Boris en Tigra & Ayla4-9-09
Hoi allemaal, Boris, Tigra en Ayla op wintersport
Zaterdag 26 januari was het zover, we gingen samen met onze 3 Bosnische musketiers op wintersport. In alle vroegte ging de wekker, snel opgestaan en aangekleed. Beneden sliepen de honden rustig verder totdat Boris en Tigra de bagage zagen, meteen waren ze klaar wakker en wilde het liefst meteen de auto in. Ayla keek ons vreemd aan, waarom al deze opwinding? Zowel Ayla als wij waren gespannen want ze was op dat moment pas 7 weken bij ons in Nederland en dan nu alweer de auto in voor een lange rit en aankomen op weer een nieuwe plek. Wat zou ze hiervan gaan vinden? De eerste stop was in Luxemburg, honden uitgeladen en even laten plassen. Ayla vond dit geweldig, zoveel mensen en honden op de parkeerplaats, ze liep vrolijk naast ons te huppelen. In het restaurant was het maar goed dat ze aan de lijn zat want het liefst was ze iedereen gaan begroeten, en al die mensen maar lachen om haar. Boris lag rustig onder tafel, Tigra en Ayla zaten voor de tafel. Mensen die voorbij liepen gaven de beide dames een aai over hun hoofd. Een oudere mevrouw zei: "Mevrouw wat heeft u een mooie, lieve honden". Wij trots natuurlijk. Na een voorspoedige reis kwamen we aan in Frankrijk, heerlijk er lag volop sneeuw. Spullen uitgeladen en toen de honden. Alle drie gingen ze compleet uit hun dak, wat een feest om ze zo vrolijk en uitgelaten te zien. Het appartement kon ook hun goedkeuring wegdragen en bij het zien van hun eigen spullen gingen Boris en Tigra snel op hun kussens liggen slapen. Ayla vond het beduidend spannender, de eerste nacht heeft ze dan ook naast het bed gelegen. Tigra hebben we dit jaar niet s'nachts in onze slaapkamer gezien, vorig jaar kwam ze regelmatig nog checken of we er waren, ze heeft er nu duidelijk vertrouwen in dat we ze niet achter laten en altijd terug komen. Het is een fantastische vakantie geweest, een waar we weer dierbare herinneringen hebben overgehouden aan de 3 schatten. Elke ochtend na het ontbijt gingen we met het span op pad, alle drie aan de lijn, want de eerste ochtend spotte de dames eekhoorntjes en sinds dat moment was het bos wel heel interessant. Boris had los gekund als hij niet zo dol op skiërs was geweest, de gek! Een keer had ik er geen erg in en hing hij in de skischoenen van een kind. Grrr, gelukkig reageerde de jongen heel vrolijk. Boris heeft de hele week lopen glimlachen, om de 20 meter stortte hij zich in de sneeuw om lekker te gaan liggen rollen. Helemaal blij was hij als ik ook nog sneeuw over zijn buik gooide. Als ik alleen maar aan hem vroeg, ga je sneeuwengeltje spelen lag hij alweer op zijn rug. Als wij tijdens de middag wandeling op een terrasje wat gingen drinken lag hij braaf onder een stoel. Net als Tigra en Ayla heeft hij heel veel lopen graven in de sneeuw en natuurlijk altijd in de diepe sneeuw zodat Eerhard en ik er tot aan onze knieën in stonden. Boris en Ayla moesten ook elke wandeling even flink met elkaar spelen, heel handig als ze beide aan de riem zitten. Tigra had het tijdens elke wandeling heel erg druk met het opsporen van kleinvee in de sneeuw. Druk, druk, druk, behalve als ze tijdens de middagwandeling een kinder skiklas zag staan op de piste dan liep ze ineens opvallend dicht langs de kinderen. Als ze dacht dat een van de kinderen iets liefs tegen haar zei dan liep ze meteen op het kind af voor een kroel en een aai. Meestal was dit het startsein dat ook de rest van de kinderen haar aanhaalde, je ziet echt dat ze daarvan geniet. Ook dit jaar was het weer opvallend dat vooral Tigra de aandacht