September 2008 trip naar Orasje (door Fred)

Orasje september 2008
Door Fred Steenbergen

Fred, Lidya, Henriët, Suze, Eerhard, Peter, Cees, Ruby, Bregje, Rob
Svjetlana, Wilma, Willeke, Bahn

Elke keer is het van te voren weer bedenken wat we nodig hebben en hiervoor marktplaats afstruinen en vlak voordat we weggaan nog een keer het huis doorlopen op zoek naar spullen die handig zouden kunnen zijn zoals een slijptol, een hamerklopboor of een meetlint van 8 meter.
En nu zijn we nog maar net een dag thuis en ben ik alweer op zoek naar het volgende: een paar whiteboards. Ook weer iets waar je niet aan denkt, maar die je achteraf blijkt te missen. Net als een zelf-nivellerende waterpas. Maar laat ik beginnen met een stukje verslag van datgene waar ik zelf bij betrokken ben geweest. Er is in deze week uiteraard veel meer gebeurd, zoals educatie op school of gesprekken met de heren van het elektriciteitsbedrijf, maar daar kunnen anderen wellicht het beste over schrijven.

De Zeecontainer

Vrijdagochtend 19 september 2008 vertrokken we om half vijf in de ochtend naar Orasje en ’s avonds om half negen zaten we aan de pizza en een glas bier. Onze vakantie is weer begonnen.
De volgende ochtend zagen we de rest van het team en even later waren we op het asiel. Een gemengd gevoel dit keer want Jusuf was er niet bij. Jusuf is ernstig ziek en dat maakt het dubbel.
Toch moeten we aan de slag want er is een hoop te doen. Zo is het militair transport een week eerder geladen in Moerdijk .....

..... en net voor ons aangekomen in Orasje dus het magazijn staat helemaal afgeladen en voorin het asiel staat een lege zeecontainer die we willen gaan gebruiken om het voer muisvrij op te slaan. De eerste klus is dan ook om al het voer uit het magazijn te halen en in de zeecontainer te krijgen. Met kruiwagens of schouders worden de vele pakken het terrein over gesjouwd en aangezien we ook een stuk of 24 biobakken hebben staan, worden die ook gevuld met allerlei droogvoer. Al met al past al het voer nog maar net in de container en in de bakken. Op de laatste dag worden nog enkele dozen met proefzakjes in tonnen gegooid die we nog hadden staan en dan is al het voer muisvrij opgeslagen. Project 1 geslaagd!

De lege container, de biobakken die we konden vullen met los voer,

De wandeling met zakken voer vanuit het magazijn naar de container en Bulka die een blik werpt in het paradijs.

De Operatieruimte

In april 2008 begonnen we met het opbouwen van een grote partytent die dienst ging doen als operatieruimte maar nu hadden we het magazijn tot onze beschikking en met het wisselvallige weer was dat waarschijnlijk veel handiger.
Er werd licht aangesloten en tussen alle verschillende hekwerken die de militairen voor ons hadden meegenomen werden geschikte panelen gezocht om de boel hondvrij af te sluiten.
Uiteindelijk beviel de ruimte zo goed, dat we besloten hem na afloop zo te laten, ook als wij afwezig waren.

De Blokhut

Een ander project is en blijft de blokhut. Deze hadden we tijdens deze reis op willen bouwen, maar er waren duidelijke ideeën over de fundering waar hij op zou moeten komen te staan en het was niet gelukt om die fundering voor onze komst te bouwen dus konden we daar nu niet zo veel meer mee doen. Dat blijft dus nog op het lijstje staan.

De Dekenkast

In de enorme stapels met dekens bleken niet alleen muizen te wonen maar ook ratten. De volgende klus werd dan ook het uitzoeken van alle dekens en het maken van een ruimte waar deze muis- en ratvrij opgeslagen zouden kunnen worden. Hier stortte Paul zich op. Aangezien hij, Connie en de filmploeg voortijdig naar Kroatië gingen, kreeg hij dit net niet af. Uiteraard hebben we dit zelf nog even gedaan zodat ook dit hok af was en dit gevuld kon worden met alle uitgezochte dekens. Weer een geslaagd project.

