MAZA & ROSA (TINKA)

24-06-08

Dag Willeke (en de rest),

Alles gaat hier naar wens met onze lieve schatjes. Maza is stabiel rustig en lief, Rosa is stabiel Rosa: een terriër in hart en ziel. Voor mij is dat niet altijd even fijn maar daar kan zij niks aan doen natuurlijk.
Ze bezorgt me af en toe de schrik van mijn leven: ontsnapt als ze de kans schoon ziet (maar komt altijd zelf weer terug, eventueel door het kattenluik), bijt zich een weg vrij als mijn (nieuwe) tent op haar is gevallen! en zo nog wat dingen. Maar los daarvan is het een schatje. Ik ben net terug van vakantie maar alleen Maza heb ik meegenomen. Ik denk dat ik er mezelf maar ook Rosa geen plezier mee zou hebben gedaan om haar mee te nemen op een camping. Ze moet dan de hele dag vast aan een lijn. Bovendien heb ik erg slecht weer gehad, dus veel in de tent gezeten, dat zou een regelrechte ramp voor haar zijn geweest. Ze is dus samen met de kat naar een goed pension geweest en heeft daar alleen maar haar kussen gesloopt. Verder is alles goed gegaan. Ze kon daar buiten los lopen op een afgezet terrein en met andere honden spelen en graven. Dat is het liefste wat ze doet.
Ja en Maza is en blijft het allerliefste, mooiste, slimste hondje van Bosnië, wat al die andere mensen ook zeggen!!!!
Ze is wel erg roedelgevoelig, doet in een roedel andere dingen dan wanneer ze alleen is, zoals blaffen naar andere honden (en soms zelfs mensen als een van de honden uit het roedel dat ook doet), maar het stelt niks voor, ze doet alleen maar mee. En sinds Rosa er is gaat Maza ook ineens op de stoelen en banken liggen, hetgeen ze voor die tijd niet deed. Och, je hebt wat over voor je beestjes hè!
SDB gaat ook als een speer geloof ik. Ik kan de honden inmiddels niet meer bijhouden die geplaatst worden, het zijn er erg veel, goed hoor.
Hopelijk kunnen jullie hiermee weer vooruit.

Groetjes aan iedereen en tot gauw een keer.
Lieve groetjes van Myriam, Maza, Rosa en Pitchou.

19 juni 07

Hallo Willeke,
We zijn koud 2 dagen terug van vakantie in Frankrijk. We zijn 2 weken weg geweest, hebben het heerlijk gehad. Ik had een aanhangertje gehuurd om Maza en Rosa wat meer ruimte in de auto te gunnen. Ze vinden autorijden nog steeds niet leuk maar houden zich rustig tijdens het rijden.
Ik heb gisteravond mijn fototoestel bij vrienden laten liggen anders zou ik je nu enkele vakantiekiekjes laten zien maar dat komt dus nog.
Het gaat nog steeds uitstekend tussen die 2. Af en toe doet Rosa een greep naar de macht maar dat laat Maza tot nu toe nog niet gebeuren.
Ik denk wel dat ik met Rosa een kursusje moet gaan doen. Het is een eigenwijs hondje en luistert slecht. Ze is zo bezig met alle andere dingen behalve mij. Ze maakt het zelf wel uit wanneer ze luistert en ze is ook wat bijterig, vooral naar mannen. Ze hapt zo net even in de broekspijpen en dat vinden de meeste mannen niet zo leuk. Ze blaft en rent overal achteraan als ze de kans krijgt, dus echt een jonge hond, veel terriër, voor niks en niemand echt bang, zo doet ze tenminste.
En Maza doet van de weeromstuit nog mee ook. In Frankrijk hebben ze ook menig man afgeschrikt en iemand zei tegen mij dat ik met die 2 nergens bang voor hoefde te zijn, dat ze mij wel zouden beschermen!!
Dat valt nog te bezien maar ik wil niet dat mensen mij niet meer willen ontvangen als ik mijn honden bij me heb, dus ik moet er iets mee.
Verder heeft Rosa bij iemand waar we te gast waren in Frankrijk een hele grote gerookte ham te pakken gekregen en was er heerlijk aan aan het eten voordat ik het in de gaten had en heeft ze binnen geplast op het tapijt van die mensen.
In mijn eigen huis lijkt het sloopgedrag een beetje af te nemen maar dat durf ik niet al te hard te beweren want je hebt het nog niet gezegd of ze heeft weer iets gevonden wat eraan moet geloven.
Je hoort, ik heb mijn handen er aan vol, maar los daarvan is het een schatje.
Vooral als ze niet jouw dingen sloopt en je kijkt er van de buitenkant tegenaan is het erg grappig allemaal.
Gelukkig kan ze ook erg lief zijn, ze moet alleen nog veel leren en ik moet er wat steviger tegenaan gaan, het geen ik wat moeilijk vind. Met Maza hoefde dat helemaal niet, bij mijn vorige hond weer wel. Het voelt zo onrechtvaardig om zo'n klein hondje harder aan te pakken maar ze gaat met je lachen als je het niet doet. Ze is dan wel klein van formaat maar het is echte een grote hond in een klein lijfje. Ik kom er wel uit hoor, maar het duurt altijd even voordat je een besluit neemt. Je geeft een vinger en ze neemt beide handen!!

