Amber

Hallo Willeke,

Ja, dat is inderdaad erg lang geleden inmiddels, zit ook al een tijdje in mijn hoofd dat ik jullie even terug moet mailen. Maar ons 2e kindje werd geboren en het is hier erg hectisch geweest allemaal. Ook voor Amber natuurlijk, maar die is gelukkig helemaal gewend aan al die drukte...

Amber doet het hartstikke goed, we hebben haar omdat ze toch last bleef houden van haar pootjes op een dieet gezet en ze is 2 kilo (ongeveer) afgevallen en sindsdien rent ze vrolijk rond en trekt ze nauwelijks meer met haar voorpoten. Ze scharrelt lekker rond in de tuin (uitgebreid liggen is een beter woord) of op het veld met de ander hondjes die ze daar inmiddels goed kent, is erg lief met de kindjes, vooral omdat ze ook nog eten kan snaaien bij ze zo af en toe, glipt weg als ze het te druk vindt worden en dan gaat ze op ons bed liggen (mag natuurlijk niet!) of liever nog met warm weer in de tuin of in het zonnetje in de gang. Ze blijft enthousiast naar allerlei mensen toe, niemand komt hier het huis in zonder Amber even geaaid te hebben! Ze kan goed alleen zijn, soms is ze het er alleen niet mee eens als ik de hele dag gewerkt heb, even een wandeling met haar maak en dan weer weg ga om de kindjes op te halen van de creche, dan gaat ze op zoek naar alles wat eetbaar is. Zo kwam ik een keer thuis en zag ik haar met een pak nutrilon babymelk (helaas een nieuw pak) op haar kop, zelf kreeg ze die er niet meer af, zat vast, arm beest, (en dan ben je maar 10 minuten weggeweest). Volgens mij zeg ik dat iedere keer maar we zouden haar niet meer willen missen! Amber heeft ook inmiddels haar A certificaat en B certificaat gehaald op de hondentraining, we waren begonnen met C maar toen werd ons 2e kindje geboren dus we gaan het ergens in het najaar weer oppakken, niet dat we denken dat ze die C training ooit gaat halen maar ja, ze vindt het leuk om bezig te zijn.

En inmiddels is er ook een 2e hond in huis: de schoonmoeder van een vriendin van mij kwam te overlijden, en die liet een hond van 12 jaar met nierproblemen achter, die hond kwam al uit het asiel, en mijn vriendin is helaas hartstikke allergisch (en jammer voor haar dol op honden maar ja, dat gaat nou eenmaal niet). Dus we hebben eerst dat hondje als logeetje bij ons genomen maar nu dan maar permanent geadopteerd ook, zo zielig om haar terug te sturen naar het asiel, mensen zitten toch niet echt te wachten op een hond die aan de medicijnen is. Amber tolereert haar inmiddels wel heel goed en volgens mij vindt ze het stiekem ook wel gezellig zo. Ik wandel wel grotere stukken nog 's avonds met Amber want Kelly kan niet zo heel erg ver wandelen en ik wil wel graag dat Amber haar energie kwijt kan. Was wel erg wennen hoor in het begin, je merkt toch dat een hond heel erg onderdeel is van je gezin en zo'n nieuwe hond komt er toch eventjes bij en moet ook een plek veroveren. Ach, soms gaan de dingen gewoon zoals ze gaan.

