Stichting dierenopvang Bosnië
Joep
11-06-2010
Met Joep gaat het prima. Ik ben net terug van een flinke wandeling in de bossen en weilanden in deze streek.
Ik kan wel zeggen dat Joep volledig is gesocialiseerd. Hij speelt graag met andere honden, waar er hier genoeg van rond wandelen. Hij heeft ook precies in de gaten met welke honden hij kan rennen en uitdagen en met welke niet.
Hij begint nu eindelijk ook een wat beter eetpatroon te vertonen. Hij was een hele slechte eter.
Ook het wagenziek zijn is voorbij gegaan. Hij gaat nu rustig mee naar familie of vrienden.
Joep is een hele lieve hond en wordt door iedereen (familie en bekenden) graag gezien.
Er valt nog wel wat bij te schaven aan het gehoorzamen, maar hij is per slot van rekening ook pas net 1 jaar geworden, dus dan kan je ook nog niet alles verwachten. Verder moet ik hem ook afleren alles, maar dan ook alles van de straat op te eten. Beetje bij beetje begint hij wel te snappen dat ik dat niet goed vind.
Joep heeft hier verder zo gezegd een leven als God in Frankrijk.
Met vriendelijke groet,
Gerard & Joep
16-02-2010
Sinds vrijdag 5 februari ’10 is Amadeus bij mij aangekomen. Eerst hebben we in de familie nagedacht over een andere naam,
want Amadeus was voor mij een te lange naam en om hem Ama te noemen was ook niet gewenst, want zo noemen ze minderjarige
asielzoekers.
Snel werd duidelijk dat hij een krachtige maar ook niet al te stoere naam moest krijgen en zo is het Joep geworden.
De eerste avond dat hij bij mij was, kwamen mijn moeder en broer al met een comfortabele hondenmand, waar hij gelijk zijn
intrek heeft genomen. De eerste paar dagen was Joep best wel schichtig en onzeker. Hij at niet veel en ik moest hem echt
een brokje geven voordat hij begon te knabbelen.
De eerste dag heb ik mijn slaapkamerdeur opengelaten, zodat hij wist waar ik was en dat ging prima. Na twee dagen heb ik
de deur dicht gedaan waar hij het niet mee eens was en na 20 minuten begon te jammeren. Ik heb de deur gewoon weer een stukje
opgedaan en toen was het goed. Hij blijft overigens gewoon in de huiskamer. Hij komt niet de slaapkamer op.
Na anderhalve week is Joep een stuk meer op zijn gemak. Hij heeft een heleboel favoriete plekjes waar hij lekker kan uitrusten, maar het liefst ligt hij dicht tegen mij aan. Ik wandel zo’n vijf keer per dag met hem, zodat hij de buurt leert kennen en weet
waar hij woont. Zijn geboortedatum is 3-5-09, dus is hij nu ongeveer 9 maanden. Ik laat hem daarom niet al te lange wandelingen
maken, want dat blijkt niet goed te zijn voor de ontwikkeling van zijn gewrichten. Ik laat hem wel wat vaker in de tuin dartelen,
wat hij heerlijk vindt.
Van andere honden moet hij niets hebben en loopt er het liefst met een grote boog omheen. Hij zal er wel aan wennen.
Hij voelt zich toch al redelijk thuis, want als er gebeld wordt of er valt post door de deur dan blaft hij zeer nadrukkelijk.
Eten doet hij inmiddels ook weer prima, maar een grote eter is hij niet. ( vind ik eigenlijk wel prima zo ).
Ik kan eigenlijk niet anders zeggen dat het goed gaat met Joep.
Met vriendelijke groet,
Gerard
10-02-2010
Joep heeft zijn gouden mandje gevonden, het was de perfecte match!