trekt van de fransen, ze lopen het eerst naar haar en blijven maar vragen stellen over haar. Tigra blijft groeien in haar gedrag, na eerst een paar dagen het gespeel van Boris en Ayla te hebben gaden geslagen begon ze ineens mee te spelen. In het begin veel te hard, ze pakte elke keer Boris keihard in zijn nek of oren. Boris totaal verbouwereerd en maar kijken van wat doet ze nou. Met begeleiding van onze kant leerde ze wat de bedoeling was en kreeg ze er plezier in en arme Boris maar proberen de twee dames van zich af te houden. Ayla is echt een dartel aan de riem, ze loopt maar te dansen. Ayla gaat compleet uit haar dak als ze verse sneeuw ontdekt, ook al is het maar van een sneeuwcanon. De berg oplopen met haar is ook geen probleem, ze sleurt je gewoon naar boven. Ze heeft ook volop lopen graven maar bovenal was ze vooral nieuwsgierig wat er allemaal op de berg gebeurde, ze bleef het maar raar vinden die poppetjes die ze dan weer wel en dan weer niet zag. Het liefst liep ze tijdens het wandelen elke keer de berg een stuk op. Turen naar voor bijzondere dingen om vervolgens als een lomperik zich weer naar beneden te storten! Zelf denkt ze volgens ons dat ze Bambi is maar het heeft meer weg van een olifant. De eerste dagen vond ze alles spannend en was kapot na elke wandeling maar zaterdagochtend, de ochtend van vertrek hebben we haar letterlijk de auto in moeten tillen omdat ze echt geen zin had om weg te gaan. Ook Ayla heeft een tik, alles wat los lag in de gangen van het complex moest ze meenemen, ze kan werkelijk alles gebruiken. Ja, het was echt een heerlijke vakantie, het blijft een feest om de honden zo te zien genieten. Ook apart om te zien hoe het trio reageerde toen wij weer thuiskwamen, Tigra had honger en wilde alleen maar eten, Ayla liep al piepend rondjes te rennen door het huis en Boris was gewoon strontchagrijnig. Zo chagrijnig dat hij zijn tanden bloot gromde toen Ayla met hem wilde spelen, iets wat hij nog nooit heeft gedaan. Helaas het zit er echt weer op maar volgend jaar gaan we weer. Groetjes Tanja
30 dec 07
2
juli 07 Boris en Tigra, 8 poten op een buik! Kom je aan de een dan kom je aan de ander. Twee Bosnische honden, de een 1 ½ jaar en de ander 3 jaar in het asiel. Ze hebben elkaar misschien eens terloops in het asiel ontmoet maar zeker niet vaak en nu hier in Nederland de beste maatjes, mooi toch? Boris is de stabiele, rustige hond. Precies de eigenschappen die Tigra zo nodig heeft. Tussen die twee valt nooit een grom. Boris is zo makkelijk in de omgang. Het gebeurt echt zelden dat hij iets stouts doet, hij probeert het gewoon iedereen naar zijn zin te maken. Het mooist is wel als we in de Biesbosch lopen en Tigra ook los mag. In het begin vlogen ze er beiden keihard vandoor maar nu Boris door heeft dat wij er niet blij van worden en dat het anders eindigt aan de lijn luistert hij als de beste! Zo erg zelfs dat als wij zeggen: "Tigra wachten", wij er na 10 meter achterkomen dat we Boris missen, een blik achter ons en we zien Boris wachten precies waar ik het commando heb gegeven. Hij staat ons dan echt ondeugend aan te kijken van je zei toch wachten!! Hij blijft perfect luisteren totdat Tigra weer vast zit en dan gaat hij los, rennen en vliegen als een doldwaze! De afgelopen weken hadden wij hier opvanghondje Maca (nu Mazzel), en ook voor haar was hij de rots in de branding, met zijn zachtaardige en zorgzame karakter begeleide hij haar in de grote enge buitenwereld! En als kleintje wilde spelen dan ging hij spelen met haar. Buiten was ze altijd verzekerd van zijn waakzame oog, en waar nodig