wspa

Dogstrust

WereldAsielen

Ciganka

16-02-2010

Met Chiganka gaat het super goed !!

Inmiddels zijn we verhuisd en de honden zijn al helemaal gewend hier.
Chiganka is behoorlijk aangekomen in de tijd dat ze hier is :-)
Zodra de ijskast opengaat, springen alle honden uit de mand en komen erbij staan om iets lekkers te komen halen.

Mensen die regelmatig bij ons thuis komen, kunnen Chiganka aanhalen. Ze heeft het nog steeds niet zo op fotocamera's
ik heb dus een "undercover" meegezonden van de afgelopen Kerstmis.
Chiganka komt ons, als ze wil spelen of aangehaald wil worden, zachtjes en uitdagend "bijten", en als ze dan
op dreef is flipt ze helemaal uit, de kleine dorpsgek haha.

Het gaat gewoon super met haar, zelfs ik sta soms versteld ervan hoe ze zo is veranderd ..... zo zie je maar dat zelfs
voor de meest "hopeloze gevalletjes" HOOP is, als je maar geduld hebt ..... dat iedereen dat maar weet !!! :-)

Groetjes en een pootje van Chichi, ons zigeunermeisje.

23 Okt 07

Hahahahaha, deze heb ik gisterenavond gemaakt en die wil ik je niet onthouden.

Groetjes Natasja

6-12-2006

Het verhaal van Ciganka en Natasja

Opvang van Ciganka
Ciganka was in het asiel erg bang en in 3 jaar tijd had ik (Wilma) haar niet één keer kunnen aaien. Maar we zagen toch wel dat ze steeds wat minder bang werd. Toen we een verzoek kregen van Natasje of ze Ciganka op mocht vangen hebben we nee gezegd. Maar Natasja gaf niet op en een hele tijd later vroeg ze het nogmaals. Omdat we toch wel positieve vooruitgang bij Ciganka zagen en Natajsa veel ervaring heeft met dit soort angstige honden besloten we Ciganka en Natasje een kans te geven. Ciganka is mee naar Nederland gekomen en verblijft nu in de opvang bij Natasja. Hier onder kunt u een verslag van Natasja lezen over het opvangen van het Bosnische zigeunermeisje Ciganka.

Ons zigeunermeisje.
De eerste avond was Ciganka heel erg bang, ik ben naast haar mandje op de grond gaan zitten met een dekentje om haar heen want ze razelde van angst en alle spanningen! Ik had haar drinken en brokjes naast de mand gezet zodat ze niet het hele eind door de kamer hoefde te lopen (en dus langs de andere 2 honden die in het midden van de kamer hun "stapelbedje" hebben staan).
Aan het eind van de avond, of eigenlijk was het al nacht, kwam ze een heel klein beetje los. Ze snuffelde en kwispelde al heel voorzichtig tegen me, en de kennismaking met onze spaanse hond was ook al redelijk verlopen.
Onze turkse hond gromde wat tegen haar en ging aan het andere eind van de kamer liggen waar ik nog een reserve slaapplaats had gemaakt, zodat ze zelf konden kiezen hoe of waar ze gingen liggen voor de nacht. Ciganka had de eerste nacht goed geslapen, ze lag zelfs met de pootjes omhoog! Ik had op de bank naast haar geslapen want ze was al zo alleen zonder haar oude vertrouwde omgeving en maatjes..
Bij het ontwaken begon ze te kwispelen en likte me gezicht af of ze wilde zeggen "dankjewel".....zo lief, zo dankbaar!

De eerste dagen heb ik haar zoveel mogelijk rust proberen te geven maar ik moest uiteindelijk toch echt gaan beginnen aan haar klitten (ze zat helemaal vol en stonk behoorlijk!! Phoephoe)
Maar omdat ik al in de gaten kreeg dat ze het niet wil hebben als iemand aan haar staart komt moest ik het voorzichting doen om het niet te verknallen. Ik heb gewacht totdat ze lekker ontspannen in haar mandje lag en ben toen begonnen met deel 1(!) van de klitten. Ze liet het redelijk toe dus blijkbaar had ik wel al zoveel vertrouwen van haar gewonnen. Ja, na alles wat ze meegemaakt had, zomaar een vreemde met een schaar aan je achterste laten zitten, is toch heel wat!
Op een gegeven moment "snapte" ze naar me en ik ben toen ook gestopt.
Niet omdat ik bang was maar dacht dat het anders teveel voor haar zou zijn.
Ze was dus half geknipt en het reslutaat zou ik pas goed kunnen zien in daglicht... !Nou het viel gelukkig wel mee, ze liep in elk geval niet scheef zoals Wilma al vroeg haha ; p

