid tevoorschijn getrokken en heel wat angsten overwonnen. Autorijden, verkeer, rare geluiden,
drukte op de hondenschool, vreemde mensen..... zoveel wat vorig jaar nog eng was, draait ze nu haar pootje niet meer voor om!
En twee gehoorzaamheidsdiploma's om haar geslaagde inburgering te onderstrepen.
Wat een dankbare snoes is ze nog altijd. Gevoelig, lief, zachtaardig. Maar ook nog altijd een vrolijke enthousiaste energieke stuiterbal.
Blij met elk vleugje aandacht en alle leuke dingen die we doen en ondernemen.
En de echte hieperdepiep momenten worden gevierd met een mooi liedje. Lekker eten, Iep Piep Piep zingt Nana.
Het bospad naar de hondenclub oprijden, de afslag naar hondenvriendinnetje Gizmo nemen, op de rotonde bij Gieten rechtsaf??
Jaa dan gaan we naar pa, die gekke spelletjesman! Jodel joel joel gaat Nana dan achter in de auto.
En ze is vooral dóóóól op water! Als ik het zandpad naar onze favoriete waterplas oprijdt,
zingt Nana achter in de auto van blijdschap alle liedjes die ze maar kent. Ja met Nana erbij is het feest hoor!
Alle leuke dingen krijgen een liedje. We zingen heel wat af.
Ook op weg naar de behendigheid wordt er gezongen in de auto.
Toen ik Nana adopteerde had ik wel gehoopt dat ze behendigheid net zo leuk zou vinden als herder Xyla en ik dat vinden.
Maar dat ze het zo ontzettend leuk vindt en zich zo ontpopt als een echt fanatiek race-monstertje, overtreft mijn stoutste dromen.
In mijn vorige update waren Nana en ik op weg naar haar eerste behendigheidsexamen.
In juni heeft ze aan examenavond meegedaan en ze heeft haar bijnaam Speedy dubbel en dwars waargemaakt.
Niet alleen in de snelheid op het parcours, maar ook in de snelheid van haar vorderingen.
Het beginnersexamen sjeesde ze zoals verwacht vrolijk en moeiteloos doorheen.
En aangezien ze de smaak echt te pakken had op het 'grote examen-parcours' ,
hebben we na de pauze - eigenlijk voor de lol en omdat het zo lekker ging - het gevorderden examenparcours ook
meteen maar eens flink doorgesjeesd. Jeee wat had dat pientere koppie goed door wat de bedoeling was!
Na afloop van ons 'free-wheelen' op de gevordenbaan kwam de examinatrice zeggen dat ze stiekum had meegekeken
en ook voor Nana een gevorderden-diploma had opgesteld. Met bij de waarderingspunten allemaal U-tjes voor uitmuntend.
En daarmee heeft Nana in één avond alle club-examens gehaald! In één streep van de beginners- naar de gevordengroep doorstromen.
Wie had dat gedacht toen we begin dit jaar begonnen..... Een bij vlagen nog wat angstig ex-zwervertje met zeiloren,
en dat moet behendigheid doen??? Tjonge, ik ben zo trots op haar !!!!
Nana mag nu gaan wennen aan het wedstrijdgebeuren. Ze is al een keer meegeweest naar een competitiewedstrijd om te zien
hoe ze zou reageren op alle drukte en gedoe. Ze heeft zich wonderbaarlijk kranig en rustig door deze wedstrijddag heengeslagen,
wel achteraf natuurlijk doodmoe van alle indrukken en nieuwe dingen. Maar.... haar reactie op de drukte gaf mij genoeg vertrouwen
om een wedstrijd-startlicentie aan te vragen. En die is binnen!
Vanaf september gaat Nana meedoen met de ( landelijke) wedstrijden in de behendigheid!
Qua technisch niveau is ze nog lang niet helemaal wedstrijdklaar, ik ga er ook vanuit dat we nog wel een hele tijd alleen maar
diskwalificaties zullen oplopen. In eerste instantie zijn de wedstrijden alleen bedoeld voor socialisatie en gewenning.
Het is en blijft toch een apart gedoe hoor zo'n wedstrijddag met al die hondendrukte, spanning en inspanning. Maar het is mooie oefening.
Xyla herstelt gelukkig heel voorspoedig van haar blessure en mag in september ook weer wedstrijdrondjes gaan proberen. Wat fijn, allemaal mee!
1 jaar Nana. Wat ben ik nog elke dag blij en dankbaar dat zij in mijn leven heeft mogen komen.
Lief, dankbaar, gevoelig, vrolijk, pienter, enthousiast, leergierig, energiek.
Van zwerver tot fanatiek behendigheidshondje.
Alle reden voor een echt feestweekeind met wandelen, zwemmen en lekkere kluiven.
Zie foto's.
Groetjes Rita,
Xyla en Nana
2-6-09
Tjonge wat is de tijd gevlogen sinds de laatste update in maart. Alle handen en pootjes weer druk geweest.
In maart/april heeft wandelvriendinnetje Gizmo een aantal weken bij ons gelogeerd wegens baasje in ziekenhuis. Voor iedereen even wennen, een extra hond in huis, maar het schikte en regelde zich allemaal snel. Ook de plekjes op de bank werden al snel in den minne geregeld zoals jullie op de foto kunnen zien. Druk maar gezellig!
Ondertussen lekker verder met Nana in de behendigheid. Wat doet ze het geweldig! Ze vindt behendigheid nu helemaal super, ze moest in het begin even wennen maar nu is ze helemaal supergelukkig. Lekker rennen en sjeesen en malle kunstjes doen met de baas. Ze is ontzettend gemotiveerd voor dit leuke spelletje en supersnel, ze heeft al de bijnaam Speedy gekregen. Leuk he !?!? Na een paar maanden trainen met haar al verder dan met herder Xyla na een jaar trainen. Zoals het nu gaat, loopt ze volgend jaar al in de wedstrijden mee!
Toen ik met Nana aan behendigheid begon, leverde dat her en der wel wat gegniffel op. Een bij vlagen nog wat angstig ex-zwervertje met zeiloren, en dat moet behendigheid doen???
Haha, het gegniffel is inmiddels helemaal verstomd en is verworden tot waarderende blikken voor deze Speedy.