stond hij haar bij. Tigra is echt veel relaxeder geworden de afgelopen maanden. Was ze in het begin heel erg gespannen, nu is er in huis niets meer van te merken. We mogen haar nu overal kroelen en als s'avonds het kleed op de bank komt dan weet ze niet hoe snel ze op/in je moet kruipen om vervolgens heerlijk in slaap te vallen. Tigra is ook heel zachtaardig, er zit geen kwaad in haar. Buiten aan de lijn vindt ze het nog moeilijk om zich een houding richting andere honden te geven, ze kiest er dan maar voor om haar nekharen rechtovereind te dragen en te grommen, het is dan net een hyena! Komt ze de hond vaker tegen dan is er geen probleem meer. Ze loopt ook steeds vaker los, wel onder onze waakzame oog, maar het komt steeds minder voor dat ze achter de vogels aanrent en ons compleet vergeet. Gelukkig is ze tegenwoordig in voor frolicjes als beloning, dus ze is sneller geneigd om terug te keren. Het strand blijft haar favoriet, als je haar dan ziet rennen is ze vrij!! Vrij van haar verleden, dan is ze op haar mooist. Om haar meer zelfvertrouwen te geven tegenover andere honden ga ik met haar op hondencursus, benieuwd wat zij er van gaat vinden. Ook grappig is het feit dat ze totaal geen bal gevoel heeft, je gooit een bal omhoog en springt met twee poten in het rond en mist elke keer de bal, of zoals Eerhard het zegt: "net Stevie Wonder". Boris en Tigra, twee heerlijke honden waar we elke dag heel veel plezier aan beleven! Groetjes Tanja 23 januari 2007
Boris & Tigra, Ik weet dat iedereen het erg leuk vindt om updates over de Bosnische honden in Nederland te lezen, sorry dat het zo lang heeft geduurd voordat ik een update over Boris & Tigra heb geschreven!
Boris is inmiddels
alweer meer dan een jaar bij ons, en wat heeft hij zich toch tot
een lekker ventje ontwikkeld. Gedurende het jaar is hij steeds meer
een vrije hond geworden.
Tigra heeft
het grootste gedeelte van haar leven in het asiel geleefd, ze is
nu rond de 4 ½-5 jaar. Ze zat duidelijk niet meer op de goede
plek in het asiel, ze koos er steeds meer voor om bij/in haar hok
te blijven. Dus toen Wilma in juli in het asiel was, zei ze nog
eens, ik wil Tigra ook graag meenemen maar weet niet of Ellen 3
honden op wil vangen! Wat moet je met zo’n mededeling, even
gepraat met Eerhard en toen waren we eruit. Als Tigra voorlopig
nog 2 weken naar Ellen mocht dan konden wij haar daarna opvangen!
Ellen ging hiermee akkoord en zo kwam Tigra na twee weken bij ons
binnen. Eerhard had alleen nog maar een foto van haar gezien en
eerlijk gezegd houden wij meestal van langharige honden, maar deze
meid heeft iets waardoor ook Eerhard haar meteen in zijn hart sloot.
Haar leven in het asiel was duidelijk merkbaar, een gespannen houding
voor alles wat nieuw was. Ze was vanaf minuut 1 zindelijk en vond
het prima om in een bench te slapen, gek op eten. Spelen was totaal
vreemd voor haar. Ondanks dat het vreemd was zag je dat ze genoot
van de rust, heerlijk slapen zonder allemaal blaffende honden om
haar heen. Gek op mensen, ze kruipt zowat in iedereen.
De laatste maand
gaan de veranderingen bij Tigra heel erg hard, we kunnen alles met
haar doen, ze wordt vrijer in haar gedrag, vrolijker, is steeds
meer in voor gekke dingen en kan ook sacherijnig kijken als erop
een dag niet zoveel gebeurd volgens haar. Boris en Tigra, een heerlijk span samen, ondeugend af en toe maar vooral twee ontzettende knuffelhonden die in een korte tijd zich onmisbaar hebben gemaakt in onze levens. Je eerste hond vergeet je nooit maar ik weet nu dat mogelijk is om ook van je volgende hond(en) weer zielsveel te houden!
