Nina22 juni 2007 Hallo Willeke, Nou eens een straathond…….. altijd een straathond. Het is geen spaniel, het is geen labrador of retriever………………het is Nina en als Nina niet met haar gatje op het natte gras wil zitten, dan doet ze dat dus ook niet. Anders doet ze het altijd wel. Dat levert op een examen geen punten op. Daar ga ik dan met mijn handen die volledig naar de worst ruiken, ze ruikt aan de grond maar mij volgen………vergeet het maar. Maar een baas binding heeft ze wel. Ze denderde mij bijna omver toen ze, op mijn geroep vanaf de andere kant van het veld komen moest. Dat zijn nog eens punten………………maar of ik het win als er een interessante haas in de buurt is, dat valt te betwijfelen. Je snapt het dus al, voor de examen commissie niet goed genoeg maar voor mij wel. Het is een schatje met haar streken en die begin ik steeds beter te begrijpen. Ze geniet als we richting de auto gaan, ze geniet als we naar het strand gaan, ze geniet als we naar het bos gaan. We kunnen haar overal naar toe meenemen. Het komt steeds minder voor dat ze echt heel erg angstig is. Voor grote voorwerpen of grote honden blijft ze op afstand maar dat kan geen kwaad en als je haar rustig toespreekt en met zachte maar dwingende hand meevoert, kom je daar ook weer voorbij. Kortom ik geniet nog steeds van haar en ben enorm blij dat ze in ons gezin is gekomen. Van de zomer met de vakantie gaat ze mee varen. Hoe dat gaat verlopen……………..dat vertel ik in het najaar. Prettige vakantie! Groetjes Bert en
Karin 11 mei 2007
Hallo Willeke, Je mailtje is gekomen in onze vakantie, vandaar dat het even duurde voordat je antwoord kreeg. Het was de eerste keer voor Nina om met ons te mogen kamperen en dat is natuurlijk een groot avontuur. De hele dag lekker buiten in het zonnetje want dat scheen volop en daar naast een prachtig bos vlak bij waar in eindeloos gewandeld kon worden. ’s Avonds mocht ze bij ons in de caravan slapen en dat is leuk………………al je bazen binnen handbereik. Wat een aandacht!! Kortom het ging heel erg goed. Ze lag overdag buiten aan een lange ketting want los bij de caravan dat gaat niet, dan gaat mevrouw zelf op onderzoek uit en krijg ik haar maar moeilijk terug geroepen. Af en toe word je daar natuurlijk baldadig van en ga je knagen op van alles binnen je buurt, lekker puh baas! Dan moet je me maar niet vast leggen. Ze is wel nog steeds erg happerig. Als je haar even aait dan gaat meteen die bek open en wil ze een speelse bijt geven. Dat is lang niet altijd even prettig en daar valt ze moeilijk in te corrigeren. Maar over het algemeen is ze heel lief en weet ze van gekkigheid niet hoe ze je aandacht moet trekken en dan is de kunst om die aandacht positief om te buigen. Morgen gaan we voor het eerst sinds drie weken weer naar hondentraining. Ben heel benieuwd. Training van de hond is een consequente bezigheid die een lange tijd in beslag neemt, daar ben ik nu wel achter en om alle neuzen van alle gezinsleden een kant op te krijgen om hetzelfde te doen is ook een lange bezigheid. Maar geduld zal beloond worden. Een teek had haar ook nog te pakken gehad. Hoelang dat ”ding” daar heeft gezeten weet ik niet maar de dierenarts heeft hem verwijderd en mijn vermoeden van een teek bevestigd dus mijn kennis over honden gaat gestaag vooruit. Bijgaand een foto van onze Nina. Tot schrijfs maar weer. Groetjes Karin en
Bert en Nina 17-03-07 De training begint zijn vruchten af te werpen. Zitten, liggen en blijven gaat steeds beter. Inmiddels laten we haar op sommige moment af en toe los lopen. Ze is dan in ieder geval een stuk minder bang voor grote honden. Vorige week heeft ze zo 1,5 uur op het strand heen en weer gerend. Steeds weer 100 meter sprint en dan weer terug om te laten zien wat een grote hond het wel is. De rest van de zondag lag ze uitgeput te slapen J Groetjes en succes
met alle ontwikkelingen rondom het Asiel. 18 febr 2007
Hoi Willeke, Volgens mij heeft Nina een paardenmiddel als narcose gehad. Ze is tot op heden best nog wel suf en ligt lekker op haar kussen te slapen met een deken er over heen. De hele familie is zorgzaam voor haar, en overlaat haar met aaitjes en kusjes. Vannacht mag ze bij uitzondering bij Bert en mij op de kamer slapen, dan hebben we voor ons gevoel meer zicht (hoewel de bedoeling is dat we zullen slapen) op haar. In de auto naar huis heeft ze bijna de hele rit heel zachtjes liggen piepen. Dat was best wel aandoenlijk. Volgens mij was ze dan ook wel blij dat ze eenmaal thuis rustig kon liggen. Eenmaal thuis heb ik haar niet meer horen kreunen. Hierbij nog een foto van de patiënt. Bedankt voor jullie goede zorgen en het was erg prettig om met jullie kennis te maken. Dan weten we de gezichten achter hondenopvang.com. Groetjes Bert en
Karin 11 febr 2007
Hallo Willeke, Met Nina gaat het steeds beter. Ze wordt vrijer en begint nu ook ondeugend te worden. De slippers van de baas meenemen naar haar kussen is geen zeldzaamheid. Je kunt merken dat het nog een jonge hond is, ze wil veel spelen (ook met de katten die daar nou net weer niet van gediend zijn) en hapt daarbij het liefst in alles wat beweegt (kuiten,handen, armen). We proberen het happen af te leren want met name kleine kinderen schrikken daar nogal van. Vandaag heeft mevrouw samen met Marieke buiten gespeeld met een hele grote tennisbal. Omdat het gras half onder water (bagger) stond kwam zowel dochter als hondlief stinkend smerig weer thuis. Nadat ze samen in bad waren geweest was alles weer toonbaar. De ontmoetingen met kleine honden gaat steeds beter. Grote honden is nog steeds een probleem en daar is ze dan ook doodsbang voor. Hopelijk leert ze op de cursus ook met grote honden om te gaan. Volgende week gaan we starten en zowel Nina als haar bazen zien daar erg naar uit. Ik zal nog een foto mee sturen van haar in haar nieuwe omgeving. Volgende week de sterilisatie. Dat is nog wel eventjes spannend hoe ze daar doorheen komt. Groetjes van Bert en Karin 23 jan 2007 Hallo Willeke, Het gaat het heel goed met Nina. Ze is al voor de tweede serie prikken bij onze eigen dierenarts geweest en heeft haar helemaal gezond verklaard. Ze waren in die praktijk allemaal verrukt van haar. Ze gedroeg zich voorbeeldig. Daarnaast lukt het Nina prima om zich aan de regels van het huis aan te passen. Binnenkort gaan Nina en ik naar de hondentraining. Leuk voor haar en voor mij, dat geeft zelfvertrouwen. Groetjes Karin 14 jan 2007 Beste mensen, |
