September 2008 trip naar Orasje (door Bregje)

Orasje september 2008

Rond half 7 het bed uit en rond half 8 vanuit Eindhoven richting de Texaco in Venlo, waar Wilma, Peter, Willeke en Ruby ook zouden zijn om met twee auto’s richting Orasje in Bosnië te rijden.
Na een rit van ruim 17 uur rijden, met een stuk of 4 of 5 stops onderweg, kwamen we rond 1 uur ’s nachts aan bij Hotel Riviera in Orasje. Vrijwel meteen het bed in, want wat waren we moe….

Dag 1 Orasje, zaterdag 20 september 2008
We werden hartelijk welkom geheten door alle honden in het asiel; heel indrukwekkend om voor de eerste keer mee te maken. We gingen met z’n allen van start met het inruimen van de rode container die de donderdag voordat we richting Orasje vertrokken getransporteerd was richting het asiel.

Al het voer wat in het magazijn op het asiel lag, werd richting container gebracht, op de schouder dan wel met behulp van kruiwagens. Ik ben voornamelijk bezig geweest met het sorteren van kapotte zakken voer. Deze werden leeggegooid in diverse grijze containers die er op het asiel aanwezig zijn.
Een hele klus, maar allemaal netjes gebeurd. Het magazijn was nu aan de linkerkant helemaal leeg, zodat daar ruimte werd gecreëerd voor het opereren van de dieren (idee van Willeke en achteraf een goed idee, want echt weer om het buiten onder een partytent te doen, was het niet).
Wat later ben ik met Conny en Paul de voorraad tuigjes en riempjes gaan sorteren. Het was een hele voorraad, maar met z’n drietjes was het zo gepiept.
Tussendoor veel geknuffeld met de honden en met Suze een kleine wandeling gemaakt langs de diverse hondenkennels met bij bijna ieder hondje een eigen verhaal over zijn/haar geschiedenis en de reden van plaatsing in het asiel.
Tussen de middag ben ik even met Cees naar het hotel geweest en bij binnenkomst in het asiel werd ik 2x gebeten door een hond, waarbij de 2e beet wat heftiger was. Willeke heeft zich over me “ontfermd”, waardoor het er snel wat beter uitzag. Daarna lekker geluncht en ’s middags vooral
bezig geweest met het vernietigen van injectiespuitjes die niet meer bruikbaar waren en wel zo dat de naald werd gescheiden van de rest van de spuit.
Daarna nog flink geknuffeld en me af en toe even opgewarmd bij het vuur dat er gemaakt was omdat oude spullen (dekens, potjes etc.) verbrand moesten worden.

Dag 2 Orasje, zondag 21 september 2008
Wederom werden we hartelijk welkom geheten door de honden. Jusuf was ook even aanwezig op het asiel: “How are you?” vroeg hij, terwijl hij een arm om mee heen sloeg, terwijl hij zelf ziek is en ik dat beter aan hem kon vragen….
’s Ochtends heb ik meegeholpen met reinigen van voederbakken, uitkloppen van dekens en het schrobben van benches. Daarna ben ik even op een stoeltje gaan zitten en heb ik geprobeerd een paar honden te borstelen, maar diegenen die het geduld hadden om even bij me te blijven staan, hadden het het minst hard nodig.
’s Middags heb ik Willeke en dierenarts Ruby geassisteerd in een wat aangenamere temperatuur dan dat het buiten was (het was flink fris). Ik heb hondenbuikjes schoongemaakt en ontsmet, een buikje geschoren, honden in benches voorzien van dekens en wat knuffels etc. Heel leuk werk om te doen, echt! Wat moeilijker was, dat we deze dag ook een hondje in moest laten slapen. Een wat ouder hondje, dat niet goed meer liep, een paar tumoren had en zijn haren helemaal in de klit had zitten…Best emotioneel zoiets, zo’n hondje dat helemaal niet door heeft wat er gaat gebeuren en maar in zijn bench af zit te wachten wat er komen gaat…
Rond 18.00u zijn we weer richting hotel gegaan voor een douche en hebben we lekker gegeten in een ander restaurant dan op dag 1. Na het eten nog even beneden in het hotel gezeten om wat bij te kletsen over eenieders werk. Gezellig. Zo leer je elkaar toch snel wat beter kennen dan overdag, wanneer je constant druk bezig bent met wat dan ook.