Over anderhalve week gaan ze mee op wintersport, ben benieuwd welke avonturen we met ze gaan beleven in de sneeuw! Groetjes Tanja 20-11-2005 Hoi Wilma,
Boris is alweer een maand bij ons in huis, wat gaat de tijd snel. Boris is hier echt helemaal thuis en is alweer zo anders als toen hij hier pas binnenkwam. Hij heeft zich compleet aangepast aan het leven hier, het is echt een huis hond geworden. De tuin vindt hij niet meer zo belangrijk, af en toe een rondje maar dan toch weer snel naar binnen. Hij blijft zijn kussen geweldig vinden, op de harde vloer liggen vindt hij maar niks. Laatst waren we op visite bij vrienden en toen het toch wel laat werd is hij in de hondenmand van hun hond Max gaan liggen slapen. We moesten hem wakker maken toen we naar huis gingen. Hij past zich aan alle situaties zo makkelijk aan. Een dagje mee naar het werk, geen probleem, hij gaat lekker op zijn kussen liggen slapen.Mijn collega, die het niet zo op heeft met honden, vindt hem zelfs lief en aait hem in het voorbij gaan. Eerhard en ik kijken vaak naar Boris als hij op zijn kussen ligt en kunnen het nog steeds niet geloven dat hij zo kort bij ons is en dat het zo vertrouwd aan voelt. Hij is makkelijk te corrigeren en pikt heel veel dingen snel op. De eerste week heeft hij nog een aantal pogingen gedaan om met de poes te spelen of op te jagen, maar nadat we hem een aantal keren hebben gecorrigeerd laat hij de poes met rust. Het gevolg, ze staan nu met elkaar te neuzen, Dizzy komt s´avonds weer op de bank liggen en drinkt uit Boris zijn waterbak. Vanochtend kreeg Boris zelf kopjes van Dizzy. Dat vond hij toch wel eng, maar elke keer prijzen we hem de hemel in en dan zie je hem groeien. Nadat Boris en ik bij jouw op visite zijn geweest heb ik gezien hoe fijn hij het vindt om af en toe los te rennen. De volgende dag zijn Eerhard en ik naar een afgelegen terrein gegaan en toen hebben wij hem met kloppend hart los gelaten, hij heeft zich even helemaal uitgeleefd maar bleef ons wel in de gaten houden en kwam elke keer terug als wij hem riepen. Na 5 minuten hebben we hem toch weer snel aan de lijn gedaan, maar wat waren wij blij om hem zo te zien genieten. We hebben dit een paar keer herhaald en elke keer ging het goed. Vorige week zondag op de maasvlakte ging het iets minder, er waren echt te veel konijnensporen die hij rook, dus maar weer snel aan de lijn. We hebben gemerkt aan Boris dat hij andere honden heel goed observeert en dit gedrag ook een beetje overneemt. Vrijdag hebben we Paco, de Briard van onze vrienden, opgehaald en zijn we naar de drunense duinen gegaan. Heel lief met zijn tweeën in de achterbak! Daar aangekomen begon Paco meteen als een gek rond te rennen, wat moet je dan als je ziet dat je eigen hond er ook naar verlangt? Weer met kloppend hart Boris los gelaten, en het is echt niet te geloven hij heeft bijna de hele wandeling van een uur los gelopen. Hij vond het geweldig en wij probeerde niet al te gestresst rond te lopen en ook niet om hem om elk klein ding te roepen. Hij bleef bij Paco en hield ons goed in de gaten en vond het heerlijk als er ook nog andere honden in de buurt kwamen. Hij heeft met Paco een wedstrijdje gedaan wie het snelst zigzaggend tussen de bomen door kon rennen, tot Paco´s frustratie won Boris. Hij is 1 keer achter een vogel aangehold, gelukkig konden wij de rust behouden en riepen hem op een vrolijke manier en zijn de andere kant op gelopen. Hij heeft nog een keer naar de vogel gekeken maar kwam toen als een bezetene op ons afgerend. Wij hebben hem maar weer de hemel in geprezen. Ik kan wel zeggen dat het uitje voor iedereen geslaagd was.