Had wel gehoopt dat Nana behendigheid leuk zou vinden ; maar dat ze het zo leuk vindt en zich zo ontpopt als een echt race-monstertje, overtreft mijn stoutste dromen. We hebben samen dikke schik en ik wordt daar helemaal blij van natuurlijk!!!
Herder Xyla al een hele tijd helaas een vervelende rugblessure en voorlopig even geen behendigheid voor haar. Wel naast de fiets draven om de spieren weer op te trainen.
Mooie gelegenheid om Nana ook 'fiets' te leren. Eerst was de fiets en het fietsen natuurlijk eng ( Nana eigen, alle nieuwe dingen zijn eerst even eng). Maar we hebben doorgebeten met dat rare apparaat en nu vindt ze het ook helemaal leuk om met de fiets op pad te gaan! Ik ga met haar nog niet het 'echte verkeer' in, we beperken ons tot de landweggetjes en fietspaden met nauwelijks ander verkeer, maar daar hebben we er hier gelukkig genoeg van. En ze heeft een flink tempo hoor, rippetrippetrip gaat het naast de fiets, baasje moet er stevig aan trappen om die bij te houden. Zelf ook spieren optrainen haha.
Om Xyla wat afleiding en hersengymnastiek te geven in haar behendigheidspauze, begonnen met een korte cursus clickertraining. Nee dat is me wat zeg! Uiteraard zijn zowel Xyla als Nana de 'proefkonijnen' in mijn ontdekkingreis van clicker-gebruik, en ze vinden het allebei geweldig. Het is even opletten dat ik wel de goede clicker gebruik ( ze hebben allebei hun eigen clickertje) maar na een week of 2 trainen en oefenen zijn ze nu al bijna heus clicker-verslaafd haha. Nooit gedacht dat een clicker zo'n ongelofelijk krachtig hulpmiddel kan zijn. Dus het moeilijkste onderdeel van de behendigheid, de slalompaaltjes, wordt nu met trainen drifig weggeclickt en Nana vindt het geweldig.
Wat een heerlijke enthousiaste snoes is en blijft Nana toch. Ze is helemaal happy, en dat pientere koppie vindt het geweldig om te trainen en nieuwe dingen te leren. Nieuwe dingen zijn altijd even een beetje eng, maar ze is ontzettend dapper en moedig. Met haar gegroeide vertrouwen bijt ze dan even door en zie, het komt allemaal weer goed. Bos, bal, wandelen en zwemmen zijn en blijven nog elke keer weer groot feest. Wat een heerlijke en dankbare hond om mee te leven en werken......
Mede cursist heeft vorige week foto gemaakt van Nana en mij tijdens behendigheid. Zie bijgaand, erg leuk.
M'n eerste foto van Nana en mij in de behendigheid! Jippie...
Op naar het examen.
Knuffels Rita,
Xyla en natuurlijk Nana
12-03-09
Hallo allemaal!
Even een berichtje over Nana. Leuke en mooie dingen te melden!
Nana is vorige week geslaagd voor haar B-diploma. Ze heeft dus haar 2e diploma gehoorzaamheid gehaald!
Ze sloofde zich niet zo uit als bij het A-examen, ze maakte er dit keer op onderdelen ronduit een lolletje van.
Haha, tot groot vermaak van het baasje hoor, ik ben niet zo'n strakke gehoorzaamheidsfreak en zie zelf ook meer de lol in van het gedol bij de behendigheid. En op het onderdeel apporteren kreeg ze, geheel terecht want tijdens de lessen snapt ze er ook niks van, een dikke nul punten. Maar desondanks toch nog met een mooie 8.1 geslaagd. Wat een kanjertje he !?!?!?
Helaas ( nou ja, ach...) valt de vervolgcursus gehoorzaamheid GGB gelijktijdig met de behendigheidstrainingen.
Aangezien ons aller voorkeur toch bij de behendigheid ligt, gaat Nana vanaf volgende week voorlopig alleen nog verder in de behendigheid. Op naar haar eerste behendigheidsdiploma!
Aan mij de schone discipline om de gehoorzaamheidsoefeningetjes zelf in onze spelletjes en trainingen te weven.
Gaat wel goedkomen.
En dan ook nog een geheel onverwacht nieuwtje. Tot mijn grote vreugde maar ook verrassing heeft Nana sinds zaterdagmiddag speelgedrag met Xyla aan haar repertoire toegevoegd !!
Spelen met de bal en een beetje dollen met de baas kende ze al wel. Maar spelen met andere honden was zeker niet haar ding.
Tot nu toe is ze met vreemde honden nog altijd een beetje terughoudend en angstig/onzeker, zeker als het groot, lomp of onstuimig is.
Bekende en 'goedgekeurde' honden zoals Xyla, ons wandelvriendinnetje Gizmo of klasgenootjes tijdens de trainingen vond ze altijd wel okee maar echt een beetje dollen of spelen met andere honden kwam er bij haar (nog) niet uit.
Xyla heeft al die maanden wel vreselijk haar best gedaan om Nana te verleiden tot spelletjes, ze daagt Nana regelmatig uit voor een rondje-tuin-rennen of andere hondse mallotigheid.
Maar tot nu toe moest Nana er weinig van weten en gaf ze aan er niet van gediend te zijn.
Tot afgelopen zaterdag!
Ik was even in de tuin bezig en de honden lekker mee naar buiten.
Zie ik toch op een gegeven moment in mijn ooghoeken Nana ingaan op Xyla's speeluitnodiging!!!! Jawel!
Tot grote schik van Xyla ging Nana op de uitnodiging in en hebben ze eventjes samen lopen dollen.
Okee, het was maar een heel kort momentje maar het begin was er.
Vanochtend ook even met de honden in de tuin.
Xyla heeft blijkbaar al voorjaar in de kop en ging uitbundig Nana uitdagen. En jawel!
Nana ging er weer op in en opeens sjeesden ze met zijn tweetjes door de tuin, lekker achter elkaar aan rondjes rennen!
Dit keer duurde de gekkigheid al langer dan zaterdag.
