Stichting dierenopvang Bosnië
Jelena
15-02-2010
Met Lena gaat het hardstikke goed!
Ze is uitgegroeid tot een heel mooie, redelijk grote hond. En bovenal is ze gewoon enorm lief!
Dat was ze al als pukkie, en dat is ze nog steeds.
Ook met de kinderen is het heel bijzonder om te zien: nooit een snauw, ze vindt alles goed (niet dat wij alles laten gebeuren natuurlijk) en leuk.
Ze heeft haar 'sloop' periode redelijk achter de rug. Haha...heeeeel wat sloffen en kinderlaarsjes....vonden we dan in stukken terug op het grasveld.
Het is een echte jager trouwens. Niet altijd handig, aangezien wij redelijk 'op het land' wonen.
Heeft ze eenmaal een fazant of haas in de neus...pffff....dan is het gewoon een kwestie van lang wachten.
Thuis komt ze altijd, maar ze neemt haar tijd. Niet dat ze ooit wat vangt, dat lukt haar dan weer niet.
Helaas is haar jagersneus ook gevoelig voor onze kippen, die los lopen. Daar heeft ze er wel een aantal van naar de andere wereld geholpen.
Kipjes hebben ondertussen eieren voor hun geld gekozen en zitten nu op plaatsen waar Lena niet kan komen.
We zijn niet met haar op cursus geweest, een aantal dingen kan ze al heel goed, maar wie weet ga ik deze zomer toch nog met haar in de leer.
Want het kan ook echt een eigenwijsje zijn....!
Afgelopen zomer is ze (ook met Momo), mee wezen camperen, ging ook super. Ze is dol op zwemmen en plonst ook overal in. Helemaal prima.
Blaffen kan ze ook flink, maar daar heb ik niet zo'n moeite mee, aangezien we redelijk afgelegen wonen. Schrikt toch af voor ongewenste bezoekers....
Niet dat ik denk dat ze ook maar iets zou doen...:-)
Niets dan goeds dus over onze Lena!
17-5-09
Vandaag is Lena voor de tweede keer onder het mes gegaan...brrr....maar alles lijkt helemaal goed.
Er was inderdaad een heel klein stukje eierstok blijven zitten waardoor ze toch loops kon worden (en overigens niet meer vruchtbaar was).
Ze heeft al wat gegeten en ligt nu lekker te slapen tegen Momo aan. Prima zo!
De kippen laat ze inderdaad veel beter met rust nadat ik haar een aantal malen op 'heterdaad' betrapte....
Ach het is een schat van een hond... Echt zo'n lieverd tref je toch niet vaak?!
We houden contact!
Groetjes, Wendelmoet
17-02-09
Hoi Cokkie,
wat leuk om zo een aantal medewerkers van de Stichting te leren kennen, en wat leuk ook dat jullie op deze wijze de nazorg hebben verzorgd!
Lena is vandaag gesteriliseerd. Alles is prima verlopen, ze ligt nu lekker te slapen en bij te komen van alles. We zijn blij dat alles achter de rug is!
Het gaat verder geweldig met haar! Ze is een prachtige lieve energieke en knuffelige toevoeging op ons 'beestenbestand'. Dikke vriendinnen met Momo, er wordt enorm veel gespeeld tussen die twee dames. Ze is volledig zindelijk, erg lief met de kinderen (en zij met haar...:-), en voor de andere beesten. De kippen vindt ze nog wat te interessant, dat moet ze nog leren, maar dat zal vanzelf komen!
Ze eet nu als de wiedeweerga haar bak leeg, dat onzekere is er helemaal af.
Ze wordt een grote hond, maar dat vinden we alleen maar leuk. In huis is ze erg rustig, maar buiten holt ze continu, en Momo er achter aan.
We zijn echt allemaal heel erg gek met haar!
Als ik nieuwe foto's heb dan mail ik, okay?
Groeten van ons allevier en alle beesten!
Wendelmoet
Kees
Madelief
Iza
29-12-08
Nou eindelijk de foto's....
wel lastig om zo'n hollend stelletje spelende ragebollen scherp op de foto te krijgen...ze staan echt geen seconde stil....maar toch een kleine impressie...
Zoals je kunt zien: er wordt echt heel veel gespeeld door de 2 dames en er is nog nooit een onvertogen woord gevallen...
Verder verloopt het hier zoals je hoopt dat het gaat: heel goed, supergezellig. Jelena wordt wat ondeugender, pakt hier en daar eens een rondslingerend wantje of slofje van de kinderen en brengt dat dan heel trouw naar haar kussen. En laat het nog heel ook...haha dat waren we van Momo in haar jonge dagen heeeel anders gewend. Ze heeft helemaal vriendschap gesloten met Madelief, ons meisje van dik 4. die dat ook heel waardig draagt moet ik zeggen. Heel voorzichtig en trots dat die grote hond zo dicht tegen haar aankruipt op (jaja toch gelukt) de bank. Leuk om te zien!
Lieve groeten van ons allemaal!
Wendelmoet en co.
23-12-2008
Hoi Henriet en Wilma,
nog even wat nieuwtjes over Jelena.
Eigenlijk op alle vlakken gaat het supergoed, ze gaat helemaal mee in het ritme hier op ons 'boerderijtje'. Zondag was even spannend: met de auto naar Zeist en 's avonds weer terug. Maar ze heeft zich keurig gedragen in de auto. Geen onrustig gedraai, niet overgegeven. Echt super. Ze lag gewoon in een hele grote mand, samen met Momo.