In de daarop volgende dagen kwamen we erachter dat Ciganka dol is op vis. Mijn dochter maakte op een avond een blikje tonijn open en Ciganka veranderde helemaal van een schuw hondje tot een circushondje. Een die op haar achterpoten ging staan en tevens zwaaide met haar voorpoten!
(En die staart maar heen en weer)
Hahaha heel grappig gezicht was dat.
De andere twee honden er ook bij en alle 3 de katten die vanuit hun hoge krabpaal miauwenden! Mijn dochter was helemaal omsingeld en jullie snappen al dat ze zelf bijna niets gehad heeft van haar visje... ; )

Ciganka was in de eerste dagen heel bang wanneer er iemand naar binnen kwam, ze ging dan meteen in het mandje liggen en soms zelfs bibberen!
Zelfs toen Marco en Veerle kwamen kijken hoe het met haar ging kroop ze weg. Dat is nu al een heel stuk minder. Ze komt nu zelfs al naar het bezoek toe en soms laat ze zich zelfs aaien! Soms, als ik haar aai en ik stop ermee gaat ze me zachtjes bijten zo van "ga eens door ja"..
Met onze spanjaard kan ze goed overweg, ze spelen heel vaak en als Ciganka er echt geen zin meer in heeft laat ze het ook wel zien door een snauw naar hem te geven. Is ook maar goed ook want die spanjaard weet anders niet van ophouden dus daar ben ik wel blij om!
Ook onze turkse hond doet inmiddels steeds vaker "normaal" tegen Ciganka : )

Na een week gestonken te hebben (tjongejonge pppffff haha) is ze EINDELIJK lekker in badje geweest en van al haar klitten af ; )
Ze was zo gek als een deur toen ze eruit kwam, volgens mij ook behoorlijk opgelucht dat die klitten nu niet meer achter haar kont aan bengelde! (arm beest....zou ze geen last gehad hebben van achtervolgingswaanzin denk ik dan?)
Ik was eventjes bang dat ik het verpest had.......maar nee......ik ben nog steeds haar vriendje! : ))
Euhm...oja.... de staart is nu even geen pluimstaart meer vanwege de klitten die ik eruit heb moeten knippen... en voor hondenkapster ben ik nooit geslaagd!
Hahaha, maar dat komt allemaal wel goed. Net zoals met Ciganka zelf!
Als de kinderen thuiskomen staat ze al klaar voor de deur met haar GROTE vrolijke oortjes naar voren, haar staart (wat ervan over is gebleven dan!) heen en weer zwaaiend voor de deur te wachten!
Lief he, ons "vleermuisje"...
Ze heeft al een paar keer met haar ijverig kwispelende staart mijn beker water van de tafel omgegooid bij de ochtend begroetingen, dus tegenwoordig staat er een flesje drinken ; )
(ja, ik slaap nog steeds op de bank bij de honden, veel gezelliger ook!)

Ze is een vrolijk, lief, aanhankelijk, maar vaak heel onzeker meisje dat soms plat gaat liggen omdat ze denkt dat ze slaag gaat krijgen, zooo zielig! Ik stel haar dan gerust en dan komt ze weer kwispelend staan maar dan wel nog steeds met gebogen hoofd....germ! Maar ondanks haar angsten doet ze het allemaal prima! Ze is vannacht weer "droog" geweest....tja....en vanmorgen heeft ze binnen geplast terwijl de achterdeur open was, dus daar is nog totaal niets over te zeggen... Dat komt ook nog wel goed.
Het zou natuurlijk wel zo kunnen zijn dat dat gebeurde omdat het nat was buiten hahaha misschien is Ciganka niet ze kapot van de regen! Tenslotte heeft ze die tijd achter zich dat ze in de regen en modder moest leven, toch? ; )

Gisteren heb ik haar mee naar buiten genomen aan het tuigje. Het was donker en heel rustig op straat, dus bewust gedaan vanwege het weinige verkeer. Als ze iets vreemds hoorde ging ze plat liggen!
Ik had Fiona ook meegenomen voor haar een wat zekerder gevoel te geven, en dat ze dus wat steun zou hebben.
Ze liep wel een klein beetje vreemd haha, maar ze heeft er wel van genoten! Ze bleef maar snuffelen overal en ik moest haar op een gegeven moment echt wel zachtjes dwingen om mee te komen naar huis hahaha. Leuk!
Af en toe, als ik wat tegen haar zei ging dat staartje heen en weer... ; )
Ze heeft nu ook haar mandje ingeruild voor haar eigen "sofa" onder het raam.
Zo kan ze alles goed in de gaten houden buiten!
In het begin had ik voor haar de jaloezieen (of hoe schrijf je dat?) dicht gemaakt zodat ze niet teveel indrukken kreeg te verwerken, maar nu zijn ze juist voor haar opgetrokken!
Het blaffen naar alles wat ze buiten ziet langskomen is nu ook al iets minder geworden....gaat ook wel over als ze eraan gewend raakt!

