Stichting dierenopvang Bosnië
Laila (Slatsco)
27-06-2010
Ik neem Laila nog wel eens mee naar het werk en dan ga ik ook naar onze PG afdeling.
Alleen voor de privacy van de mensen neem ik daar geen foto's. Niet iedereen geeft toestemming voor het maken van foto's.
Ik zal wel een keer proberen om een foto van haar alleen op de stoel achter de receptie te maken.
Het is en blijft een schat van een hondje. Wij zijn allen heel gek op haar.
Regelmatig met mooi weer maak ik een fietstochtje en neem haar dan voorop de fiets mee.
Deze dag was ik op bezoek bij mijn vriendin, een paar dorpjes verderop en zoals bijgesloten foto's zie je hoe ik haar dan meeneem.
Het is trouwens sowieso een heel sociaal en goed opgevoed hondje. Als we uit eten gaan en of wat drinken buitenshuis zit ze netjes onder onze stoel heel lief te wachten.
Verder gaat het goed met haar en hopen we straks weer samen op kampeervakantie te gaan, wat Laila vorig jaar heel goed is bevallen.
Inderdaad ook op vakantie vormt zij geen probleem.
Sorry voor de euforie maar het is nu eenmaal zo.
Veel groetjes van Karel en Geraldine en een lieve poot van Laila
18-10-09
Hai,
Hier weer even en heel klein berichtje van ons.
Met Laila gaat het goed, wij houden ontzettend veel van haar en doen eigenlijk bijna niks zonder haar (behalve naar ons werk dan en bij feestjes waar ze niet mee heen kan)
Iedere avond springt ze op mijn buik als ik op de bank ga liggen. Dat deed ze in het begin niet. Dan lag ze gewoon naast je.
Maar nu wordt ze steeds meer aanhankelijker dit merk je gewoon. Ze is ook nog steeds niet bang om alleen te zijn.
Mijn werk weet ze nu ook te vinden als Karel mij komt ophalen en hij haar bij zich heeft, maakt hij de deur open van de auto en springt zij galant er uit
Dan loopt ze door de hal en vliegt dan in mijn armen.
Als Karel haar vrijdags tegen half drie brengt want hij moet dan werken en voor mij eindigt dan mijn werkdag dan om drie uur, dan moet ze een half uurtje achter de balie/receptie zitten. Ik zet haar dan op een stoel en dan kijkt ze zo naar alle mensen die langs komen en geniet van de aandacht maar komt niet van haar plekje en om drie uur gaan we richting huis.
Soms met de bus en soms met een collega.
Dus je hoort het wel zij zit goed bij ons en jullie hoeven je over haar geen zorgen te maken.
Het is soms moeilijk om wat neer te pennen over haar omdat het al zo gewoon is dat ze bij ons is dus als ik een poos niets van ons laat horen betekent dat gewoon dat alles gewoon z n gangetje gaat.
Heel veel groetjes uit Ulft van Karel en een pootje van Laila
Geraldine
31-07-09
Ulft, 31 juli 2009
Hai,
Hier weer even een update van onze Laila. Wij zijn net een week terug van vakantie. Wij zijn 3 weken wezen kamperen in Spanje.
Thuis had ik al een paar keer geoefend met Laila in een rieten mandje om haar te vervoeren op de fiets. Dat ging vanaf dag 1 harstikke goed.
Ze was totaal niet bang. Ook hadden wij met haar geoefend met buitenshuis eten en op terrasjes zitten.
Tjonge, tjonge wat een schatje en ik overdrijf niet. Geen onvertogen blaf en op de terrasjes zaten we op een schommel
en zij in haar mandje op de schommel, zo lief. Ze kreeg van mij, want ik nam 9 van 10 keer een ijskoffie met (suikerloze) slagroom,
een beetje op een schoteltje.
Op de camping mocht ze eigenlijk niet los en meestal hadden we haar aan een lange lijn.
Maar we lieten haar ook regelmatig los. We hadden haar geleerd niet op de kampeerruimtes haar behoefte te doen.