Lieve groetjes Myriam, Maza, Rosa en Pitchou

30 jan 07

Dag Wilma,
Om je goede moed te geven, hier weer een aantal foto's van mijn (en ook jullie) schatjes.
Maza is zo lief voor Rosa, dat zie je steeds als ze samen ergens liggen maakt ze haar ogen schoon of zorgt anderszins voor haar. Ze kunnen nu niet meer tegelijk los in het bos want Rosa is zo mogelijk nog een fanatiekere jager dan Maza en samen blijven ze uren weg. Ook al roep ik me hees, de natuur wint het echt wel van mij en ze komen pas als ze bekaf zijn. Dat moet ik niet hebben natuurlijk.
Maar los daarvan zijn het zulke schatjes en nu is het natuurlijk Rosa die ieders hart steelt. Mijn schoonzus is helemaal jaloers en zou haar zo mee willen nemen (maar ze krijgt haar niet hoor!!!).
Ik ben nog steeds dolgelukkig met hen en hoop dat nog vele lieverds hier in Nederland een fijn thuis vinden.
Lieve groetjes, Myriam, Maza, Rosa en Pitchou

24-11-2006
Het gaat uitstekend met kleine Rosa. Ze is al helemaal zindelijk, speelt als een gek met Maza die het ook hartstikke naar haar zin heeft en echt de grote zus uithangt. Het is zo leuk om te zien hoe die 2 spelen.
Deze week heeft vooral Mariet hen de hele dag opgevangen, volgende week heb ik veel vrij en bemoei me ermee. We zijn tot de conclusie gekomen dat we een moordhond getroffen hebben.
We zijn haar langzaam aan een ritme aan het wennen dat past binnen ons leven en ze doet het echt geweldig. Ze moet uiteraard nog veel leren, eerst wil ik haar leren niet achter de kat aan te zitten want dat is natuurlijk spekkie!!!
Ze doet Emma en Maza in alles na, dus het goede maar ook het vervelende, zoals blaffen tegen de postbode. Ze luistert natuurlijk nog geen snars, hoewel ze haar nieuwe naam best al begint te kennen. Dus nog heel wat werk aan de winkel.
Ikzelf vind het vooral zo leuk te zien hoe Maza reageert, dat had ik nooit gedacht want Maza speelde voorheen met niemand anders dan met Emma. Maar Maza en Rosa kunnen soms niet van elkaar afblijven: ze bijt Maza in de poten, hangt in haar nek en oren en Maza vindt het allemaal prima. Ook zij daagt uit en het is echt heel leuk om te zien.
Soms kunnen ze al even alleen blijven, maar als het te lang duurt gaat Rosa iets van mij pakken: een schoen, mijn sloffen, mijn BH, sokken, alles wat mijn geurtje heeft, denk ik.
Kortom, het is een ontzettend scheetje waar we nog veel plezier van gaan hebben. Ik zeg "we" omdat Mariet en ik dat toch voor een groot deel samen doen. Zij werkt niet meer buiten de deur en de honden zijn dus veel daar.
Als zij op vakantie zijn, komt Emma bij mij en is er iemand anders die hen uitlaat en mee naar hun huis neemt.
Ik ben beretrots op het sociale netwerk dat ik hier heb: wel 3 tot 4 mensen waarop ik kan terugvallen, wie heeft dat nou????
In mijn geval is het alleen wonen en werken dus niet echte een handicap. Daarbij blijven de honden flexibel door ook bij anderen in huis te zijn en met verschillende honden om te moeten gaan.
Nou, genoeg voor deze keer. Hopelijk blijft je vertrouwen groot. Je hoort van me als er ontwikkelingen zijn (en die komen zeker!!!!)
Ik ga nu even het filmpje bekijken want dat heb ik nog niet gezien.
Ik vond het ook hartstikke gezellig en zal Josien ook nog even bedanken.

