Dagboek Iris

Het team: Wilma, Peter, Tanja, Eerhard, Henny, Reinrie, Willeke, Anke, Frank, Marino en ik.

Vrijdag 31 maart ‘06

Vandaag zijn we rond 18.00 vertrokken naar Bosnië. Nadat ik 3 uur in de trein heb gezeten vertrokken we met 2 auto’s richting Duitsland.

Al gauw komen we de eerste file’s tegen en lopen we enige vertraging op.

We zijn tot 23.30 doorgereden en hebben toen een hotel langs de snelweg gezocht. Voor € 81.- had je een 2 persoonskamer met ontbijt. De kamers zagen er goed verzorgd uit en hadden een eigen badkamer met douche en toilet. Na wat gebabbeld te hebben zijn we als een blok in slaap gevallen.

Zaterdag 1 april ‘06

Vanmorgen zijn we om 6.30 opgestaan en zaten gezamenlijk om 7.00 aan het ontbijt. Lekkere Duitse broodjes met allerlei soorten beleg…..jammm.

We zijn om 8.00 vertrokken.

Na een paar uur te hebben gereden zijn we gestopt om te gaan tanken en om een kop koffie te drinken.

Het passeren van de Oostenrijkse grens, Slovenische grens en de Kroatische grens ging zonder problemen, tot we bij de Bosnische grens aankwamen. De paspoorten werden stuk voor stuk grondig gecontroleerd door de eerste man in een hokkie en gestempeld. 3 meter verder stond er een 2 de man die de paspoorten ook wilde controleren en grondig in de auto tuurde. Na even te hebben gewacht moesten we de auto aan de kant zetten en moesten de achterkleppen open gemaakt worden.

Met 4 man kwamen ze alles lostrekken en moesten we uitleggen waar we de spullen voor gebruikten. Uiteindelijk werd het goed gekeurd en mochten we doorrijden.

Om 20.30 kwamen we aan in het Bristol Hotel en werden we vrolijk onthaald door het personeel van het asiel.

De 2 dierenartsen en Anke en Frank waren er al, deze waren op eigen gelegenheid naar Bosnië gekomen.

We hebben de spullen op de hotelkamer gezet en hebben met z’n allen wat gedronken en gegeten bij een Italiaans restaurantje.

Zondag 2 april ‘06

De eerste dag op het asiel.

We gingen met de auto een steile zandweg over en boven aan de berg lag het asiel.

Zoiets had ik echt nog nooit gezien. Zoveel honden bij elkaar, echt onvoorstelbaar. Er werd mij verteld dat er zo’n 350 honden in het asiel zitten. In elk hoekje en gaatje zit wel een hond en elke keer als je een hok binnenstapt wordt je vriendelijk onthaald door de honden die er zitten.

We hebben met z’n allen de auto’s uitgepakt en iedereen zocht zijn plekje op.

Overal staan oude vrachtcontainers die als opslagruimte of als hok/ kamer fungeren.

Er waren 2 containers leeggehaald en schoongemaakt. Deze waren bedoeld voor de operatiekamer en de recovery. De dierenartsen en de assistentes begonnen met het klaarmaken van de operatiekamer en de eerste honden die geopereerd moesten worden. De mannen begonnen met het aanleggen van een riool voor de toiletten en het asielpersoneel zorgde ervoor dat de juiste honden naar de operatiekamer gebracht werden en dat alles vlot door kon lopen.

De communicatie was soms wat lastig, maar met handen en voeten kom je er wel!

Aan het einde van de dag waren er 22 honden gecastreerd en gesteriliseerd. Ook hadden we nog een onverwachte maagdraaiing van een hond die met spoed geopereerd moest worden.

Een succesvolle dag met super mooi weer en leuke mensen om mee samen te werken.

Maandag 3 april ‘06

Na een onrustige nacht ging vanmorgen om 7.15 de wekker. Ik wilde uit bed stappen maar dat ging nogal moeizaam. Al m’n spieren in m’n benen doen zeer van gisteren. Bukken gaat bijna niet, maar overeind komen is nog veel erger.

Om 8.00 zaten we gezellig met z’n allen aan het ontbijt. Om 8.30 was het verzamelen en vertrokken we gezamenlijk naar het asiel. Er hadden een paar honden de nacht doorgebracht in de recovery omdat ze nog niet goed genoeg waren om ze weer in de groep los te laten. Alle spullen die die nacht daar waren blijven liggen hadden ze overhoop gehaald en er was her en der geplast en gepoept. Dat moest natuurlijk eerst schoongemaakt worden en dat is best lastig als je niet de spullen hebt waarvan je gewend bent ze te gebruiken.

Vandaag hebben we 22 honden geopereerd en 2 euthenasaties van 2 puppies die erg slecht waren.