Het Windzeil

Hierna was het even zoeken naar wat er allemaal moest gebeuren. Dus even naar Svjetlana om te vragen wat zij graag gedaan zou willen hebben. Er volgde een rondje over het asiel.
De goot achter de kennel zou verder afgemaakt moeten worden, er zou overal zeil opgehangen moeten worden tegen de wind, regen en aankomende sneeuw, een veld waar pups zitten komt onder water als het regent, er moeten hokken bijkomen voor enkele pups, het metaal dat bij de nieuwe hekken in beton is gegoten tegen het ontsnappen van kleine hondjes zou geverfd moeten worden en voor de rest moesten we zelf maar kijken wat we wilden en konden doen.
Hier konden we wel wat mee. Het zeil dat nog beschikbaar was werd tevoorschijn gehaald en Cees en ik hebben dit op de hokken bevestigd. Sommige honden zagen het nut hier nog niet echt van in en begonnen dit dan ook zelf weer te verwijderen. Langs 1 rij hokken werden metalen platen die we nog over hadden van een oude loods geplaatst zodat deze hele rij ook uit de wind stond. Voor de rest van de kennels is nieuw zeil besteld op 2 standaard maten zodat dat overal gebruikt kan worden. Dit zeil is gekomen maar het is door andere bezigheden niet gelukt om dit ook al overal te bevestigen.

Bij het opbrengen van de zeilen kwam er steeds een poot of een snuit naar buiten. ‘Wat zijn jullie aan het doen?’

De Lage Kennels

Een andere wens die we zelf hebben, is het weghalen van de lage kennels. Deze staan op een vloer van losse stenen wat een ramp is voor het schoonmaken. We zijn dan ook begonnen met het bouwen van een nieuwe betonvloer op het nieuwe stuk land en het lassen van nieuwe kennels. Dit laatste is door tijdgebrek ook niet helemaal afgekomen, maar als deze af zijn, in combinatie met een aantal honden die naar Nederland zijn gekomen, zou het qua aantal honden misschien zo kunnen zijn dat de honden uit de lage kennels overgeplaatst worden naar het nieuwe land. Dan zouden de lage kennels gesloopt kunnen worden (en het materiaal uiteraard worden hergebruikt).

De Reparaties

Paul heeft zich gestort op het maken van een nieuwe kennel op het veld waar de pups zaten. In combinatie met een dakgoot aan het magazijn blijft het stuk land droog en kunnen de pups beschut zitten. Bovendien zijn er nog 2 hokken bijgeplaatst zodat deze ook droog en warm de winter in kunnen. Het dak heeft hij netjes afgewerkt met een dakleer zodat er geen regen meer doorheen komt. Het viel hem op dat er spijkers door de hokken heen kwamen dus begon hij de hokken te repareren, een nieuwe voorplaat en een betere bovenkant. Elektrasnoeren die aangevreten waren en nu niet gebruikt konden worden heeft hij gerepareerd.

De Dakgoot

Later in de week kwamen de mannen met de dakgoot voor het magazijn. Aan materiaalkosten valt zoiets wel mee, dit bedrag bleek echter zelfs inclusief 2 mannen te zijn die het er op gingen zetten. In eerste instantie leek het even alsof ze de dakgoot letterlijk ónder het dak gingen plaatsen zodat de regen ernaast naar beneden zou vallen maar ze gaven aan dat het dak op maat gezaagd zou worden. Was het alleen nog even de vraag wie dat zou gaan doen want op al die platen staat met grote letters ‘asbest’. Maar toen er eentje met een grote slijptol het dak op ging was het duidelijk dat zij dat gingen doen. De een snijden, de ander half in de wind toekijkend wat de andere aan het doen was. Het blijft een raar land maar de goot ziet er perfect uit. Het land van de pups blijft droog. Project geslaagd.

