Stichting dierenopvang Bosnië
Flip (Odin)
14-02-2010
Met flip gaat het prima.
Hij heeft inmiddels een aantal vrienden en vriendinnen gemaakt.
In de omgeving in Frankrijk betekent dat: het voortouw nemen en op onderzoek uit en met resultaat thuiskomen.
Stinken naar de koeievlaaien dan wel een kippenpoot van de slacht veroveren en thuisbrengen.
Op mijn werkplek gaat het ook steeds beter, socialisering is nog steeds in werking.
Inmiddels is flip in staat om los aanwezig te zijn. Gaat netjes op zijn plaats liggen als we aan het werk zijn en komt tijdens de pauses mee naar buiten.
Als waakhond en aangever dat er vreemden binnen komen werkt het prima. Hij is voor een groot gedeelte zijn angst kwijt al hoewel ik nog dagelijks, met knallen in de omgeving of apparatuur waar hij het geluid niet van kan plaatsen, merk wat zijn achtergrond is.
Flip is een geweldige vriend waar ik als mens nog steeds blij van wordt.
Het motor rijden moet nog even wachten tot we de sneeuw kwijt zijn maar daarna gaan we er weer voor.
Groetjes van Flip en mij
Helen Veltema
25-02-09
Hoi Cokkie,
Met Flip (Odin) alles prima.
We zijn net terug uit Frankrijk.
Daar heeft hij samen met onze logé, een hele grote zwarte hond, formaat golden retriever, vier dagen de omgeving onveilig gemaakt. Ik probeer Flip binnen het terrein te houden maar die grote wereld is zo uitdagend en ruikt zo nieuw.
Iedere keer weer gaat hij onder het prikkeldraad door en via de weilanden op strooptocht.
Hij is al twee keer met een kippenpoot terug gekomen (slachtafval van een boer) en kijkt me dan aan met een blijk van:
"Goed hè, baas!"
Het is een lekker ding en een hele lieve en knuffelige vriend waar ik erg blij mee ben.
We zijn door het weer nog niet met de motor weg geweest.
Misschien komend weekend als het weer mee zit.
Dat is dan niet de eerste keer voor Flip, voor de winterstop is hij al twee maal mee achterop de motor geweest en dat ging prima.
Zodra we weer gaan rijden laat ik er een foto van maken en stuur je die op.
Groetjes Helen en Flip (Odin)
03-09-08
Hallo lieve pleegouders(lilian en Albert)
Eindelijk zijn we na veel omzwervingen terug op het thuisfront. Vandaag alweer naar de werkplek geweest wat al niet meer zo nieuw was.
Het gaat me heel goed en ik leer nog dagelijks dat deze wereld niet zo boos is als ik nog wel eens denk.
We zijn in frankrijk geweest en daarna 14 dagen op een binnenvaartschip. Eng al die nieuwe geluiden en al die rare bewegende delen maar na 14 dagen liep ik toch al als een echte scheepshond rond op het gangboord. Aan boord mijn behoefte doen vond ik vreemd maar nu begrijp ik dat buitenlucht ook buiten betekend.(er kan niet altijd aangelegd worden om van boord te gaan) De loopplank betekend dat ik van boord kan en daar maak ik dan ook graag gebruik van als die er is ook al is die erg smal. Het lopen over van die gaasdingen(roosters)is niet gemakkelijk maar ik doe het wel en dan mag ik op sommige plekken lekker even mijn energie kwijt raken.Helen is altijd in de buurt dus alleen ben ik nooit. De wereld is groot en ik begin er langzaam achter te komen dat die wereld ook erg interessant is, dit met het gevolg dat Helen niet altijd even blij is met mijn spelletje. Vanmiddag verliet ik de voordeur en vond dat ikzelf wel even op onderzoek kon gaan en tja dat is leuk als ze mee loopt. Toen ik verkeerd liep liep ik gelukkig weer in haar armen en werd ik mee terug genomen.
Frankrijk is geweldig. Daar ben ik nu bekend en heb ik een hele grote tuin waar ik achter de vogels en de katten aan kan maar ook daar hoor ik binnen het hek te blijven en niet eigenwijs de wijde wereld verkennen . Mijn reactie op alle vreemde mensen is steeds vriendelijker, leer langzaam dat al die benen niet zo verkeerd zijn als ik dacht.
Langzaam maar zeker wordt ik dan toch volwassen en dat mag ook als je al bijna een jaar bent.
Aan boord heb ik in de stuurstoel gezeten alsof ik aan het varen was(jammer geen foto maar dat komt nog wel )maar het leukste is het kijken naar alles wat voorbij komt . De reis ging van Rotterdam helemaal naar Bazel.