ffkes tussendoor » Ach madam slaakt een diepe zucht op dit moment vanuit haar luie sofa, jullie zouden haar moeten zien liggen : ))

Wat wel grappig was, ze had in haar tweede nacht mijn spijkerbroek mee haar mandje in gesleept en laatst ook mijn bh! ; )) hahaha. Oja en gisteren ,nadat ik eerst met ze allemaal om de beurt was gaan wandelen, was ik eventjes naar mijn mams op bezoek gegaan (was de eerste keer dat ik hun alleen liet). Ik dacht dat dat wel zou lukken en ze nu toch wel moe zouden zijn........hmmm.....maar nee!
Ciganka en mijn dolle adhd spanjaard Ro hadden ff op 2uurtjes tijd een feesie gehad!!
Hmmppfff...mijn gordijnen losgerukt, met het NEPschapenvelletje waar Ciganka nu op slaapt door de kamer gesleept, het stapelbedje van mijn turkie helemaal overhoop gehaald en de kleedjes eruit getrokken, en mijn leuke zonnebloemlampjes lagen helemaal kapot door de woonkamer!
Haha maar die blik van Fiona....(turkie)....die stond zooo zielig naar haar bedje te kijken en toen weer naar mij, zo van "en waar moet ik nu dan slapen?" haha.
Ook dat gaat wel over! Fiona heeft dat ook allemaal gehad.

Het gaat dus goed met Ciganka, ze geeft mij de indruk dat ze hier best gelukkig is! Aanhankelijk is ze in ieder geval wel want ze loopt me overal achterna. Ook wil ik nog even zeggen dat ik blij ben dat Wilma mij de kans gaf om Ciganka een toekomst te geven en wil haar bij deze bedanken voor haar vertrouwen in mij!
En dan vooral ook nog Veerle die zo lief was om Ciganka met mij te gaan ophalen in Herwijnen, en Marco die een "Tommie" had geregeld zodat we goed aankwamen...
Allemaal bedankt!! : ))

Knuffels aan alle hondjes,
Natasja

31 jan 2007

Jaaahhhaaaaaa, Ciganka is niet meer ons opvanghondje......neeheejjj........ze mag hier voor ALTIJD blijven wonen!!! We kunnen haar niet meer missen!! : ))

En het gaat goed met haar, ze is zelfs al een heel klein beetje bijgekomen. Ze pikt nog steeds wel het lekkerste uit de etensbak maar ze eet nu eindelijk veel meer "vreemde dingen" zoals hondenchocolaatjes, koekjes, buffelhuidstaafjes en zelfs frietjes(?!)

Ze heeft geen ongelukjes meer binnen en gaat heel graag overal mee naartoe. Ze ligt tegenwoordig ook met Fiona samen in de mand. Dat heeft ze eerst alleen maar gedaan met Ro want het klikte niet zo geweldig met de dames.

Met bezoek (vooral vreemde) is ze nog steeds helemaal in rep en roer, ze gaat dan als een gek tekeer met blaffen. Bij mensen die ze kent komt ze uit zichzelf om ze te begroeten. Ze geeft dan een lik, of bijt zachtjes in de hand, en als je stopt met aaien slaat ze haar poot tegen je aan zo van "enne? ga eens door met aaien".

Laatst was het haar zelfs te koud tijdens het uitlaten. Ging ze met haar kont op de grond zitten razelen van de kou...

Ze krijgen nu dus alledrie een dikke kenneldeken voor als het hun te koud is met wandelen hahaha. Buiten haar hobby 'wandelen' ligt ze het liefst op haar (nep!) schapenvachtje te slapen.

Geregeld gaat mijn dochter van 14 met de 2 dames op bezoek bij oma! Mijn zoontje van 10 gaat dan met Ro "mannendingen" doen zoals achterom voetballen.

Zodra de dames binnenkomen rennen ze (negeren zelfs de 4katten!) meteen naar de koelkast. Ze krijgen dan altijd plakjes vlees en weten dat maar al te goed!

Namens Ciganka en mijzelf bedanken wij Wilma,Peter, Tanja, Veerle, Marco, adoptieouders, en alle andere mensen die zich over Ciganka hebben ontfermd!

Zonder hun was het nooit zover gekomen dat ze na al die jaren ellende nu een eigen gezin heeft waar ze voor altijd mag blijven....

Pootje van Ciganka : )