Dus leerden wij haar een klein stukje buiten de camping haar behoefte te doen. Op een dag liep ze los en zag een ander hondje,
ze is namelijk ontzettend dol op spelen met andere hondjes buiten het spelen met ons. Dus rende ze erheen dat was de enige keer
dat Karel er achter aan kon, maar dat was gelukkig geen groot probleem, omdat ze enkel wilde spelen met het hondje, die aan de lijn liep.
Karel kon haar dus al snel weer bij de lurven pakken.
Ook gaf ze netjes aan wanneer ze wilde plassen of een grote wilde doen.
Als ze wilde spelen konden wij dat ook merken. Een keer blafte ze hard en wij dachten: "leuk ze wil weer spelen".
Dus wij maakten de lijn los om een beetje rond te dollen, dachten wij. Maar mevrouw moest heel nodig een poepie doen en Karel liep haar achterna,
omdat ze de grens had gepasseerd. Maar ze kon het niet meer ophouden en liet het lopen in een soort greppel, die tussen elke kampeerplaats ligt.
Dus Karel liep weer terug om een poepzak te halen. Al met al was ze dus verschrikkelijk wijs en wist ze waar ze heen moest, maar haalde het gewoon niet.
In de tent was de bedoeling dat ze voor onze slaapcabine zou liggen in haar eigen mandje. Dat was dus gedurende 2 nachten.
Elke ochtend hebben we heerlijk kunnen uitslapen. Laila is ook een langslaper of uitslaapster. Dus vrouwtje eerst naar de toilet en dan haar uitlaten.
Maar op de derde dag kwam ik terug en mevrouw lag prinsheerlijk aan de voeten van haar baasje en ja, dan is het hek van de dam,
want dat bevalt haar nl. veeeeeeeeeeeeeel beter. Aangezien wij een beetje last hadden van muggen was het eigenlijk ook niet zo erg.
Zij aan het voeteneind en de slaapcabine werd dichtgeritst. Als wij dit zouden doen en zij moest in haar mandje blijven, zouden wij onze cabine niet
kunnen dichtritsen, omdat ze ons dan niet ziet.
De hele reis op en neer met de auto naar Spanje ging verder ook fantastisch.
Toen wij terugkwamen moest mijn dochter naar Z-Frankrijk om te werken. Zou eerst zelf rijden, later met vliegtuig maar al met al kwam het er
op neer dat mijn man haar in 1 dag met de auto al op de camping had. En hij de volgende dag weer terug. Ook hier was Laila weer getuige van,
want zij reed mee. Dit vormde al weer geen probleem. Ook luistert zij steeds beter, nog een pietsie eigenwijs, maar dat mag van ons.
Ja, wij hebben enorm geboft met dit hondje, zij is een echte schat.
Heel veel groetjes van Geraldine en Karel en een pootje van Laila.
23 april 2009
Wij willen laten weten dat het met Laila uitstekend gaat. Lief, speels, koppig, ondeugend, hartverwarmend en moet nog wat commando's leren.
Maar vooral een hartendief bij iedereen die ze ontmoet.
En bovenal een echt kameraadje voor ons gezin. Ze laat echt al heel goed merken dat ze bij ons hoort, want wij krijgen ontieglijk veel liefde van haar.
Het gaat goed met ons hondje Laila.
Omdat ze nog geen vol jaar bij ons is, komen wij geregeld nog "nieuwe" dingen bij haar tegen. Begin deze maand moest het gras worden gemaaid.
Dat leverde weer een vermakelijk filmpje op. Laila in "gevecht" met de grasmaaier ! http://www.youtube.com/watch?v=Z-xKs1_GHKc
Veel plezier ermee.
Heel veel groetjes van Geraldine en Karel.
Ulft, 19 februari 2009
Hallo Henriet en Wilma,
Hier weer even een berichtje over Laila. Het gaat lekker en ze is een echte pup en daar bedoelen we mee: een lieve dondersteen, die weet wat ze wil. Ze moet nog wel wat beter naar ons luisteren, maar dat komt wel.