Groetjes Karin, Elfred, Pepijn, Kieran, Amber en Kelly

Gaat helemaal prima met Amber, en met haar en de kleine samen ook. Voor Amber is het wel wennen, vooral omdat Pepijn inmiddels ook op de grond aan het rollen is, daar wordt ze helemaal enthousiast van, maar dat gaat soms gepaard met hapneigingen (naar ons, niet naar de kleine) en dat is wat lastig af en toe. Maar ook die fase zal wel voorbij gaan, als ze ook daaraan gewend is. Ze vindt het wel heel leuk dat Pepijn haar nu ook af en toe probeert te aaien, en ze weet dat als ze onder Pepijns stoel gaat zitten tijdens etenstijd ze daar wel het een en ander aan broodkorstjes toegeschoven krijgt (Pepijn gooit het af en toe expres op de grond, hangt over z'n stoel heen om te kunnen zien wat Amber aan het doen is). En af en toe horen we door de babyfoon Amber heen en weer trippelen boven, dan gaat ze stiekem even kijken of alles wel goed is in Pepijns kamertje. Eind augustus komt er als alles goed gaat een 2e kindje aan, dus we zijn erg benieuwd hoe Amber dat gaat vinden, maar met de juiste verdeling van aandacht denk ik dat dat wel goed komt, Amber is echt een gezinshondje en ze vindt het erg fijn om erbij te horen. Inmiddels weet ze ook dat ze de speeltjes van Pepijn met rust moet laten, maar ze gaat wel steeds zo dicht mogelijk bij hem (of op zijn kleed als hij er niet is) liggen.
Voorlopig proberen we ook zoveel mogelijk met Amber te doen zonder Pepijn, ze gaat elke zaterdag met Elfred naar de hondentraining, en die b-cursus gaat ze ook nog wel halen (hoewel ze voor komen moeilijk blijft vinden als er eendjes in de buurt zijn) en we zijn ook van plan om met dat soort dingen door te gaan, zodat ze niet het idee krijgt opzij geschoven te worden door iemand anders!
Met Ambers poot gaat het redelijk, soms zie je dat ze weer last heeft (aan de poot die geopereerd is!). We laten de 2e poot niet meer doen, pas als ze daar echt last van krijgt, want voorlopig kan ze rondrennen in het bos en ik vind het te zielig om nu die 2e poot te opereren waardoor ze straks weer een half jaar niets kan! Tussen Amber en andere hondjes gaat het eigenlijk ook goed, vroeger gromde ze naar andere honden en begon ze gelijk te blaffen, inmiddels begint ze met snuffelen en spelen (vooral met grote herdershonden speelt ze graag, alleen is het zielig dat die veel harder kunnen rennen dan zij).

Ik stuur je 2 fotootjes van Amber mee. Wij zijn nog steeds erg blij met haar, ze is weliswaar eigenwijs, maar wel een hele lieve en aanhankelijke hond!

Groetjes, Karin

Amber is steeds liever aan het worden de laatste tijd, ze gromde vroeger heel erg naar andere hondjes, en begon altijd met blaffen, maar tegenwoordig doet ze dat nog maar bij heel weinig hondjes. Ze kent inmiddels de hondjes in de buurt en beetje en daar speelt ze tegenwoordig ook mee... het lijkt of haar zelfvertrouwen echt een stuk groter is geworden en ze ook een stuk meer gewend is. Daarmee is ze ook veel liever geworden. Eind mei beginnen we met de hondentraining en die loopt tot eind augustus. Ik denk dat we daar wel een hoop aan hebben want Amber luistert wel maar toch vooral ook wanneer ze daar zin in heeft. In de herfst moet haar andere pootje geopereerd worden, ik kijk er wel tegenop want het is zo zielig als ze dan niet kan lopen, of maar een klein beetje kan lopen. De tuin is inmiddels klaar en ook dat vind ze echt leuk, ze moest eerst wel wennen eraan dat wij echt gingen zitten in de tuin, maar inmiddels zoekt ze dan zelf ook een zonnige plek op waar ze lekker kan liggen. We hebben een vogelbad in de tuin staan, dat is dus inmiddels Ambers extra drinkbak geworden. De tuinslang is ze erg bang voor merken we, iedere avond moeten we nu nog het gras sproeien, en zodra ze ziet dat we dat ding pakken rent ze naar binnen of ze gaat heel dicht achter degene die niet de tuinslang heeft staan.

We hadden het er gisteren nog over dat we even een mailtje moesten sturen. Sinds Patricia is langsgeweest is Amber een stuk liever geworden, ze bijt ons nog wel af en toe, maar ze weet nu dat het niet mag en houdt heel erg snel op. (Amber was te enthousiast met spelen en probeerde de baas te zijn. Patricia, die honden traint,is op bezoek geweest bij Karin en heeft gekeken naar het gedrag van Amber) Wij zijn daar heel erg blij mee! Ook haar gedrag naar andere hondjes toe gaat beter. Op deze manier is het leuk om een hondje te hebben... volgens mij is ze ook blij nu dat we eindelijk in het nieuwe huis wonen, het is ook een stuk rustiger voor haar, maar 1 adres...

