In Memoriam Junak (12 februari 2007 †)


Met heel veel pijn en verdriet in ons hart hebben wij, nadat hij ruim een jaar geleden bij ons een nieuw huis en nieuwe vriendjes gevonden had, afscheid moeten nemen van Junak.
Na vier weken heel erg ziek geweest te zijnkwam het moment dat wij de moeilijkste beslissing moesten nemen die dierenliefhebbers soms moeten maken.
Bijgestaan door Wilma en Willeke en in het bijzijn van al Junak zijn vriendjes hebben wij hem op maandagavond zijn rust teruggegeven, waar hij in de tijd dat hij bij ons heeft mogen zijn, zo van genoten heeft.

Wij zullen Junak blijven herinneren als het grappige en lieve vriendje van onze Noortje,Lotje,Sjimmie, Micky en Elmo,

We hopen dat Junak bij ons een liefdevol huis had gevonden voor de tijd die hij hier heeft mogen zijn.
Helaas heeft die tijd vele malen korter mogen zijn dan iedereen voor Junak voor ogen had.

Wij willen hierbij alle vrijwilligers van de stichting en met name Wilma, Willeke en de dierenartsen die Junak behandeld hebben bedanken voor al hun liefde en inzet die alle hondjes, hun gastgezinnen en wij als adoptieouders mogen ontvangen.

Tom, Esther en Sanne

06-12-2006 Omaatje is niet meer

Één van de eerste honden die mee is gekomen uit het asiel is Omaatje.
Omaatje is gisteren 5 dec 2006 overleden.
We wensen Sjaan en de familie veel sterkte met het verlies van Omie.



Het is vandaag een trieste dag, het leven is zo dubbel.
Vanmorgen vond ik ons Omaatje dood in haar mandje, ze is in haar slaap overleden .
Mirjam (die als vrijwilligster mee ging naar het asiel in okt 2003) heeft haar mee genomen 3 jaar geleden en ze is al die tijd bij ons gebleven.
Omaatje was bijzonder. Mirjam heeft haar in het asiel gevonden als een vies hoopje hond, ze is aan het poetsen en knippen gegaan en er kwam een guitig hondje onder vandaan.
Niemand wist hoe oud ze was, ze liep wobbelig, of dat ze heel de tijd aan het dansen was en had af en toe spastische bewegingen in haar spieren.
Omaatje had hondenziekten gehad, vandaar haar spasme en wobbelend lopen, we hebben haar toen maar Omaatje genoemd wat later verbasterd werd in Omie.
Omie heeft en bere tijd gehad, lekker humeurig soms tegen de andere honden als ze haar stoorde in haar beauty slaapje.

Bijzondere Omaatje rust zacht.

Sjaan

28 sept 06 SPOT is niet meer



Spot stond ineens voor mijn neus in een parkeergarage in Tuzla. Ik kwam terug van boodschappen doen en daar stond hij. Ik ging op mijn knieën en hij kwam kwispelend op me af. Deze lieverd wilde ik niet laten lopen en nam hem mee naar het asiel. Hij bleek heel vriendelijk en was een enorme knuffeldoos. Hij werd gecastreerd en ik besloot hem mee te nemen naar Nederland. Een totaal nieuw leven voor Spot. In Nederland aangekomen werd hij opgehaald door Anita waar hij in de opvang ging, samen met Ayla. Hij deed het prima en was het perfecte hondje. Na amper 5 dagen kreeg Spot plotseling hoge koorts en een paar dagen daarna lag hij aan het infuus bij de dierenarts omdat het heel slecht met hem ging. Het bleek te gaan om een hele zware long ontsteking. We hebben heel even hoop gehad dat deze knappe vent het ging redden maar vandaag was zijn strijd gestreden. Spot is vandaag overleden en we zijn er allemaal kapot van. Dit is niet wat we voor Spot in gedachten hadden. Vele emoties dienen zich op dit soort momenten aan. Zou hij nog geleefd hebben als ik hem niet mee hadden genomen ? Is het juist goed dat we hem mee hebben genomen naar Nederland ?...omdat hij nu alle zorg heeft gehad die hij nodig had en verdiende, en de liefde nog heeft ervaren bij Anita en Patrick thuis. Had hij anders alleen op straat gestorven ? We zullen het nooit weten. Ook al is Spot niet lang in ons leven geweest deze lieve knappe vent zullen we nooit vergeten en hij zal gemist worden.

Spot, rust zacht lieve schat.......

Anita en Patrick ik wil jullie enorm bedanken voor alle zorgen voor Spot en het bijstaan van deze lieverd. Een betere plek had hij niet kunnen treffen.

Wilma

In Memoriam Jessie, december 2004


In het midden Jessie, samen met 'zijn' twee meiden

Dec 2004 heeft Jessie zijn laatste adem uitgeblazen. Hij heeft ruim een jaar bij Nicole gewoond en hij had zich geen beter jaar kunnen wensen. Nicole heeft Jessie meegenomen uit het asiel om hem een waardig eind te geven en dat heeft hij zeker gehad. Nicole je bent een kanjer, we zullen Jessie niet vergeten.

Wilma


Sluit dit venster