Dag 3 Orasje, maandag 22 september 2008
Vandaag hadden we weer om 9 uur afgesproken in het asiel. We waren op tijd, maar Svjetlana was er nog niet. Lenige Ruby klom met gemak over het hek heen en was binnen no time binnen.
De jonge herdertjes liepen allemaal vrij door het asiel, terwijl Willeke zich toch kon herinneren dat ze hun hok goed afgesloten had de dag ervoor. De zaterdag en zondag nog zo schuwe beestjes kwamen al vrij snel op Ruby af en er werd flink geknuffeld.
Een paar eieren, die ik uit het hotel had meegenomen, maakten het helemaal goed. De nacht buiten had de herdershondjes blijkbaar goed gedaan , want van schuwe beestjes waren het nu heel nieuwsgierig en heel toegankelijke hondjes geworden. Echt prachtig om te zien!
Wat later kwam Svjetlana richting asiel. Ze maakte heel netjes excuses (niet nodig natuurlijk) omdat ze met Jusuf een bezoek had gebracht aan de huisarts…
Vandaag ben ik weer aan de slag gegaan bij Willeke en Ruby en ben ik vooral bezig geweest met het schoonmaken en desinfecteren van de instrumenten die werden gebruikt om de honden en katten te opereren. Tussendoor heb ik nog wat tijd vrij gemaakt voor het maken van foto’s om te proberen toch alle activiteiten vast te leggen.
’s Middags zijn Cees en ik richting supermarkt gereden voor de lunch en na de lunch ben ik weer aan de slag gegaan met schoonmaken en desinfecteren en knuffelen van hondjes die geopereerd waren.
Einde middag ben ik nog ‘s met het fototoestel door het asiel gelopen en blijven steken bij wederom die lieve herdershondjes. Daar flink wat foto’s gemaakt van die beestjes en Cees gevraagd of hij mij ook even op het plaatje wilde zetten met die schatten.
Rond kwart over zes gingen we weer richting hotel met Ruby achter in de auto. Douchen en daarna weer eten met zijn vijven of zessen.

Dag 4 Orasje, dinsdag 23 september 2008
Vandaag wat eerder begonnen vanwege de komst van planken voor de bouw van een kast in het magazijn. Paul is daar maandag mee begonnen en heeft de kast vandaag, helemaal in z’n eentje, afgetimmerd en gezaagd.
Flinke klus want het aggregaat begaf het in de loop van de dag, dus alle planken moesten handmatig gezaagd worden.
Een hele tijd heeft Paul het geprobeerd met twee flink verroeste zagen, die nog ergens lagen in het asiel, maar dat schoot niet zoveel op. Ook de “kliniek” ondervond hinder van het kapotte aggregaat, want er was geen licht en het scheerapparaat kon niet gebruikt worden om de dierenbuikjes te scheren. Omdat het toch bijna lunchtijd was, werden naast de ”standaard” boodschappen ook een voorraad scheermesjes en wat zaklampen ingeslagen.
Dit was intussen noodzaak geworden, omdat er een zwanger teefje lag te wachten, dat maandagavond al begonnen was met bevallen, maar het zelf niet voor elkaar kreeg. Een keizersnee was dus noodzakelijk. Uiteindelijk is dit allemaal goed afgelopen. Ze heeft 3 mooie pups op de wereld gezet, twee bruine en een zwarte (Ruby), heel lief, vooral als je ze zelf even mag vasthouden.
Deze dag is er beton gestort voor een nieuwe plek voor een aantal kennels. Prachtig werk van Peter, Cees, Paul en Hristo.
Zelf heb ik nog veel foto’s gemaakt en geknuffeld, nog wat gedesinfecteerd en opgeruimd en rond zessen zijn we weer richting hotel gegaan. Rond half 8 zijn we gaan eten en naderhand nog een lekker bakje koffie in de lobby van het hotel. Een mooie dag vandaag met prima weer voor de eerste herfstdag van 2008.

