Stoja

Hoi Willeke,

Het is inderdaad weer even geleden dat we kontakt hadden.
Maar de tijd gaat ook zo snel!!

Stoja zit momenteel niet zo erg lekker in haar vel, ze is vreselijk jaloers op onze kleinzoon als hij hier is.
En dat gedoe met dat voetballen doet er ook geen goed aan.
Hier is het soms een herrie waar je niet goed van wordt!
De mensen rijden als gekken luid toeterend door de stad en steken vuurwerk af. Daar is ze echt panisch voor!

Ook hebben we een paar weken geleden onze jaarlijkse Glasstadmars gehad, met veel muziekkorpsen en ook weer vuurwerk....
Soms wil ze voor de laatste wandeling niet eens meer mee en kruipt ze weg in de kast. Daar is het voor haar gevoel veilig denk ik en wij laten haar daar zo lang ze dat zelf wil.

Dan hebben we nog een probleem met onze oude hond Rasta, die is blind en doof en volgens mij dement. Hij loopt overal tegenop, ook tegen Stoja, en dat vind Stoja maar niks.
Ze kan heel lelijk doen tegen hem terwijl ze altijd dikke vrienden waren!
Rasta is bijna 17 en echt een oud krikkemikkig hondje geworden. Bas laat hem hier in de straat uit want hij kan bijna niet meer lopen, daarna wordt Stoja apart uitgelaten.
Ik weet niet of het daar door komt, maar voor haar hoeft Rasta niet meer! Ze laat duidelijk merken dat hij teveel is....
Als hij gaat lopen begint ze al te brommen, of ze zeggen wil blijf jij nu maar op je bank dan kan er niks verkeerd gaan.
Zouden honden aanvoelen als er iets mis is met een soortgenoot?
In de natuur wel volgens mij en Stoja staat dichter bij de natuur dan wij denk ik.

Maar verder gaat het prima hoor! En aan onze kleinzoon gaat ze heus wel wennen.
We geven haar wat extra aandacht als hij hier is en ze mag zijn schaaltje van het fruithapje uitlikken. Dat vinden ze allebei heel leuk!
Sem kijkt vol aandacht naar Stoja, ik hoop alleen dat hij het niet gaat nadoen.....

groetjes,

Meta (poot van Stoja) en Bas

7 juli 07

Hoi Willeke,

Met Stoja gaat het UITSTEKEND hoor!
Wij hebben het zelf enorm druk gehad met klussen, ik ben bijna niet achter de pc geweest...

Stoja heeft hier de leiding op zich genomen, ze is echt de BAAS over de andere 2 oudjes.
Verder gaat ze heel veel met Bas mee, ze is ook iedere dag mee geweest naar de boot toen die op de helling lag. Dat is echt het liefste wat ze doet, de straatmadelief!
Als ze dan thuis komt, begroet ze mij of ze jaren weg is geweest.

Een paar weken geleden moesten we oppassen bij mijn dochter, toen hebben we Stoja ook meegenomen omdat ze aan die andere 2 geen gezelligheid heeft.
Mijn dochter heeft 4 katten en dat ging hartstikke goed, ze vond het al leuk dat ze bij die lekkere kattenbrokjes kon!!! Daar heeft ze dus ook dankbaar gebruik van gemaakt totdat wij er erg in kregen!

groetjes en een poot van Stoja,

Meta

Even een korte reactie: het gaat SUPER met Stoja!!!! We zijn dolgelukkig met haar en zij met ons ook lijkt het. Stoja is echt een verrijking voor ons allemaal.

27-01-2005

Met Stoja geet het FANTASTISCH! We begrijpen elkaar alsof ze al jaren bij ons is, ze kan precies aangeven wat ze wil. En ze wordt steeds aanhankelijker, het gaat gewoon super .Madam pakt ook iedereen in, we moeten zo vaak horen dat ze het een schatje vinden! Is ze ook!!

22-01-2005

Stoja was met oud en nieuw zo bang dat ze buiten onder auto's kroop! We hebben toen bij de dierenarts pillen gehaald en die hielpen best wel. Ze heeft zich er best doorheen geslagen gelukkig en nu is alles weer vergeten. Stoja gaat zich steeds beter thuis voelen bij ons en wordt nog aanhaliger dan ze al was! Ze weet ook wanneer Bas weg gaat en kijkt hem na tot ze hem niet meer ziet. Dan gaat ze zielig piepen en komt troost zoeken bij mij! Het is zo'n lekker ding!! Ze weet nu ook dat ze buiten moet poepen, ze krijgt een brokje als ze het daar doet en als ze klaar is gaat ze voor Bas staan om haar beloning op te vragen.

