Verslag Trip Orasje 22-11-2007 t/m 25-11-2007 van Veerle, Marco en Lilian

Donderdag 23 november 2007.
Om 20.00 uur gaan Marco en Veerle, Lilian in Maastricht ophalen. 3 Uur later dan gepland, omdat de garage niet op tijd klaar was om de nieuwe winterbanden op Veerle’s auto te monteren. Om 20.15 uur kunnen we eindelijk vertrekken naar Orasje.
De reis verloopt voorspoedig. Geen oponthoud door files, slecht weer of moeilijkheden aan de grenzen. Het bleef gelukkig ook de hele nacht droog, waardoor we goed konden doorrijden. Het enige dat tegen zat, was dat we onderweg een knipperlicht aan de voorkant van de auto verloren waren, met een beetje plakband bleef het lampje er gelukkig in zitten.
Vanaf Oostenrijk zagen we de flinke pak sneeuw die de paar dagen er voor nog gevallen was. Ook bij aankomst in Orasje lag er nog volop sneeuw, maar door de hogere temperatuur was de dooi alweer volop ingetreden. De temperatuur was lekker aangenaam, minder koud dan we verwacht hadden.

Vrijdag 24 november 2007.
Om precies 10.15 uur kwamen we bij hotel Rivière te Orasje aan. De hotelmanager stond ons al op te wachten en er verscheen zowaar een glimlachje op zijn mond toen hij ons zag. We hoefden alleen onze passen af te geven en kregen meteen onze kamerssleutel in de handen gedrukt, want Tanja had alles de week er voor al keurig voor ons geregeld. Snel naar boven, want we waren erg moe van de lange reis. De kamers waren gelukkig verwarmd én er was ook warm water. We wilden toch nog even een paar uurtjes slapen voordat we naar het asiel zouden gaan.

Om 14.00 uur kwamen we weer bij elkaar en konden we naar het asiel gaan. We waren goed voorbereid wat onze kleding betrof want door de dooi was alles nat en modderig geworden en een waterdicht regenpak en goede waterdichte schoenen zijn dan erg praktisch.
Op weg naar het asiel bekroop ons weer de gedachte, hoe zou het deze keer zijn.
Toen we het landweggetje inreden zagen we het asiel in de verte weer opdoemen, met de mooie rood en geel geverfde hokken. Onze harten maakten een sprongetje.
Svjetlana stond ons al op te wachten samen met de honden. Het was weer een hartelijk welkom en Svjetlana was erg blij ons weer te zien en dat was natuurlijk wederzijds.

Na de eerste begroeting van de loslopende honden gingen we eerst de nieuwe schuur bewonderen. Wat een ruimte en het was ook veel groter dan we ons hadden voorgesteld. Maar er moest wel nog het e.e.a. aan gebeuren, want het was nog niet helemaal dicht. Er zaten nog geen deuren in en ook de ruimte tussen dak en muur was nog open. Hier heeft Jusuf nog menig uurtje werk aan te besteden, maar het ziet er nu al fantastisch mooi uit.
En dan is het eindelijk knuffeltijd en kunnen Marco en Veerle hun geliefde Flocky weer in de armen nemen. En Lilian haar geliefde Kudra die door het dolle heen is als ze haar ziet. Maar ook natuurlijk de andere hondjes die we stuk voor stuk in onze harten gesloten hebben. We weten niet wat we zien als we naar de pups gaan kijken die in september nog allemaal zo klein waren, wat zijn ze gegroeid. Vooral Idemo, die steekt stukken boven de rest uit, wat is hij mooi geworden. Maar wat zijn er ook weer veel nieuwe hondjes bijgekomen, zowel grote als kleine. Niet alleen in het asiel, nee want ook thuis bij Jusuf en Svjetlala zitten nog eens 16 nieuwelingen, die Svjetlana thuis verzorgd. Maar die zullen we vanavond pas gaan bewonderen. Want eerst nog even de handen uit de mouwen steken. Veerle en Lilian gaan Svjetlana helpen met hokken verschonen en honden voeren. En natuurlijk weer poep ruimen.

Marco hadden we aan het werk gezet met het repareren van 2 kenneldeuren die helemaal waren ontzet en uit het scharnier hingen, waardoor de honden in en uit konden lopen.
Nadat dit was gebeurd hebben we nog snel een aantal foto’s genomen, want het werd al laat en we begonnen toch flinke honger te krijgen.
In die korte tijd dat we er zijn, zitten we ook al helemaal onder de modder, want het asiel is een groot modderbad geworden. Tot alle plezier van de hondjes, maar voor ons wat minder. De klonters vliegen om je oren als de hondjes in al hun enthousiasme tegen je aanspringen, en dan verander je al snel in een bruine glibberige gedaante. Maar dat kan ons allemaal niet deren, want het is heerlijk om weer hier te zijn en te zien hoe de honden zich zo heerlijk amuseren.
We spreken met Svjetlana af dat we om 18.00 uur bij hun thuis zullen zijn, en daar zullen we ook Jusuf treffen die vandaag thuis bij de hondjes is gebleven.