Tot gauw, lieve groetjes, Myriam, Maza en Rosa

20-11-2006
Hoi Wilma en de rest,
even de eerste update, zoals jullie dat noemen, over Tinka. Op de terugweg hebben Mariet en ik hevig zitten verzinnen wat een leuke naam voor Tinka zou zijn en hebben tenslotte gekozen voor: Rosa! Dit was de tweede naam van mijn,het vorig jaar overleden moeder, die ook erg gek op dieren was.
Bovendien klinkt het mooi in het rijtje: Emma, Maza, Rosa, toch?
Ze doet het geweldig!!! Het is net alsof ze altijd hier geweest is. Ze heeft echt geen trauma opgelopen ergens: vrolijk, vrij, vriendelijk, nieuwsgierig.
Gister zijn we bij thuiskomst meteen weer even het bos in gegaan om haar te laten plassen, deed ze ook meteen. Toen naar Mariet thuis, want die vangt haar overdag op en het is voor Maza beter om niet meteen in eigen huis met haar nader kennis te laten maken. Maza verdraagt niet zomaar een vreemde hond in haar huis.
Bij Mariet was het eerst hevig snuffelen overal en na een tijdje begon Rosa Maza uit te dagen om te spelen, en dat lukte nog ook.
Daarna naar huis, geen probleem meer binnen. Voor het slapen gaan heeft ze weer gepoept en geplast (ze poept veel, dun, eet alsof haar leven ervan af hangt, deed dat misschien ook wel in het asiel) en toen in haar mandje mee naar boven en slapen gaan. Ze ging keurig in het mandje naast mijn bed liggen slapen. Ze is vannacht wel enkele keren wakker geweest en maakte mij ook wakker. Toen moest ze weer poepen en plassen (deed dat op de badkamer maar ook beneden in de kamer). Daarna waren haar darmen zo leeg dat die lagen te knorren, dus ik heb niet zo heel veel geslapen.
Ze is vanmorgen om half 7 mee het bos in gegaan, liep keurig met ons mee. Ik ben om 8 uur naar het werk gegaan en Mariet heeft Maza en Rosa om half 9 gehaald en de hele dag in huis gehad. Het is uitstekend gegaan. Ze heeft niets in huis gedaan en kon het allemaal al 4 uur ophouden. Ik denk dat ze even een nieuw ritme moet krijgen (Maza is ook een beetje van slag, de kat krijgt er nu erg van langs van haar, even afreageren, denk ik) en dan komt het allemaal goed. Ze moet natuurlijk nog wel opgevoed worden : ze springt overal op, onder en in, kent natuurlijk nog geen commando's maar komt wel redelijk goed.
Ze moet haar nieuwe naam nog leren maar ik denk dat ze dat snel doet want ze is heel slim, doet de andere 2 onmiddellijk na. Dus heb ik weer een allerslimste, mooiste, liefste hondje uit Bosnië getroffen. Wat ben ik toch een bofkont!!!
Ik vond het gisteren trouwens weer een leuke bijeenkomst. Jammer dat het zo regende want mijn jas was niet waterdicht en dat is op den duur niet fijn, bij zo'n regen.
Maar de lunch was erg gezellig, vooral als je zo'n kadootje mee naar huis mag nemen.
Ik heb Lilian al gemaild en gebeld. Ze vertelde dat ze thuis toch wel even heeft zitten huilen, ze miste Tinka al heel erg en dat kan ik me helemaal voortstellen.
Het is echt een scheetje.
Ik zou nog wel langer door kunnen typen maar zo is het eerste bericht wel genoeg, denk ik.

