November 2006

Hai Willeke,
De eerste dagen leek Dunya wat stilletjes. Aan de andere kant: we waren de drukte van Bibi en Dunya samen gewend… dus weten niet helemaal of Dunya misschien wel even rustig als anders was. In elk geval heeft Dunya weer dolle buien.

Het gaat heerlijk! Dunya loopt los, eerder werd ze druk als we met beide honden liepen. 2 keer in de week gaan we samen hardlopen, heel gezellig. Ze racet langs het kanaal, holt hard achter me aan als ik een eind vooruit gerend ben. Ze kijkt niet op of om als er andere honden in de buurt zijn, op katten reageert ze ook niet. Vaak gingen Bibi en Dunya samen gek doen in het natuurpark in de buurt. Zaterdag ben ik met Dunya ernaartoe gerend, we hebben samen gek gedaan!!! Het was erg leuk, achter elkaar aan gerend en gegromd, hebben ons verstopt tussen de pollen pitrusgras, gestoeid. Heel erg leuk!

Dunya wordt op straat veel aangehaald door mensen, eerder schrikte Bibi met haar enthousiasme mensen wat af. Dunya gaat veel met ons mee: als Selma naar de oppas gaat, loopt ze mee en terug (en speelt daar met hun hondje).

Het was de eerste dagen erg stil zonder Bibi, heel raar zonder ons stuiterballetje. Het was heel fijn om te lezen dat het goed gaat met Bibi bij Marion. We zijn er ook van overtuigd dat Bibi in een gezin zonder kleine kinderen voor een vrolijke indruk kan zorgen.

Al met al gaat het heel fijn, we hebben het gevoel dat Dunya meer tot haar recht komt. Bibi was erg nadrukkelijk aanwezig, Dunya raakte nogal ondergesneeuwd. We hebben een hoop foto's, zullen gauw weer wat sturen!!

Liefs Besma

Ter info: Bibi en Dunya werden samen geplaatst bij Anne en Besma. Dat ging allemaal goed tot er een baby werd geboren en Bibi moeite had met de baby in huis. Anne en Besma hebben ons toen gevraagd om Bibi te herplaatsen en dat hebben we gedaan. Bibi is nu geadopteerd door Marion en Eddy en daar gaat het heel goed met Bibi en heeft ze haar plekje gevonden.

12-12-2005

Met de meiden gaat het super!

Bibi blijft speels (en hardstikke gek!!!). We hebben een jonge kat met wie ze veel speelt, die 2 zijn echt aan elkaar gewaagd. Elke ochtend en avond gaat ze mee de achtertuin in om de konijnen te laten schrikken. We hebben vlakbij het huis een ren en helemaal achterin de tuin. Als een dolle rent ze heen en weer. Grappig hoe ze gek is op alles wat beweegt (vogels, konijnen,cavia's), terwijl Dunya eens rustig snuffelt en weer naar binnen sloft (en als het regent of koud is, komt ze haar mand niet eens uit).Dunya is rustig en heerlijk eigenwijs. Bij vlagen krijgt ze het op haar heupen, dan gaat ze gekke geluiden maken en Bibi uitdagen, erg grappig. De dames zijn erg gehaaid als het om eten gaat. We moeten zaken op het

aanrecht echt naar achteren schuiven, Dunya kan op haar achterpoten anders makkelijk ergens bij. Ook krijgen ze nog weleens hulp van 1 van de 2 katten... Ze blijken van alles te lussen: borrelnootjes, kokosnoot met mangodip, koekjes, appel, wortel... Ach, we worden ook maar steeds gehaaider, dan blijft er voor ons ook nog wat over. Doordat ik zwanger ben, zijn we beiden meer thuis. We merken dat dit een hele goede invloed heeft op de honden. Als de baby er is, zullen ze nog maar 1 dag in de week alleen thuis zijn en zal er vrijwel iedere avond minstens één van ons zijn. Ze zullen ons nog eens zat worden (geen kans voor kattekwaad). We vinden het spannend hoe het straks zal gaan met het kleintje. Toch hebben we er vertrouwen in, we merken nog steeds groei en vooruitgang. Uiteindelijk zul je bij elke hond op moeten letten en hond en kind niet alleen moeten laten.

Ik zal thuis naar foto's kijken van de meiden.

Hartelijke groet,

Besma

28-12-2004

De honden vinden de sneeuw geweldig. Dunya raakt door het dolle heen als ze in de sneeuw met Bibi ravot, terwijl ze normaal gesproken bang voor regen en nat gras is. Bibi is inmiddels ook gesteriliseerd. Op het moment hebben we voor twee weken nog een logeer hond erbij. Vooral het uitlaten van de honden is hierdoor een waar acrobaten-act.

04-10-2004

Terwijl ik dit typ, zit Dunya lekker tegen me aan, ze is nog nat van het wandelen en zwemmen van zonet. Bibi is al in dromen-land.  Binnen is Dunya vrij rustig, buiten gaat ze inmiddels helemaal los. Dan zien we haar (aan de lijn) door het hoge gras voorbijschieten, Bibi heeft dan veel moeite haar bij te houden. En wij hollen vrolijk mee. De hond van mijn ouders (een at-letisch boerenfoxje) vind het prachtig om een hond te hebben om mee hard te lopen. Vlakbij het huis van mijn ouders kunnen de meiden wél los, dan is het feest. We gaan ook vaak met de 3 honden lopen. Het kereltje is erg gelukkig met 'zijn' dames. Af en toe moeten we hem bevrijden uit de lijnen, als een vlieg uit een web.