Eerst even wat opfrissen in het hotel en een hapje eten. Iets later dan gepland komen we thuis aan bij Jusuf en Svjetlana en kunnen we de vele nieuw pups, met en zonder moeder knuffelen en bewonderen. Ook zien we daar Mickey een van de 2 pekineesjes die een fikse oogwond heeft opgelopen. Wat een lieverd, zijn broertje Bobby zit in het asiel. En deze 2 schatjes zullen mee naar Nederland gaan.
Marco en Veerle hebben voor Jusuf en Svjetlana ieder een t’shirt van stichting SDB meegebracht en een Nederlandse vlag. Wat zijn ze er blij mee en Jusuf wil meteen met de vlag op de foto. Hij zal de vlag gaan ophangen bij het asiel zegt hij. Daarna worden we getrakteerd op een lekker bakje koffie en heerlijk Bosnisch gebak (erg zoet, maar wel lekker).
Ondertussen is ook Milana gekomen om het gesprek dat we met Svjetlana en Jusuf zullen hebben te vertalen, want er moeten zoals gewoonlijk weer een aantal zaken worden doorgesproken. Als alle punten zijn doorgenomen gaan we om 21.45 uur terug naar het hotel en kruipen we moe maar voldaan onder de dekens. Eindelijk weer een nacht in een bed slapen.

Zaterdag 25 november 2007
Om 08.30 uur komen Marco, Veerle en Lilian weer samen voor een heerlijk ontbijt. Hierna gaan ze eerst wat inkopen doen voor straks onderweg. Daarna gaan ze weer richting asiel.
Lilian gaat Svjetlana helpen met hokken verschonen en honden voeren en Marco en Veerle gaan monsters nemen van de ontlasting van diverse honden, dit op verzoek van Servé (een van de Nederlandse dierenartsen van SDB). Er moet getest worden of er een bepaalde bacterie in de ontlasting zit, die ziekteverwekkend kan zijn. Gelukkig komt er geen verontrustend resultaat uit de tests naar voren. Ook wordt er weer flink geknuffeld met de honden en volop foto’s gemaakt. Marco gaat nog even naar het magazijn om een flinke voorraad voer te halen, zodat Svjetlana weer een paar dagen vooruit kan. Het voer begint flink op te raken, het is maar goed dat er binnenkort weer een nieuwe voorraad komt met het legerkonvooi in december.
De honden die zijn uitgezocht om mee naar Nederland te komen (in totaal 6) moeten nog gechipt worden. Om 13.30 uur gaan Svjetlana, Marco, Veerle en Lilian met de 6 honden naar Breschna waar de plaatselijke Dierenarts deze ingreep zal gaan uitvoeren. Het is een splinternieuwe praktijk van 2 Dierenartsen en 1 veterinair en het ziet er allemaal keurig uit.
Hierna worden Mickey en Bobby (de 2 Pekinezen die mee naar Nederland gaan) bij Svjetlana thuis afgezet en worden de andere 4 honden weer terug naar het asiel gebracht. Ze krijgen allemaal een halsbandje om voor straks als ze op worden gehaald om naar Nederland te vertrekken, dan hoeft dat straks niet allemaal in het donker te gebeuren.
En dan nog een laatste ronde hokken verschonen. Veel te vroeg naar onze beleving is het alweer tijd geworden om afscheid te gaan nemen van de honden die achterblijven en zoals altijd is dat steeds weer moeilijk.

Om 15.30 rijden Marco, Veerle en Lilian weer richting hotel om zich op te frissen, in te pakken en nog een paar uurtjes voor te slapen voor de reis terug naar huis.
Wat is het toch snel voorbij gegaan … veel té snel.

Om 20.00 spreken we af om ergens wat eten en om 21.30 uur rijden we voor de laatste keer richting asiel om de honden op te halen. Het is inmiddels donker. Svjetlana en Jusuf wachten ons op bij het asiel om te helpen met het inladen van de honden, dat overigens heel rustig verloopt. Mala (een van de hondjes die mee naar Nederland gaat) vond haar halsbandje niet mooi en heeft het dan ook maar in flarden gebeten, dus nog snel een nieuwe zoeken in het donker (ook de halsbandjes zijn schaars en er moeten snel nieuwe komen).
Lilian heeft als afscheid nog even een verrassing voor Jusuf en Svjetlana dat in dank wordt aanvaard. Nog een laatste foto samen en dan afscheid nemen van deze 2 lieve mensen!!!
Om 22.15 zetten we onze terugreis naar Nederland in. En ook die verloopt heel goed, al is het soms wat krap en onhandig met 2 honden op je schoot en bijna geen plek om je te roeren.
Maar we hebben ook op de terugweg verder geen narigheden gehad. Bij de grensposten waren ze heel meegaand, ze waren zelfs vriendelijk. En ook het weer viel mee, alleen in het begin wat mist en onderweg even wat natte sneeuw. Maar we konden goed doorrijden.

Om precies 12.50 uur kwamen we in Herwijnen aan, waar we weer werden opgewacht door een aantal vrijwilligers en de opvanggezinnen. Snel de 6 hondjes uitladen en laten plassen en dan de warme garage in waar lekkere soep, koffie, thee en broodjes voor ons klaar stonden. Altijd weer heerlijk als je moe aan komt van de reis. Na even vol bewondering de hondjes te hebben aanschouwd en even wat bij laten komen gaan de opvanggezinnen weer blij met hun opvanghondjes naar huis.

Alweer 6 hondjes (Bobby, Mickey, Mala, Lion, Ceasar en Idemo) de kans gegeven om een fijne toekomst in Nederland te krijgen en dat geeft je toch weer een heerlijk voldaan gevoel, dat niet opweegt tegen de vermoeidheid en de spanning die je in elke cel in je lichaam voelt na zo’n zware reis. Nee …. Deze missie is weer volop geslaagd !!!

Marco, Veerle en Lilian.