Ze is een echte knuffeldoos. Gooit haar koppie onder je oksel en duwt haar snuit naar je toe. Zij is voor ons een heel lief hondje. We genieten heel intens van haar.
Met oud en nieuw gaf ze ook geen krimp. Heb haar gewoon kunnen uitlaten. ' s-Avonds na 20.00 uur zijn wij gewoon binnen gebleven, vanwege de kou en dat vond zij ook prima. Om 24.00 uur keek zij samen met ons naar het vuurwerk en ging daarna gewoon slapen. Niets geen teken van angst ofzo.
Wij hebben op Youtube filmpjes over haar geplaatst, o.a. spelend in de sneeuw.
In eerste flmpje was ze pas 2 dagen bij ons en dat kan je ook wel zien: haar staart hangt constant naar beneden, zoo ziieeelig!
In het 2e filmpje is ze al 1 maand bij ons en daar kan je het verschil al duidelijk zien.
Het 3e filmpje spreekt voor zich, denken we...
Links:
http://www.youtube.com/watch?v=bEBA6Gz5qHU
http://www.youtube.com/watch?v=BNqrRL9bW9Y
http://www.youtube.com/watch?v=Npl6Bv0gowA
Zij is dol op sneeuw en regen deert haar ook niet. Wij merken wel, dat ze heel erg afhankelijk van ons is, in de goede zin des woords. Zij is als eerste boven als we gaan slapen en als eerste beneden als we gaan ontbijten.
Ze vindt autorijden ook geweldig en als ze in de auto moet blijven om een of andere reden dan vindt ze dat helemaal niet erg. Als we terugkomen dan doet ze net alsof we een rondje om de wereld hebben gemaakt.
Ze is dan super enthousiast en likt ons dan helemaal schoon. We zijn nog steeds heel gelukkig, dat we deze stap hebben genomen en niet een hondje van een broodfokker o.i.d. hebben gekocht met alle risico's van dien.
Laila laat ons iedere dag genieten van haar aanwezigheid en mij is gebleken, dat ik wel degelijk weer van zo'n hondje kan houden met heel mijn hart.
Nu dit was het weer en geniet maar van de filmpjes.
Groetjes van Geraldine en Karel en een pootje van Laila
Ulft, 22 december 2008
Hallo Wilma en Henriet,
Allereerst wensen wij, Karel, Geraldine en ons hondje Laila, met wie we onze eerste Kerst gaan vieren,
jullie hele fijne Kerstdagen en een gezond 2009.
Dat jullie nog maar veel adoptiehondjes bij lieve gezinnen mogen onderbrengen.
Met ons hondje Laila gaat het heel goed. Is soms wel ondeugend, maar dat vinden wij geen probleem.
Moet kunnen is nog jong en speels. Maar weet precies wat wij van haar verlangen en wat ze wel en niet mag.
Maar superslim is ze inderdaad.
Van de week kregen we familie op bezoek met 3 honden. Ze had voor het eerst
de nekharen overeind. Het is haar huis en dat gaf ze hiermee even te kennen. Maar daarna was het geen enkel probleem.
Een van de honden snauwde haar af, maar zij reageerde daar niet op. Geweldig. Geen blaf of onvertogen geluid.
Ze ging gewoon bij ons op de bank liggen en hield de boel goed in de gaten.
Toen we de honden uitlieten, liep ze lekker mee tussen de andere honden.
Wij zijn wel benieuwd hoe het op Oudjaarsavond met het vuurwerk zal gaan met Laila.
Maar daar doe ik dan wel weer een verslag van.
De allerbeste groetjes uit Ulft van Karel en Geraldine
21-11-08
Ulft, 21 november 2008
Hai Henriet en Wilma,
Hier het beloofde mailtje betreffende het uitje van Laila op de PG afdeling van het verpleeghuis waar ik werk.
