Stichting dierenopvang Bosnië
Santi (Cherry)
10-02-2010
Een half jaar is ze nu bij ons, het mooiste hondje van allemaal. Santi krijgt van (bijna) iedereen complimenten, en (bijna) iedereen wil haar aaien.
Maar dat gaat mooi niet door. Vreemde handen aan haar lijf, nog steeds een brug te ver. Want vreemde handen zijn eng. Dus die worden handig ontweken. Tenzij… er snoepjes in zitten natuurlijk!! Dan mogen die handen heel dichtbij komen, zich openen, en hup! dan haalt zij het snoepje snel weg.
En intussen denkt Santi eigenlijk dat iedereen die haar benadert, snoepjes in de aanbieding heeft. Door zoveel mogelijk ‘vreemden’ te vragen of ze haar een snoepje wilden geven, hebben we haar namelijk over haar grootste angst voor mensen heen geholpen. Haar grootste angst, want al begeeft ze zich intussen dolgraag en vol vrolijkheid in de buitenwereld (en hoe anders was dat in het begin!!), er blijft een zeker wantrouwen naar aangeklede dieren op twee poten. Eigenlijk zijn er slechts een paar van die dieren die ze kwispelend begroet. En dat zijn allemaal… hondeneigenaren!
Dat móet goed volk zijn, lijkt ze te denken.
Want honden, dat is een heel ander verhaal! Daar kun je mee spelen spelen spelen!! En daarna kun je er ook nog mee spelen spelen spelen!! De angst die ze voor soortgenoten had toen ze net bij ons was, is nagenoeg helemaal verdwenen. Soms, als er eentje luid blaffend op haar af komt die ze nog niet eerder heeft ontmoet, of wanneer het aantal honden om haar heen iets te groot wordt, kruipt ze nog wel eens weg. Dan gaan haar rug- en nekharen overeind staan, krult haar staart zich tussen haar benen en speurt ze zenuwachtig naar de nooduitgang. Maar meestal is die nooduitgang niet nodig. Meestal is ze dapper genoeg om te blijven staan en te ontdekken dat die andere honden toch wel okay zijn, al hebben ze dan een grote mond, of al zijn ze dan met veel. En dan… nou ja… dan is het dús tijd om samen te spelen spelen spelen!! Eén keer werd het haar wel teveel. Toen dook ze de struiken in, liet mij roepend, ongerust en in de stromende regen achter in het park, en holde (helemaal) naar huis. Daar ging ze voor de deur zitten wachten tot deze openging… hoorde ik van mijn man… geschrokken maar ook opgelucht…
Nu ons puppenkind heerlijk kan rennen en vliegen met andere honden is ze in huis wat rustiger.
Het bankstel hebben we intussen opgegeven, dat wel. Santi’s energie, zullen we maar zeggen, heeft fraaie gaten in de bekleding gecreërd maar voor we overgaan tot de aanschaf van een nieuwe bank, wachten we even tot haar nieuwste vriendje wat groter is: Luka de kat, net zo jong en speels als zij.
Met hele scherpe nageltjes. Waar hij gelukkig heel voorzichtig mee is als hij en Santi spelen. En ook daar krijgt Santi niet snel genoeg van. Want die achterpootjes, daar kun je zo heerlijk in happen… En dat nekje, dat kun je zo geweldig in je bek pakken… En zo wordt er heel wat door het huis gebuiteld. Tot groot ongenoegen van onze oudste kat Shy… die nog minder rust heeft en veel droomt van de tijd dat ze nog alleen was, en papa en mama helemaal voor zichzelf had…
22-10-09
Het gaat goed met Santi!
Ze gaat op alle vlakken flink vooruit! Bijna elke dag neem ik haar mee naar een parkje bij ons in de buurt, waar ze lekker los kan lopen.
Als ze andere honden tegenkomt, gaan haar haren nog steeds recht overeind staan en maakt ze vaak omtrekkende bewegingen, maar steeds vaker laat ze zich benaderen, komt ze toch even onderzoeken en snuffelen, en soms speelt ze zelfs (een hele poos)!
Jammer genoeg is ze twee dagen geleden enorm geschrokken van twee loslopende honden die wild blaffend op haar af kwamen stuiven.
Sindsdien durft ze weer minder goed het stuk te lopen waar we liepen toen dat gebeurde.
Het is zelfs gebeurd dat ze, zodra ze in de verte een hond ontwaarde vanaf die plek, weg liep, ook van mij! Helemaal terug naar de straat! Wat ik natuurlijk geen fijne ontwikkeling vind...
Met bezoekers in huis gaat het ook steeds beter. Aanvankelijk vrat ze ze haast op, ze blafte en gromde en hapte in kuiten om ze toch vooral weer zo snel mogelijk weg te krijgen. Als de bel ging, stoof ze de trap af richting indringer.