Verder wil ze ahum...wel eens achter een kip aan, maar als je haar dan wat streng roept, reageert ze ook wel vlot. Het is natuurlijk ook wel een heel leuk spelletje...alleen niet helemaal de bedoeling. Met de kinderen gaat het probleemloos. Vandaag vieren we Iza zijn verjaardag en komt er wat visite, ben benieuwd ook hoe ze daar op reageert, maar ik vermoed dat ze gewoon op haar grote kussen kruipt nadat ze even hallo heeft gezegd. We lopen en spelen heel wat met haar af buiten, Momo weet niet wat haar overkomt: haar luie bestaan is volledig over de kop....
Alleen maar goed nieuws dus over die ontzettend knuffelige Jelena (standaard iedere avond kruipt ze op schoot en komt er dan ook eigenlijk niet meer vanaf...).
Moet de foto's nog van het toestel halen, doe ik binnenkort, dan ook echt wat buitenfoto's...
groeten, Wendelmoet
17-12-2008
Hoi Henriet,
en ook Wilma natuurlijk,
inderdaad tijd weer voor een update-je..
We houden trouwens gewoon haar naam 'Jelena'. Het went al en ik vind het ook wel weer bijzonder dat ze een naam draagt van iemand uit het asiel daar.
Het gaat hardstikke goed. Jelena is al veel meer ontspannen, dat hele voorzichtige, enigszins bange is er af. Ze krijgt nu ook een beetje door wat het ritme van de dag hier is. Ze is echt dikke maatjes aan het worden met Momo, en dat doet niet alleen haar goed! Ook Momo heb ik in tijden niet meer zo actief gezien. Ze spelen veel, nu ook binnen, echt heel grappig om te zien. Verder maken we drie keer per dag een flinke wandeling en dan komen beide dames flink onder de modder thuis. Balletjes mee en hollen maar.
Ze is heel traag met het eten, op de een of andere manier is ze snel afgeleid en eigenlijk moet je er ook echt even bij blijven, anders loopt ze toch achter je aan en laat de bak staan (die Momo overigens erg goed weet te vinden :-). Dus geven we haar nu een rustig plekje en een van ons blijft bij haar tot de bak leeg is.
Zowiezo let ze erg goed op waar je bent, maar ze wordt ook al wat zelfstandiger in en om het huis. Kan al door ons 'kattenluik' zelf naar buiten, maar ook weer naar binnen! Handig. 's Nachts zitten ze met zijn tweetjes in de hal/bijkeuken. Dan piept ze wel even, maar niet langer dan een minuur of 10 en dan gaat ze toch slapen. Ze is helemaal zindelijk overigens.
Ze leert al aardig aan de riem mee te lopen, maar waar het kan mag ze los. Als je haar roept komt ze eigenlijk direct. Ze is vreselijk blij en lief en binnen heel erg rustig (helemaal voor een hond van vier maanden...)
En ja...gister liep ze tegen het draad bij de paardenbak. En ze piepte en schrok erg. Ik vond het echt rot en het duurde ook echt even voor ze bij me durfde te komen. Heb nu toch overdag als we buiten zijn de stroom er maar af. Ik wil eigenlijk eerst dat ze het totale vertrouwen heeft. Daarna zal ze het toch eens moeten 'leren'. Maar leuk is het niet.
Met haar en de kids gaat het heel makkelijk, voor de kinderen is 'het nieuwe' er een beetje af en dus is het eigenlijk al gewoon. En gaat het niet anders dan met Mo. Prima dus.
De beesten om het huis vindt ze erg interessant en vandaag was ze zo dapper om de geitenstal binnen te lopen en zelfs even aan ze te ruiken. Heeeel voorzichtig...
Goh, wat een verhaal is het alweer aan het worden.
Heb nu ook uitgebreid jullie site bekeken en was erg onder de indruk van alle dingen die daarop te vinden zijn.
Morgen ben ik de hele dag met het kindertheater op pad en is Kees thuis. Hij verheugt zich er al op! Kan hij eindelijk met de honden door het veld banjeren...
We houden contact!
Groeten,
Wendelmoet
15-12-2008
Hoi Wilma en Henriet,
Even een korte impressie van hoe het hier vandaag zoal is verlopen...
Jelena is precies zoals jullie haar hebben omschreven, enorm lief, ze loopt me de hele dag achterna, een knuffelkontje, af en toe nog enigszins timide of voorzichtig, hoe je het wilt noemen. Ze schrok zich een hoedje van de geiten die mekkerend op haar af kwamen, maar herstelde direct hoor. Ze ging keurig NIET achter onze kat aan, terwijl Momo haar toen vervolgens voorbij holde en WEL achter Josefien aanholde (doet ze anders nooit...: de hele beestenbende is enigszins van slag...:-)We hebben een aantal malen een wandelingetje gemaakt (ook al even een stukje los: ze blijft keurig bij je) en veel gespeeld op het grasveld met ballen en stokjes. Momo en Jelena hebben elkaar nu ook echt ontdekt: ze holden en rolden net in het donker door de tuin achter elkaar aan. Nu liggen ze weer heerlijk te slapen, Jelena zit half bij Kees op schoot...Ze lijkt overigens ook helemaal zindelijk, hardstikke knap. Ze luistert ook inderdaad al als je haar roept, ze komt direct, heel blij en enthousiast.
De kinderen laten haar goed met rust: Madelief is erg lief voor haar. En Iza moet je gewoon af en toe even terug roepen, dat is een boef. Maar dan is het daarna ook over.
We zijn echt heel blij met haar! Een prachtige lieve toevoeging aan onze beestenbende!
We houden jullie op de hoogte hoor, aankomende tijd!
Groetjes,
Wendelmoet (en Kees, Madelief en Iza)