INSA

22-10-08

Hallo,

Met Insa hier gaat alles heel goed.We hebben veel plezier aan haar.Ze gaat ook goed om met de andere honden hier in huis.

Deze week gaat ze toch even in bad ,want ze maakt putten zoals vossen doen in de tuin,en speelt er met de 2 grote andere honden in.
Dan hangt ze vol met kwijl van het spelen. Ze leert hen graven en allerlei andere dingen.(ze hebben veel plezier)

Als meisje kan ze goed om met de 2 rakkers die reuen zijn.
Ze laat zich niets doen.En laat hen heel hard lopen in onze grote tuin van 500m².

Ze kunnen zo hier echt hond zijn en allerlei dingen uithalen.
Als ze eens binnen komt, ze kunnen altijd naar binnen en naar buiten, dan heeft ze haar eigen nestje.
Toch ga ik voor Insa zelf eens een huisje maken, want ze zit zo graag in een hol dat mischien een houten huisje voor haar een betere luxe is.
Maar ja ze rolt nu graag door het zand en zo. En als ze het graag doet en plezier heeft, dat is toch het belangrijkste.I k kuis dan maar wat meer ,dat heb ik ervoor over.

Alles is hier aangepast aan de honden. Wandelen kan ik niet met een hond, dat is altijd al zo geweest, daarom geef ik hen hier mischien wel wat meer vrijheid en speelruimte en mogen ze wat meer uithalen zoals putten maken.

Het is leuk om te zien dat ze er zelf plezier in hebben, zeker als ik in de tuin kom en Insa nergens zie,dan komt na eventjes het kleine vossenkopje (want dat heeft ze wel) boven uit het grote zelfgegraven hol. En is ze zo fier als een echte dame die een villa bezit.

Als ik haar zo zie,dan ben ik ook gelukkig.

Veel hondenpootjes uit Limburg (Belgie)

Vera

3 maart 07

Hallo,

Met Insa gaat het erg goed.

Ze leert veel bij en is altijd een overdreven gelukkige hond. Telkens ik haar droogvoer bijvul, vliegt haar staart er haast af van het heen en weer zwaaien. Ze is dan toch zoooo blij! En dat hoeft niet echt, want ze heeft altijd haar droogvoer klaarstaan , dus ze kan altijd eten zonder erop te moeten wachten.

We hebben wel een afrastering bijgeplaatst zodat ze niet bij de kippeneieren kan, want anders pikte ze dagelijks een boel eitjes om direct op te eten! En niet dat ik dat erg vond, neen helemaal niet, maar teveel eieren eten is zelfs voor een dier niet goed!

Nu krijgt ze er 1 per week en dat kent ze erg goed, want alle dagen zit ze aan het hek te wachten tot ik van bij de kippen terug kom. Eens de eitjes geraapt zijn,mag ze dan ook de grotere tuin in om rond te lopen en te spelen, want dan is er niet direct een ei in de buurt snap je?

Ze is een lieve en aanhankelijke hond geworden, en komt met alle andere dieren overeen, zonder problemen, ook met de katten nu. In het begin kende ze die helemaal niet ,maar op een rustige manier is het dan uiteindelijk gelukt om de katten als medehuisgenoten te aanzien, en niet meer als jacht-object zoals in het begin.

Buiten hebben we ook een hoop hooi liggen voor de schapen en daar gaat Insa dikwijls in liggen om te slapen en ze stopt er ook dingen in weg die ze heeft verroverd of heeft gevonden. Dat vind ze leuk dus we laten haar maar doen in de hooibalen, want ze geniet ervan.

Binnen wriemelt ze zich in het allerkleinste nestje dat naast een kast staat, alhoewel er voor haar een grote is klaargezet. Van het begin af aan kiest ze voor het kleine mandje waar ze dan haast opgevouwen in kruipt. Leuk gezicht hoor! Hieronder enkele foto's van Insa



Insa staat op de laatste foto met onze Hovawart,deze is nu 16 jaar, maar heeft zware artrose, ze zijn de beste maatjes geworden ondertussen. En Insa pakt zijn taak van waken wat over omdat ze merkt dat hij te traag is geworden. De hovawart krijgt zware pijnstillers en zolang hij nog kan lopen, blijft hij zeker in leven en bij ons, want een hond die je zo lang hebt geef je niet graag af, al heb je andere dieren. De medicatie is erg duur per maand,maar daardoor kan hij nog genieten van het leven. De klever op zijn rug op de foto is ook een pijnpleister die we toen uitprobeerden, maar de vloeibare medcijnen hebben een beter resultaat tot op heden ,dus dan blijven we deze maar geven. Zolang ze maar niet te veel pijn hebben en gelukkig zijn, dat is toch het belangrijkste voor de hond.

Hier ligt Insa binnen te wachten tot er iets kan worden verkregen terwijl mijn zoon aan het koken is. Ze ligt dan rustig alles in de gaten te houden ,en blijft wachten tot hij dan een kleinigheidje aan haar geeft. Zo zie je haar ook even langs de achterzijde,want ze heeft een prachtige vacht gekregen en haar staart is ook prachtig geworden. Haar vacht heeft een ondervacht en als ze in de rui is,dan moet je haar plukken, want het haar valt er niet uit! Net een schapenvacht die er onder de oppervacht zit, van warme wol. In het seizoen van winter naar zomer houden we maar een halve hond over ! Want dan verliest ze dus enorm veel ondervacht die alleen in de winter terug komt. We hebben dan een vuilniszak vol na het uitplukken en dit kan zelfs zijn, dat we het op 1 a 2 dagen hebben in orde gebracht en dan is het net een andere hond!