Ben benieuwd hoe dit verder gaat! ( en benauwd voor m'n grasmat, hahaha)
Voor een ander misschien de doodnormaalste zaak van de wereld dat de honden door de tuin sjeesen, voor Nana is dit ronduit een geweldige mijlpaal te noemen.
Haar lol en vertrouwen in haar nieuwe leven en andere honden is blijkbaar zo gegroeid dat ze nu ook kan toegeven aan lekker ontspannen dollen met Xyla.
Wat heerlijk om te zien en wat blijft die lieve snoes verbazen!!!
Wordt vervolgd.
Ik zal ook gauw weer eens wat nieuwe foto's maken.
Groetjes! Rita
28-01-09
Hallo allemaal!
Kerstreces en alle feestelijkheden weer voorbij, tijd voor een Nana-update. Helemaal geen straf om te schrijven, wat een feest is het leven met Nana erbij!
Oud en nieuw prima verlopen. Erg leuk ahum, 2 honden met uitersten qua reactie op vuurwerk. Xyla vliegt het liefst overal achteraan en wil wel elk rotje en elke vuurpijl gaan vangen, leukleukleuk! Verplicht kort houden dus. Ook niet zo verwonderlijk , Xyla heeft een paar jaar geleden kennis gemaakt met het fenomeen carbid schieten'op z'n hondjes': in plaats van een deksel een voetbal op de melkbus duwen en aan Xyla de schone taak om de bal te gaan halen. Wat een geweldig spelletje! Knal = Bal !!!! Die wordt nog steeds helemaal hyper opgewonden als ze op oudjaarsdag het carbid schieten hoort.
Nana is - geheel zoals verwacht- helemaal het tegenovergestelde. Van rotjes kreeg ze vreselijk de zenuwen en vuurpijlen zijn ook zeker niet haar favoriet. Gelukkig hier rond mijn huis en in ons stukje bos erg rustig dus de aanloop viel mee voor haar, zeker binnen veilig in huis. Het carbid-schieten in de verte maakte haar niet zoveel uit. Alleen oudejaarsavond was niet zo'n leuke avond voor haar. Ik was met de honden bij een vriend 'in de stad' en daar is het toch wel drukker met vuurwerk. Vanaf een uur of negen 's avonds wou ze echt liever niet meer naar buiten, plassen nou nee laat maar hoor, inmiddels hyperschrikkerig bij elke plof en knal. Voor Nana's comfort had ik haar eigen bench meegenomen en die verstopt onder een grote wollen deken met een klein spiekgaatje. Dat vond ze gelukkig wel een heel veilig plekje dus daar heeft ze een avondje verstopt gezeten. En de volgende dag was al het leed al weer geleden en was ze weer even vrolijk als anders. Gelukkig meegevallen dus!
Voor de rest gaat het 'hondse' leven hier weer z'n gewone gangetje. Dat betekent elke dag lekker boswandelen met 2 honden, 2 ballen en een ballenzwieper. En elke dag weer genieten van en lachen om Nana en haar enthousiaste gestuiter in het bos. Tot mijn grote frustratie hebben Xyla en Nana in elkaar de perfecte aanvulling en partners in crime gevonden in het opsporen van wildgeuren en het wild zelf. Op zo'n moment is het niks luisteren en op de baas reageren, die knijpen er samen dan gewoon tussenuit, piepend en gierend het hele bos door, tot het punt dat ze zelf vinden dat het wel weer mooi is geweest en hijgend en dampend weer bij mij terug komen. Met twee hele triomfantelijke snuiten en in het slechtste geval 1 of 2 ballen kwijt die onderweg ergens verloren zijn..... grrrr !!!!
Daarnaast een lekker volle agenda met de trainingen. Twee avonden per week met de honden op sjouw. Nana is nu zo'n beetje halverwege haar B-cursus en ze doet het geweldig en steeds beter. Nou ja, apporteren is nog steeds niet haar ding, dat onderdeel zullen we het maar niet over hebben. Maar voor de rest gaat het lekker. Het commando 'Af' vat ze om geheel onduidelijke redenen nog steeds op als een grove belediging en werkt dus voor geen meter. De kerstvakantie heb ik daarom benut om haar tijdens het bal-spelen om te trainen naar een vrolijk gezongen commando Down!! en dat begint heel prima te werken. Taalbarriére ????
Daarnaast na de kerstvakantie met Nana begonnen aan beginners-behendigheid!!! Jaja, de grote lol van het baasje en de reden waarom we ons zo braaf hebben gestort op een goede basis gehoorzaamheid als aanloop naar...
Nana eigen was de eerste les natuurlijk 10x niks. Alles eng, niks leuk en elke hond die in haar buurt kwam kon een grauw krijgen. De tweede les kon er al een voorzichtig kwispeltje af, tsja, als baasje zo onbenullig vrolijk en uitbundig doet, dan word je vanzelf wel aangestoken. Een tunnel is best eng maar als het baasje gaat rennen dan wordt het toch wel een beetje leuk. En op de tafel zitten is wel een héééél makkelijke manier om iets lekkers te verdienen dus dat kunstje had ze in no-time onder de knie. Door de band springen leek haar heel eng maar bleek na de nodige aansporing en overredingskracht met lekkere snoepjes toch een simpel kunstje. Je zou haar snuitje moeten zien als ze nu door de band springt! Ze vindt zichzelf dan zooooooo ontzettend stoer!!! Het glimt en straalt er vanaf. En na een paar lessen begint ze echt de lol er al van in te zien en loopt ze driftig te kwispelen en samen met de baas gek te doen. Als deze lijn zich doorzet gaan we daar samen zo ontzettend veel plezier aan beleven....
Ze blijft een hondje met 2 gezichten. In huis en op het eerste gezicht een aandoenlijke en verwend-lijkende snoes. Het liefst op de bank liggen en als het koud is zit ze samen met kater Denny vlak voor de kachel te koukleumen. Samen in de vlammetjes staren totdat hun vachtjes aan de kachelkant gloeiend warm zijn. Ik heb een kleedje voor de kachel gelegd en daar wordt dankbaar gebruik van gemaakt. En oh wee als er iets of iemand een kriebel krijgt, dan is ze er als de kippetjes bij om haar deel van de aandacht op te eisen.