Tot een volgend keertje, lieve groetjes: Myriam, Maza, Rosa en Pitchou

Juli 2006

Hallo Wilma,

het wordt weer eens tijd voor Mazanieuws! De `life update` heb je zelf kunnen zien bij de hondenwandeling maar dat is alweer even geleden. Zoals al vaker gezegd: de veranderingen die zich voordoen worden steeds kleiner en zijn niet meer zo spectaculair als in de beginfase dat een hond in Nederland is, maar toch! Als ik mijn wandelingetjes met Maza maak zie ik een gelukkige hond:  blij, vrolijk en vooral zelfverzekerd in haar eigen omgeving. Ze kent alles en iedereen, rent als een gek naar de mensen toe waarvan ze weet dat ze iets krijgt, blijft uit de buurt van honden die ze niet zo ziet zitten, lacht als ze blij is.

Dit wereldhondje is mee op vakantie in Frankrijk geweest, de afgelopen 2 weken! In de auto zitten vindt ze nog steeds niks; ze wil er niet in, bibbert, transpireert maar doet het toch maar. In een volgeladen auto was er nog net een plekje voor haar. Ze vond het heel raar, een camping, een hotel. Maar eenmaal op de plek van bestemming geïnstalleerd, werd het al gauw haar eigen omgeving en waakte ze zelfs.

We waren in de Gorges du Tarn, een prachtige omgeving met hoge, steile bergen. Ze is mee geweest op van die moeilijke wandelingen, waarvan ik hevig moest transpireren, hijgen en puffen, maar Maza rende als een berggeit de moeilijkste paadjes op en af. Ik hield soms mijn hart vast, zoals ze dat deed en ook nog kans zag te gaan liggen rollen (rollen en vliegen happen zijn een van haar eerste levensbehoeftes, nog eerder dan eten!). Ik was zo bang dat ze van de steile helling af zou rollen maar dat gebeurde niet, ze weet precies wat ze doet en had er zichtbaar schik in.

Ze is ook mee geweest een grot bezichtigen, een informatiecentrum in de bergen in, winkelen, terrasjes pikken, luieren, kortom, alles wat een mens op vakantie zoal verzint en ze deed het allemaal. Eenmaal weer thuis, weer na 2 hele dagen in de auto hebben moeten zitten!, was ze heel blij dat ze haar mandjes weer had, ging rechtstreeks naar boven, naar ons nest, zal ik maar zeggen.

Bij de wandelingen werd weer iedereen hartelijk begroet. Wat een lekker ding is het toch.

Hopelijk heb je een goede indruk gekregen van hoe het was: actief zijn, afgewisseld met rusten en slapen voor, achter en in de tent.

Het was een fijne vakantie, voor herhaling vatbaar, en dat autorijden, nou ja, je moet er iets voor over hebben om ergens te komen, het is zo weer vergeten.

Tot een volgende keer, groetjes Maza en Myriam (en Pitchou).

23-11-2005

Daar ben ik weer een keer met Mazanieuws.

Maza gaat hardstikke goed. Afgelopen week heeft buurhond Emma hier gelogeerd. Weet je nog dat Maza haar zo aanviel toen Emma hier binnen kwam in de begintijd van Maza? In de tussentijd zijn ze heel veel bij elkaar geweest, meestal in Emma's huis en dat was geen enkel probleem. Toen was het de tijd dat Emma weer een keer moest komen logeren en we hebben het erop gewaagd. Het ging geweldig, fantastisch. Er is geen onvertogen woord gevallen, ze speelden samen, in elkaars poten happen, een beetje klieren en zo, maar geen een keer te ver. Het was eigenlijk heel erg gezellig. Het uitlaten ging ook veel anders: ze hebben samen ontzettend gerend, rondgestruind, de neus achterna, jacht op groot wild, denk ik.

Het was weer stil toen Emma terug was naar huis. Met ontmoetingen buiten is het tot nu toe geen enkel probleem geweest. Maza zal nooit een hond uitdagen of aanvallen. Ze rent zelf heel hard rond als ze het te eng vindt of wil spelen en doet nog steeds de uitnodigentotspelen truck, al is het soms met de haren omhoog. Als er wat te wild "gespeeld" wordt, doet ze nooit mee. Het is een voorbeeldige hond. Ik hoef nooit bang te zijn voor uitschieters. Ze kan in haar enthousiasme wel eens heel gek doen en uit de bol gaan, maar dat is nooit vervelend.