11-11-2004

Ze doet het fantastisch! Volgens mij begrijpt ze al behoorlijk veel van de taal. Ze begint nu ook te spelen met een tennisbal en pikt de muizen en het balletje van de katten steeds af. Met Rasta speelt ze hartstikke leuk! Bas neemt haar vaak mee als hij naar de stad gaat , ook 's avonds. Dat vind ze nog best eng, maar dat went ook wel. Ik denk dat ze het spelen van de katten afgekeken heeft, want eerst snapte ze echt niet wat ze met die bal moest doen. Iedere keer als de kittens spelen ligt ze er naar te kijken en als ze in de bench gaan dan begint zij ook te spelen. In het begin vond ze de katten niet echt wat geloof ik maar nu is ze er helemaal aan gewend en ze zal ze ook niks doen. Af en toe meppen ze naar dat mooie witte puntje aan haar staart en als het te erg wordt dan gaat ze gauw op de bank liggen

14-10-2004

Wij vertellen het ook natuurlijk aan half Leerdam en Stoja is inmiddels al aardig bekend. Iedereen is weg van haar en terecht het is onvoorstelbaar zo lief als ze is. Het lijkt voor ons gevoel alsof ze al jaren bij ons is.

Ik snap het zelf niet maar ik had direct een band met haar terwijl dat doorgaans moet groeien.

Ze is volgens mij op mijn pad gezet, ik kan het niet anders zien. Ik had ook direct het gevoel dat ze bij mij hoorde toen ik haar zag.

12-10-2004

Stoja is al helemaal thuis, ik kan nauwelijks geloven dat ze pas twee weken hier is! Het lijkt veel langer. Ze leert heel snel en is heel erg aanhankelijk, maar dat wist je al. Ze is echt het zonnetje in huis en begint ook al een beetje te spelen, al weet ze nog niet goed soms wat ze bijv. met een bal moet doen. Maar dat komt ook wel goed. Bas is met haar naar de boot geweest en ze wist niet wat ze zag natuurlijk, al dat water! Maar dat is juist zo leuk eigenlijk, ze is om de eenvoudigste dingen stomverbaasd en soms heel schuw voor bijv. iets met een stok (bezem) of pas met een lijmklem, die haalde Bas uit de schuur en zo kromp helemaal in elkaar. Ze zal met dat soort dingen wel slechte ervaringen hebben. Ze is ook bang voor de camera, zodra ik die op haar richt is ze weg dus dat stellen we maar even uit.

We hebben sinds vanavond drie kittens in huis( uit het asiel) die moeten met de fles worden gevoerd omdat de moederpoes heel ziek is. Alle drie de honden zijn onder de indruk van het gepiep van die kleine dingen en kijken hun ogen uit! Gelukkig zitten ze in een bench anders zou ik handen en voeten te kort komen. Stoja vindt ze volgens mij ook lief, ze reageert er in ieder geval heel goed op.

Stoja is rond sept 2003 in het asiel terecht gekomen als jonge hond. Ze was heel bang voor de rest van de honden en ze had dan ook een plekje helemaal voor zich alleen ergens achterin het asiel in een oude dixie. Via een gat in de grond kon ze in die dixie komen. Er was hooi voor haar neer gelegd waar ze op kon slapen, ook kreeg ze daar haar eten. We hebben haar veel aandacht gegeven in die week dat we er waren. Ze werd constant geknuffeld en geaaid. Aan het einde van de week, toen wij weer naar huis moesten, was Stoja helemaal veranderd. We hadden haar in die week laten zien dat ze niet bang hoefde te zijn voor de rest van de honden, in die week heeft ze weer zelfvertrouwen gekregen. Het was heel bijzonder om te zien. Daarna heeft Stoja zich goed ontwikkeld in het asiel en is nooit meer uit angst in 'haar' dixie gekropen.

Stoja in het asiel sept 2003.

Op een dag kwam er een mailtje binnen waarin stond: Mijn vraag is of het mogelijk is dat jullie een hond meenemen. Ik ben nl. nogal geraakt door Stoja.

Ik krijg haar niet van mijn netvlies!

Na gesprekken, een bezoek en heen en weer mailen is in sept 2004 Stoja meegekomen naar Nederland en heeft een nieuw thuis gekregen bij Meta en Bas.

STOJA