We kwamen donderdag 6 november om 14.00 uur in Antonia op mijn vrije dag. Zoals beloofd aan onze psychologe Nicole waren wij op tijd om een
bezoekje te brengen aan een paar bewoners. Het was zo ontroerend om te zien hoe de mensen reageerden op Laila.
Een bewoonster, liggend op bed, wilde haar graag op haar bed hebben. ik keek naar onze teamleidster, Linda, en zij knikte goedkeurend.
Mevrouw van Oosten, zoals de dame heet, was enthousiast en moest meteen aan haar overleden hondje denken en slikte een paar tranen weg.
Toen ik op de tweede PG afdeling was, kwam er een aktiviteitenbegeleidster op mij af en vroeg wat ik aan het doen was.
Ik legde haar de situatie uit en zij vroeg of ik soms mee wilde doen aan een experiment. Zij hadden een dame met 2 puppies uitgenodigd om de
mensen te plezieren, die ook honden hadden gehad. Wel toevallig. Oke, ik wilde wel meedoen, mits Laila het ook kon en wilde.
Alles goed en wel geregeld toen de dame met 2 Pekineesjes aankwam. De mensen schenen echter vooral gecharmeerd te zijn van Laila.
Het was zo n geslaagde aktiviteit, dat ze Laila voor 11 december op een ochtendje ook weer graag wilde hebben. Aangezien ik op donderdag s middags werk,
was dit geen probleem en zodra ik klaar ben op de aktiviteitenbegeleiding en achter de receptie plaats moet nemen komt en kan Karel haar weer ophalen.
We merken wel dat ze steeds aanhankelijker wordt qua liefde naar ons. Ze knuffelt ons ook bijna " dood". Ze ligt dan tegen ons aan op zo'n manier van voelen jullie mij ook?
Ook voelt ze zich al heel aardig thuis in het huis van mijn dochter in Den Haag. Daar rent ze van het ene bed naar het andere bed. En springt ze op haar bed en geeft haar dan " kusjes".
Zo lieve mensen nu zijn jullie weer even op de hoogte van het wel en wee in huize Kreffer.
Veel groetjes van Karel en Geraldine en een pootje van Laila.
02-11-08
Hai Henriet en Wilma,
Hier weer even een berichtje van Laila, Karel en Geraldine. We hebben aan Laila een geweldig leuk hondje, die ons ook voor verrassingen laat staan.
Ze kreeg van een vriendin van mij een kaartje met daarop een hondje Lady genaamd van Lady en de Vagebond. Zij vindt Laila namelijk een echt dametje.
Karel was intussen ook jarig geweest en had verschillende kaarten gekregen, die stonden samen met de kaart voor Laila op een klein kastje.
De kaart voor Laila had Laila er netjes tussenuit gehaald en netjes in stukjes gescheurd.
Ik vroeg meteen aan mijn vriendin of er soms een hondenluchtje aan zat. Voor de rest raakt ze niks aan en kan zelfs al een avondje alleen blijven.
We hadden namelijk een feestje van het werk van Karel
en bleven dus langer weg dan bij een avondje op verjaardagsvisite bij een van onze vrienden.
Bij familieverjaardagen gaan we altijd naar het Westen en dan gaat ze altijd gewoon mee, maar voor een uurtje of 3 moet dit toch wel kunnen op een avond.
Maar deze avond duurde iets langer. Haar met een kauwkluifje achterlatend gingen we op weg.
Toen we terugkwamen kwam ze ons al kwispelend tegemoet en werden we overladen met kusjes. Ze was gewoon lief geweest.
Ze speelt en rent en luisteren doet ze over het algemeen wel goed, maar soms is ze een beetje eigenwijs. Snel afgeleid.
Zoals je aan de foto's kunt zien is ze echt een lieverdje en een robbedoes
Op deze foto's waren we in het bos geweest zoals je ziet bij de foto van ons drietjes. Ze rent op en neer in het bos, als wij,
Karel en ik, een eind van elkaar staan en haar roepen en houdt ons goed in de gaten. Blijft netjes bij ons.