Ik ben nu een europees bereisde hond. Achterop de motor heb ik nog niet meegemaakt maar dat komt vanzelf . Alles wat ik de afgelopen weken al heb beleefd maakt in ieder geval dat ik veel zekerder op mijn vier poten sta en met een hele blijde kijk om mij heen snuffel op al die voor mij onbekende plaatsen.
Heel erg bedankt voor de leuke kaart, ik ga mijn best doen er net zo olijk uit te zien als deze vriend.
We gaan proberen om er bij het uitje met alle andere honden bij te zijn, dat zal dan weer een nieuwe ervaring zijn omdat ik nog steeds erg reageer op grotere honden, vind ik nog eng.
Heel veel liefs van mij ook namens Helen
31-07-08
Hoi Lilian,
Ben afgelopen weekend een paar dagen in Frankrijk geweest . daar is het geweldig. Zo groot en zo veel te beleven.
De rit er heen ging me makkelijk af een deel van de tijd heb ik lekker liggen slapen en spugen doe ik na de eerste keer ook al niet meer .
Het is allemaal een kwestie van leren en wennen aan wat nieuw is .
In frankrijk waren 2 vreemde mannen aan het werk en daar blaf ik dan ook regelmatig tegen. Is geloof ik niet helemaal de bedoeling maar dat leer ik nog wel.
's avonds mocht ik mee naar boven om rustig te slapen en de volgende ochtend ging ik de grote ruimte buiten maar eens rustig verkennen.
Eerst nog met mijn staart tussen de poten want tja alles is nieuw toch!
Na enige tijd had ik door dat dat niet echt nodig was, Helen is altijd in de buurt .
Als er door Helen gefloten wordt en ze is niet in het zicht dan ga ik haar snel opzoeken .
Er lopen hier heel veel katten rond waar ik lekker achter aan ga om ze weg te jagen.
Tussendoor blaf ik eens even mee met de andere honden in het dorp , waarom weet ik ook niet maar dat grote beest bij de buren doet het ook.
Die hond, herder aan een ketting, vindt ik nog wel eng want hij is veel groter dan dat ik ben maar omdat ik nieuwschierig ben ga ik toch een paar keer per dag bij hem blaffen en langzaam durf ik dichterbij te komen.
Mijn tuig bevalt me prima en ik snap inmiddels dat als dat gepakt wordt er iets gaat gebeuren. Ik wil overal bij zijn en ga dan snel klaar zitten om mee te mogen.
Gisteravond door het warme weer buiten aan de riem gelegen. Ben nu langzaam aan het leren dat het reageren op alle katten geen zin heeft.
Ik eet heel erg goed en weet inmiddels overal mijn drinkbak te vinden.
Vanmorgen bij het uitlaten in het park was de confrontatie met de kleinere honden niet zo erg eng meer maar die grote jongens die er lopen laten me toch mijn staart tussen de poten doen.
Ga ik vast ook nog leren.
Lieve Lilian een grote knuffel van mij ook namens Helen
25-07-08
Lieve Lilian en Albert,
Ik maak zo veel mee dat het soms te veel is om te vertellen maar ik ga proberen het bij te schrijven.
Afgelopen vrijdag was het een week geleden dat ik in Leiden werd neergezet door jullie.
Het gaat me heel goed en heb het ook erg naar mijn zin.
Met Helen ben ik al echte maatjes. Als er iets onverwachts gebeurt is zij in de buurt om me gerust te stellen.
Vrijdag naar kantoor geweest en dat was inmiddels bekend. De vogels schieten links en rechts door de tuin en dat geeft me wat te doen.
Vrijdagmiddag in de auto, dat was niet nieuw meer. Ik ging op eigen kracht graag mee de auto in.
Komen we aan bij een boot waar ik al eerder kennis mee heb gemaakt, maar opnieuw was het even spannend.
Binnen was dit al gauw over en vond ik mijn eigen kleedje en eigendommen zoals de eend en de brandweerslang terug.
Onderweg had ik even in de auto moeten wachten maar dat leverde op dat ik een mergpijpje te kouwen kreeg,
Je wilt niet weten hoe lekker ik dat vind en nu nog want vanavond bij thuiskomst zat die nog in de reistas.
Tja dat kan Helen vergeten maar ik weet dat mijn botje er nog in zit en dan los ik het dus zelf op door te gaan zoeken en hem zelf uit de tas te plukken.
Ben ik slim of ben ik slim ?
De loopplank naar de boot (van beton) was eerst een beetje hoog maar de tweede keer viel alles al reuze mee, ik sprong zelfs zelfstandig aan boord.
Vandaag nadat ik los mocht rondlopen en achter alles aan ging wat bewoog (vogeltjes) had ik ook mijn angst overwonnen voor de loopbrug dus zonder riem ben ik behoudens het aan boord tillen,zelf aan boord gegaan.