Nou tot zover weer de avonturen van Boris,
Groetjes Eerhard, Tanja en Boris 30-10-2005 Hoi Wilma, Vanmiddag zijn we naar het strand geweest. Boris springt nu al zelf de auto in, hij begint het te begrijpen dat je met de auto leuke dingen gaat doen. Het was behoorlijk druk op Scheveningen. We zijn met onze vrienden maar snel het strand op gelopen. Het zand vond hij heerlijk, hij ging zelfs liggen rollen, helaas waren we te laat om een foto te nemen. Bij de vloedlijn aangekomen ging hij op de remmen staan, met geen mogelijkheid was hij te bewegen om naar het water te lopen wat we ook probeerden. Het eindresultaat was dat Ronald en ik natte voeten hadden omdat we een golf niet zagen aankomen. Overtuig een hond er dan nog maar van dat het water heerlijk is als er twee mensen als debiel uit komen rennen. We zijn toen een heel stuk gaan lopen. Ronald hield hem vast. Petra en ik liepen erachter en af en toe kwam Boris naar ons lopen en duwde dan even met zijn neus aan mijn hand en rende dan snel weer naar voren. Zijn gedrag naar honden veranderd ook, waar hij hier in het park de neiging heeft om te vluchten liep hij op het strand de honden tegemoet. Het weer was echt heerlijk, na de wandeling zijn we op een terrasje wat gaan eten. Boris ging braaf liggen en werd een tijdje geaaid en geknuffeld door een meisje van ongeveer 12 jaar, hij vindt het allemaal heel leuk. Hij heeft onder tafel liggen slapen en aan het eind lag hij op zijn gemak alles te bekijken wat er op het plein gebeurde. Hij verbaasd ons telkens weer, pas een week bij ons thuis en al zo vertrouwd, onze vrienden waren ook sprakeloos en hebben hem meteen in hun hart gesloten. Thuis hobbelde hij gelijk weer de tuin in, Dizzy was hier beneden aan het rond lopen, en wat schets mijn verbazing ik hoor ineens een hond blaffen. Ik op het geluid af, en ja hoor het was Boris, hij stond buiten en Dizzy zat in de garage. Hij durfde er niet langs. Weer een wonder hij kan toch blaffen. Ik blijf het herhalen, het is een schat die ons in alle situaties weer blijft verwonderen. Nu is hij toch wel uitgeteld, hij is op zijn kussen gaan liggen. Ik ga maar weer eens de tuin opruimen want alles ligt weer buiten. Groetjes Tanja
28-10-2005 Hoi Wilma, Gisteravond is alles goed gegaan. Boris is niet het type hondje dat meteen binnen huppelt met een air “nou hier ben ik”. Paco was wel nieuwsgierig en ging kijken hoever hij kon gaan. Nou toen Paco zijn kop bij Boris in zijn nek legde ging hij duidelijk te ver. Boris pikt dit dus niet en laat dan even zijn tanden zien. De regels waren toen meteen duidelijk. Andrea en ik zijn een grote wandeling met de honden gaan maken. Buiten lopen ze gewoon naast elkaar, ik zie wel dat Boris af en toe naar Paco gluurt om te kijken wat hij doet. Paco gaat plassen, Boris volgt. Ik zei nog tegen hem, kijk zo moet je plassen met 1 poot omhoog, maar dat begreep hij niet, hij doet het op zijn vrouwtjes. Binnen vonden ze dat ze geknuffeld moesten worden, oh Paco is bij Eerhard nou dan neem ik Niels wel en andersom. Boris gaat ook gewoon op zijn gemak liggen slapen, loopt hier een andere hond dan!! En weer waren wij verbaasd over hem. Het mooiste moment was toen Paco ook ging liggen en zijn kop op de staart van Boris neerlegde. En zo lagen ze lief te slapen. Ben net terug van een flinke wandeling, de eenden zijn de singel in gejaagd! Volgens mij is het wel een jagertje. Als hij onderweg iets nieuws c.q. engs ziet, kijkt hij achterom komt dan naast mij lopen, maar als hij merkt dat ik er niet op reageer besluit hij ook meteen dat het dus niet eng is en loopt er vrolijk langs. Thuis gekomen is hij maar weer meteen begonnen om de boel op te ruimen dus alles verdwijnt de tuin in! Tot zover de update. Groetjes Tanja en Boris