28-09-2004

We genieten met z'n vieren. In huis zijn ze bij vlagen rustig, maar vaak is het een hels kabaal en vliegen de piepbeesten en balletjes door de kamer. Ze luisteren in huis steeds beter, met name buiten is het flink trainen geblazen. We zien wel wat er mogelijk is, we beseffen dat we 2 hondjes hebben die bepaald niet gewend zijn van jongs af aan zich naar de baas te voegen. Die graag hun eigen(wijze) gang gaan. Het is vaak lachen. Bibi met haar expressieve kopje en onstuitbare enthousiasme. Ze heeft een heel sterk jachtinstinct, tijdens het wandelen duikt de telkens als een vosje met een sprong het gras in. Dunya die gekke geluiden kan maken en die als ze koppig is haar hele lijf met die berenpootjes schrap zet.

We zijn laatst een weekend naar de Veluwe geweest, de honden hebben toen geprobeerd het hele grasveld voor het huisje weg te graven, er waren waarschijnlijk zoveel konijnengeuren. Met de kat (is er nog maar 1, de andere heeft een paar dagen nadat we de hondjes in huis kregen een auto-ongeluk gehad, had 2 verbrijzelde pootjes en moesten we met pijn in ons hart in laten slapen), bereiken we mijlpaal na mijlpaal. Steeds kan hij iets verder de huiskamer in, komen de honden even snuffelen. Daar zijn we erg opgelucht over, waren al bang voor de winter, als de kat meer binnen wil zijn. Maar we hebben er inmiddels alle vertrouwen in dat het goed komt.

02-09-2004

De dames hebben hun plekje aardig gevonden, de manden zijn al uitgebreid op comfort getest, de etensbak is al bijna leeg. Alleen de katten zijn nog lastig. Bibi is vrij makkelijk, maar Dunya is erg fel. Dus zitten we nu met 2 boze verbaasde katten in de tuin. We proberen ze beetje bij beetje te laten wennen, het zal z'n tijd nodig hebben.Gisteren begon Dunya steeds te piepen als één van ons de kamer uit ging, daarom waren we wel een beetje bezorgd voor de nacht. Die viel ontzettend mee, ze heeft misschien 2 minuutjes gepiept, de rest van de nacht hebben we allemaal lekker geslapen. Vanochtend werden we weer enthousiast begroet. Bibi neemt zonder probleem haar medicijnen met wat kaas. Dunya blijkt een ster te zijn in kauwkluiven wegwerken, wat is ze dan fanatiek! De dames kunnen het onderling inderdaad goed vinden. Dunya probeert af en toe op Bibi te rijden, maar die lost dat slim op door zich op haar rug te laten vallen, dan is het feest voorbij. Als ze dit zat is, laat Bibi het ook duidelijk merken, dan houdt Dunya op. Buitenshuis is Bibi dolenthousiast, Dunya is wat afwachtender, maar haar staart gaat al mooi de lucht in.

Toen we onderweg waren naar een restaurant in Tuzla kwamen we ineens een hondje tegen. Ze was in het begin heel voorzichtig en was duidelijk op haar hoede. Toen ze door had dat we haar geen kwaad deden kwam ze vrolijk naar ons toe. Wat een enthousiasme had die kleine meid in zich, wat een lieverd. Waar zou ze thuis horen ? Of zou ze aan het zwerven zijn ? We vroegen overal aan mensen of ze het hondje ooit eerder gezien hadden, Maar niemand kende haar. Toen besloten we haar van de straat mee te nemen en we gaven haar de naam Bibi. Vernoemd naar het restaurant, Bibliotheka, waar we onderweg naar toe waren. Bibi is meegegaan naar het huisje waar we verbleven en de volgende dag namen we haar mee naar het asiel. Daar voelde ze zich absoluut niet op haar plaats en omdat we haar zo bijzonder vonden hebben we haar meegenomen naar Nederland.

Anne, een teefje wat al langere tijd in het asiel verbleef. Ze had een lichte vorm van Demodex toen ze in het asiel verbleef. Anne hield zich afzijdig van de groep honden en ging haar eigen gang. Ze vond het geweldig en o zo heerlijk om geknuffeld te worden. Anne was echt een hondje wat een warm thuis moest krijgen en we namen haar dan ook mee naar Nederland.

Toen deze 2 dames samen op hetzelfde opvangadres verbleven bleek dat ze het heel goed met elkaar konden vinden. Anne en Bibi waren aan elkaar gewaagd. Ze speelden heel de dag en waren dikke maatjes. Het was dus extra geweldig toen er een gezin kwam die deze 2 wilde meiden samen wilde adopteren. Anne (heeft nu de naam Dunya) en Bibi zijn in sept 2004 samen geadopteerd door Anne en Bisma.