De Grondgoot

Bleef er voor ons echter nog een project over om een goot in de grond te leggen waardoor al het water van het dak afgevoerd kon worden.
Een stuk verderop ligt een kennel met daarachter al een goot, deze zou eigenlijk ook afgemaakt en dichtgegooid moeten worden. Het idee is echter om de dakgoot via de grondgoot hierop aan te laten sluiten. De vraag was alleen of dat qua verval zou kunnen. Bij gebrek aan een lasergeleide zelfnivellerende waterpas heb ik er zelf een gemaakt van 2 plastic flessen en een lange waterslang. (komt al dat lezen in doe-het-zelf-boekjes toch nog van pas). Hieruit bleek dat het zou moeten kunnen. Aangezien er binnen onze groep ook nog eens de kennis in huis was dat het verval van die goot zo min mogelijk moest zijn kwamen we zelfs ruim uit. Dat houdt in dat we de grondgoot zelfs vanaf verder op het terrein nog aan kunnen sluiten op het eind.
Hoe dan ook, zo ingewikkeld als het hier klinkt, is het misschien ook en de conclusie was dan ook om dit eerst goed te overdenken om te voorkomen dat we nu iets vol gingen storten met beton dat er later weer uit zou moeten om een andere goot aan te kunnen later sluiten. De goot achter de kennel werkt zoals hij er nu bij ligt werkt, en bij een volgend project gaan we hem dan verbeteren en afmaken.
Voor nu zouden we ons alleen richten op de grondgoot die begint bij de dakgoot en boven de grond zou blijven met een zo min mogelijk verval.
Ik heb me met Eerhard bezig gehouden met het graven van een goot richting het hek. Dit hebben we vol gestort met beton waarop een afvoer werd gelegd voor de vorm. Deze zou er later weer uitgehaald worden zodat er een goot ontstond. (We hadden hem ook in de grond kunnen leggen met een afvoerbuis, maar dan moet je al meteen een centimeter of 20 dieper die we juist nodig hadden dus dit leek de beste oplossing. Het beton bleek echter niet goed hard te worden dus de volgende dag is dit er weer uitgehaald en is het hele proces nog een keer opnieuw gedaan. De laatste nacht regende het flink waardoor we de goot meteen konden testen. Hij deed het. Echter, de goot eindigt nog in het niets waardoor de goot volliep en daarna het land. We hebben dus nog een extra goot gegraven waar dit water in opgevangen werd waardoor het land weer droog trok. Hopelijk is dit voorlopig voldoende om tijdens een volgende trip dit project af te maken.

Een stuk tuinslang en aan beide kanten een fles (zonder bodem). Gooi water in de slang totdat alle luchtbellen eruit zijn en de beide flessen vollopen. Wat voor rare bochten de slang ook maakt (of om welke hoeken hij ook gaat), het waterpeil in de flessen is altijd horizontaal.
De goot hangt op de juiste maat met het juiste verval, klaar om het beton er omheen te storten.

Na flink wat regen is de goot volgelopen. Hij ligt er in ieder geval wel mooi bij, nog wat nalooppuntjes, maar dat komt later.

De Werktafel

Op de voorlaatste dag hebben we de voorbereidingen getroffen om nog een werkbank te maken van het hout dat we nog over hadden. Hierbij moesten we ons even aanpassen aan de werkzaamheden van de OK dus aan het eind nog even alles op alles gezet om de werkbank en een paar planken in elkaar te zetten zodat het keukentje uitgeruimd kon worden. De volgende ochtend dus wederom vroeger naar het asiel om te boren voordat het medische team er was en daarna alles in elkaar zetten. Dit is al met al prima gelukt. Het is ook duidelijk dat er heel veel spijkers en schroeven zijn maar dat dit allemaal in verkeerde doosjes zit zodat je niet weet wat je hebt. Voor de volgende trip dus een mooie klus om daar een oplossing voor te verzinnen. Suggesties zijn welkom!