Die vermomming als verwend schoothondje is echter maar één gezicht van Nana. Haar andere gezicht is die van een enthousiaste vrolijke energieke stuiterbal. Niks verwend, niks koukleumen, gewoon vol gáán. Elke dag is het weer feest voor haar als we gaan wandelen, weer of geen weer. Hoe koud of nat of slecht het ook is, voor Nana hoeft er aan de boswandelingen nog steeds geen einde te komen. Op de heenweg word ik gewoonweg richting bos gesléurd, wat nou netjes naast-lopen geleerd met de training, pfftt nee niet als we naar het bos gaan hoor. Etenstijd is ook zo'n feestmoment, ze is altijd weer even uitbundig en blij als de bakken gevuld worden.
Ze is nu een half jaar bij mij - wat is de tijd gevlogen!- en kent de vaste routines als eten en bosballenwandelen inmiddels op haar duimpje. Als ze het al als 'normaal' is gaan ervaren , dan gedraagt ze zich er in ieder geval niet verwend om maar staat in haar woordenboek 'normaal' gelijk aan 'groot feest'.
En zo bouwen we hier dus met de normale dagelijkse dingen elke dag weer een feestje. Wat een dankbaar werk om voor dit diertje te mogen zorgen. Wordt vervolgd!
Groetjes Rita
PS Ik weet trouwens niet hoe lang Nana's staartje nog mee gaat hoor. Als ze schik heeft zwiept ze zo hard en driftig met dat staartje heen en weer, die kan nooit lang meegaan! Elke dag zwiept ze er de hele ballenboswandeling lang als een gek mee op en neer, tsak-tsak-tsak-tsak-tsak-tsak. Die moet toch een keer hardstikke versleten zijn........???
22-11-08
Hallo allemaal !
Hehe, eindelijk weer een berichtje van Nana. Wat zijn alle pootjes hier druk geweest sinds het vorige bericht in september !
Flink trainen en nog een paar stevige competitiewedstrijden behendigheid met herder Xyla; 4e geworden in de eindstand competitie en daarmee geplaatst voor de NK!
Vorige week afsluiting van het wedstrijdseizoen met deelname aan de NK. Xyla een beetje van slag door alle drukte en lawaai in de wedstrijdhal (andere wedstrijden zijn buiten) maar desondanks nog als 13e geëindigd.
Wat heeft die het geweldig gedaan dit jaar!
Ondertussen ook verder met het betere inburgeringswerk van Nana. Nana was in september net 2 lessen wat onwenning begonnen met haar A-cursus.
Maar elke week en elke les begon het ze het allemaal beter te snappen en ook steeds leuker te vinden. Pauzetijd in de koffiehoek met allemaal mensen en honden was in het begin erg, heel erg eng en vreemd. Maar ze is steeds dapperder geworden en staat er nu al heel stoer bij te kijken. Jaja ze durft zelfs al heel dapper bij andere mensen en honden te kijken of snuffelen.
Okee, alles wat groot en lomp is en mogelijk over haar heen zou kunnen walsen wordt dringend en beslist in hondentaal even flink verteld afstand te houden. Maar dat hoort erbij. Nee Nana laat niet over zich heen lopen hoor!
Ook tijdens de training zelf is ze al veel vrijer geworden. Ze loopt nu heel parmantig naast en haar staartje zwiept dan driftig op en neer. Oh wat hebben we dan samen een schik!
Hoewel....met sommige dingen bleef ze wel koppig Oost Indisch dom. Spelen en een balletje pakken of halen ? Neee dat werkt alleen maar als je lekker los loopt in het bos, dat is niet iets om op het trainingsveld te doen als je vast aan de riem zit. Echt niet!
Maar goed, stapje voor stapje hebben we toch een heleboel onder de knie gekregen en afgelopen dinsdag mochten we examen doen.
En Nana is met vlag en wimpel geslaagd voor de A !!!! Ze heeft haar eerste diploma verdiend !!
Ze deed het zo geweldig goed tijdens het examen. Mooi opletten en ze sloofde zich echt uit. Ze deed zelfs , voor het eerst! , iets wat goed genoeg leek op apporteren om daar ook nog net een krap voldoende-tje voor te halen.... en dat terwijl ze echt de hele cursus lang aan de riem geen les iets met apporteren wou doen. Nou moe!
Jippie we zijn zo blij !!!
Voor de rest doet ze het ook geweldig. Haar vertrouwen en zelfvertrouwen zijn flink toegenomen wat haar alleen maar een nog lievere en enthousiastere snoes maakt.
Ze is ondertussen, net als Xyla, helemaal gek en leip van mijn vader. Pa weet altijd de meest geweldige zoek- en donderjaagspelletjes te verzinnen met de honden. Dus als Nana ziet dat Die Gekke SpelletjesMan voor de deur staat dan springt en jankt en giert ze het uit van pret en opwinding.
Zijn we bij mijn ouders op bezoek, dan vliegt er bij binnenkomst een Nana-tornado door het huis. Heeft Xyla nog het fatsoen om even snel Hallo!!! bij mijn moeder te snuffelen voordat ze verder stuift naar pa, Nana ziet dan niks en niemand. Die heeft maar één ding in haar koppie. Dat is één grote wervelwind onderweg naar de woonkamer en Die Gekke SpelletjesMan. Hoihoihoihoi!
Ik heb Nana's inburgeringsperiode dan ook maar officieel voor geslaagd en afgesloten verklaard.
Volgende week een weekje rust en dan de winter door met het volgen van de B-cursus.
Ze doet het zo goed...
Hopelijk ook gauw beginnen met behendigheid. Even afwachten waar en wanneer een plekje vrij is.
Oh ja en natuurlijk de decembermaand en de kerstdagen voor de boeg. Traditiegetrouw maak ik elk jaar voor mijn persoonlijke VIP's verschillende kerstkaarten met een foto van iets van de beestenboel hier.
Afgelopen winter een paar schitterende sneeuw-foto's van Xyla geschoten voor de kerstkaarten dit jaar. Maar ja, Nana is er nu ook! Dus bij een aantal kaarten kom ik er echt niet mee weg om een foto van alleen Xyla te doen.
Gelukkig vandaag een klein beetje winterdecor in de tuin dus iedereen verplicht mooi Zit en Af voor de foto.