Ook was er nog een grote Duitse herder ingeslapen van mensen uit het dorp die hem niet meer aankonden. Hij beet de kinderen en was agressief naar andere honden. Zo’n hond kan geen waardig leven meer lijden en dan is dit de beste oplossing.

Na het werken in het asiel zijn we met z’n allen naar het restaurantje gegaan waar ze Spaans, Grieks, Italiaans en Mexicaans eten serveren. Je hebt voor € 11.- voorgerecht, hoofdgerecht en nagerecht en nog 3 drankjes. Da’s toch geen geld!!

Het was echt super gezellig en we hebben de grootste lol gehad over kerstverlichting in een oerwoud.

Dinsdag 4 april ‘06

Toen ik vanmorgen aankwam in de recovery was het een grote chaos. Alle honden zaten door elkaar heen en sommige honden hadden hun riem doorgebeten, één hond was over het hekje heen gesprongen en liep met het verband om haar buik buiten.

Na even puzzelen zaten alle honden weer op hun plek en konden we beginnen met de wondcontrole.

Op 2 honden na kon de rest weer naar z’n eigen groep en kon ik beginnen met het reorganiseren en schoonmaken van de recovery.

Na enige tijd kwamen de eerste geopereerde honden weer binnen sijpelen.

Vandaag zijn er 15 honden geopereerd van het asiel, waarbij 5 abortussen zaten en 5 dieren van particuliere mensen van buitenaf.

Ook is er vandaag een hondje uit het asiel geadopteerd door Bosnische mensen. Echt heel leuk en positief.

Vanmiddag kwamen we tot de conclusie dat we een hond miste die 2 dagen geleden geopereerd was aan een maagdraaiing. Niemand wist waar de hond was en niemand had haar die dag gezien.

Na een tijdje met z’n allen te hebben gezocht vonden we haar op een veldje achter op het asiel.

Niemand kon zich herinneren dat ze die hond daar hadden neergezet en het blijft nog steeds een raadsel hoe ze daar terecht is gekomen.

Door het koude weer was het moeilijk de geopereerde honden warm te houden. Bij één klein hondje was het zelfs zo erg dat ik hem in mijn jas heb gestopt om hem enigszins warm te krijgen.

Om 18.45 waren we weer bij het hotel en we verzamelde weer om 19.30.

We zijn naar een restaurantje geweest dat Bibliotheka heet en erg gezellig was.

Ik had een hamburger besteld, maar dat is niet te vergelijken met een hamburger in Nederland.

Ik kreeg zo’n brok vlees op mijn bord dat ik het niet eens op kreeg.

Woensdag 5 april ‘06

Het wordt ‘s ochtends steeds moeilijker om m’n bed uit te komen. Ik begon de ochtend maar met een red bull om op gang te komen en gingen daarna ontbijten.

Na het ontbijt vertrokken we weer naar het asiel. Daar aangekomen was iedereen al druk in de weer om de verblijven schoon te maken.

De dierenarts en ik controleerden de overgebleven honden die de nacht in de recovery hadden doorgebracht. Daarna ging ik kijken hoe het met het bibberhondje ging. Ze bibberde nog steeds dus ik nam haar ter controle mee naar de dierenarts. Ze bleek ondertemperatuur te hebben en moest dik worden ingewikkeld met warme dekens.

Na de grote schoonmaak in de recovery moesten alle vuile dekens nog gewassen worden. Ik ben daar zeker wel 3 uur mee bezig geweest om ze met de hand te wassen en ondertussen ook nog alle geopereerde honden op te vangen en in de gaten te houden.

Vandaag zijn er in totaal 16 honden geopereerd waarvan 11 van buitenaf. Bij één hondje moest de poot geamputeerd worden omdat er een breuk in de elleboog zat. Hier in Bosnië is er niet veel aan te doen en is amputatie de enige optie.

Vanavond weer gezellig bij de Italiaan gegeten en flink lol gemaakt. Aan het einde van de avond was ik overgestapt op een glaasje Malibu. Daarna werd ik flink in de zeik genomen omdat iedereen het lollig vond dat ik aan de drank was.

Eenmaal aangekomen in het hotel hebben Tanja, Marino, Eerhart en ik nog wat nagedronken en zijn daarna allemaal naar bed gegaan.

Donderdag 6 april ‘06

Vandaag was het alweer de laatste volle dag. Morgen gaan we alweer naar huis. De week is zo snel gegaan, dat is echt onvoorstelbaar. Je bent gewoon de hele dag druk en hebt eigenlijk geen tijd om tot jezelf te komen. Avondeten en slapen zijn eigenlijk de enige rustpunten op de dag. Geen tijd om thuis te missen of om over moeilijke dingen na te denken, je bent helemaal geconcentreerd op de honden en om zoveel mogelijk klaar te krijgen.