Nu merk ik pas hoe ingewikkeld mijn vorige hond Vico in elkaar zat. Daar was ik eigenlijk wel altijd heel gespannen bij als we andere honden tegen kwamen. Die kon wel ineens uitschieten en dat wist ik nooit helemaal zeker van te voren.

Verder speelt Maza in huis ook wat meer, samen met mij stoeien, van die kleien beetjes in mijn mouw en dat het velletje er soms tussen zit. Ze schrikt niet meer zo snel van een stemverheffing, kortom ze raakt steeds meer thuis en zit goed in haar vel. Ze ziet er ook echt fantastisch uit: ze glanst als een spiegeltje!

Lieve groetjes, Myriam, Maza en Pitchou

09-07-2005

22-06-2005

21-06-2005

10-06-2005

23-04-2005

Het gaat inderdaad bijzonder goed met mijn Mazaatje. Ik verbaas me iedere dag over haar. Als ze ligt te slapen kan ik heel lang naar haar zitten kijken en bedenken wat een knap hondje het is en zo dapper. Je kent haar natuurlijk alleen vanuit Bosnië, maar hier komt ze helemaal los. Ik snap niet hoe snel zoiets kan, want ze blijft bij echt nieuwe dingen ineens heel onzeker, maar het is een clowntje.

Ze is vooral 's morgens in het bos helemaal gek, rent als een dwaze rondjes om me heen en nodigt andere honden uit met haar te spelen en te rennen, zo echt met de kont omhoog en de voorpoten uitgestrekt. Als ze een andere hond tegen komt gaat ze er met een grote boog omheen voordat ze besluit dat het goed is. Ik ben echt verliefd op haar. En nu ligt ze rug aan rug met Vico in de gang te slapen, iets wat ik nooit gedacht zou hebben, van Vico vooral niet want die moet toch ook niet alle honden en vooral niet aan zijn lijf. Maza leert ook snel van Vico, ze blaffen samen tegen de postbode of als de bel gaat of als Vico denkt iets anders te horen wat niet altijd het geval is, want hij wordt doof. Je ziet, ik geniet met volle teugen.

22-04-2005

Maza steelt hier in de omgeving alle harten. Ondanks haar gereserveerdheid, in eerste instantie, wordt ze steeds vrijer buiten. Ze rolt aan de riem in het gras en is heel vrolijk. In huis gaat het ook hardstikke goed. Ze durft nu iedere deur door en piept niet meer als ze me even niet ziet. Vandaag heb ik haar voor het eerst in de auto meegenomen (ze moest even mee naar de dierenarts om te wegen want ze heeft wormen, dus tabletten gehaald en dat gaat op gewicht, zoals je weet), dat vond ze minder leuk, erin gaan. Eruit gaat heel makkelijk. Ook heb ik haar even mee naar mijn werk genomen omdat daar een lift is en ook dat bij de inburgeringscursus hoort die ik haar geef. Nou, dat is dus ook heel eng! Eruit ging ook weer veel gemakkelijker dan erin. Maar ik ben ervan overtuigd dat ze alles leert. Ik heb het idee dat haar gereserveerdheid meer te maken heeft met het onbekende dan dat ze vervelend is behandeld door mensen, want daar gaat ze toch vrij gemakkelijk naar toe.

17-04-2005

Ik wil je weer even wat Mazanieuws sturen en je nogmaals hartelijk danken voor het mooiste, dapperste en slimste Bosnische hondje dat je voor me hebt meegebracht.

Maza doet het geweldig!!! Ze overwint dagelijks haar angsten, is vrolijk (kwispelt veel), durft al door de voordeur te stappen, heeft al gepoept en geplast, heeft gespeeld met andere honden, durft langs een stel heel boos blaffende honden achter een groot hek te lopen, heeft al haar gekke 5 minuten gehad en moest toen heel hard rondhollen en luistert als de beste!!! Het gaat heel goed met Vico en Pitchou samen. Deze laatste heeft ze nu ook ontdekt en ze wil er wel wat meer van weten. Kat en hond hebben al aan elkaars neus geroken en dat ging prima. Ze kan piepen als een cavia als ze me niet ziet, ligt lekker in haar mand om te slapen, is een grote vrijkont en wordt het liefst de hele dag geknuffeld (wat natuurlijk ook veel gebeurt).

Maza hier nog in het asiel