27- 10-2005 Dinsdagavond Na de laatste wandeling hadden wij zijn kussen in de bench gelegd, maar hij had er nog geen zin in. Liep wat door de kamer, keek naar de bank dus ik Nee Boris! Toen naar een stoel en toen dit ook niet mocht ging hij maar op de grond liggen. Wat denk je, ik verlaat even de kamer en toen ik terug kwam lag hij prinsheerlijk op de bank!!! Inwendig moest ik lachen maar ik heb hem toch maar even vermanend aangesproken! Tot nu toe heeft hij het niet weer geprobeerd maar dat zal best nog wel vaker voor gaan komen. Woensdag Gisteren waren Eerhard en ik vanwege afspraken om de beurt thuis. Hij moest wel 2 keer een ˝ uurtje alleen thuis blijven maar dat ging prima, het was in ieder geval rustig toen ik thuis kwam. Omdat het zulk mooi weer was heb ik de deur in de woonkamer naar de tuin open gezet en de garagedeur. Boris vond het geweldig dat hij de tuin in mocht. Na een tijdje met hem de tuin te hebben verkend en spelletjes verstoppen met hem te hebben gespeeld was het tijd dat hij zich zelf mocht gaan vermaken.Eerst nog even om aandacht piepen maar toen ging hij er toch voor. Op een gegeven moment zie ik hem vanuit de tuin via de garage de woonkamer in sprinten, jawel de angst van de vloer is verdwenen! Hij duikt zijn hoekje in, grijpt wat en vliegt weer naar buiten. Ik zag het wel maar ergens dacht ik er niet over na, totdat ik ineens dacht o nee hij zal toch niet aan het begraven geslagen zijn. Ik naar buiten, en daar ligt Boris in de zon zijn laatste stukje bot op te peuzelen (zie foto)! Lief joh. Later die middag toen Eerhard thuis was heeft hij zijn knuffels naar de tuin gebracht! Tot die tijd had hij er niet naar om gekeken. Vandaag had Eerhard slippers aan in huis en toen hij naar boven ging zette hij ze onder aan de trap, bij terugkomst stond daar nog maar 1 slipper, je raad het al, de andere lag in de tuin. Als we wat kwijt zijn moeten we maar in de tuin gaan kijken!!!
Gisteravond is Eerhard met Boris naar mijn moeder gegaan. Ze woont 2 hoog dus Eerhard heeft Boris gedragen, echt geen probleem! We staan elke keer weer versteld dat hij zoveel dingen als normaal beschouwd! Hij heeft lekker met mijn moeder geknuffeld. Ik kwam wat later en toen keek hij me echt aan van “oh ben jij hier ook”. De andijvie stampot vond hij lekker ruiken, leuk om te zien dat hij zijn neus achter na loopt, en ook dat hij overal zo lief ergens gaat liggen. Echt heel braaf! Mijn moeder is weg van hem, ja ik hoor je denken wie niet! Ze heeft alleen nog problemen met het feit dat we nu een hij hebben en geen zij! Donderdag Eerhard was vandaag thuis. De wandelingen worden steeds langer. De omgang met honden gaat goed. Gisteren kwam er een duitse dog op ons afgestormd, na een eerste vluchtpoging van Boris (best lastig als je aan de lijn zit) besloot hij toch maar even te laten zien dat hij dan misschien wel klein is maar toch zijn mannetje staat. Even gegromd en weg was de dog!! Hij vind het heerlijk om aan je voeten te liggen en vandaag begon hij ook voorzichtig met zijn grote pluche bal te spelen. Jammer dat wij geen filmcamera hebben want je zou hem moeten zien, hij wordt gewoon elke dag zelfverzekerder. Het is net alsof hij begint te beseffen dat wij nooit meer bij hem weggaan. Vandaag was ook de eerste keer dat hij op me af kwam rennen toen ik thuis was, we moesten eerst knuffelen!! Wilma ik mailde gisteren naar een vriendin: “hij is een lot uit de loterij” Hij is zo onverwachts en snel gekomen en op dezelfde manier heeft hij onze harten veroverd. Groetjes Eerhard, Tanja en een knuffel van Boris Ps vanavond de volgende uitdaging, we gaan even bij vrienden langs, ben benieuwd wat hun hond Paco van hem vindt?