Dat laatste doet ze nauwelijks nog. Gisteren ging de bel en bleef ze zelfs lui liggen slapen! Pas minuten later kwam ze een keertje kijken of er misschien ook echt iemand naar binnen was gestapt.
De loodgieter die ons riool repareert en in de keuken stond, werd vervolgens niet eens op één blafje onthaald!
Santje krijgt dus meer vertrouwen in het leven, hebben we bedacht, en daar zijn we erg blij mee.
Afgelopen weekend zijn we een paar dagen naar een hotelletje op de Veluwe geweest.
Daar overtrof ze onze stoutste verwachtingen. Ze was zó braaf en dapper!
Ik had verwacht dat ze de hal van het hotel niet eens zou binnenstappen, maar ze tippelde zo naar binnen.
Vervolgens had ik verwacht dat ze de hotelkamer niet op zou durven, maar ze tippelde weer zo naar binnen. Vervolgens had ik verwacht dat het wel eens moeilijk zou kunnen worden haar ’s ochtends met het ontbijt alleen op de kamer achter te laten, maar ze gaf geen kik.
Ook dacht ik dat ze ons avondeten in een restaurant schier onmogelijk zou maken, maar eigenlijk ging ze meteen rustig liggen onder tafel.
Nog even dus, en onze hond is een modelhond, haha.
Ze heeft heerlijk in de bossen gerend en gespeeld (verstoppertje!), al vond ze het af en toe ook nog wel eng aangezien ze zomaar opeens andere mensen en honden kon tegenkomen. Verder heeft ze lekker van de paardenpoep gesnoept en uit modderpoelen gedronken, zodat ze ook flink gebraakt heeft…
Op cursus gaat het goed. Maar alles dat we daar saampjes leren, staat of valt met eigenlijk maar één oefening: de aandachtsoefening.
Als we haar kunnen aanleren altijd aandacht voor ons te hebben als we daar om vragen (haar naam roepen), dan kan dit hondje alles.
Ook ‘HIER’ komen dus als ze in een park bij me wegloopt, richting de straat, voor een hond in de verte…
Groetjes van Natasja, Ruud en Santi herself
9-09-2009
Daar zat ze, een maand geleden, net gearriveerd vanuit Bosnië: in het verste hoekje van de tuin, schuilend achter een grote struik, om maar zo ver mogelijk bij alle mensen en andere honden vandaan te zijn. Want wat vond ze het eng, onze Cherry, die intussen is omgedoopt tot Santi. Maar wat is ze intussen uit haar schulp gekropen!
Santi heeft zich ontpopt tot een echte boef. Sokken, schoenen, pantoffels, kranten, tijdschriften, de post – niets is veilig en alles wordt gestolen. Slopen doet ze niet, maar lekker knagen en sabbelen kan in haar ogen geen kwaad. Dus: zijn we iets kwijt, of is het opeens verdacht stil in huis, dan weten we dat we op zoek moeten naar háár. Tevreden zal ze iets dat niet voor haar bedoeld was tussen twee voorpoten en meerdere tandjes houden. Van spelen krijgt Santi niet snel genoeg. Wat vooral leuk is, is van stoelen op banken en van banken op stoelen springen. Het liefst als die stoelen en banken bezet zijn door ons…
Hoe ongeremd ze zich intussen thuis gedraagt echter, buitenshuis is nog steeds duidelijk dat Santi niet overloopt van zelfvertrouwen. Ze is bang voor andere honden en voor (kleine en grote) mensen die aandacht aan haar besteden. Aanvankelijk kroop ze weg, maar intussen is ze overgeschakeld op een andere tactiek: blaffen en grommen, en soms zelfs happen – tot nog toe altijd in de lucht. Door haar angst weigert ze tijdens het uitlaten soms van A naar B te gaan: plots durft ze die straathoek écht niet om, of die lantaarnpaal écht niet voorbij. Ook autorijden is eng, maar de angst om überhaupt de straat op te gaan – om die drempel van het veilige huis over te stappen en de wereld in te gaan – die is al een stuk minder. Al hebben we heel wat keren een half uur of meer met z’n tweetjes op straat op haar staan wachten?. Buiten eten geven heeft echter geholpen.
Al met al hebben we onze handjes vol aan Santi. Maar ze is het waard! Ze is ontzettend lief, leert graag en snel, maakt ons elke dag aan het lachen en is een lust voor het oog. Met deze laatste loftuitingen is onze kat het niet geheel eens, laat zij weten. Zij blijft die spring-in-het-veld maar een verstoring van haar voorheen zo rustige leventje vinden. Voorlopig zoekt zij haar heil dus vooral elders: buiten, op straat, waar Santi het af en toe zo eng vindt…
17-08-09
Binnenkort volgt hier een update van de inmiddels geplaatste Cherry!
Ze heeft een fantastische plek gevonden!