Na gisterren (za) heb ik het achtwerdek en het lopen over een gangboord leren kennen, gaat de eerste keer niet vanzelf maar de tweede keer loop ik zelfstandig als een dappere hond achter Helen aan.
Vanavond thuis gekomen en dat was dierect bekend terrein. Speel kwartiertje en daarna een goede kluif of mijn mergpijp botje want die smaakt nogsteeds erg lekker.
We zijn echte maatjes aan het worden, al snel accepteerd hij nieuwe mensen maar blijft controleren of ik het er wel mee eens ben. Gaat helemaal goed.
Los lopen, fluiten, aan komen rennen en zich laten aan lijnen na een week is toch niet verkeerd zou ik zeggen.
Ik hou jullie op de hoogte.
Veel liefs en groetjes ven Helen en Odin
18-07-08
Hallo Lilian en Albert,
Ik hou een dagboekje bij van Odin om niets te vergeten en alles te kunnen vertellen.
Hier het eerste deel;
Ze gaat weg en laat mij hier met dat vreemde mens achter, piep nog even maar dat helpt niet . Aan de riem mee naar buiten maar alles is nieuw en dus ook eng. Het park heeft wel wat maar al die grote viervoeters maken dat ik ga blaffen , moet toch laten weten dat ik het allemaal erg eng vind.Mee in de auto naar een ander huis met een tuin waar ik lekker in de zon kan liggen slapen.
Heb een lekkere mat voor het raam kan ik alles in de gaten houden. Helemaal op van alle nieuwe indrukken ga ik slapen en wordt pas de volgende ochtend wakker. Onwennig nog in de nieuwe omgeving. weer naar het park en nu gaat het al een stuk beter . Zaterdagmiddag in de auto en naar een tuinfeest, allemaal nieuwe mensen maar ik krijg heel veel aandacht en dat is toch wel leuk.Er wordt een deken voor me geregeld uit een van de hondemanden en er wordt een buitenkachel bij me neer gezet waardoor iedereen gezellig bij me komt zitten om een sigaretje te roken.
zondag opnieuw op stap maar nu naar een boot, begin me al aardig thuis te voelen bij mijn nieuwe vriendin en ben inmiddels niet meer zo bang.
Maandagochtend maar eens mijn vriendin wakker gemaakt tenslotte ging er een wekker af met een kwispelende staart . heb er wel vertrouwen in en kan goed met haar overweg. We gaan in de auto en daar stap ik nu met plezier in , begrijp[ nu dat ik dan mee mag en niet alleen thuis blijf. Op het bedrijf heb ik de ruimte , er is verder nog niemand. Na een uurtje komt er een jongen binnen die heel rustig is en waar ik na enige tijd vrienden mee wordt want hij houd mijn riem vast als we weggaan om naar een groot apparaat te gaan kijken. In de auto mag ik bij hem op schoot en dat is niet verkeerd.aan het einde van de dag ben ik zo moe van alles wat ik heb meegemaakt dat ik thuis als een blok in slaap val.S nachts een paar keer mijn bek opengetrokken, tja als er een kat voorbijkomt laat ik dat niet ongemerkt voorbij gaan. Mijn buurhonden weten inmiddels ook dat ik hier woon want als ze langslopen laat ik mij wel even horen.
dinsdag het zelfde ritueel, echter er komt nu iemand binnen die ik een beetje raar vind. geef hem een schamp op zijn kuit , dit vind mijn vriendin niet goed en moet om die reden even op kantoor plaats nemen. Is niet erg dan kan ik even mijn ogen sluiten. Tenslotte is het kantoor mijn vaste plek en daar voel ik me prima bij.
Is er niemand dan mag ik lekker vrij rondlopen en rennen. Als er gefloten wordt dan reageer ik direkt want dat betekend dat er iets lekkers komt of dat we weggaan en tja ik wil alles meemaken en reageer daarom dan ook direkt. Het wordt steeds leuker hier. Het eerste commando "zit"zit er al aardig in en ik ben nieuwschierig naar wat er verder nog gaat komen.
We zijn gisteren en vandaag ook nog op school geweest, dat is een ervaring van lekkere luchtjes en altijd iets van eten op de grond . Iedereen vind me geweldig en ik had wel 10 nieuwe baasjes kunnen krijgen.
Lilian je ziet het gaat geweldig , ben helemaal gek met hem .
Heb wel al wat foto's gemaakt maar heb nog wat problemen met ze van mijn toestel naar de computer te krijgen zodra het lukt stuur ik ze.
In ieder geval bedankt voor jouw foto's dat zijn de eerste voor het plakboek.
Hoop dat het een troost voor je is dat het zo goed gaat met hem wat niet wegneemt dat je het gemis nog wel even zult voelen.
Gr.en een knuf van ons voor jullie