Okaca

21-05-08

Hallo allemaal,

Hier een berichtje van het baasje van Okaca.

Het gaat ontzettend goed met haar. Zij is nu 2 jaar bij ons en je kent haar werkelijk niet meer terug. Het is een heel relaxt hondje geworden.

Ze houdt me nu minder in de gaten en is behoorlijk zelfverzekerd geworden. Natuurlijk, haar huis, is nu voor altijd en ze zal nooit meer in de steek gelaten worden.

Ze gaat ook prima met Raya, mijn andere hond, om.

Helaas is het zicht van Okaca wel heel erg achteruit gegaan en daar is weinig aan te doen. Naar mijn idee heeft ze daar geen problemen mee.
Bij lange wandelingen gebuikt ze mij als haar ogen en blijft ze veilig achter me lopen.

Haar karakter is zo mooi......zo lief voor iedereen. Nog steeds ben ik elke dag gezegend met haar!

Groetjes van Patricia Anchelon uit Amsterdam

december 2006

He hallo,

Het is nu al weer een tijd geleden dat je een berichtje van me hebt ontvangen. Nou hier is het dan............

Natuurlijk wil je weten hoe het met Okaca gaat? Ze is zo lief, ligt echt elke avond in dr eigen mand, die ze van Raya heeft ingepikt, naast mijn bed. Meestal ga ik eerder slapen dan Danielle maar Okaca wil dan perse met mij mee naar boven en wens niet zonder mij in de huiskamer te blijven. Soms gebeurt dat wel eens dan gaat ze protesteren door met dr nageltjes op het pakket te dansen....geweldig om te horen als je al in bed ligt..........Tja zo gehorig is het bij ons. Ach dan roep ik haar maar........en ja hoor dan rent ze, met haar nu toch al wel stramme pootjes naar boven en ploft in dr mandje. Zo schattig.

Het is enig om te zien dat Okaca samen bij Raya beneden in een mand wil liggen maar helaas is het mandje te klein voor 2 honden.........Maar ik heb straks 3 weken Kerstvakantie en dan ga ik een grotere maken. Ben benieuwd hoe het dan samen gaat op 1 groot kussen.

Qua gezondheid gaat ze goed. Ze begint wel erg stram te worden maar doet zo dr best om af en toe toch een stevig rondje te rennen. In de tuin gaat ze tekeer als een circushond met tennisballen. Ze heeft toch soms moeite om dr plas op te houden. Van mij mag ze dan ook stiekem een plasje in de tuin doen. Je kan toch merken, dat ze denk ik, toch wat ouder is dan wij in eerste instantie vermoedden. Maar dat geeft niet. Het is zo een lief beestje die ik voor geen goud kwijt wil.

Patricia en Danielle.

09-10-2006

Ze gaat zich steeds meer thuis voelen. Haar afwachtende houding is nagenoeg verdwenen.

Daaren tegen laat ze wel haar dominante gedrag zien. Ze wil, ze zal en ze moet. Daar is Raya af te toe wel eens de dupe van. Naar mij probeert ze ook een bepaald gedrag te vertonen. Gelukkig niet negatief maar je moet wel laten zien wie de baas en waar haar plaats is. Het eten gaat nog steeds gescheiden en daar moet ik nog steeds tussen staan, hihi. Raya wordt regelmatig uit dr mand gezet want zij wil er ook bij liggen en tja soms gaat dat dan wel eens mis. En dan moet ik weer optreden.

Het dwangmatig krappen en likken begint nu heel langzaam  zijn vruchten af te werpen, daar moet je ontzettend veel tijd aan besteden en dat gaat nu goed.

Zodra ik thuis kom en ze krijgt aandacht, rent ze naar haar etens en drinkbak en rent vervolgens weer naar mij toe en daarna weer terug voor een hap en een slok. Ook daar moet je veel tijd aan besteden. Is eigenlijk best wel zielig. De aandacht die ze bij thuiskomst dan krijgt is misschien iets te veel en moet op een andere manier gebeuren. Nu ben ik aan het uitzoeken hoe ik dit nog moet doen. Op het moment van thuiskomst haal ik maar heel snel het eten en drinken weg. Terwijl Raya om me heen draaft en me zeer uitbundig begroet. Dit gedrag vertoont ze ook als een standje krijgt. Ach het zijn net kinderen.......... daar ben je ook ruim 18 jaar mee bezig om ze op te voeden.