Vanmorgen in de recovery was er een hond uit de bench ontsnapt. Hij had gewoon 4 spijlen los gebeten en afgebroken en zo een gat gecreëerd. Marino heeft er metalen platen tegenaan moeten lassen om de bench weer bruikbaar te maken.

Er zijn vandaag 16 dieren geopereerd waarvan 2 katten en de rest honden. We hebben 1 abortus gehad en 1 euthanasie van een hond die een grote tumor op de melkklieren had zitten. Na deze verwijderd te hebben, bleken de nieren en de eierstokken aan elkaar gegroeid en aangetast te zijn. In laten slapen is dan de beste optie.

Ook hebben we vandaag de honden die meegaan naar Nederland gechipt.

Na een koude en natte dag hebben we weer heerlijk gegeten bij het restaurantje dat de verschillende nationaliteiten aan gerechten serveert. Het laatste diner met iedereen was erg gezellig. In het hotel aangekomen hebben Tanja, Marino en ik nog wat nagedronken in de bar van het hotel. Na een tijdje kwam Willeke er ook bij en hebben we met z’n vieren alle Nederlandse paspoorten voor de honden in orde gemaakt.

Vrijdag 7 april ‘06

Vandaag alweer de allerlaatste dag op het asiel. Met een bedrukt en dubbel gevoel rijden we naar het asiel toe. Aan de ene kant ben ik blij dat we weer naar huis gaan, maar aan de andere kant wil ik nog helemaal niet naar huis. Er is nog zoveel te doen.

Iedereen is druk om zijn laatste werkzaamheden af te ronden en nog een paar kleine dingetjes te doen.

Er zijn vandaag toch nog 9 dieren geopereerd, waarvan 3 katten en de rest honden.

Ook zijn alle zieke dieren nog even nagelopen en hebben we 3 zieke hondjes in laten slapen.

Het was vandaag wel weer een koude dag. Veel hondjes zaten aan de kachel en oven geklampt om een beetje warm te blijven. Ook wij hadden moeite met warm blijven en zaten dan ook regelmatig knus met z’n allen in het warme hok.

Om 16.30 hebben we alles opgeruimd en zijn we naar het hotel gegaan om te douchen en de tassen in te pakken. We hebben uitgecheckt in het hotel en moesten zo’n 270 KM per persoon betalen, (dat is zo’n € 137.-) Nadat we Henny, Reinrie, Anke en Frank gedag hadden gezegd vertrokken wij terug naar het asiel om de honden op te halen die mee gaan naar Nederland.

Na veel passen en meten zaten de 18 honden in de auto’s en konden we vertrekken.

We zeiden iedereen van het asiel gedag, bedankte ze en vertrokken richting Nederland.

Zaterdag 8 april ‘06

We zijn de hele nacht doorgereden om op tijd in Nederland aan te komen. We zijn zonder problemen tot ieders verbazing met 18 honden in de auto de grenzen over gekomen.

Af en toe stopten we om te tanken en om de benen te strekken (en we hadden wat been bij ons).

De hele nacht hadden Willeke en ik een 3 maanden oud pupje tussen ons in zitten. Deze was ook meegekomen uit Bosnië omdat een vrouw, die hem daar had gevonden, niet mocht houden van haar huisbaas. Nadat het hondje wakker was geworden wou hij alleen maar spelen en alle aandacht. Is erg fijn zo’n terroriserend hondje tussen je in en als je een oogje dicht probeerde te doen zat hij alweer op je schoot op je vingers te kauwen.

Rond 13.15 kwamen we aan in Herwijnen. Er stonden heel veel mensen ons op te wachten. Dit waren alle mensen die een hondje geadopteerd hadden of als opvanghuisje dienden.

Eerst moesten alle honden uitgeladen worden die 17 uur in de auto hadden gezeten. Veel honden waren overstuur en sommige hadden door de stres hun neus opengehaald aan de bench.

Alle mensen stonden buiten het hek enthousiast te kijken naar hun nieuwe hond.

Nadat de honden gekalmeerd waren konden we beginnen met het onderverdelen van de honden. Het was heel indrukwekkend om ze allemaal stuk voor stuk te zien vertrekken met hun nieuwe baasje.

Rond 15.00 vertrok de laatste hond en was het tijd voor mij om iedereen gedag te zeggen.

Dit was wel een moment waar ik al een tijdje tegenop zag. In die week bouw je toch een bepaalde band op met de mensen met wie je verschillende emoties deelt.

Het was echt een super tijd met super mensen.

Volgend jaar ben ik zeker weer van de partij !!!

Iris