Dag 5 Orasje, woensdag 24 september 2008
Vandaag zijn we iets na negenen begonnen in het asiel. Er moest even gewacht worden totdat het nieuwe aggregaat in werking was gesteld, voordat er weer gecastreerd en gesteriliseerd worden. Er zijn deze dag veel activiteiten verricht door iedereen. Willeke en Ruby gingen samen met Henriet aan de slag met castreren en steriliseren. Ik heb daar af en toe mijn steentje bijgedragen door te desinfecteren, instrumenten vasthouden, hondjes knuffelen, hondenmand ontdoen van poep etc. Ik heb vandaag ook weer veel tijd gemaakt voor het knuffelen van de hondjes in het asiel, die net geopereerd waren.
Door een paar mensen van een bedrijf is vandaag is begonnen met het aanleggen van een dakgoot.
Eerhard en Fred hielden zich bezig met de afwatering.
Peter is, met de hulp van Cees, bezig geweest met het hekwerk richting de plek waar straks de nieuwe hondenkennels komen te staan (waar nu al beton gestort is) en de plekken waar de hokken komen zijn ook al uitgezet. Cees en ik hebben aan het einde van de dag een deel van het asiel opgemeten om te komen tot een opzet van een plattegrond die bij Betonson (waar Cees werkt) getekend gaat worden. Rond half 7 zijn we naar het hotel gegaan voor een warme douche en daarna weer lekker gegeten. Wederom een heerlijke dag met veel geknuffel…

Dag 6 Orasje, donderdag 25 september 2008
Vandaag zijn we wat later begonnen in het asiel. Willeke en Ruby gingen weer aan de slag met steriliseren en castreren. Ondersteuning was er voornamelijk van Henriet en een beetje van mij. Ik heb extra veel geknuffeld deze ochtend, ook omdat je weet dat je alweer bijna naar huis gaat. Om 12 uur ben ik met Cees naar de supermarkt gegaan met speciaal verzoek van Ruby, plastic zakjes om medicijnen netjes te sorteren en een verzoek van Wilma, vliegenvangers, want vliegen zaten er volop in de ruimte waar geopereerd werd. Van die vliegen hadden we gelukkig snel geen last meer.
Weer lekker geluncht en ’s middags heb ik Ruby geholpen met het verpakken en dateren van medicijnen, zodat het allemaal wat overzichtelijker werd in de operatieruimte. Vandaag kwamen er veel katjes en poesjes van buitenaf op de operatietafel. De laatste operatie was de meest indrukwekkende van de dag. Een poesje met glaucoom aan 1 oog, waarvan het oogje verwijderd moest worden en dat nog aan het einde van de middag.

Naast de operatieruimte in hetzelfde magazijn, is vandaag flink hard gewerkt bij de kast waar de dekens opgeborgen zouden worden. Suze was daar aan het sorteren samen met Wilma, toen er bij het optillen van een stapel dekens een stuk of 8 ratten tevoorschijn kwamen en opzij vluchtten, alle kanten op. Suze had er geen problemen mee; ze vond het heel indrukwekkend zelfs. Wilma vond het allemaal wat minder grappig…

Het project “zeilen plaatsen op de kennels”, waar begin van de week mee gestart is door Fred en Cees, is vandaag, voor zover mogelijk, afgerond door Cees, zodat de honden beschermd zijn tegen kou, regen en wind en een misschien wel koude winter die eraan gaat komen. Vandaag werd het wat later dan anders en pas na achten zijn we gaan eten. Rond tien uur waren we terug in het hotel voor een kopje koffie. Daarna heb ik op de hotelkamer weer even tijd gemaakt om mijn dagboek bij te werken. De gedachten dat vrijdag alweer de laatste ochtend in het asiel zou zijn, speelde heel erg door m’n hoofd deze dag…