Daarnaast wil ze binnen nog wel eens haar territorium afbakenen door tegen de tafel, hun speelmand of het konijnenhok te  plassen. Daar heb ik nog geen oplossing voor gevonden. Misschien heb jij een tip? Daarnaast blijft ze steevast poepen in de tuin terwijl ze bij elke uitlaatbeurt alles doet, 4x per dag. Daarnaast is ze wel zindelijk.

Maar........naast als dat geklaag over haar is ze heel lief naar mij en Danielle en gelukkig ook naar buiten. In het park gaat alles prima, loopt lekker los en heel soms gaat ze uit haar dak en gaat ze rennen. Jammer dat je nog niet hebt gezien als ik haar uitlaat.

Ik denk dat ze in het verleden heeft moeten leren achter dr baas aan te moeten lopen. Doet ze bij mij ook. Ze loopt nog net niet met haar neus tegen mn achterbenen. Zodra ze moet plassen of poepen gaat ze een plekje zoeken om vervolgens naar mij toe te rennen en als een slaaf weer achter me te moeten lopen. Dit is heel zielig om te zien.............Soms stop ik even om haar te prijzen en dan zie je steeds maar weer dat ze ineen krimpt en op de grond gaat liggen met dr poten in de lucht om zich over te geven. Ik pak haar meestal even bij dr snuitje en ga vervolgens spelen. Om haar te laten zien dat er niks aan de hand is.

Maar ze worden wel goed verzorgt hoor. Met dierendag hebben ze, als voorgerecht, grote garnalen gegeten, incl. kop en schil. Haha gelukkig zijn al onze vingers nog intact.......maar scheelde niet veel.

Als hoofdgerecht kregen ze mosselen, die overbleven, en het nat van de mosselen, heb ik door hun eten gedaan. Als deze buikjes niet heerlijk gevuld waren dan weet ik het niet meer. Er zat wel een klein beetje wijn bij de mosselen........hihi.

Volgende week ga ik wel even met Okaca naar de dokter om haar 2 nageltjes te knippen die op haar achterpoten zit (duimpjes). Die groeien zo snel en omdat ze helemaal rond groeien gaan ze bijna in haar velletje zitten. Omdat deze duimpje geen functie hebben zal ik in overleg met de dokter beslissen of ze eventueel helemaal weggehaald kunnen worden. Je merkt met lopen dat ze daar heel veel last van gaat krijgen.

Okee dit is verhaaltje Okaca........ en mocht je in de buurt zijn...........m'n deur is open!!

Patricia

15-06-2006

Hai tante Wilma en anderen,

Denk ik afgelopen zaterdag ochtend gezellig een wandeling met Raya en mamma te maken, zet ze me af bij een een of ander vreemd mens die zegt kapper te zijn. Mamma liet me daar zo maar achter.

De kapper stopte me in een heel groot bad, maakt me nat en gooit zomaar allemaal rotzooi over me heen en begint me als een dolle te masseren. Woef, ik leek wel een schuimpie met allemaal bubbeltjes. En daarna allemaal weer water over me heen, getsie.

Toen kwam het engste; ze ging met een een af ander apparaat over mijn vachie om al mijn haren weg te halen. Althans de losse haren dan, en toen ging ze me ook nog borstelen. Woef, wat had ze een werk zeg en zo warm hadden we het. Daarna ging ze mijn kontje, pootjes, snoetje, staart en nek en ook nog mijn oren scheren. Ze is ook nog tussen mijn tenen geweest. Tjeetje, wel 10 kussens bij elkaar. Ze ging ook nog manicuren.......woef gelukkig geen nagellak.

Na 2 uurtjes was ik eindelijk klaar en gelukkig was mamma wel op tijd om me weer op te halen. Woefffffffffff komt ze binnen......kijkt ze me aan en toen zag ik 2 hartjes in haar ogen........ ze vond me zo mooi geworden. Tja eigenlijk heeft ze wel gelijk.

Samen gingen we nog over de markt lopen met mijn snuitje in de wind en mijn gekamde antenne in de lucht.

Thuis aangekomen had ik meteen Raya, die mijn parfum zachte vachie begon te ruiken, om me heen. Zo jaloers joh......