Jaaajaaaaa...... nou Nana vond het maar niks om met haar billen op dat koude gras te moeten zitten. Die wou het liefst niet-zitten en alleen maar hoogst ongelukkig met oren plat naar achteren kijken. Nee Nana dat is niet de bedoeling dat wordt niet mooi zo!!!!
Gniffel, leuk bedacht dus maar nu de uitvoering nog..... Maar goed, ook dat is gelukt. Nana kan mee op de kerstpost. Bijgaand een greep uit de resultaten.
Tjonge wat ben ik aan alle kanten apetrots op die hondjes !!!
Wat bijzonder om elke dag van zulke kanjertjes te mogen genieten.
Groetjes, Rita
12-09-08
Hallo allemaal!
Nana is nu bijna 8 weken bij mij in huis. Acht weken pas? Het lijkt alsof ze er altijd al is geweest en ze hoort er al helemaal bij.
Wat een vrolijke enthousiaste snoes is ze ! In huis houdt ze graag de schijn op van knuffelig schoothondje, maar oh wee als de riem of bal tevoorschijn komt. Dan verandert ze plotsklaps in een energieke enthousiaste stuiterbal die van geen ophouden weet. Héérlijk! Ik vermaak me kostelijk met al haar malle capriolen en geplons in water en modderpoelen. Als het aan Nana ligt komt er nooit een einde aan de boswandelingen.
Pienter als ze is, kent ze de de dagelijkse routines al op haar vuistje. De gang 's avonds naar de badkamer betekent einde actieve dag, okee rust in de mand dus. Maar oh jee als ik overdag de gang naar de badkamer maak voor tandenpoetsen of haardos fatsoeneren. Nana komt dan prompt om het hoekje kijken, wat doe je? Oh tandenpoetsen dan gaan we vast uit!
Mijn tandenpoetsen overdag wordt nu dus vergezeld van een opgewonden gepiep en gespring van Nana. En mocht het te lang duren naar haar idee, dan worden er ballen in de badkamer gedeponeerd om toch even heel duidelijk te maken hoeveel zin ze in een wandeling heeft. Jaja, tandenpoetsen heeft een heel nieuwe dimensie gekregen sinds Nana er is... Probeer maar eens, lachen en tandenpoetsen tegelijk. Spetterproesten is een beter woord.
Twee weken geleden met Nana begonnen aan de A-cursus. Wat een spannende onderneming!
Nana was natuurlijk erg onwennig zo'n eerste keer op het veld van de club vol met allemaal andere honden en mensen. Maar ze deed erg dapper en ook erg haar best dus ik vond dat het super ging voor een eerste keer.
De speel-onderbrekingen tijdens de les gaf Nana niks om, alles nog te nieuw en onrustig, bal noch pieptreksok konden haar boeien. Het enige wat ze dan wou was even kroelen en knuffelen ohoh wat is dit vreemd allemaal. De les-oefeningetjes gingen goed, ze is het voorbeeld van de klas wat Zit betreft, maar na elk 'dingetje' was ze wel heel vaak en erg snel afgeleid door alle geluiden en bewegingen op en (vooral auto's) rond het veld. Ik moest dus wel heel vaak haar aandacht weer naar mij trekken maar dat gaat moeiteloos. Het is dan alleen wel heel hard werken voor mij om keer op keer haar aandacht weer te vragen, haha baasje net zo hard werken als de hond.
Ze was de eerste les in ieder geval geen onwennige zenuwpees die niets wou behalve angstig bibberen en naar de veilige auto terug of achter mijn benen wegkruipen dus dat viel me al 100% mee.
De tweede les ging al een stuk beter. Het was allemaal al minder eng en vreemd, en ze heeft al aardig in de smiezen dat de training een uurtje aandacht en vooral héél veel lekkere beloninkjes betekent. Aandacht van haar krijgen en ook even vasthouden ging al een stuk beter dan de eerste keer, en haar koppige eigenwijze Oost-Indische Domheid is gelukkig ook al een stuk minder geworden de laatste weken. Haha ja ook geen kunst aan als je stukjes gedroogde pens en long in het beloningszakje hebt zitten. Baasje is af en toe ook wel pienter hoor.
Ik denk dat ze het binnen de kortste keren hardstikke leuk vindt om naar haar 'klasje' te gaan. In ieder geval nog genoeg voorraad pens en long dus daar zal het niet aan liggen.
In ieder geval vind ik het een avond heerlijk genieten. Herder Xyla gaat ook mee want na Nana's cursus-uur meteen Xyla's behendigheidstraining er achter aan.
Een hele avond dus heerlijk buiten op het veld met z'n allen. Hijghijg PufPuf voor de baas. Maar .....zalig!
Dat Nana na haar les een uurtje netjes moet wachten omdat Xyla en ik dan aan het rennen springen en stuiteren zijn op het behendigheidsveld, heeft nog niet helemaal haar instemming.
Even aan de kant zitten prima, maar na een tijdje begint ze toch wel te piepen en zeuren dat ze ook aandacht en spelen wil. Maar ach, Xyla deed in het begin helemaal zo onbenullig als ze even aan de kant moest wacht en dat vind ze nu de normaalste zaak van de wereld. Dus ik hoop dat het voor Nana ook snel gaat wennen. Opbouwen en opruimen hoort er ook bij! Netjes op je beurt wachten.
Ik vind mezelf in ieder geval een vreselijke bofkont dat ik me over dit bijzondere diertje heb mogen ontfermen. Ik geniet elke dag van haar en er is met haar altijd wel wat te lachen.
Heb een paar plaatjes bijgevoegd van lekker zwemmen met het warme weer de afgelopen tijd.
Groetjes ! Rita
04-08-08
Hallo allemaal!
Hier weer een berichtje van Nana.
Gaat harstikke goed hier met Nana. Ze begint al goed te wennen, veel "enge"dingen zijn allang niet eng meer. De auto is prima nu want ze heeft allang door dat we dan leuke dingen gaan doen. De eerste paar dagen moest Nana steeds blaffen bij elk geluidje in de tuin of naast het huis, maar dat is al een heel stuk minder. De geluidjes worden vertrouwd!