Laatste loodjes nog even snel

En toen zat het er al weer bijna op. Ontzettend snel gegaan weer en nog veel te doen. En zolang er nog tijd is, nog snel even een wind- en regenvrije plek maken voor de toch nog wel wilde hond op het nieuwe terrein. Voor hem stond er een hondenhok, maar daar durft hij nog niet in, hij lag steeds bij het oud ijzer en hout maar dat hadden wij in deze week overhoop gehaald voor onze werkzaamheden dus nog even een mooie ruimte voor hem gemaakt. Toen ik weg liep, kwam hij het meteen weer inspecteren. Ik hoop dat het hem bevalt.
Eerhard nog even geholpen om het aggregaat in elkaar te zetten (die ging kapot in deze week en kon zo snel ook niet gerepareerd worden. Gelukkig konden we er een huren van een bedrijf uit het dorp. Het wordt echt tijd voor elektra op het asiel). Aggregaat in zijn hok, nog een groepsfoto gemaakt, (het was voor die tijd nog niet gelukt en het komt maar zelden voor dat iedereen tegelijkertijd op het asiel is. Connie, Paul en filmploeg staan er helaas dan ook niet op want die waren toen al naar Kroatië), de biobakken allemaal in het magazijn en toen kwam helaas het moment van gereedschap weer bij elkaar zoeken, naar het hotel, auto inruimen, hotel betalen, voorslapen, eten, tanken, naar huis van Jusuf en Svjetlana om de gele tas weer naar zolder te brengen en dan naar het asiel voor de laatste stap. Het ging soepel dit keer, alleen de dames het asiel op die er echt wat te zoeken hadden. Nog even de plattegrond uit de keuken gehaald die Cees had getekend en die we in de toekomst nodig hebben en toen het afscheid. Erg pijnlijk. Zo anders dan anders als Jusuf en Svjetlana er samen staan, nog een toespraak houden en je moe maar voldaan weg gaat. Nu ligt Jusuf in het ziekenhuis in Zagreb waar ik hem eerder die week heen gebracht heb en staat Svjetlana er alleen voor en is het zo onduidelijk wat de toekomst gaat brengen. Wederom heel erg dubbel en angstig.

Toekomst

Iedereen loopt volgens mij met hetzelfde idee rond, hoe gaat dit verder. We storten een grote betonplaat voor een nieuwe kennel of om een oude te verbeteren terwijl Jusuf in het ziekenhuis ligt. Maar hoe onzeker de toekomst ook is, toch moeten we doorgaan en de tijd dat we er zijn, zo nuttig mogelijk besteden. En om dit te doen, moeten we toch plannen maken voor diezelfde toekomst.
Want in november gaan we als alles goed gaat met een klein groepje weer naar Bosnië en als het meezit gaan Tanja en Eerhard ook er vlak voor of er vlak na en wie weet gaan anderen ook nog wel en als we die tijd dan zo nuttig mogelijk willen besteden, dan moeten we toch bedenken wat er allemaal moet gebeuren en wat we in die beperkte tijd kunnen doen.
En in dat kader hebben we nu tijdens deze trip meerdere keren gesproken over ‘het plan’, het plan dat we hebben voor het asiel waarin alle andere dingen moeten passen. Zo is het bijvoorbeeld zonde om nu een goot dicht te storten met beton als je naderhand nog een andere goot daarop aan had willen sluiten. Dus is het nu van belang om na te gaan denken hoe het asiel er idealiter uit komt te zien en dan met alle werkzaamheden te zorgen dat die hierin passen of dit in ieder geval niet dwarsbomen.
En is een klus misschien te groot om voor een paar mensen in een paar dagen te doen, als er meerdere mensen een paar dagen gaan, dan kan de een misschien wel de voorbereidingen doen zodat de ander het af kan maken. Vooral veel afstemmen dus.
De goot zou dan misschien een mooie klus kunnen zijn. Maar dan moeten we dus wel bedenken waar die goot komt te liggen. En stel dat de lage kennel weggaat, dan komt daar een stuk land vrij, hoe gaat die gebruikt worden? Of hoe komen de losloopvelden in combinatie met de nieuwe kennel, kunnen we die velden misschien al gaan maken door een afscheiding te maken? De een misschien palen zetten en de ander de hekken? Of een idee van Rob, de lage kennels zouden we weghalen, en de grote kennels zouden we voorzien van een betonnen vloer in plaats van de losse stenen. Maar stel dat we die ook verplaatsen naar het nieuwe veld, dan kan op de oude plek misschien zelfs de blokhut, zou dat een idee zijn?
Kortom allemaal ideeën en wie weet hoe het plaatje er dan uit komt te zien…

Om zelf in te kleuren…