Dag 7 Orasje, vrijdag 26 september 2008
Vandaag waren een paar vrijwilligers wat eerder in het asiel. Cees en ik arriveerden rond kwart voor negen. We hadden gepland de daken van de kleinste hondenkennels leeg te maken. Daar lag een hele hoop troep op. Hier is helaas niets van gekomen, omdat het flink regende en Cees daarom Fred heeft geholpen met het afmaken van de werkbank in het magazijn en het sorteren van het gereedschap, schroeven en spijkers. Ik heb wat spulletjes klaargelegd voor Willeke en Ruby, zodat die meteen aan de slag konden gaan met castreren en steriliseren.
Ruby is vandaag wat meer alleen bezig geweest in de schuur, terwijl Willeke en Suze de honden die meegingen richting Nederland klaar zouden maken voor vertrek. Dit hield in dat de beestjes onder andere gechipt moesten worden en beschermd moesten worden tegen vlooien en teken. Ik liep met ze mee om de juiste tuigjes aan de kooien te hangen, zodat we ’s avonds de honden zo snel mogelijk in de auto’s konden leggen met de benodigde spullen. Ik had ook als taak de honden die niet gechipt werden als het ware bezig te houden zodat de hond, die wel aan de beurt was, makkelijk geholpen kon worden door Suze en Willeke. Dit ging best goed en was redelijk snel gebeurd.
In het magazijn werd hard gewerkt aan proefzakjes voer die opengescheurd moesten worden om in tonnen gedaan te worden, zodat de ratten daar in ieder geval niet meer bij konden. Dit namen Suze, Henriet en Wilma voor hun rekening. Ik heb daar mijn best gedaan de lege zakjes weg te werken en de boel zo netjes mogelijk schoon te vegen. Er was nu gelukkig genoeg plek om alle grijze containers, die in het begin van de week gevuld waren met voer, allemaal naar binnen te halen.
Het liep al snel tegen het einde van de ochtend toen Fred snel 2 foto’s heeft genomen van alle vrijwilligers, Svjetlana, Bhan en Lidija en wel op de plek waar de nieuwe kennels gebouwd gaan worden en de mannen al een begin aan hadden gemaakt.

Nog snel wat opruimen, schoonmaken en spullen bij elkaar zoeken, waarna ieder z’n eigen gang ging. Cees en ik zijn eerst wat boodschappen gaan doen, waarna Cees op de bank is gekropen en ik de auto nog een beetje schoongemaakt heb, om later de koffers meteen in te kunnen laden. Zelf ben ik ook nog even in bed gaan liggen. Rond half 5 ’s middags ging de wekker alweer. Cees ging met een paar man nog een hapje eten. Ik bleef in het hotel en heb daar een broodje gegeten en de koffers en tassen verder ingepakt. Daarna heb ik nog lekker even gedoucht. Cees was intussen ook weer binnen. Hij heeft alle spullen in de auto gezet (de benches voor de honden die wij meenamen in onze auto, waren er ’s middags al in gezet). Cees heeft nog even snel getankt en afgerekend in het hotel en rond kwart over 6 gingen we met alle auto’s richting asiel. Wilma, Willeke en Suze zouden de honden die meegingen naar Nederland, uit het asiel ophalen met hulp van Svjetlana, Bhan en Lidija. Dunja en Monika mochten bij ons in de auto. Twee honden, die allebei mijn hart gestolen hadden. Het inladen was redelijk snel gebeurd. Om kwart voor 7 konden we op weg. Eerhard zat ook bij ons in de auto en heeft het een paar uur van Cees overgenomen onderweg. Later is hij bij Rob en Henriet in de auto gestapt.
Na een rit van 16 uur, met een hele kleine omleiding in Duitsland, waren we rond 11 uur in Herwijnen. Mijn complimenten aan alle chauffeurs op deze terugreis! Een warm welkom in een zonnig Herwijnen door de ouders van Wilma, die voor soep en broodjes hadden gezorgd. Verder waren bijna alle pleegouders van de meegenomen honden aanwezig. Ook de toekomstige eigenaren van Zuzi waren gekomen. Het was allemaal heel gezellig en het afscheid van de hondjes die in onze auto mee waren gereden, Dunja en Monika, was best moeilijk. Ik heb extra veel foto’s van ze gemaakt , voordat we weggingen richting Haaren om onze eigen lieverds op te halen; die waren heel enthousiast toen ze ons zagen, vooral Mala. Daarna echt richting huis, terug naar “het dagelijks leven”.

Bregje