De foto van Laila op de aanrecht was naar aanleiding van ons tripje naar het bos op een wat regenachtige dag, ze was nogal vies en moesten haar dus even schoonmaken.
Zoals je ziet vond ze het water maar niks, terwijl ze toch niet echt bang is voor water. Ze loopt net zo parmantig door mooi weer als slecht weer, dus dat is het niet.
Op woensdag 12 november hebben we bij onze dierenarts een puppieparty en ben benieuwd wat dat inhoudt.
Als we daar zijn geweest zal ik jullie er weer wat over vertellen.
In de komende week ben ik een weekje vrij, maar op het werk heeft de psychologe gevraagd of ik niet a.s. donderdagmiddag met haar op de PG afdeling wil komen.
Daar hadden ze nl van een bewoonster, die haar hondje toen mee mocht nemen omdat ze helemaal alleen op de wereld was.
Helaas is deze bewoonster al een paar jaar geleden overleden en haar hondje konden ze toen niet naar het asiel doen, want de overige bewoners waren hem al gewend.
Hij heette Rocky en zoals je nu leest heette maken jullie hier natuurlijk uit op dat hij nu ook is overleden aan ouderdom.
Dus met dit gevolg, dat toen ze, onze psychologe, van Laila hoorde van andere collega's ze dit aan mij vroeg. Dus even zien hoe dit weer gaat.
Val wel van het ene verhaal in het andere, maar zo ben ik nu eenmaal als ik aan het vertellen ben.
Zit namelijk ook in de redactie van ons maandblad De uitwischeling in ons verpleeghuis en dan lezen de mensen alles over jullie en hoe wij aan Laila zijn gekomen.
Dus dan noem ik jullie dierenstichting Bosnie en geef jullie site op.
Nu lieve mensen dit was het weer even een kleine up date van Laila.
Groetjes van Karel en Geraldine
06-10-08
Hai Wilma en Henriet,
Ik breng jullie weer even op de hoogte hoe het met ons kleine lieve hondje Laila gaat. Ze is echt 100 % ons hondje, als we dit zo mogen zeggen. Ze is echt heel lief, natuurlijk is ze wel eens ondeugend maar op het goede moment is ze gewoon geweldig. Ik spreek wel in superlatieven maar het is nu eenmaal zo. We moeten ook zo hard om haar lachen, als ze door de kamer rent. en wel van de ene bank op de andere bank dan ervan af en richting keuken en dan weer met grote snelheid als ik op de ene bank ligt en Karel op de andere over ons heen en terug rent, echt komisch.
We moesten voor Karel naar het ziekenhuis in Apeldoorn en dus moest ze wel even alleen in de auto blijven, nu dat was voor haar ook geen probleem. Als beloning gingen we nog even het grote echte bos in en dat beviel haar uitstekend. We lieten haar los lopen en ze volgde ons netjes. We bleven natuurlijk wel even wachten toen ze haar plasje en poepje deed en als ze snuffelde kreeg ze daar ook de tijd voor. Daarna haalden we bij de chinees wat eten op en reden weer naar huis.
Het blijkt dat Laila nasi en bami door haar eten ook lekker vindt en dat vinden we prachtig.
In ieder geval het gaat goed met Laila en we merken dat ze gewoon simpel ook gek op ons is.
Groetjes van Karel en Geraldine
22-09-08
Hai Wilma en Henriet,
Hier weer even een mail van Karel en Geraldine. We hebben Laila nu 2 weken en een dag en we ontdekken steeds nieuwe dingen bij haar. Ze begint nu ook de "lekkertjes" lekker te vinden. Ze weet trouwens wel wat lekker is en snoept graag een kleine eigengemaakte gehaktbal.