25-10-2005 Vanochtend dus naar mijn werk gegaan, ik zou even wat werk ophalen om thuis te doen. Autorijden is nog niet zijn favoriet, in Etten-Leur aangekomen stond hij binnen te beven. Mijn baas heeft kantoor aan huis, ik ben toen ik aan kwam even in de keuken bij zijn vriendin Yvonne gaan zitten, en toen kwam hij weer een beetje bij. Later naar kantoor gegaan en toen daar toch maar even mijn computer aangezet om een tweetal kleine dingen de deur uit te werken. Ik had Boris zijn kussen naast mijn bureau neer gelegd, toch iets vertrouwds van thuis. Eerst ging hij onder het bureau liggen en stond elke keer op als ik iets uit een kast ging pakken. Toen hij door had dat ik niet kon verdwijnen ging hij op zijn kussen liggen en viel in een diepe slaap. Hij lag zo lekker te slapen dat ik toch maar het werk op kantoor heb gedaan. Met gevolg dat ik pas na 2 ˝ uur werk naar huis ging, maar Boris had het er prima naar zijn zin. Of zoals Yvonne zei, nu hebben we naast de kantoor poezen ook een kantoor hond. Ook nog even kennis gemaakt met Imke, 9 jarige dochter van Yvonne en helemaal dierengek. Iedereen vindt hem leuk! Voor ik weg ging ben ik nog even naar toilet gegaan, toen ik het kantoor weer inliep was Boris mij aan het zoeken. Yvonne vond het verwonderlijk dat een hond binnen 2 dagen al zo gericht is op een bepaald persoon. Weer in de auto naar huis, hij is snel in het weer uitstappen als ik hem erin zet. Bij mij in de auto kunnen de achterbanken omhoog worden geklapt dus dan zit hij direct achter mij op de grond. Maar ook hier ging hij weer boven op zijn kussen liggen. Boris en zijn kussen zijn onafscheidelijk!!! (zie ook foto, genomen op kantoor) Vanavond kwamen Eerhards moeder en 2 bekenden van haar op visite. Ze vonden hem heel erg leuk, mooi, lief en braaf. Van oma (zo stelde ze zich voor aan Boris) kreeg hij een speeltje en wat lekkers. We hadden het kussen maar even op geborgen, het gevolg was dat Boris gezellig bij ons kwam liggen en zich door iedereen lekker liet aaien.De conclusie van de avond: onvoorstelbaar dat dit hondje uit een asiel komt en pas 2 dagen hier in huis rond hobbelt, hij heeft zich dus voorbeeldig gedragen. Het lopen door de kamer gaat ook al iets beter! En meneer probeert nu voor de 2 e keer op de bank te gaan liggen!! Maar een nee van mijn kant doet hem toch maar besluiten om weer op zijn kussen te gaan liggen! Hij wordt steeds vrijer in zijn gedrag. Via deze weg wilde we toch een compliment maken naar jou en de mensen van het asiel want op welke manier je Boris ook benadert hij zal nooit in elkaar duiken en dat wijst er toch echt op dat hij goed behandeld is! Groetjes Eerhard, Tanja en Boris
25-10-2005 Hoi Wilma, Vannacht weer niets van Boris gehoord. Eerhard heeft hem voor zijn werk uitgelaten en daarna weer in de bench gedaan en zonder problemen.Toen ik beneden kwam lag hij nog steeds rustig. De vloer blijft een uitdaging, terwijl de betonnen vloer in de garage geen probleem is, als je daar moet zijn loopt hij heel vrolijk achter je aan. Gisteravond hadden we nog een uitdaging, hij had de hele dag nog niet gepoept. Zondagmiddag had hij het tijdens de verkenning in de tuin gedaan maar tijdens de wandelingen buiten deed hij alleen maar plassen. Wij naar buiten met een missie, lopen totdat hij vanzelf gaat zitten poepen want dat hij moest konden we wel ruiken!! Eerst natuurlijk alleen maar vrolijk meelopen, maar ja je zag aan hem dat hij moest. Eerste poging mislukte dus wij weer doorlopen en toen ineens ging hij zitten. Toen hij klaar was hebben wij staan zeggen wat een grote jongen hij was en geknuffeld, die reactie! Hij was helemaal blij en kwam kwispelend tegen ons aanstaan.Op de terugweg begon hij zelfs te rennen aan de lijn. Ik ben toen een stuk met hem meegerend. Toen ik stopte en Eerhard hem riep draaide hij zich om en rende toen zo terug in Eerhards armen. Leuk joh!! Ik ga nu weer lopen met hem en dadelijk weer een nieuw avontuur te gemoed. Ga even bij mijn twee collega’s op het werk langs want iedereen wil hem natuurlijk zien. Ik hou je op de hoogte, Groetjes Tanja