Veel Nederlandse huishond-dingen kent of kan ze nog niet dus nog een hoop leer- en train werk te doen. Maar dat gaat vast wel goed komen. Gelukkig is ze helemaal leip van balletjes en voor een bal wil ze alles wel doen. Dat traint al een stuk makkelijker!
Zit en Kom gaan al hardstikke goed (als het haar schikt uiteraard, een beetje eigenwijs is ze echt wel!) , Poot gaat bij uitstek goed als ze wat te bedelen heeft en ik ben nu bezig met Af/Liggen aan te leren. Ze leert snel, zeker met de bal in beeld, maar in huis verhipt ze het soms om "kunstjes" te doen. Madammeke is bij vlagen opeens OostIndisch Dom en Doof uit stokeigenwijze koppigheid omdat de beloning dan niet genoeg aanstaat. Haha slimme donder!
Ik heb ons inmiddels opgegeven voor de A cursus , hopelijk kunnen we vanaf september beginnen met de rest van het betere "inburgeringswerk".
Afgelopen week helaas niet veel kunnen doen met de honden. Ten eerste veel te heet - heel ongezond voor zowel de honden, met name herder Xyla, als mij- en ten tweede ben ik vorige week tijdens zwem/wandelen met de honden op m'n achillespees gestoken door een daas en dat is vreselijk gaan ontsteken. Voet en enkel zo dik als olifantspoot en verplicht met het pootje omhoog zitten niksdoen gromgrom. Een week lang letterlijk en figuurlijk "uit de running". Wel met hulp van het baasje van wandelvriendinnetje hond Gizmo 's avonds de honden kunnen laten zwemmen , dat was erg fijn voor iedereen. Haha uiteraard vanaf toen wel dik ingesmeerd met anti-insectenmelk!
Wat een waterrat is Nana! Heerlijk om die honden zo in het water bezig te zien. Het hoogtepunt op de warme dagen.
Aan de laatste vakantieweek dus helaas weinig vakantiegevoel overgehouden door die ellendige rothitte en dikke enkel. Afgezien van het avondzwemmen vonden de honden er ook niet veel aan, overdag lag het spul -net als de baas- alleen maar voor pampus in de schaduw in de tuin.
Deze week veel beter weer en enkel gaat ook eindelijk de goede kant op dus hopelijk vanaf nu weer meer lol met z'n allen.
Zal dan ook de camera weer eens wat actiever ter hand nemen!
In ieder geval nog wat plaatjes van vorige week bijgevoegd.
Groetjes! Rita
Woensdag 23 juli 2008
Hallo allemaal!
Afgelopen zondag, 20 juli 2008, was De Grote Dag! ’s Ochtends kon ik Nana ophalen bij Conny!!
Vroeg wakker (goh waar zou dat nou aan liggen….) en vroeg op. Samen met herder Xyla mooi op tijd bij Conny en lekker eerst een boswandeling gemaakt met de hele meute honden. Met dank aan eerdere gezamenlijke boswandelingen in de aanloop naar de adoptie van Nana, alles en iedereen in het bos weer even gewend aan elkaars aanwezigheid, erg fijn.
Na een bak koffie en papierwinkel met gemengde gevoelens Nana meegenomen. Aan de ene kant erg blij, Hieperdepiep het is zover!, aan de andere kant ook wel schuldgevoel en verdriet om dit lieve beestje zomaar uit een vertrouwde omgeving en Conny’s armen weg te rukken. Brrr. Met de handen stijf om het stuur geklemd weggereden hoor.
Maar goed, dat soort zwabber-emoties wil ik natuurlijk niet uitstralen naar de honden dus bij het verlaten van de straat de knopjes in mijn hoofd maar gauw op standje “Hieperdepiep We gaan iets leuks doen!” gezet. Xyla pakte het gelukkig snel op en lag binnen de kortste keren
in haar vertrouwde krul te snurken op de achterbank, “maak je me wakker als we er zijn? “, alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat er opeens ook een Nana naast haar zit.
In de auto naar huis ging het allemaal goed. Het eerste gehobbel in mijn Mini door de binnenlanden vond Nana wel eng en spannend. Gelukkig is een Mini érg compact, de achterbank prikt bijna in je rug dus kon ik onder het rijden regelmatig even naar achteren reiken en een kriebel over haar koppie geven ter geruststelling. Ze kwam er al snel achter dat zenuwachtig staan niet handig is als je vervoerd wordt in een Mini. Hots kluts hobbel op de klinkerweggetjes. Dus werd het al snel zitten, en eenmaal op de snelweg is ze zowaar lekker tegen Xyla aan gaan liggen. Nog altijd niet relaxed natuurlijk, maar wat verwacht je dan ! Ze lág !
De hele weg heeft ze braaf een zit- en lig-afwisseling op de achterbank volgehouden. En het is alsof ze het aanvoelen hé…. Toen we eenmaal thuis waren aangekomen en de auto op de parkeerplaats was geparkeerd, vloog ze opeens naar voren op de voorstoel en half bij mij op schoot.
Hoe vaak heb ik onderweg niet gestopt en bleef ze braaf op de achterbank?
Maar goed, haar tocht naar de voorstoel maakte het mij wel makkelijk om haar even aan de riem te doen. En toen… open die autodeur en op naar het huis !
Honden, mand en alles naar binnengeloodst. Zoals altijd kwam kater Punky bij thuiskomst mij en Xyla even begroeten met een dikke kopstoot. En… stond opeens oog in oog en neus aan neus met Nana!!!!
Punky is een lieve schat en gewend aan honden, dus ik had wat Punky betreft geen enkele kopzorg om deze situatie. Maar hoe zou Nana reageren?????
Gelukkig bleek Nana het de gewoonste zaak van de wereld te vinden om over een kat te struikelen. Punky werd prompt vriendelijk begroet met een paar snuffels en een lik om de snuit. Totaaaale verbijstering bij Punky! Ik heb hem nog nooit zo groot zien worden!!
Grote ogen, hoge rug, dikke staart, niet van kwaadheid maar dat alles van totale verbou-wereerdheid. Helemaal overdonderd: Snuffels en een lik van een vreemde hond ???????
Nana ontging dat alles allang. De riem was af en ze was al druk bezig haar nieuwe huis te verkennen.