Dit weekend waren we in Den Haag bij mijn dochter en hebben we een rondje familie gedaan. Mijn moeder was meteen
weg van haar, evenals mijn zusje en haar kinderen. Mijn dochter en ik hebben Laila in de tram gehad en dat ging perfect. Voor ons zaten 3 kleine kindertjes vervelend te jengelen. Ze keek er alleen maar naar en reageerde er niet op. Tussen haakjes: ze heeft zichzelf in de spiegel ontdekt. In onze slaapkamer hangt een grote spiegel en ze zag zichzelf en blafte naar zichzelf. Wel komisch, maar ik dacht dat deed ze ook al in de slaapkamer van mijn dochter. Daar staat ook een spiegel. Nu dacht ik, laat ik haar eens op mijn arm nemen en laten zien dat ik er samen met haar op sta. Meteen was ze stil en dat merkte ik ook, omdat haar mand nu onder de spiegel staat en zij zichzelf zo nu en dan bekijkt, en niet meer blaft. Erg grappig om te zien. In Den Haag aangekomen gingen we ook nog 2 winkels in en aangezien zowel mijn dochter als ik iets wilde passen, doken we allebei een paskamer in. Ik had Laila aan haar riempje vast, alleen had ik die niet vastgezet dus kon ze naar het volgende pashokje waar mijn dochter in stond. Ook al zo komisch. Echter toen zij zichzelf weer in een passpiegel zag keek ze naar zichzelf en ging netjes zitten. Ik hoor net van Karel, dat ze een stukje banaan ook erg lekker vind. Laila begint nu ook echt los te komen, ze vertoont steeds meer haar eigen gedrag, daarmee bedoelen we dat ze eerst de kat uit de boom keek en nu begint ze de zaken voor zich op te eisen. Ze geeft nu namelijk zelf aan, wanneer ze wil spelen, knuffelen en wanneer ze naar buiten wil. Ook doet ze een kleine piep als ze ineens moet plassen, wat we natuurlijk geweldig vinden. Ze geeft haar favouriete speeltje aan om mee te spelen. Dansen in mijn armen vindt ze ook reuze leuk. Ze houdt me dan goed vast met haat pootjes. Slapen op commando doet ze ook al: als het licht uitgaat hoor je haar niet meer.
Verder is heel opvallend, dat zij nauwelijks blaft, zelfs als er aan de deur wordt gebeld. Dat willen we graag zo houden, scheelt weer een ruzie met de buren. Ook zat "mevroi" gisteren heel bewust naar de tv te kijken. Ze reageerde heel duidelijk, toen zij dieren op het scherm zag. Heel grappig dus en straks oppassen voor het reclameblok met diervoeding, uiteraard.
Dus jullie kunnen er echt van op aan, dat we weer een geweldige hond hebben.
Wordt vervolgd. (en de foto houden jullie nog even tegoed).
Groetjes Karel en Geraldine.
14-09-08
Hai Wilma en Henriet,
Ik merk dat Laila hier al aardig thuis is. In het begin keek ze niet naar haar nieuwe speeltjes maar liep ze veel achter me aaan, maar nu speelt ze er flink op los.
IAls ik met haar ren naar de tuin en dan terug via de keuken naar de voorkamer en weer terugmerk ik, dat ze dat inderdaad een leuk spelletje vindt.
Dus ik mag aannemen dat ze ons huis al als haar huis beschouwd. Ze is ook harstikke lief als we haar al een uurtje alleen laten.
Ze ligt dan lekker op de bank en als we binnenkomen dan zit ze voor deur heel lief.
We hebben een lang smal raam waar we dit door kunnen zien.
Gisteren had ik op het werk een Spektakeldag van het verpleeghuis waaraan het personeel vrijwillig aan meedoet.
Ik moest er al om 11.30 zijn en Karel die wel om het weekend werkt moest er om 13.00 uur zijn. Dus omdat de spektakeldag nogal lang zou duren en het het spektakelgebeuren toch buiten
plaaats vond bracht hij haar op de heenweg naar zijn werk bij mij.
Mijn vriendin en ik beheerde een kraampje en deden haar in een door ons gemaakt mandje bestaande uit een lage doos en een paar kussentjes.