Groetjes aan iedereen van ons allemaal!

12-12-2005

Met Insa gaat het erg goed hier,ze is vertrouwd geraakt met de andere dieren,poezen en andere honden,chihuahua's en een oude hovawart. In het begin zag ze te katten als prooien, maar met veel geduld en begrip naar Insa toe, heeft ze toch de katten nu aanvaard, enkel moet Insa in Januari nog gesteriliseerd worden.

Want tot ieders verbazing was dit na onderzoek van haar bloeding niet gebeurd. We dachten al eerst dat ze erg ziek was, maar gelukkig was ze gewoon loops! Dat wordt dan einde Januari 2006 opgelost.

 

Aan de leiband loopt Insa hier niet, ze holt vrij door onze omheinde tuin achter de kippen en poezen. Ze is erg onderdanig en heel nieuwschierig. Nu ze goed is ingeburgert, moeten we nog één ding leren,van snachts niet te blaffen, ze bewaakt de ganse tuin van 500m² en dat doet ze ook snachts. Ttegen wat ze blaft weet ik niet, maar we sluiten nu snachts de hondedeur af, zo blijft het dan toch rustig. Ze is een schat en een lieverd.

Nog vriendelijke groeten en veel geluk gewenst met uw goede werken  

Liefs van Vera en de diertjes en Insa natuurlijk

01-07-2005

Hallo,

hier nog enkele foto's van Insa. Ze doet het erg goed hier en helpt de oudere hond Benyie bij het bewaken van onze tuin.

Groetjes van Veerle en de diertjes

    

27-04-2005

Buiten dat ze nog wat raar doet tegen de poezen, wat gekke toestanden meebrengt , er gebeurt niets ergs, maar je kan je wel voorstellen als Insa achter een poes holt binnen dat er wel eens wat sneuvelt. Maar dat is niet erg, ze doet erg haar best en is erg lief. Buiten loopt ze zo perfect mee ongelooflijk(in de tuin) We hebben haar maten nu genomen, om een tuigje te proberen, want aan de leiband lopen dat kent ze niet, dat gaan we nu deze week proberen eens ééntje op maat te halen en zien of dat beter gaat. Ze eet flink ook.

 

Ik heb gewacht met haar te wassen tot ze me beter kent, en dat zou nu deze week het eerste zijn dat we eens gaan doen, want de asielgeur hangt erg rondom haar. Dan ruikt ze hetzelfde als de andere dieren.

 

Insa loopt achter onze grote hond mee naar buiten en ook met de kleinere hondjes gaat het goed. Je ziet het alle dagen beteren nu, de angst gaat rustig weg, want in het begin was ze erg teruggetrokken. Nu begroet ze ons hartelijk samen met de andere honden als we opstaan of als ik even naar de winkel ben geweest.

Haar neus steekt ze in mijn hand ,en ze heeft niets liever dan de ganse dag buikje strelen. Ze weet wat leuk is en begint ook bepaalde woorden te begrijpen. Ze is slim, voor de mens onderdanig, maar tegenover de dieren beetje dominant, maar ook dat is geen enkel probleem. Het wordt in de toekomst echt een huishond die ook het bezoek graag heeft dat binnenkomt. Ze ziet echt alle mensen graag en heeft er geen angst voor.

Groetjes van Vera en de diertjes

19-04-2005   

Ze doet haar best nu met het hondenluik te bewaken en gromt wel even als er iemand door naar buiten en naar binnen gaat,ze bewaakt haar zelf uitgekozen plaatsje erg goed.

 

Af en toe halen we haar mee naar buiten en daar leeft ze helemaal op, ‘s nachts kan ze zelf ook naar buiten en binnen, dat doet ze ook. In de dag kan ze dat ook, maar doet ze het niet uit zichzelf dus nemen we haar even in de armen en daarna huppelt ze naast mijn been leuk mee door de tuin, en terug naar binnen.Dat vind ze fantastisch.

 

Ze blijft nu ook uit zichzelf binnen slapen. We geven haar nu enkel droge brokken,want ze was even niet zo goed van de verandering van eten denk ik. Ze heeft gisteren even overgegeven en was er meteen weer door, dus lag er gewoon iets op haar maagje en daarvan kan je ook wat niet goed worden, haar neusje is lekker frisjes terug. Ze is echt een toffe hond. Ze is nog bang, maar ze heeft al de tijd van de wereld, we geven haar die ook.

 

Gisteren was Insa terug binnen na haar wandeling in de tuin met mij alleen ,en ik ging met de andere honden buiten en tot mijn verbazing kwam Insa ook jankend achter mij aan zo van en ik mag ik nu niet mee? Dat was de eerste keer dat ze uit zichzelf achter me aankwam en dat is een grote vooruitgang,ik ben fier op haar ,dat was een goed teken,ze wilde er bij horen en dat is dus de eerste keer ze uit zichzelf zo naar me toe holde recht naast mijn been en maar met haar snuitje in mijn hand duwen.  

Natuurlijk mijn kleine chihuahua'tje direct als een turbo treintje terug naar binnen,ze was verschoten dat Insa er ineens bijstond,maar die schat  heb ik daarna dan nog even uitgelaten .

Dus het gaat goed,we laten haar veel rusten want ik begrijp echt goed wat het moet geweest zijn,en hoe ze zich moet voelen in een vreemd land andere gewoontes en een andere taal,andere dieren rondom haar ,we doen veel met gebaren en korte woordjes ,zo hoeft ze nog niet teveel ineens te begrijpen.En dat lukt al aardig.

 

Dus alles oke hier!

 

Groetjes van Vera en de diertjes

 

 

Sluit dit venster