Huis verkennen leverde een komische optocht op. Nana voorop, zich van niks bewust. Punky in al zijn opgezette verbaasde grootsheid er achteraan sluipen “wie en wat is dit nu weer????” met als hekkesluiter Xyla die probeerde uit te vogelen waar Punky nou weer last van had. Het is toch Nana maar ?
Katers Denny – de stresskip- en Rodie – Garfieldimitatie- beperkten zich vanaf hun veilige plekken tot de rol van publiek voor deze optocht. Bij Nana’s binnenkomst schrokken ze zich even suf maar bleven wel op hun plek zitten. Nadat ze de optocht door het huis met diep gefrons en wantrouwen hadden bekeken maar Nana langs hen heenliep zonder ze ook maar een blik waardig te keuren, werd de kust als veilig beschouwd en hebben ze zich gewoon weer omgedraaid en zijn verder gaan slapen.
Nou moe! Dit is toch werkelijk de meest relaxte maar tevens meest wonderlijke vreemde-honden-entree die ik met de katten heb meegemaakt !
Tijd voor brokken. Xyla en Nana allebei een bak voer voorgezet. Nana vertrouwde het eerst niet en wou niet eten. Oh dom, nee natuurlijk niet! Even rekening houden met de fijngevoeligheid maar ook pienterheid van dit diertje.
Bij de optocht door huis een bak kattenbrokken tegengekomen die laag op de grond staat omdat Rodie door zijn zwaarlijvigheid slecht op een kastje of tafel kan springen. Natuurlijk ging Nana dat even proeven, wat prompt een Nee! van mij opleverde.
Oeps! Dat mag dus niet. En dan zal een bak hondenbrokken opeens wel mogen? Haha daar trapt Nana niet in! Die heeft al geleerd van de kattenbrokken.
Dus eerst maar even met heel veel aaien en knuffels bevestigd dat DIT bakje voer wel voor Nana is. Wat toen rustig en met smaak weggesmikkeld werd. Pfoeh!
Vervolgens tijd voor rust en koffie. Mandje van Nana naast mijn fauteuiltje in de serre gezet, bakje koffie op de tafel erbij. Xyla was al in haar bench gekropen voor een tukkie, Nana had het hondenkussen voor het serreraam gevonden. Mooi uitzicht op de tuin!
Onder de koffie een hééle dikke regenbui. Nana mocht meteen kennismaken met het oorverdovende geroffel van een dikke bui op een polycarbonaat serredak. Dat was even eng en werd ze onrustig van. Dus ik heb haar maar in haar eigen mandje gelokt, en aangezien alles en iedereen in huis totaal niet op het geluid reageerde, heeft ze vervolgens het lawaai van de bui ook maar stoïcijns in haar mandje over zich heen laten komen. Goed zo Nana!
Nana tijdens koffietijd en eerste regenbui
En om kwart voor 12 ‘s ochtends was het stil in huis. Wat een tevreden rust! De hele veestapel ligt her en der in mandjes of op kussens te dutten en te snurken. Alsof het een dag is als elke andere , alsof het altijd al zo is geweest. Nana ligt in haar mandje bij te komen van alle indrukken en het is RUST. Hoe bestaat het. We zijn nog maar net een uur thuis!
Het eerste uurtje. Geen kat ontregeld of van slag met Nana erbij !
Een mooi moment om even m’n moeder te bellen “Mam, Nana is er!”. Met het gekwebbel aan de telefoon kan Nana mooi lekker aan mijn stem wennen in haar mandje.
Om drie uur ’s middags heb ik de rustperiode voor gesloten verklaard. De rest van de zondagmiddag is besteed aan wennen aan autorijden, de hele wel 300 meter naar het bos voor een klein verkenningsrondje, even bij wandelvriendinnetje kooikerhondje Gizmo en haar baasje langs voor een bakje koffie, daarna naar huis, eten en rust.
De avondrust werd nog verstoord door buren die even langskwamen. Op zich geen enkel probleem alleen liep de buurman op krukken met een gipsvoet en dat vond Nana toch maar zéér verdacht. Ondanks dat Xyla het goede voorbeeld gaf door helemaal enthousiast te doen tegen de buurman, heeft Nana er een onrustig rondsluip-uurtje aan gehad. Gipsvoet en krukken??? Dat kan gewoon niet pluis zijn!
Toch leverde de komst van de buren wel een pluspuntje op. Dat malle krukken-mens was in Nana’s ogen zo’n ontzettend vreemd wezen dat ze zich na veel rondsluipen uit zichzelf heeft verstopt achterin de open reisbench die ik als nieuw ‘eigen plekje’ voor haar had klaar gezet. En die heeft ze uit zichzelf ontdekt als een heel veilig plekje waar je je mooi even kunt verstoppen!
En sindsdien is dat haar eigen veilige plekje in huis. ’s Avonds was Nana natuurlijk helemaal bekaf van alle indrukken van deze eerste dag en ze is in haar bench geploft om te gaan slapen. Later is ze meeverhuisd naar haar mandje in de slaapkamer en daar is ze lekker verder gaan slapen. Voor iedereen een vermoeiende maar super verlopen eerste dag!
Zondagavond, bekaf in de bench
Maandag 21 juli 2008.
Nana’s eerste nacht bij mij zit er op en we zijn de nacht goed doorgekomen. Om half drie ’s nachts even wakker geweest van getrippel en gesluip rond het bed. Nana deed een poging bij mij op bed te komen maar van welke kant ze het ook probeerde , bij elke poging stuitte ze wel op een kat of een gedeelte ervan (dikke rooie kater Rodie neemt gerust in z’n eentje een half 2-persoonsbed in beslag en dan ligt Punky ook nog ergens) en moest ze een nieuw hoekje zoeken.
Uit bed gestapt en Nana haar eigen mandje in geknuffeld. Katten op bed prima maar niet ook nog de honden erbij! En toen was het weer goed en hebben we lekker tot half zeven doorgeslapen.
Half zeven was wc-tijd zei Nana’s gepiep. Nou prima, mooie tijd, we gaan even snel naar buiten.