Natuurlijk kreeg ze veel bekijks en vond iedereen haar lief.. Verkopen jullie haar zeiden ze dan en ik zei jullie mogen alles kopen zelfs mijn kleding aan mijn lijf maar van Laila blijven jullie af die is voor geen goud te koop.
Ja dat begrepen ze al. De hele middag is ze bij mij geweest en ze was harstikke lief wel nieuwsgierig maar dat is natuurlijk normaal.
Alweer de hartelijke groeten van Karel en Geraldine
09-09-08
Hai Henriet,
Laila is bijzonder knap en leert snel je voelt ook dat ze veel liefde van je wilt en dat geven wij haar met veel plezier.
Mijn vriendin Mathilde, die ook een hondje heeft geadopteerd maar dan uit Turkije moest gisteren natuurlijk ook direct komen kijken en heeft wat foto's gemaakt.
Wij zelf hebben al leuke filmpjes gemaakt maar we kunnen dit nog niet oversturen want ze zijn te groot zodra dit lukt dan ontvang je er natuurlijk eentje van mij.
In ieder geval zie je nu twee leuke foto s van Laila in mijn armen genomen door mijn vriendin Mathilde.
Ook de tweede nacht is heel goed verlopen geen piep. Ze is echt een lieverdje en we zijn dolgelukkig met haar.
Als ik s middags naar mijn werk ga kijk ik al uit naar 17.00 uur dan fiets ik snel naar huis en ja hoor wat was ze lief.
Mijn man moest al om 16.00 uur naar het werk en Laila was dus een uur en een kwartier alleen.
Ze had niks in huis gedaan. Fantastisch gewoon. Ik heb haar eten toen klaargemaakt en daarna zijn wij samen een eindje gaan lopen. Op de terugweg weet ze zelfs (dat was gisteren trouwens ook al) de weg terug zo knap.
Ze heeft trouwens een ontzettend leuk en parmantig loopje.
Echt we genieten heel erg van haar.
Alweer de groetjes van Karel en Geraldine
08-09-08
Hallo Henriet en Wilma,
Mijn lieve echtgenoot en dochter vonden de naam Lisil teveel op Basil lijken dus hebben we haar de naam Laila gegeven wat zij beiden erg mooi vonden.
Natuurlijk vind ik dat goed.
Zij is echt heel erg lief en heeft de nacht gewoon bij ons op de slaapkamer doorgebracht op een eigen matrasje, die wij ook al in de auto hadden.
Dus haar luchtje zat er al in.
Zij is maar 2 maal tegen ons bed opgesprongen en per ongeluk eenmaal erop, maar na een paar keer nee te zegggen wist ze al dat dat niet mocht.
Zij had een kauwkluifje mee naar boven genomen en is gewoon heel lief gaan slapen.
Niks geen last. Geen onvertogen piep. Dus hopen dat het zo blijft.
Maar ik wil jullie nogmaals hartelijk danken we hadden gisteren samen met onze dochter een geweldig leuke dag.
Groetjes Geraldine
08-09-08
Hai Henriet,
Weer even een mailtje uit Ulft.
De chip van Laila is goed. We komen net van de dierenarts.
Ze is en blijft lief heb achter ons huis een soort pleintje wat we voor het huis ook hebben, dus liepen we de tuin uit en heb ik rondjes met haar gerend zonder riempje.
Het bleek nl dat toen we uit de auto stapten en zij netjes bij ons bleef even hier en daar snuffelen maar dat mag ze natuurlijk zij gewoon achter ons aan huppelde.
Bij de dierenarts was ze ook heel rustig. Maar naar andere mensen keek ze niet ze bleef bij ons zitten. Zo lief.
Wij voelen al een hele hechte band met haar al is het nog zo kort.
Wij zijn erg blij met haar, dat gespeel om je heen,het knufffelen en bij je komen liggen, het is zo leuk.
Dank je nogmaals voor jouw verrassing om haar mee te mogen nemen.
Groetjes uit Ulft van Karel en Geraldine