Zelf mijn maatjes uit het park konden hun ogen en neus niet van me afhouden. Zooooo mooi ben ik geworden.

05-05-06

Hier nog een berichtje van de 2 week van Okaca.

Het moppie gaat zich steeds meer thuis voelen hier in huis. Ze speelt soms alsof haar leven ervan afhangt. Het is een geweldig gezicht om te zien hoe ze met een bal aan het voetballen is. Ondertussen zijn alle teddyberen die ik op de rommelmarkt heb gekocht al gesloopt. Ze gaat als een wilde tekeer op deze beren. Geweldig om te zien.

Het is ontzettend grappig om te zien hoe ze mijn andere hond met sommige dingen na-aapt. Ze speelt met flessen die Raya dagelijks uit het park mee neemt naar huis.Vind ze niet meer eng. Vervolgens zijn we dan in de tuin met zn drieën aan het voetballen. En als je ziet hoe ze met een hondepieper speelt. Op het moment als ze het geluid al hoort staat ze al voor je, oortjes omhoog, bekkie open en haar antenne gaat alle kanten op.

In het park met de andere honden komt ze steeds losser. Ze komt al kwispelend het veld oplopen en gaat de andere honden begroeten. Haar vrees daarin is nagenoeg weg. Ik laat haar daarin gewoon haar gang gaan. Maar blijf daarin wel oplettend.

We zijn nu al 2 keer naar het stand geweest en daar heb ik haar voor het eerst los laten lopen. Vond ze doodeng. Maar naarmate de dag vorderde durfde ze wel een paar meter bij mij vandaan te lopen. Ze vond het ook niet meer zo eng om met haar pootjes door het water te lopen.

Vrijdag zijn we naar Texel gegaan en lekker door de bossen gelopen. Heeft ze geweldig gedaan. Zelfs haar conditie gaat met sprongen vooruit. Vervolgens hebben we een terrasje gepakt. Ze ploft dan neer en is dan zo lief, terwijl Raya alle kanten op wil gaan. Haha Raya kan qua gedrag nog wel wat van Okaca leren. .

Thuis doet ze het heel goed. Haar ogen en vacht gaat er steeds beter uitzien. het glimt weer. Ze krijgt elke dag wat extra vitamines en schapenvet. Het borstelen laat ze gelaten toe en gaat er zelf bij liggen. Jaaaa als je dr maar aanraakt mag je werkelijk alles bij dr doen.

Ze gromt niet meer als je onder het eten haar bakje weg neemt, ook dat vind ze prima nu. Ze gromt ook niet meer als je dr een kus op dr koppie wilt geven. Je ziet haar steeds meer opbloeien en vertrouwen krijgen. Ook de mensen in onze omgeving overladen haar met complimentjes.

Vanmiddag hebben ze allebei lekker paling gegeten. Luxe he ........ hadden ze wel verdiend en is nog gezond ook!!

Groetjes van Patricia

29-04-06 

Ik ben donderdagavond met Okaca naar de dierenarts geweest voor haar laatste inenting. Ze is meteen even verder nagekeken, hart, longen, nieren, schurft, ect. Hihi we tilden haar op de tafel bij de dokter.......... en ja hoor deze dame nam het er meteen van en ging niet zitten maar gewoon uitgebreid op tafel liggen, zo van kom maar op, doe met me wat je wilt. Al haar nageltjes zijn geknipt, ook van haar nageltjes van haar duimpjes. Het prikje liet ze gelaten toe. Ik heb met de dierenarts afgesproken wat de jeuk betreft dit nog ca 3 weken aan te kijken en tussentijds even goed te laten trimmen. Mocht ze dan nog last van jeuk hebben dat krijgt ze hier een prikje voor. Wat het likken van haar poten betreft kan het een gewoonte zijn. Haar kussentjes zijn inderdaad wel iets droog en beschadigd maar ze denkt niet dat het daar aan ligt. Ze is prima op gewicht; 13.5 kilo. De bouw van het beestje vond ze uitstekend. Kortom mijn moppie is gezond en goedgekeurd!

Vanmiddag zijn we met Raya en Okaca over de Koningenmarkt geweest. Ze heeft zich uitstekend gedragen tussen al die mensen massa, wel een beetje schugter maar dat is helemaal niet verkeerd. Goed voor de socialisatie.

Patricia