18-10-2005

Met Amber gaat alles goed, ik heb het idee dat ze al aan ons gewend aan het raken is en inmiddels een beetje tot rust komt. We vinden haar nog steeds hartstikke lief (maar als je die foto's ziet ben je ook helemaal verliefd natuurlijk) en zeggen ook vaak dat wij echt geluk hebben met zo'n hondje. Amber is erg op mensen gericht! En met snoepjes het hier komen trainen en alles gaat ook steeds beter. Eigenlijk hebben we haar ook pas iets meer dan een week en gaat het dus behoorlijk goed! Dit weekend hebben we met haar gewandeld op de Veluwe en ze vond het helemaal geweldig. Wij wat minder want bij elk eekhoorntje werd mevrouw helemaal dol en sprong ze alle kanten op... oh ja, en paarden vindt ze ook niet leuk, zat ze op de achterbank, wij waren alweer helemaal vergeten dat ze bij ons in de auto zat en opeens horen we een geblaf... bleek dat we langs een weiland met paarden (of eerder nog pony's) reden. Ach ja...

Een paar dingen die wat minder zijn... ze blaft en gromt heel erg naar andere honden. We zitten dan ook nog niet in een groep met de hondentraining, maar krijgen prive tips. Misschien als Amber iets rustiger is dat we dan wel naar de groep kunnen. Het blaffen en grommen wordt ook erger als ze meer stress lijkt te hebben. We wachten even af wat er gaat gebeuren, als het niet beter gaat zou ik graag een keer naar die gedragspsycholoog willen die je kende. We doen het nu dan ook even rustig aan met uitlaten, we mijden de routes waar veel andere honden komen, zodat ze eerst even goed aan ons kan wennen en zich veilig voelt.

En verder wordt ze begin december geopereerd aan een van haar pootjes, want die is zo scheef gaan staan dat het kraakbeen bij haar elleboog aan een kant al is weggesleten (artrose). We hebben foto's laten maken van dat pootje en beter om nu te opereren dan dat ze over een paar jaar niet meer kan lopen (toch). Wel zielig voor haar, dan heeft ze een paar dagen maar 3 pootjes waar ze gebruik van kan maken, maar de orthopeet waar ze naartoe gaat is wel een goede vent, dus ik heb er alle vertrouwen in.

08-10-2005

Even een kort berichtje over Amber. Donderdagavond (de eerste avond hier) was het allemaal heel erg onwennig voor haar, logisch natuurlijk. De autorit ging trouwens wel hartstikke goed, ze was wel een beetje opgewonden maar ging op een gegeven moment lekker tegen me aanliggen. Vrijdagochtend had Amber de tijd van haar leven, want ze ging op eendenjacht (waren wij wel iets minder blij mee...) en sprong in een keer het water in (oeps). Maar haar wond ziet er goed uit en de dierenarts zei dat het geen probleem was (hoewel beter van niet natuurlijk). Naar andere honden toe is ze over het algemeen heel nieuwsgierig, naar sommige honden blaft en gromt ze heel erg. Vrijdagavond heeft ze kennisgemaakt in de videotheek met een grote Duitse herder en dat vond ze allemaal reuze interessant!

Vandaag is ze in de dierenwinkel op de foto gegaan... ze ziet er erg schattig uit maar de foto krijgen we pas over 3 weken. Maandag dan gaan we op intake bij de hondentraining, ik heb er wel zin in! Ben erg benieuwd. We vinden in ieder geval dat we het heel erg getroffen hebben met zo'n lieverd als Amber en we zouden haar nu al niet meer willen missen. Ook fijn dat ze echt wel een buitenhondje is, we hebben al een paar lange wandelingen gemaakt met haar. Wel denk ik dat het voor Amber in ons nieuwe huis fijner is, dan heeft ze ook meer de mogelijkheid om even de tuin in te wandelen. Vandaag is ze wel het balkon op geweest maar daar ben ik toch niet zo gerust op...

AMBER