24-10-2005 Hoi Wilma, Gezellig hoor z’n hond. Vandaag een paar keer telefonisch contact gehad met Eerhard en dan hoor ik allemaal leuke dingen. Ik na mijn werk snel naar huis en wat denk je Boris ligt op zijn kussen in diepe slaap. Een oogje voorzichtig open en wel lekker gaan genieten van het aaien. Hij is er tot nu toe niet van af geweest! Eerhard is aan de eetkamer tafel gaan zitten werken. Boris is toen bij zijn voeten gaan liggen, maar elke keer als Eerhard op stond ging hij er achter aan. Hij ging steeds vaker kwispelen. Eerhard is toen even naar de dierenzaak geweest voor een nieuw tuigje, dus Boris in de bench. Dat ging prima. Tuigjes gepast, hij ging netjes zitten en liet het over zich heen komen. Toen weer een tuigje gaan terug brengen maar nu ging Boris mee. Eerhard nog geprobeerd of ons oude hondenrek paste maar helaas. (Heb je het nog gezien gisteren, hij zat heel snel op de achterbank!). Toen maar het advies van Peter opgevolgd en een korte lijn aan de hoofdsteun vastgemaakt en toen Boris gaan halen. Ongelooflijk maar hij bleef zitten en deed geen poging om naar voren te klauteren. Bij het winkelcentrum moest Boris even in de auto wachten, weer geen probleem. Toen naar huis, Eerhard zei dat thuis aangekomen hij wel zat te trillen achterin. In tegenstelling tot andere keren als hij thuis kwam liep hij nu zonder protesteren naar binnen en liep rechtstreeks naar zijn kussen, hij had het wel weer gehad voor vandaag! Het uitlaten vindt hij heerlijk, ook vandaag was er toevallig een buurthond bij toen ze over de brug gingen en Boris liep er nu zelfs zonder aarzeling over heen! Vanmiddag heeft hij opeens de waterbak ontdekt, toch wel handig dat je dan niet buiten naar waterplassen hoeft te zoeken moet hij hebben gedacht! Hij leert snel, het is een klever mannetje. Hij herstelt zich buiten ook heel snel, even een beetje schrikken maar meteen weer vrolijk door lopen. Het commando wacht gaat ook al prima. Er komen nu ook af en toe geluidjes uit hem en dan voornamelijk als je hem gaat aaien, hij vindt het heerlijk om over zijn buik geaaid te worden. Eten heeft hij ook al weer gedaan, hij stopt er gewoon mee als hij genoeg heeft. Maar meneer wilde niet van zijn kussen af dus zat ik weer voor hem. Maar ja hij heeft al weer zoveel stapjes vooruit gedaan dit komt ook wel goed in de loop van de week. Naar speeltjes taalt hij niet en zijn kauwschoentje ligt ook nog naast zijn kussen! Hij heeft vanavond wel een groot zacht bot voor de helft opgegeten, leuk gezicht zo tussen zijn pootjes geklemd! We blijven ons verbazen, ik had met heel veel dingen rekening gehouden, maar hij is heel relaxed. Ik had verwacht dat hij heel erg op eten gericht zou zijn, of dat hij heel angstig of piepend in een hoekje zou gaan zitten, maar niets van dit alles. Boris is helemaal blij met zijn kussen!! Als er weer iets gebeurt dan hoor je me.Ik zal je voorlopig elke dag op de hoogte houden, Groetjes Tanja 23-10-2005 Hoi Wilma, We hebben zijn naam verandert in Boris! Boris gedraagt zich voorbeeldig. We hebben een houten vloer op de grond liggen die vindt hij dus doodeng om op te lopen. In de tuin liep hij alles te onderzoeken, de ontmoeting met de poes ging prima, Dizzy had ik op mijn arm en Boris kwam hij even tegen mij op staan, maar beiden waren niet onder de indruk. De eerste wandeling in het park ging prima, hij loopt goed mee. Vogels en de vele singels zijn interessant, de houten brug dus duidelijk niet. Hij ging boven op de rem staan en was met geen tien paarden er over heen te krijgen.Vandaag hebben we hem er nog maar even overheen gedragen, hij moet al zoveel indrukken verwerken maar van de week zullen we daar wel een uitdaging in hebben. Boris heeft ook al gegeten, liggend op zijn kussen! Hij wilde dus echt niet over de vloer lopen. We hebben besloten om vandaag maar even te improviseren, als hij vannacht goed geslapen heeft zal hij morgen beter in zijn vel zitten. Volgens ons is hij wel een slimme hond en dat hoofdje van hem! Het is een schat en we zijn benieuwd hoe hij is als hij hier gewend is. Dizzy komt net de kamer in gelopen maar Boris blijft liggen. Ga weer even met hem kroelen. We houden je op de hoogte, Groetjes Eerhard, Tanja en Boris
|