Bagger slecht weer deze maandagochtend. Geen lol aan buiten dus maar verder met auto rijden wennen. Even bij m’n ouders op de koffie, die waren natuurlijk ook nieuwsgierig naar Nana. Mijn moeder helemaal, zij logeert als beesten-oppas-in-huis bij mij als ik een keer een weekeind wat bijzonders heb en zij was dus wel helemaal benieuwd naar wat er aan haar oppas-meute is toegevoegd.
Autorijden gaat met elke rit al beter met Nana. Instappen is na 1 dag al geen drama meer en op de terugweg van mijn ouders heeft ze de hele weg alleen maar rustig gelegen op de achterbank. Geweldig Nana!
Later op de dag klaarde het gelukkig op. ’s Middags weer een klein rondje bos verkennen, op de zandvlakte in het bos even los van de lijn en dennenappeltjes gooien. Feest!
Ik houd Nana tijdens het wandelen nog wel aan de flexlijn, eerst de weg goed leren kennen, dit tot haar grote frustratie. Ze wil zo graag gezellig samen met Xyla op lopen! Even geduld meid, dat komt vanzelf!
’s Avond met Gizmo en haar baasje een groter blok gewandeld, nog meer feest want nu water tijdens de route! Nana vond het water feest, Xyla had ook wel schik in pootje baden en Gizmo wou niet maar moest van de baas wel want die had -volgens Gizmo door wat lekkers maar volgens de baas door hele erge viezigheid- ergens in liggen rollen.
Met 3 druipende honden de tocht en avond afgesloten met een bakje koffie en voor de 2e avond op rij zijn Nana, Xyla en ik moe maar voldaan thuis neergeploft.
Nana zocht meteen haar bench op om te rusten en slapen. Zelfs het slaapkamer mandje kon haar niet meer interesseren toen ik naar bed ging!
Dinsdag 22 juli 2008
De 2e nacht zonder onderbrekingen doorgekomen. Toen ik vanochtend wakker werd lag Nana in haar slaapkamermandje mij mooi aan te kijken dus die is toch ergens een keer vannacht van de bench naar de slaapkamer toe gekomen.
Kan niet merken dat er in huis vannacht “onregelmatigheden” zijn uitgespookt. Volgens mij is Nana niet stiekem op bed geweest, ik denk niet dat ze op de bank is gekropen want dan komt ze kater Denny tegen; ze lag in ieder geval in haar eigen mand toen ik wakker werd.
Er zaten zowaar nog wat kattenbrokken in de bakken op de grond. Áls er al een hond van gesnoept heeft, is het niet veel geweest. Xyla was het in ieder geval niet want als die stiekem van de kattenbrokken snaait, gaat het ook meteen schoon op. Waarschijnlijk alles en iedereen te moe geweest om ook maar iets anders te doen dan braaf slapen!
Het weer is gelukkig opgeknapt, lekker bewolkt, graadje of 19 maar geen regen meer. Heerlijk! ’s Ochtends met de honden hetzelfde rondje bos als gisteren maar gelopen en Nana op de zandvlakte weer lekker los.
Dikke schik die 2 honden !
Eenmaal los van de lijn is Nana één grote stuiterbal. Even lekker rausen!
Om dan 2 van die bewegende druktemakers tegelijk mooi op de foto te krijgen bleek onbegonnen werk.
Nou ja, bijna gelukt.
Even rust , zo gaat het beter voor de foto !
‘ Middags rust voor de honden, ondanks de vakantie moest ik nog even achter de computer wat kleine werk-klusjes doen. Na het eten ’s avonds nog wel lekker met Gizmo en haar baasje ergens in de Drentse binnenlanden een stuk door een groot heideveld gewandeld. Mooi rustig en overzichtelijk daar, een eerste poging met Nana een tijdje los van de lijn.
Nana bleef mooi in onze buurt maar heeft halverwege een konijnen geurspoor opgepikt en was prompt 5 minuten wieberen, die vloog al piepend jankend en speurend achter een konijn aan. Voor mijn gevoel vloog ze mijlenver weg. Oeps! Zou dat wel goed komen? Eenmaal uitgespeurd kwam ze netjes weer bij ons terug dus dat is allemaal goed gegaan. Ach ja, was ze mooi weer lekker moe gisteravond !
En zo zijn we beland bij de woensdagochtend, nu dus.
Vandaag dakdekkers bezig met het opknappen van mijn platte dak dus de woensdag wordt vooral een dagje in en om huis en in de tuin werken. Geeft een hoop gedoe en gerommel op het dak, katten helemaal in de stress en de honden humeurig en van slag want dat klinkt natuurlijk erg verdacht! Hopelijk vanavond nog lekker een stuk wandelen samen met Gizmo en haar baasje om alle huiselijk onrust van vandaag er uit te lopen.
De rest van mijn vakantie zal ongetwijfeld in het teken staan van nog meer hond, hond en hond ! Lekker alle tijd om Nana te laten wennen aan haar leven hier, en voor mijzelf om te genieten van dit geweldige diertje. Ik vind het wel heel bijzonder om te merken hoe inschikkelijk ze zich aanpast aan alle nieuwe omstandigheden, hoe makkelijk ze haar focus van Conny naar mij heeft verlegd en hoe snel ze leert en routines en nieuwe dingen oppikt. Drie dagen oefenen en leuke dingen doen met de auto, en ze staat er nu al bij te kwispelen in plaats van bibberen! Ook de ‘vreemde’ auto van Gizmo’s baasje is geen enkel probleem. Na slechts een paar bezoekjes zijn Gizmo, haar baasje en hun huis ook al helemaal vertrouwd en gezellig, na het wandelen pikt ze brutaalweg Gizmo’s mandje in om uit te rusten en even een dutje te doen.
Ze is een lieve inschikkelijke schattige knuffelkont maar wee je gebeente, na drie dagen ben ik er allang achter (en dat vermoeden had ik al eerder bij Conny uitgesproken….), dit is voor een deel camouflage hoor ! Achter die mooie grote zeiloren zit een pittige dame verstopt met een uitgesproken eigen willetje. Duidelijk en consequent zijn is bij haar zeker op zijn plaats. Maar dat gaat wel goed komen! Liefde , geduld en voorlopig vooral genieten.
Wordt vervolgd!
Rita
